¶ρθρο στο "Τύπο της Κυριακής". Το ναυάγιο του Express Σαμίνα επανήλθε στο προσκήνιο με αφορμή το Βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αιγαίου, που δεν παραπέμπει σε δίκη με κατηγορίες κανέναν από τους υπευθύνους της εταιρείας και μετατρέπει τις κατηγορίες εναντίον του πλοιάρχου, υποπλοιάρχου και άλλων μελών του πληρώματος από κακουργήματα σε πλημμελήματα. Πρόθεση μου δεν είναι να σχολιάσω την απόφαση της Δικαιοσύνης, παρά το γεγονός ότι η απόφαση αυτή έχει καταστεί αντικείμενο δημόσιων διαξιφισμών μεταξύ των δικαστικών λειτουργών. Αφήνουμε αυτό το «προνόμιο» στα κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που αρέσκονται να επιτίθενται στις δικαστικές αρχές όταν οι αποφάσεις τους δεν τους βολεύουν. Αντίθετα θέλω να επισημάνω την απουσία επιμερισμού των πολιτικών ευθυνών που οδήγησαν την ελληνική ακτοπλοΐα σε αυτή την τραγωδία αλλά και σε μία μεγάλη κρίση. Πρώτον είναι εντυπωσιακό πως το βούλευμα εκδόθηκε δύο χρόνια μετά το ναυάγιο. Πως είναι δυνατόν σε μία χώρα που μαστίζεται από υποθέσεις μεγάλης προβολής που συνταράσσουν την κοινή γνώμη, αναστατώνουν την κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου η δικαιοσύνη να τηρεί ρυθμούς άσχετους με το μέγεθος της υπόθεσης. Για να μην παρερμηνευτεί το ερώτημα μου, ότι στόχο έχει να πλήξει την αξιοπιστία των δικαστικών αρχών απλά αναρωτιέμαι αν είχαν δοθεί όλα τα μέσα για την διερεύνηση της υπόθεσης στον Εφέτη ανακριτή ή απλά του ανατέθηκε η υπόθεση μαζί με το συνήθη όγκο των υποθέσεων που αναλάμβανε, δεν του χορηγήθηκε καμιά υλικοτεχνική υποδομή ή ανθρώπινη βοήθεια γραμματέων και άλλων λειτουργών. Επειδή η απάντηση είναι μάλλον η δεύτερη θεωρώ πως οι διαβεβαιώσεις για δίκες εξπρές μόνο στόχο είχαν την παραπλάνηση την αποσιώπηση και την συγκάλυψη της αλήθειας. Αναρωτιέμαι επίσης αν όλοι οι συνάδελφοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που με την ψήφο τους είχαν απορρίψει το αίτημα της ΝΔ για σύσταση εξεταστικής επιτροπής με την αιτιολογία ότι η ΝΔ προσπαθεί να ποινικοποιήσει την πολιτική ζωή της χώρας, αισθάνονται ότι το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο όπως μας είχαν υποσχεθεί, ή συντάσσονται με το γενικότερο αίσθημα του Ελληνικού λαού και τις οικογένειες των θυμάτων που βλέπουν τις ελπίδες τους για την απονομή της δικαιοσύνης να βουλιάζουν μαζί με τους δικούς τους στο πάτο του Αιγαίου; Δυστυχώς για άλλη μια φορά η μόνιμη κυβερνητική επωδός μετά από μια μεγάλη καταστροφή την ευθύνη της οποίας φέρνει ακέραια, ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη και θα ριχθεί άπλετο φως, θάβεται οριστικά. Τρίτο αποτελεί το γεγονός ότι η όποια συζήτηση για την κατάσταση της Ακτοπλοΐας την κρίσιμη εκείνη περίοδο έχει θαφτεί κάτω από το νέο καθεστώς για την απελευθέρωση. Το ότι η επιτροπή ανταγωνισμού με απόφαση της δικαίωσε την ΝΔ που ισχυριζόταν ότι με τις ευλογίες της κυβέρνησης Σημίτη και κύριο μοχλό τον ταμία του κινήματος και Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας η Μinoan Flying Dolphins κατέστη μονοπώλιο στο Αιγαίο, δεν φαίνεται να προβληματίζει τους κυβερνώντες. Είναι σε θέση όμως να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει