* Άρθρο μου στην εφημερίδα <<ΤΑ ΝΕΑ>>

Το γνωστό ανέκδοτο του Χότζα  με τον φτωχό βοσκό, όλοι το ξέρουμε.  Αφού ο Χότζα τον ανάγκασε να βάλει όλα τα ζώα στο σπίτι, στο τέλος ο βοσκός χάρηκε όταν έβγαλε το γαϊδούρι. Το υπόλοιπο κοπάδι, όμως, έμεινε μέσα. Κάπως έτσι θα καταλήξει η «περήφανη» διαπραγμάτευση του κ. Τσίπρα.

 Ξεκινώντας από την θέση ότι το «email Χαρδούβελη» με μέτρα ύψους περίπου 1 δις  ήταν καταστροφή για την κοινωνία, σήμερα ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται έτοιμος να δεχθεί μέτρα άνω των 3 δις. Στο ίδιο διάστημα έχει ήδη δεχθεί την διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, χωρίς την μείωση του 7% που προέβλεπε το σχέδιο της προηγούμενης Κυβέρνησης και, μάλιστα, με τις παλιές αντικειμενικές αξίες, αφού οι καινούργιες μετατέθηκαν στο «δημιουργικά ασαφές» μέλλον. Δέχεται, επίσης, την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά, στα τρόφιμα, στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ και, ειδικά, της ΔΕΗ. Και, βέβαια, έρχεται η αύξηση της άμεσης φορολογίας. Τέλος, η αλλαγή στο ασφαλιστικό μετατίθεται  για την επόμενη διαπραγμάτευση.

Από την άλλη, το πακέτο Γιούνκερ, προϊόν της «υπερήφανης» πολιτικής διαπραγμάτευσης, έχει μέτρα που πλέον θα καταστήσουν την χώρα μας μια φορολογική κόλαση. Η ενδεχόμενη υποχώρηση των δανειστών σε κάποια από τα βαριά μέτρα που ζητούν, π.χ. ΔΕΗ στο 11% αντί για το 23%, διατήρηση ΕΚΑΣ κλπ., θα προβληθεί από την Κυβέρνηση ως επιτυχία.  Την ίδια ώρα, όμως, στα συνήθη υποζύγια θα επιβάλλονται όλοι οι άλλοι φόροι. Χωρίς να δυσανασχετήσουν αυτή τη φορά, αφού το χειρότερο «θεωρητικά» απεφεύχθη.

Η Ευρώπη χρειαζόταν ένα μήνυμα από τον κ. Τσίπρα: Ότι ήταν διατεθειμένος να βάλει νερό στο κρασί λαϊκισμού και να προσγειωθεί στο ρεαλισμό. Η ρητορεία της σύγκρουσης, το ξήλωμα των μεταρρυθμίσεων, η αναστολή των αποκρατικοποιήσεων, που ήδη είχαν ωριμάσει, η επαναπρόσληψη 5.500 υπαλλήλων και βέβαια η αμετροέπεια Βαρουφάκη έστειλαν το λάθος μήνυμα.  Σήμερα, η δυσπιστία κυριαρχεί της συνεργασίας, με το λογαριασμό να ανεβαίνει όσο δεν προχωρούν οι μεταρρυθμίσεις. 

Ακόμα και τώρα, υπάρχει η δυνατότητα ελάφρυνσης του πακέτου. Αρκεί η Κυβέρνηση να ολοκληρώσει άμεσα τις  αποκρατικοποιήσεις αεροδρομίων και ΟΛΠ (που έτσι κι αλλιώς θα γίνουν), συνεχίσει την υπόθεση του Ελληνικού και ΑΔΜΗΕ (αφού μεγάλες αλλαγές στον σχεδιασμό δεν θα γίνουν), αναστείλει την εφαρμογή του Νόμου Κατρούγκαλου και ανοίξει τον εθνικό διάλογο για το ασφαλιστικό με μία ρεαλιστική πρόταση, βασισμένη στην Ευρωπαϊκή Πρακτική.  Όσο δεν το κάνει, ο λογαριασμός θα πέσει στους πολίτες ανεξαιρέτως εισοδήματος και στην αγορά που θα δει τη ρευστότητα να συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο. Γι αυτό, ακόμα και σήμερα, οφείλει να προχωρήσει σε μια εθνική συνεννόηση με στόχο την αποφυγή της σύγκρουσης.