«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 Άκουσα  διάφορες απόψεις για κυβερνήσεις εθνικής συνεννόησης. Πρέπει να ξέρουμε, όμως, πάνω σε ποια βάση θα συνεννοηθούμε. Διότι για συνεννόηση μιλάμε  διαρκώς αλλά  σε ποια βάση θα γίνει αυτό; Στη βάση του «σκίζω» τα μνημόνια και κάνω μονομερείς ενέργειες; Στη βάση του ότι «φεύγω από την Ευρωπαϊκή Ένωση»; Στη βάση του ότι δε θέλω να αλλάξω τίποτε σε σχέση με το χθες;  Ή στη βάση της πρόκλησης που βρίσκεται μπροστά μας, να υπάρχει ένα εθνικό αρραγές μέτωπο σε μια διαπραγμάτευση για τη διευθέτηση του χρέους; 
Για να φτάσουμε, όμως, στη διαπραγμάτευση για το χρέος περάσαμε πάρα πολλούς «κάβους και σκοπέλους».  Περάσαμε τους «κάβους και τους σκοπέλους» της δημοσιονομικής προσαρμογής και των πρωτογενών πλεονασμάτων.  Κατακτήσεις τις οποίες αμφισβητούν όλοι όσοι σήμερα μιλάνε για το πώς πρέπει να διαπραγματευθούμε για το χρέος. 
Γιατί  εφαρμόζοντας την Απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Νοεμβρίου του 2012 που άνοιξε το θέμα της συζήτησης για το χρέος κάναμε μία δημοσιονομική πολιτική: 
Εφαρμόσαμε μέτρα. Πήραμε δύσκολες και επώδυνες αποφάσεις. «Λες» και θέλουμε εμείς να παίρνουμε τις δύσκολες αποφάσεις και να επιβάλουμε τους φόρους. «Λες» και αν υπήρχε ένας άλλος δρόμος δεν θα τον ακολουθούσαμε. 
Εμείς  επιλέγουμε να μην είμαστε  αρεστοί, αλλά να είμαστε χρήσιμοι. Αρεστός  μπορεί να είσαι στην Αντιπολίτευση, να λες ό,τι θέλεις ανέξοδα, «κλείνοντας» το μάτι και στα δεξιά και στα αριστερά, οδηγώντας ουσιαστικά έτσι και τον πολιτικό σου λόγο και τη χώρα –αν την αναλάβεις ποτέ- στα τυφλά. Αλλά εδώ, όμως, πρέπει να είμαστε χρήσιμοι. 
Πήραμε, λοιπόν, αυτές τις αποφάσεις. Ο ελληνικός λαός με πολύ μεγάλες θυσίες στήριξε αυτές τις αποφάσεις. Και ερχόμαστε τώρα στο κατώφλι της διαπραγμάτευσης. Εδώ, στο κατώφλι της διαπραγμάτευσης, ζητούν όλοι  όσοι δεν μπήκαν στο καράβι ποτέ  εθνική συνεννόηση. Η εθνική συνεννόηση, όμως, σε ποια βάση, επαναλαμβάνω,  θα γίνει;
Εμείς είμαστε ανοιχτοί για την εθνική συνεννόηση. Την πιστεύουμε την εθνική συνεννόηση. Μπορώ να σας πω και κάτι.  Ως  Υπουργός Ναυτιλίας πάντοτε λέω ότι εφόσον στη Ναυτιλία έχουμε μία παγκόσμια πρωτιά, μία παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, οφείλουμε η Ναυτιλία να είναι πέρα και μακριά από την κομματική αντιπαράθεση. Και χρειάζεται και σε αυτόν τον κλάδο εθνική συνεννόηση: Για τη διατήρηση του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, για τη διατήρηση της πρώτης θέσης, που σημαίνει το 16% του παγκοσμίου στόλου. Για να διατηρήσουμε το μεγάλο ποσοστό που εισέρχεται από ναυτιλιακό συνάλλαγμα στη χώρα μας, περίπου 6,5% του Α.Ε.Π.  Συνάλλαγμα και εισροή για την οποία το ελληνικό κράτος δεν ξοδεύει. Γιατί, για όλους τους άλλους κλάδους της οικονομίας το ελληνικό κράτος ξοδεύει και ξοδεύει αδρά: Για τον τουρισμό; Υποδομές σε λιμάνια, σε επιδοτήσεις ξενοδοχείων, σε αεροδρόμια. Για τη γεωργία; Σε αγροτικές επιδοτήσεις. Για τη μεταποίηση; Όλα αυτά τα οποία ξέρουμε όλα αυτά τα χρόνια. Ο μόνος κλάδος της οικονομίας ο οποίος εισφέρει, χωρίς να υπάρχει κρατική επένδυση, γιατί το εισόδημα αυτό δημιουργείται εκτός Ελλάδος, είναι η Ναυτιλία. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει εθνική συνεννόηση, στη βάση της συνταγματικής προστασίας του περιβάλλοντος στο οποίο λειτουργεί.  Και θεωρώ ότι δεν πρέπει να  ανοίγουμε κουβέντες και συζητήσεις οι οποίες ουσιαστικά το μόνο που κάνουν είναι να αμφισβητούν την ίδια την εθνική κατάκτηση, την οποία πολλοί –μη γελιέστε- στο εξωτερικό την επιβουλεύονται.
