• Είστε από τους βουλευτές, που μέχρι στιγμής δεν έχετε τοποθετηθεί υπέρ κάποιου υποψηφίου. Τελικά έχετε αποφασίσει ποιον θα στηρίξετε και αν όχι γιατί ; Δεν σας εκφράζει κανένας;

 

Έχοντας ζήσει την εμπειρία της εσωκομματικής διαδικασίας του 2009, δεν πιστεύω ότι ωφελεί -πάνω από όλα την παράταξη- να εκφράζουν οι βουλευτές δημόσια τη στήριξή τους. Πόσο μάλλον δε να γίνονται «υπασπιστές» του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Άλλωστε, δημόσια λέω ότι  δε με εκφράζει και ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η διαδικασία. Η ανάδειξη ενός νέου αρχηγού, από μόνη της, δε σηματοδοτεί κάτι αν δε συνοδεύεται από έναν σοβαρό και ευρύ εσωκομματικό διάλογο με όλους τους Νεοδημοκράτες, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.

Ο εσωκομματικός διάλογος αποτελεί για ένα κόμμα το «αυτί του» με την κοινωνία. Για αυτό και  δεν πρέπει να τον φοβόμαστε. Η Νέα Δημοκρατία σήμερα, έχει χάσει τη δυνατότητά της να κάνει διάλογο και, κυρίως, να ακούει. Και όσο χάνουμε τη δυνατότητα να ακούμε, αυτό θα μας περιορίζει στα ποσοστά μας, όποιος και αν είναι ο αρχηγός.

Η Νέα Δημοκρατία σήμερα προέρχεται από 4 συνεχόμενες εκλογικές ήττες και μέχρι στιγμής δεν έχει κάτσει ακόμα να συζητήσει για το τι έφταιξε. Για τους λόγους, δηλαδή, που τα παραγωγικά στρώματα, η νέα γενιά και πολλές άλλες κοινωνικές ομάδες, με τις οποίες διατηρούσαμε μια παραδοσιακή σχέση τα τελευταία χρόνια, μας έχουν γυρίσει την πλάτη. 

 

  • Η ΝΔ οδηγείται σε μία και μόνη συνδιάσκεψη την τελευταία εβδομάδα πριν από τις εκλογές. Περιμένετε κάτι από αυτή την συνεδρίαση σχετικά με τη διαδιακασία; 

 

Όπως φαίνεται, με αποκλειστική ευθύνη των υποψηφίων, ούτε αυτή θα πραγματοποιηθεί. Και αποτελεί ένα ακόμα λάθος στη διαδικασία. Οδηγούμαστε σε μια εκλογή νέου αρχηγού, χωρίς να έχει προηγηθεί η σύγκλιση κανενός εσωτερικού οργάνου. Χωρίς να έχει δοθεί η δυνατότητα στα στελέχη που έχουν γεννηθεί, έχουν αγωνιστεί, έχουν «πονέσει» για αυτή την παράταξη να εκφράσουν την άποψή τους. Παρά μόνο, παρακολουθούμε από τα κανάλια και τις εφημερίδες τις θέσεις του κάθε υποψηφίου Προέδρου. Κάνουμε, δηλαδή, μια εσωκομματική διαδικασία όχι με πολιτικούς όρους, αλλά με όρους reality, όπου στο τέλος θα κληθούμε να ψηφίσουμε ποιος μας αρέσει.

 

  • Εκτιμάτε ότι κινδυνεύει η ενότητα του κόμματος; Και από τι θα εξαρτηθεί;

