Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ" Η αναστάτωση που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στο χώρο της παιδείας φέρνει και πάλι στο προσκήνιο τα συσσωρευμένα προβλήματα που έχουν προκαλέσει οι συνεχείς μεταρρυθμίσεις οι προσωπικές πολιτικές, και οι σκανδαλώδεις πειραματισμοί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ στο πιο ευαίσθητο κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας. Είναι πλέον φανερό ότι τα μπαλώματα που επιχειρεί η νέα ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, για να καλύψει τα λάθη της προηγούμενης, δημιουργούν νέα αδιέξοδα και υποτιμούν ακόμα περισσότερο την παιδεία. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η νεολαία δεν μπορούν να επιλυθούν με ημίμετρα και με μικροκομματικές επιδιώξεις. Σε πρόσφατη συνάντηση μας η Επίτροπος Παιδείας και Πολιτισμού της Ε.Ε κ. Reding εκφράστηκε με τα πλέον απαξιωτικά λόγια για την πορεία της Ελληνικής εκπαίδευσης στην εποχή της τεχνολογίας. Ο απολογισμός των επιδόσεων των κρατών μελών που έκανε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι κάτι παραπάνω από ένα καμπανάκι κινδύνου για την Ελλάδα η οποία χωρίς καμία υπερβολή βρίσκεται για τα θέματα της εκπαίδευσης καθηλωμένη σε ένα χρεοκοπημένο παρελθόν. Τελευταία θέση στο επίπεδο πρόσβασης στο Ίντερνετ με 12% όταν η Ολλανδία έχει 58%, τελευταία θέση στις δαπάνες για την Παιδεία με ποσοστό 3,5% του ΑΕΠ όταν η Δανία έχει φτάσει το 8,5% και τελευταία θέση σε ότι αφορά την δια βίου κατάρτιση των εργαζομένων. Δυστυχώς τα στοιχεία αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από τις συνέπειες των ερασιτεχνισμών, της προχειρότητας και της λογιστικής αντίληψης που διακατέχει τους δήθεν εκσυγχρονιστές. Στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης -για την οποία όλοι μιλούν αλλά ελάχιστοι την καταλαβαίνουν- με βάση αυτές τις οδυνηρές διαπιστώσεις είναι επιτακτική ανάγκη να αναγάγουμε την εκπαίδευση σε επείγουσα εθνική προτεραιότητα. Πρώτος και κύριος στόχος για την πολιτική μας θα πρέπει να είναι η ανάπτυξη ενός σταθερού, ευέλικτου και δυναμικού συστήματος εκπαίδευσης, μετεκπαίδευσης και διαρκούς επανεκπαίδευσης που θα είναι όμως άμεσα συνδεδεμένο με τις σύγχρονες παραγωγικές δραστηριότητες. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής θα πρέπει να γίνουν προσπάθειες για την σύζευξη ακαδημαϊκών και επιχειρηματικών αναγκών με την έναρξη συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών που έχουν την ευθύνη για την εκπαίδευση και την απασχόληση. Η αποτελεσματική συνεργασία τους είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει το καταλυτικό στοιχείο ώστε το εκπαιδευτικό σύστημα να ξεκολλήσει από την σημερινή παρακμιακή κατάσταση όπου διακρίνεται μόνο στην παραγωγή ανέργων. Η εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες, τα πολυμέσα και η άριστη γνώση δύο ξένων γλωσσών είναι μερικές από τις επιλογές που έπρεπε να είχαν ξεκινήσει ήδη. Το σύνθημα που δικαίως έκανε σημαία της η Ν.Δ. στις τελευταίες εκλογές για ένα εργαστήρι πληροφορικής σε κάθε σχολείο είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρο. Δυστυχώς η κυβέρνηση προσφέρει στους μαθητές Η/Υ τύπου 286 και 386 που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του διαδικτύου ενώ το πρόγραμμα εμπλουτισμού των σχολικών βιβλιοθηκών έχει εγκαταλειφθεί πλήρως. Η δημιουργία πολλών διαφορετικών σχολείων και η ανάπτυξη ξεχωριστών διδακτικών μεθόδων είναι πολιτικές που έχουν αρχίσει να συζητούνται ευρέως στην Ευρώπη και θεωρούνται ως η ιδανικότερη λύση τόσο για την ανάπτυξη των επιλογών με βάση τα προσωπικά ενδιαφέροντα όσο και για την εκπαίδευση στον τρόπο μάθησης την κατανόηση και την λύση των προβλημάτων. Η ίδρυση ενός πρότυπου σχολείου σε κάθε Δήμο της χώρας και ιδιαίτερα στους οικονομικά υποβαθμισμένους Δήμους της Δυτικής Αττικής με επιλογή μαθητών με αξιοκρατικά κριτήρια και υιοθέτηση σε αυτά νέων μεθόδων εκπαίδευσης είναι πρόταση που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, ιδιαίτερα δε μετά τα απογοητευτικά αποτελέσματα της δημόσιας εκπαίδευσης στην εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ σε σχέση με αυτά της ιδιωτικής. Τέλος, η αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ με ιδιαίτερη έμφαση στη ενίσχυση προγραμμάτων για επιμόρφωση και έρευνα είναι απαραίτητη για να αρχίσουμε να καλύπτουμε το χαμένο έδαφος. Όλα αυτά βέβαια πρέπει να συνοδεύονται και με σειρά άλλων μέτρων όπως π.χ. η προώθηση προγραμμάτων ανταλλαγής φοιτητών με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και η ανατροπή των υφιστάμενων στρεβλώσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της «απορύθμισης Αρσένη» έχουν δημιουργηθεί από την νέα ηγεσία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (χωρίς κανένα πρόγραμμα) 84 νέα τμήματα με αποτέλεσμα την ταυτόχρονη και παράλληλη λειτουργία 50 τμημάτων του ιδίου γνωστικού αντικειμένου σε ΑΕΙ και ΤΕΙ !!! Η εφαρμογή μιας ριζοσπαστικής πολιτικής για την παιδεία είναι σίγουρο ότι θα βγάλει από το τέλμα την εκπαιδευτική κοινότητα και Θα αναζωογονήσει τις δυνατότητες της νεολαίας. Πρέπει επιτέλους όλοι να ορθώσουμε το ανάστημα μας απέναντι στο θλιβερό φαινόμενο της εξαγωγής φοιτητών και του ουραγού της Ευρώπης. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που έχουν συσσωρεύσει οι μαθητευόμενοι μάγοι του σοσιαλισμού. Είναι σε όλους γνωστό ότι το κυβερνών κόμμα επί σειρά ετών διεκδικεί μονοπωλιακά τον τίτλο του προστάτη των λαϊκών συμφερόντων. Όμως τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης έρευνας είναι αποκαλυπτικά καθώς το δημόσιο σχολείο χάνει την έξωθεν καλή μαρτυρία και οι μαθητές των ιδιωτικών είναι αυτοί που εμφανίζουν τις καλύτερες επιδόσεις και διεκδικούν ευκολότερα μια θέση στα πανεπιστήμια. Οι μάσκες λοιπόν έχουν πέσει, τα κομπιούτερ της κυβερνητικής προπαγάνδας θέλουν αναβάθμιση, αλλά το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει.