Συνέντευξη στην Βραδυνή της Κυριακής και το δημοσιογράφο Ιορδάνη Χασαπόπουλο

-- Θα ήθελα να αρχίσουμε με το μεγάλο θέμα της Ειδομένης και του προσφυγικού. Εκτιμάτε ότι θα επηρεαστούν οι σχέσεις της Ελλάδος με την Τουρκιά και τα Σκόπια; Κινδυνεύουν και κυριαρχικά μας δικαιώματα;

Η Κυβέρνηση, με την ολέθρια πολιτική της στο μεταναστευτικό, έχει συμπαρασύρει σε κίνδυνο όλα τα εθνικά ζητήματα. Από τη μια, δεν έχει αντιτάξει καμία πρόταση απέναντι στις υψηλές απαιτήσεις που θέτει η Άγκυρα προκειμένου να εφαρμόσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από την άλλη, παρακολουθεί απαθής τους τακτικισμούς των Σκοπίων με την Ειδομένη. Από την περήφανη και δυναμική Ελλάδα, που ασκούσε veto στο Βουκουρέστι, οδηγηθήκαμε σήμερα σε μια εκβιαζόμενη Ελλάδα - έρμαιο στις ορέξεις των γειτόνων μας. Οι στιγμές αυτή την ώρα απαιτούν υπευθυνότητα και συντονισμένο σχέδιο. Αντί αυτών, παρακολουθούμε μέχρι στιγμής των κ. Τσίπρα ασκεί διπλωματία με ένα φτηνό, δημοσιοσχετίστικο τρόπο.

-- Τι κατά την γνώμη σας θα πρέπει να προσέξει ο κ. Τσίπρας για να μην βρεθούμε και πάλι με την πλάτη στον τοίχο;

Η απειλή του Grexit από τη Schengen οδήγησε σε μια σειρά στρατηγικών υποχωρήσεων. Σήμερα, ο κ. Τσίπρας μοιάζει συμβιβασμένος με την ιδέα ότι χιλιάδες πρόσφυγες και παράνομοι μετανάστες πρόκειται να εγκλωβιστούν εδώ. Η χώρα μας βρίσκεται εθνικά απομονωμένη και διαπραγματευτικά αποδυναμωμένη. Απομονωμένη γιατί ο Πρωθυπουργός, μετά από μια Σύνοδο Κορυφής, φθάνει στο σημείο να μαθαίνει από το τουίτερ τι τελικά υπέγραψε και αποδυναμωμένη γιατί τόσο η τουρκική, όσο και η σκοπιανή διπλωματία, κερδίζουν έδαφος σε διαχρονικές τους διεκδικήσεις. Και αυτό πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ας αντιληφθεί ο κ. Τσίπρας ότι ιδεοληψίες και πειραματισμοί σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας δε χωρούν. Γι αυτό ας προσέχει τις δηλώσεις των Υπουργών του και ας αρχίσει επιτέλους να διεκδικεί. Είναι ώρα για λιγότερα λόγια και περισσότερη σοβαρότητα.

-- Ο βαλκανικός δρόμος έκλεισε για τους πρόσφυγες με ευθύνη της κυβέρνησης πιστεύετε;

Αυτό, μέχρι στιγμής, δεν έχει ξεκαθαριστεί. Ισχύει αυτό που λέει ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Τουσκ ή αυτό που ισχυρίζεται ο κ. Τσίπρας; Πρόκειται, δηλαδή, για ζήτημα μονομερούς ενέργειας ή για αποτέλεσμα κοινής απόφασης; Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η Ευρώπη δεν έχει δείξει υπεύθυνη στάση απέναντι στο ζήτημα. Δεν μπορεί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα, που θεωρούσε στο διηνεκές ότι αποτελεί χώρα «transit», να βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια αδιέξοδη κατάσταση και να «φορτώνεται» -εν ονόματι όλης της Ευρώπης- το πρόβλημα εξολοκλήρου στις πλάτες της.

-- Τι πρέπει να κάνει από εδώ και πέρα η κυβέρνηση για να μην γίνουμε ένα απέραντο κέντρο υποδοχής που καθημερινά θα αυξάνεται ο αριθμός των προσφύγων οι οποίοι έρχονται;

Η Ελλάδα έχει ήδη μετατραπεί σε ένα απέραντο Hot Spot. Οι ντροπιαστικές εικόνες των στοιβαγμένων προσφύγων που εμφανίστηκαν φέτος καταλύουν κάθε έννοια ανθρωπισμού και κάθε έννοια σεβασμού των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων. Είναι εικόνες που δεν τιμούν τη χώρα μας. Η αλλαγή της μεταναστευτικής μας πολιτικής είναι επιβεβλημένη. Σε μια κατεύθυνση που θα στέλνει το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν είναι «μπάτε σκύλοι αλέστε», αλλά αποτελεί ένα οργανωμένο ευρωπαϊκό κράτος που ξέρει και να προστατεύει τα σύνορα της Ευρώπης, αλλά και να τηρεί ανθρώπινες συνθήκες φιλοξενίας των προσφύγων. Η αποτελεσματικότερη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων πρέπει να αποτελέσει κυρίαρχη προτεραιότητα, όχι μόνο γιατί αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα, αλλά κυρίως γιατί αποτελεί μία άσκηση ανθρωπισμού προς τους ίδιους τους πρόσφυγες.