Θεωρώ πω όχι. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να καταστεί η ανοιχτή διαδικασία  εκλογής Προέδρου αδιάφορη και αντί να συναντήσει μια κοινωνία συμμέτοχη, να βρει μια κοινωνία αμέτοχη. Στις 22 Νοεμβρίου θα εκλέξουμε τον όγδοο αρχηγό μας και έχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι την ενότητα του κόμματος την διαφυλάσσει ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας. Η Νέα Δημοκρατία, άλλωστε, δεν είναι μόνο οι εκάστοτε υποψήφιοι αρχηγοί της. Η Νέα Δημοκρατία είναι, κυρίως, οι άνθρωποί της. Είναι ο καθένας από εμάς. Είναι τα μέλη της που αγωνίζονται όχι για πρόσωπα, αλλά για ιδέες και αξίες. Είναι τα απλά στελέχη που δίνουν τη μάχη με συνέπεια στις εθνικές εκλογές. Αυτοί είναι οι βασικοί μέτοχοι της παράταξης. Γι αυτό και, προσωπικά, δίνω έμφαση στο ζήτημα της εσωκομματικής δημοκρατίας. Επειδή μέσα από τέτοιες διαδικασίες, προσφέρεται τόσο σε εμάς η ευκαιρία να τους  ακούμε, όσο και σε εκείνους η δυνατότητα να συνδιαμορφώνουν προτάσεις και αποφάσεις. Πιστεύω σε μια παράταξη που λειτουργεί πολυσυλλεκτικά. Που δίνει στο Νεοδημοκράτη ρόλο ενεργό και δεν απευθύνεται σε αυτόν, κάθε φορά, μόνο για να μας ψηφίζει.

 

  • Ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης που έχασε με επτά μονάδες από τον Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να τον κερδίσει ή είναι μια επιλογή στασιμότητας και ήττας όπως υποστηρίζουν οι συνυποψήφιοι του;

 

Η Νέα Δημοκρατία, παρά το γεγονός ότι τον περασμένο Σεπτέμβρη έδωσε τη μάχη ενωμένη δίπλα στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, έχασε από τον μνημονιακό Τσίπρα με τα ίδια ποσοστά που είχε χάσει, τον περασμένο Γενάρη, από τον αντιμνημονιακό. Έχει πολύ μεγάλη σημασία, επομένως, το πρόσωπο του αρχηγού και να ενώνει το κόμμα και να εμπνέει την κοινωνία. Από μόνο του, όμως, δεν αρκεί. Το ζήτημα για τη Νέα Δημοκρατία είναι να μην μπαίνει σε μια διαδικασία ετεροκαθορισμού της πολιτικής της, εξαιτίας του κάθε Τσίπρα. Έχει αποδειχθεί, άλλωστε, επιζήμιο στο παρελθόν το να επηρεαζόμαστε από το λαϊκισμό και να προσπαθούμε να μιμηθούμε τρόπους και μεθόδους, όταν εκείνος αποτελεί πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία.  Εμείς ήμασταν πάντα απέναντι στο λαϊκισμό. Γι αυτό και οφείλουμε  να λειτουργήσουμε και τώρα με μια θεσμική ψυχραιμία.

Το βασικό ζητούμενο αυτήν τη στιγμή για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι μόνο το πρόσωπο. Είναι, κυρίως, να κάνουμε την αυτοκριτική στα λάθη μας. Είναι να αφουγκραστούμε τις αγωνίες των πολιτών και να καταθέσουμε μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να ξαναεμπνεύσουμε την κοινωνία και να δώσουμε όραμα στους πολίτες.   

 

  • Τις τελευταίες ημέρες το θέμα που ανέκυψε από τις καταγγελίες Πανούση μονοπωλεί την επικαιρότητα. Ποια είναι η άποψή σας;

Τα όσα βγαίνουν στο φως από την υπόθεση αυτή είναι περίεργα και ύποπτα. Από τη μια, ο συνεργάτης του υπουργού Δικαιοσύνης και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ συνομιλεί με καταδικασμένους τρομοκράτες και, από την άλλη, με τον Πρωθυπουργό. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση αποπέμπει τον επικεφαλής των «Αδιάφθορων» της ΕΛΑΣ που διερευνά τα καταγγελλόμενα παρακρατικά κυκλώματα. Νομίζω ότι, όσο αποκαλύπτεται η υπόθεση, βγάζει κάτι σάπιο. Και η Δικαιοσύνη οφείλει να το διερευνήσει άμεσα. Σε αυτή τη ζωή δεν μπορεί να είσαι «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ». Ο Πρωθυπουργός, επομένως, δεν μπορεί να κρύβεται άλλο. Οφείλει να δώσει άμεσα εξηγήσεις και να ξεκαθαρίσει, επιτέλους, τη θέση -τόσο τη δική του όσο και του ΣΥΡΙΖΑ-  απέναντι στους τρομοκράτες.