υπόγεια διαδρομή που συνδέει την τότε διοίκηση της εταιρείας με την Χαριλάου Τρικούπη? Πως οι λαλίστατοι κατά τα άλλα εκπρόσωποι της κυβέρνησης και του κόμματος δεν σχολίασαν την συγκεκριμένη απόφαση? Τέταρτο έχει να κάνει με την πρωτοφανή απουσία μέτρων για τη λειτουργία της διεύθυνσης ελέγχου εμπορικών πλοίων του ΥΕΝ αλλά και σε σχέση με την απαιτούμενη κάθαρση στους κόλπους του λιμενικού σώματος. Ο τότε υπουργός είχε αποπέμψει τον τότε προϊστάμενο, οποίος είχε επανέλθει με φωτογραφική διάταξη του προηγούμενου υπουργού ως ανταμοιβή για τη κομματική στήριξη. Πέραν τούτου ουδέν. Όμως σύμφωνα με αποκαλύψεις το Εξπρές Σαμίνα κυκλοφορούσε στο Αιγαίο χωρίς να διαθέτει τα απαραίτητα πιστοποιητικά αξιοπλοοίας. Και για αυτούς που ευθύνονται αλλά ιδιαίτερα για αυτούς που τους κάλυπταν δεν έχει ακόμα προχωρήσει καμία διαδικασία. Ούτε όμως ο τρόπος λειτουργίας της υπηρεσίας άλλαξε ούτε τα φαινόμενα προστασίας κομματικών φίλων που αναμειγνύονται σε υποθέσεις διαφθοράς εξαλείφθηκαν. Αντίθετα γινόμαστε παρατηρητές φαινομένων όπως ο διοικητής των επιχειρήσεων του Λιμενικού να παραμένει στην θέση του παρότι κατηγορείται για συμμετοχή στο κύκλωμα μαφίας και νονών της νύχτας. Φαίνεται λοιπόν ότι το πασοκικό μοντέλο των πελατειακών σχέσεων καλά κρατεί. Τέλος δεν έχουν ακόμα διευκρινιστεί οι συνθήκες με τις οποίες έγινε η επιχείρηση διάσωσης. Τα σωτήρια Super Puma κρατήθηκαν στο έδαφος για να μεταφέρουν στην Πάρο το επόμενο πρωί τον Υπουργό αντί να βρεθούν στην μάχη της διάσωσης, τα σωστικά σκάφη βρίσκονταν παροπλισμένα, ο συντονισμός απεδείχθη ελλιπής, οι αποζημιώσεις των ψαράδων έφθασαν με τραγική καθυστέρηση. Ακόμα και σήμερα δεν λειτουργούν οι διευθύνσεις επιχειρήσεων διάσωσης του Βορείου Αιγαίου αλλά και οι ήδη σε λειτουργία είναι υποεξοπλισμένες. Για όλα τα παραπάνω αλλά και για πολλά περισσότερα που έχουν να κάνουν με την ουσία της υπόθεσης όπως η αξιοπλοοία του σκάφους, η κατάσταση που βρίσκονταν τα σωστικά μέσα, η έλλειψη εκπαίδευσης του πληρώματος και η απουσία ελέγχου, η δυναμική υποστήριξη εκ μέρους των κυβερνήσεων Σημίτη προς την συγκεκριμένη εταιρεία εις βάρος των υπολοίπων, αποτελούν βασικά στοιχεία αυτού που ονομάζονται πολιτικές ευθύνες και δεν έχουν διερευνηθεί. Η προσωπική ευθύνη του πρωθυπουργού στην απονομή της δικαιοσύνης και την αποκάλυψη της αλήθειας είναι ακόμα μεγαλύτερη αφού ο ίδιος με έντονες προσωπικές δηλώσεις του δεσμεύτηκε για αυτήν. Η συνεχιζόμενη απάθεια με την οποία παρακολουθεί την εξέλιξη της υπόθεσης δικαιώνουν όλους όσους πίστευαν και πιστεύουν ότι στο έγκλημα του Εξπρες Σαμινα συμμετείχε το σύνολο της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο ο πρώην ΥΕΝ. Η σημερινή προσπάθεια συγκάλυψης και κουκουλώματος των υψηλών ευθυνών αφήνουν τον κ. Σημίτη ανεπανόρθωτα έκθετο απέναντι όχι μόνο στα θύματα και τις οικογένειες τους αλλά και στα μάτια όλων των Ελλήνων που ήλπιζαν πως έστω μία ηθική του δέσμευση θα γινόταν πραγματικότητα. Αυτές οι πολιτικές ευθύνες όμως σε αντίθεση με τις ποινικές δεν υπόκεινται σε παραγραφή και αυτές σκοπεύει και επιβάλλεται η ΝΔ να τις αποδώσει με τον εντονότερο δυνατό τρόπο.