-- Πόσο πιστεύετε ότι θα κρατήσει αυτή η κρίση του προσφυγικού; Όλοι κάνουν λόγο για δυο χρόνια τουλάχιστον. Μπορεί να ομαλοποιηθεί η κατάσταση ή έρχονται χειρότερες ήμερες;

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Το προσφυγικό θα υπάρχει όσο υπάρχουν πόλεμοι. Οι εικόνες ντροπής και εξαθλίωσης των προσφύγων θα υπάρχουν, όμως, όσο εφαρμόζουμε τις συριζαίικες μεταναστευτικές αντιλήψεις της κ. Χριστοδουλοπούλου. Εκείνο που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι η σημερινή Κυβέρνηση δε φαίνεται να έχει αντιληφθεί το δεύτερο. Συνεχίζει, ακόμα και τώρα, να υπερασπίζεται την πολιτική αυτή παραβλέποντας τα καταστροφικά αποτελέσματα που έχει τόσο για τους ίδιους τους πρόσφυγες όσο και για τις χώρες υποδοχής τους. Τους τελευταίους μήνες, ζούμε στο Αιγαίο τη χειρότερη τραγωδία όλων των εποχών. Εκατοντάδες μετανάστες, μεταξύ των οποίων βρέφη και παιδιά, έχουν χάσει τη ζωή τους, μετατρέποντας τη Μεσόγειο σε έναν απέραντο υγρό τάφο. Απόρροια, φυσικά, του πολέμου, αλλά, δευτερευόντως, και της «πολιτικής των ανοιχτών συνόρων» που εξωθεί ολοένα και περισσότερους να ξεκινούν ένα επικίνδυνο ταξίδι, χωρίς να έχουν, πολλές φορές, τη στοιχειώδη επαφή με το θαλάσσιο στοιχείο. Για να ομαλοποιηθεί μια κατάσταση χρειάζεται, πρώτα από όλα, να ομονοήσεις ότι η μέχρι τώρα διαχείρισή σου είναι ολέθρια και, στο εξής, να αλλάξεις τον τρόπο που την ασκείς.

-- Από την εμπειρία σας στο Υπουργείο Ναυτιλίας, ποια είναι η πρόβλεψη σας για τους καλοκαιρινούς μήνες; Τι θα γίνει στα νησιά του Αιγαίου;

Τους θερινούς μήνες οι μεταναστευτικές ροές διογκώνονται πάντα. Αυτό είναι κάτι που εύχομαι η Κυβέρνηση να το έχει προβλέψει και να μην αναλωθεί ξανά στις δακρύβρεκτες δηλώσεις του τύπου «τι μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας»; Δεν μπορεί η διαχείριση του Μεταναστευτικού να επαφίεται διαρκώς στον πατριωτισμό των Ελλήνων και να συνοδεύεται από την πλήρη ανυπαρξία της Κυβέρνησης.

-- Να έρθουμε στο θέμα της διαπραγμάτευσης και της αξιολόγησης. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση επέτυχε να ανταλλάξει το προσφυγικό με την αξιολόγηση γι αυτό και οι δανειστές εμφανίζονται πιο διαλλακτικοί. Έχετε και σεις την ίδια εικόνα;

Αυτό είναι κάτι που το λέτε εσείς. Έγκαιρα έχω επισημάνει ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα είναι ολέθριο για τη χώρα. Δε θέλω να πιστεύω ότι ο «αριστερός ανθρωπισμός» του κ. Τσίπρα θα του επέτρεπε να εξασφαλίσει τριάκοντα αργύρια «ξεπλυμένα» πάνω στις λάσπες τις Ειδομένης και τον πόνο των προσφύγων.

-- Για ο πρόσφατο επεισόδιο που ξεκίνησε από τη δήλωση Μουζάλα και προκάλεσε την αντίδραση Καμμένου τι έχετε να πείτε;

Νομίζω ότι αυτό που κινητροδότησε την αντίδραση του κ. Καμμένου δεν ήταν τόσο το πληγωμένο εθνικό του αισθητήριο, αλλά, κυρίως, η ανησυχία του για να διασφαλίσει την αποκλειστικότητα στη θέση του κυβερνητικού εταίρου. Θέλησε, κατά μια έννοια, να απαντήσει με αυτόν τον τρόπο στις δηλώσεις του Υπ. Επικρατείας που πριν μια εβδομάδα μίλησε για ενδεχόμενο άνοιγμα της Κυβέρνησης. Ο κ. Καμμένος, άλλωστε, στο δίλημμα «εγώ ή αυτός» που έθεσε στον κ. Τσίπρα προτίμησε τελικά …την Υπουργική καρέκλα.