Επίσης, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σας πω ότι το Υπουργείο Ναυτιλίας στη συγκεκριμένη συζήτηση έρχεται και με ένα αίσθημα σιγουριάς, όχι μόνο για το τι έγινε τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά και για το πού πάμε από εδώ και πέρα. Ζητάμε ψήφο εμπιστοσύνης για να συνεχίσουμε μία πολιτική η οποία μέχρι τώρα έχει αποδειχθεί ωφέλιμη για τον τόπο και τώρα θα φέρει μεγαλύτερα οφέλη από αυτά που προσδοκούμε.
Έχουμε ξεκινήσει μία πολιτική αξιοποίησης των εθνικών λιμένων. Τα λιμάνια μας δεν πρέπει να εξυπηρετούν μόνο τις ελληνικές ανάγκες, αλλά να κατακτήσουν το ρόλο τους ως διεθνή διαμετακομιστικά κέντρα και ως πύλες εισόδου της Ευρώπης. Ανοίξαμε τα λιμάνια μας σε διεθνείς συνεργασίες. Η  Νέα Δημοκρατία πρώτη, μόνη της, με τη συμφωνία με την COSCO το 2008. Σήμερα είμαστε στα πρόθυρα να ολοκληρώσουμε την επέκταση αυτής της συμφωνίας κατά 230 εκατομμύρια ευρώ, ώστε να κάνουμε το λιμάνι του Πειραιά το πρώτο σε δυναμικότητα και το πρώτο σε τεχνολογία σε όλη τη Μεσόγειο. Γιατί σήμερα για τον  Πειραιά  έχουν συναφθεί  πλέον συμφωνίες με μεγάλους κολοσσούς, οι οποίοι μεταφέρουν το διαμετακομιστικό τους κέντρο εδώ -η SONY, η ZTE, η HUAWEI- και βέβαια τα έσοδά του έχουν αυξηθεί εκρηκτικά, αφού μόνο το πρώτο εξάμηνο έχουμε μία αύξηση των εσόδων  περίπου 24%.
Παράλληλα, προχωρούμε στην αποκρατικοποίηση των λιμανιών. Πάλι με στόχο να προσελκύσουμε επενδύσεις και να φέρουμε και άλλα λεφτά στον τόπο: Πέραν των 230 εκατομμυρίων ευρώ  από την επέκταση της σύμβασης με την COSCO , υπολογίζουμε ότι τα λεφτά που θα εισρεύσουν από το σύνολο της αξιοποίησης των λιμανιών, είτε στο ΤΑΙΠΕΔ είτε με τη μορφή επενδύσεων, θα αγγίξουν παραπάνω από το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ για Θεσσαλονίκη και Πειραιά. Θεωρώ ότι αυτά τα λεφτά είναι κρίσιμα για να καταστήσουν τα λιμάνια μας όχι μόνο διεθνώς ανταγωνιστικά, αλλά και ως αυτόνομους πόλους ανάπτυξης για την ίδια την πατρίδα.
Εμείς δεν ξεπουλάμε. Και δεν ξεπουλάμε, γιατί για να προχωρήσουμε στην ιδιωτικοποίηση έχουμε συστήσει τη Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων. Έχουμε εκδώσει ένα πολύ σαφές Προεδρικό Διάταγμα για τη λειτουργία της προκειμένου να εποπτεύει τις συμβάσεις παραχώρησης. Ήδη, βρισκόμαστε σε μία πολύ μεγάλη και επίπονη, θα έλεγα, διαδικασία αναθεώρησης των συμβάσεων παραχώρησης από το Ελληνικό Δημόσιο προς τους Οργανισμούς Λιμένων. Δηλαδή, για να καταλάβει και ο πολίτης που  μας βλέπει από το σπίτι, δεν πουλάμε γη. Πουλάμε την εταιρεία που κάνει τη διαχείριση και στην οποία έχουμε δώσει ορισμένα δικαιώματα διαχείρισης. Μέχρι τώρα ο ΟΛΠ και ο ΟΛΘ ασκούν και κρατική εξουσία, γιατί ελέγχονται από το κράτος κατά μεγάλο ποσοστό. Χάνοντας, όμως, αυτόν τον έλεγχο, εμείς δεν θα παραχωρήσουμε στον ιδιώτη τον έλεγχο που πρέπει να ασκεί το κράτος. Θα τον κρατήσουμε μέσα στα συντεταγμένα όργανα της πολιτείας, στο Υπουργείο Ναυτιλίας, στη Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων και βέβαια στο Λιμενικό Σώμα. Γι’ αυτό κάνουμε μια ιδιωτικοποίηση με εγγύηση για το δημόσιο συμφέρον και όχι ένα ξεπούλημα, όπως κάποιοι θέλουν να λένε.
