To μέγεθος της τεράστιας οικολογικής καταστροφής που προκλήθηκε από το ναυάγιο του Δ/Ξ Prestige καθιστά απολύτως κατανοητές τις αντιδράσεις των πολιτών που επλήγησαν και μας αναγκάζει να αποδείξουμε έμπρακτα την συμπαράσταση μας. Για να γίνει αυτό επιβάλλεται να αντιμετωπίσουμε το συμβάν με ρεαλισμό, υπευθυνότητα και χωρίς συναισθηματισμούς που δεν έχουν σχέση με τα πραγματικά αίτια της καταστροφής. Πριν μπούμε στην ουσία του ζητήματος θα πρέπει να επισημανθούν ορισμένα σημεία που τίθενται με την ερώτηση. Ο Ελληνικός και ο Ελληνόκτητος στόλος αποτελεί σήμερα την μεγαλύτερη θαλάσσια δύναμη που διέσχισε τις θάλασσες του πλανήτη μας. Είναι λοιπόν αναμενόμενο τηρουμένων των αναλογιών η πιο μεγάλη σε πλοία δύναμη να έχει ατυχήματα. Η σύγκριση με τις ΗΠΑ σε ότι αφορά χάραξη και εφαρμογή μιας πολιτικής για την προστασία των θαλασσών (που εκφράστηκε από την ΟΡΑ 90) έχει αποδειχθεί στην πράξη αρνητική για την φίλη και σύμμαχο χώρα με το ναυάγιο του Δ/Μ «EXON VALDEZE» στην Αλάσκα. Εκεί καταγράφηκε η αδράνεια των αρμοδίων αρχών για την αντιμετώπιση του συμβάντος, η έλλειψη νομικού πλαισίου για την κατοχύρωση του δικαιώματος επεμβάσεως της ακτοφυλακής, η ανυπαρξία σχεδίου αντιμετωπίσεως κ.λ.π. Η ουσία της συζήτησης που έχει ανοίξει στον Ευρωπαϊκό τύπο, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και την παγκόσμια κοινή γνώμη είναι αν απαιτούνται νέα μέτρα. Πριν όμως ξεκινήσουμε μια τέτοια συζήτηση θα πρέπει να δούμε προσεκτικά αν εφαρμόζονται τα ήδη υπάρχοντα. Δυστυχώς οι χώρες που πρωτοστατούν στην ανάπτυξη αυτής της ανεύθυνης συζήτησης είναι αυτές που φέρουν και την ευθύνη για τα ναυάγια του «Errica» και του «Prestige». Αν οι παράκτιες χώρες δεν είχαν αρνηθεί να παράσχουν άδεια καταφυγής του κινδυνεύοντος πλοίου περί του οποίου έχουν νομική υποχρέωση (το πρώτο στο λιμάνι του Σαίν Ναζέρ και το δεύτερο στο λιμάνι ή τον κόλπο της Λα Κορούνια) τότε τα πλοία δεν θα εβυθίζοντο και η έκταση της ρύπανσης θα ήταν πολύ μικρή. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την έκκληση του Πλοιάρχου του «Prestige» και την άρνηση των ισπανικών αρχών να το οδηγήσουν σε λιμάνι καταφυγής το πλοίο παρέμεινε αβύθιστο επί επτά ημέρες. Είναι προς τιμήν του Ισπανού Πρωθυπουργού ο οποίος με ευθύτητα και πολιτικό θάρρος παραδέχθηκε ότι υπήρξε εσφαλμένη αντιμετώπιση του περιστατικού. Δεν μπορώ όμως να αποδώσω τα εύσημα σε μερίδα του Ευρωπαϊκού τύπου και σε ορισμένους αξιωματούχους της ΕΕ που εθελοτυφλούν και βάζουν στο στόχαστρο τους την Ελληνική Ναυτιλία όπως έκανε πρόσφατα η μεγάλη Γαλλική εφημερίδα «Figaro». Πρώτον γιατί το πλοίο εξακολουθεί να παραμένει το πλέον φιλικό προς το περιβάλλον μέσο μεταφοράς. Δεύτερον, γιατί το μονό τοίχωμα και ηλικία του πλοίου δεν είναι εξ’ ορισμού υπαίτια για τα ατυχήματα. Θυμίζω μόνον ότι το Δ/Ξ «IEVOLI SUN» που ναυάγησε τον Οκτώβριο του 2000 με φορτίο χημικών στις ακτές της Β. Γαλλίας ήταν διπλού τοιχώματος και ηλικίας μόλις 10 ετών. Τρίτον, γιατί και το Errica και το Prestige ήταν εφοδιασμένα με τα προβλεπόμενα από τις διεθνείς συμβάσεις Πιστοποιητικά Ασφαλείας (το πρώτο από τον Ιταλικό νηογνώμονα RINA και το δεύτερο από τον Αμερικανικό (!) ABS). Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι στα πλαίσια του μνημονίου των Παρισίων αλλά και των ισχυουσών Διεθνών Συμβάσεων η Ελληνική σημαία κατατάσσεται στο Λευκό κατάλογο που σημαίνει ότι η κατάσταση των πλοίων μας είναι καλή έως άριστη. Επίσης από πλευράς ιδιωτικής πρωτοβουλίας ότι ήταν Ελληνική η πρωτοβουλία να ιδρύσουν οι πλοιοκτήτες και οι Ναυτικοί τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό «HELMEPA» που έχει σκοπό την ευαισθητοποίηση των ασχολουμένων στη Ναυτιλία για την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος. Ύστερα από όλα αυτά είναι σαφές πως νέα μέτρα δεν απαιτούνται. Θα πρέπει πάση θυσία να αποφευχθούν προκειμένου να προστατευθούν η Ελληνική Ναυτιλία και η προσφορά της στην Ελληνική οικονομία. Υπό το κράτος του πανικού και για την παραπλάνηση και την κολακεία της κοινής γνώμης δεν πρέπει να μετακυληθούν αλλού οι ευθύνες. Αυτό που επιβάλλεται να γίνει είναι στα πλαίσια του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού να καταλήξουμε σε τρόπους πιο πλήρους εφαρμογής των ισχυόντων Κανονισμών.