    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα χρειαστεί τους επόμενους μήνες να πάρουμε σοβαρές αποφάσεις και θα συζητηθούν όλες αυτές οι συμβάσεις εδώ στη Βουλή και τότε θα δούμε ποιος πραγματικά θέλει να προσελκύσει ξένους επενδυτές στη χώρα και ποιος θα κρυφτεί πίσω από τις ταμπέλες του ξεπουλήματος, των λαμόγιων και όποιων  άλλων χαρακτηρισμών των διεθνών “ραντιέρηδων” ή και οτιδήποτε άλλο.  Εμείς δεν δίνουμε την περιουσία μας σε funds, αλλά κάνουμε διεθνείς συνεργασίες με μεγάλους και  διεθνείς οίκους. Σήμερα ο κάθε ένας από τους υποψήφιους για τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη διαχειρίζονται πάνω από πενήντα λιμάνια στον πλανήτη.
    Παράλληλα, προχωρήσαμε στην αναδιάρθρωση των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, ιδιαίτερα στο Βόρειο Αιγαίο. Αντιμετώπισα  χρόνια προβλήματα του Βορείου Αιγαίου και –μάλιστα- με προσωπικό κόστος. Γιατί σήμερα η εταιρεία, την οποία αποφάσισα να κηρύξω έκπτωτη από τις γραμμές του Βορείου Αιγαίου, με κυνηγάει με μηνύσεις και προσωπικά εκβιαστικά εξώδικα στο σπίτι μου, νομίζοντας ότι εγώ θα σταματήσω τις προσπάθειες για την εξυγίανση του χώρου της Ακτοπλοΐας και την εξυπηρέτηση των νησιωτών μας στο Βόρειο Αιγαίο. Μία απάντηση θέλω να στείλω από το Βήμα της Βουλής. Έχω δώσει το λόγο της τιμής μου προς τους νησιώτες ότι με αυτούς στο μυαλό μου θα πολιτεύομαι.  Και  δεν υπάρχει περίπτωση - όποια νομικά τερτίπια και να χρησιμοποιήσουν κάποιοι  και όσους νομικούς εκβιασμούς και να κάνουν- εγώ να σταματήσω να υπηρετώ  αυτό που θεωρώ εθνικό συμφέρον και αυτό που είναι το εθνικό συμφέρον των νησιωτών μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχομαι σε ένα τελευταίο μεγάλο θέμα.  Αυτό  είναι ένα  θέμα το οποίο βασανίζει, ταλαιπωρεί και βέβαια βρίσκεται στους πηχυαίους τίτλους των εφημερίδων και αφορά στο ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης και το θέμα των γεωπολιτικών συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Σήμερα, σε αντίθεση με το παρελθόν, που τα σύνορά μας πλέον στον Έβρο σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό έχουν θωρακιστεί, όλη η πίεση της παράνομης μετανάστευσης έχει μετακινηθεί στη θάλασσα. Σε αντίθεση με το παρελθόν, ένα τεράστιο προσφυγικό ρεύμα βρίσκεται στη γειτονιά μας. Δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχουν φύγει από το Βόρειο Ιράκ και από τη Συρία, εγκαταλείποντας  εστίες  και κινούμενοι σε άλλες περιοχές. Ενώ,  περίπου , άλλες εξακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες εγκαταλείπουν την Παλαιστίνη, από τη λωρίδα της Γάζας.  Συζητάμε για ένα πρωτοφανές προσφυγικό ρεύμα στην ευρύτερη περιοχή, το οποίο οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε  και εξ αιτίας του οποίου έχουμε μια αυξημένη εισροή όλο το τελευταίο διάστημα μεταναστών από τα ανατολικά σύνορα στο Αιγαίο.
Θα ήθελα, πρώτα από όλα, να ευχαριστήσω τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος.  Τους άνδρες και τις γυναίκες οι οποίοι δουλεύουν 24 ώρες το 24ωρο, κάνοντας δύο πράγματα: Πρώτον, προστατεύοντας τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας, γιατί αν δεν βρίσκονταν σε μία διαρκή περιπολία, οι παράνομοι μετανάστες που θα είχαμε δεχθεί θα ήταν οι διπλάσιοι. Το λέω μετά λόγου  γνώσεως, ότι  θα ήταν οι διπλάσιοι σε αριθμό  απ’  όσους σήμερα ήδη έχουμε υποδεχτεί. Και ότι αυτό τελικά δεν έχει συμβεί,  οφείλεται στις άοκνες προσπάθειες των ανδρών και των γυναικών του Λιμενικού Σώματος. 
Το δεύτερο δόγμα το οποίο υπηρετούν, πέρα από τη φύλαξη των συνόρων, είναι της προστασίας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα. Εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε ανθρώπους να πνίγονται στη θάλασσα και μπορώ να σας πω ότι είμαστε πολύ υπερήφανοι στο Υπουργείο Ναυτιλίας για τις διασώσεις που έχουμε επιτύχει. Φυσικά, κάθε ανθρώπινη απώλεια στη θάλασσα, κάθε ζωή που χάνεται μας στενοχωρεί και μας προβληματίζει. Αυτός ο δείκτης, ευτυχώς, είναι πολύ χαμηλός. Γι’ αυτό το σκοπό αξιοποιήσαμε, σε αντίθεση με ό,τι γράφεται σήμερα, το σύνολο των ευρωπαϊκών κονδυλίων, τουλάχιστον το τελευταίο 12μηνο  που βρίσκονται στη διάθεσή μας. Υλοποιήσαμε ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα περίπου 71 εκατομμυρίων ευρώ, προερχόμενο  από  ευρωπαϊκά κονδύλια. 
Αναδιοργανώσαμε  το  Λιμενικό Σώμα, για να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τις δυνάμεις του και να στείλουμε δυνάμεις στα σύνορα και την περιφέρεια. Συγχρόνως, κάναμε έναν εξορθολογισμό, τον πρώτο που  γίνεται από το 1927 που είχε γίνει ο προηγούμενος, ουσιαστικά, κανονισμός λειτουργίας  του Λιμενικού Σώματος. Βέβαια, εμπλέξαμε και το Πολεμικό Ναυτικό με τη συνδρομή και την πολιτική υποστήριξη του Δημήτρη Αβραμόπουλου που αναλαμβάνει σήμερα αυτό το κρίσιμο πόστο για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Κλείνοντας, θέλω να σας πω ότι έχουμε διανύσει μία μεγάλη πορεία. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, βλέποντας το δημοσκοπικό του προβάδισμα, αισθάνεται ότι έχει «μία σφαίρα στο πιστόλι του» και θέλει να εκβιάσει εκλογές εδώ και τώρα. Μονότονα, βεβαίως, το λέει από τον Οκτώβριο του 2012, αλλά ζητά εκλογές εδώ και τώρα ενόψει της Προεδρικής Εκλογής. Γιατί ξέρει ότι αν ξεφύγει από αυτό το χρονικό διάστημα, το Φεβρουάριο του 2015, και πάμε στο τέλος της θητείας, στο 2016, τότε το μνημόνιο θα έχει γίνει τόσο μακρινό  παρελθόν που δεν θα μπορεί να κινεί πλέον την οργή και το θυμό των συμπολιτών μας, ενώ και οι ρυθμοί ανάπτυξης θα έχουν πιάσει πρωτοφανείς για τα ευρωπαϊκά δεδομένα ύψη. Και  βέβαια, η μεγάλη «γάγγραινα» της  ανεργίας, που σήμερα μαστίζει την κοινωνία μας, θα έχει αρχίσει αισθητά να μειώνεται. Και τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιστρέψει στις παραδοσιακές του ρίζες  -μακριά από τα μοναστήρια, μακριά από την πλατεία του Αγίου Μάρκου- πάλι πίσω στα γνωστά μετερίζια των περιθωριακών, των αναρχικών, των «μπαχαλάκηδων» και όλων αυτών με τους οποίους συνετράφη τόσα χρόνια. 
Ελπίζω να μην κάνετε αυτό το βήμα στο παρελθόν σας, αλλά να κάνετε ένα βήμα στο μέλλον και να καταλάβετε ότι η σοβαρότητα, η υπευθυνότητα και η αλήθεια με την οποία πρέπει να πολιτευόμαστε θα πρέπει να είναι ο μοναδικός μας δείκτης και όχι το κομματικό μας συμφέρον για το πότε περιμένουμε να γίνουν οι επόμενες εκλογές. Γι’ αυτό το λόγο ζητώ την ψήφο εμπιστοσύνης για λογαριασμό της Ελληνικής Κυβέρνησης από τους συναδέλφους 
Ευχαριστώ πολύ».