Συνέντευξη του Τομεάρχη Μεταναστευτικής πολιτικής της ΝΔ, Βουλευτή Β’ Αθηνών, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, στo περιοδικό Pro News και τo δημοσιογράφο, Ανδρέα Κάτσενο

 

1.Κύριε Βουλευτά, θεωρείτε ότι η διαφαινόμενη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε ένα 4ο μνημόνιο και πιθανόν και σε πρόωρες εθνικές εκλογές;

Δεν πιστεύω πως η χώρα θα αντιμετωπίσει άμεσα το φάσμα των εκλογών. Η Κυβέρνηση είναι σφόδρα ερωτευμένη με την εξουσία και έχει αποδείξει πως ενδιαφέρεται περισσότερο για την καρέκλα παρά για τη χώρα.

Θα φροντίσει να κλείσει την αξιολόγηση με κάθε τρόπο, υπογράφοντας ό,τι της πούνε. 

Όπως οι ίδιοι αποκαλύπτουν, άλλωστε, έχουν συμφωνήσει σε νέα επώδυνα μέτρα. Συνεχίζουν, για πολλοστή φορά, να είναι άτολμοι στις μεταρρυθμίσεις και προκλητικά τολμηροί σε ό,τι έχει να κάνει με επιβολή νέων φόρων. Και, όπως πάντα, οι Έλληνες πολίτες είναι αυτοί που θα κληθούν να πληρώσουν από την τσέπη τους την ανικανότητα και αδυναμία της Κυβέρνησης να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της.

 

2.Πόσο κοντά είμαστε στο ενδεχόμενο η χώρα να επιστρέψει στη δραχμή καθώς το ευρώ είναι ένα σκληρό νόμισμα που δεν βοηθάει στην ανάκαμψη της οικονομίας; Εκτιμάτε ότι μια τέτοια απόφαση μπορεί να προέλθει μετά από προτροπή και της ΕΕ;

Για εμάς, αλλά και την μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, η θέση μας στο κέντρο της Ευρώπης είναι αδιαπραγμάτευτη. Όσοι διακινούν σενάρια για το αντίθετο είναι υπόλογοι τόσο απέναντι στην ιστορία όσο και τις επόμενες γενεές. Η λύση θα βρεθεί εντός ευρώ.

Είναι αλήθεια ότι οι Έλληνες, εδώ και επτά χρόνια, βιώνουμε μια παρατεταμένη λιτότητα. Και, σήμερα, η αναξιοπιστία και οι παλινωδίες των κυβερνόντων, έχουν δώσει το απαραίτητο «πάτημα» στους πιστωτές μας να ξεδιπλώνουν ολοένα και περισσότερες παράλογες απαιτήσεις.

Όπως είναι αλήθεια, επίσης, ότι κρίση σήμερα δε βιώνει μόνο η Ελλάδα. Βιώνουν και οι ίδιες οι ευρωπαϊκές αξίες πάνω στις οποίες δομήθηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Για να επιλυθεί, επομένως, το πρώτο, πρέπει πρώτα να επιλυθεί το δεύτερο.

Αυτό δεν μπορεί να γίνει, όμως, όταν εμείς -από μόνοι μας-  «παίζουμε στα ζάρια» τα ευρωπαϊκά μας κεκτημένα.

Σήμερα, η κύρια ευρωπαϊκή και κοινωνική απαίτηση είναι η προώθηση των μεταρρυθμίσεων. Η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη δεν μπορεί να καθίσταται διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του κ. Τσίπρα, προκειμένου να καλύπτει τη δική του ανικανότητα να υλοποιήσει τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές.

 

3. Ο κ Μουζάλας εκτιμάτε ότι έχει ευθύνες για το γεγονός ότι η χώρα μας δεν έχει προχωρήσει στην εξασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων;

Ο κ. Μουζάλας αποτελεί μοιραίο πρόσωπο για τη χώρα. Η χρηματοδότηση που έχει λάβει από την Ευρώπη για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ, αποτελεί ποσό-ρεκόρ. Ο ίδιος, όμως, έχει καταγράψει ένα άλλο ρεκόρ. Ρεκόρ ανικανότητας και αδιαφάνειας. Οι καθημερινές εικόνες που καταφθάνουν από τα hot-spots της Επικράτειας, άλλωστε, εκθέτουν διεθνώς τη χώρα μας. Πρόκειται για εικόνες ανακόλουθες με τα τεράστια ποσά που έχει λάβει η χώρα μας και που, αναμφίβολα, αποδεικνύουν την πλήρη ανικανότητα τόσο εκείνου, όσο και της Κυβέρνησής του, να διασφαλίσει την έγκαιρη και διαφανή αξιοποίηση των συγκεκριμένων χρημάτων.

Για όλα αυτά, ο κ. Μουζάλας δεν έχει ζητήσει, μέχρι στιγμής, ούτε ένα «συγγνώμη». Επιδίδεται μόνο σε κακόγουστες μελοδραματικές παραστάσεις μπροστά στις κάμερες, εκτοξεύοντας «κατηγορώ». Τη μια για τις τοπικές κοινωνίες, τους Δημάρχους και τους ξενοδόχους, την άλλη για τα σώματα ασφαλείας. Είναι καιρός, όμως, να καταλάβει επιτέλους ότι δεν είναι κατήγορος, αλλά απολογούμενος. Γι αυτό ας αφήσει τα μελοδράματα και ας αναλάβει τις ευθύνες του.  Τα δάκρυά του δεν πρόκειται να «ξεπλύνουν» τη δική του ανικανότητα.

 

4.Έχετε προβληματιστεί με τις νέες προκλήσεις Ερντογάν; Εσείς ζητάτε επανειλημμένα  σύγκλιση του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής.

Μέχρι τώρα, σε όλη την περίοδο επτάχρονης της κρίσης, δεν είχαμε δει την Τουρκία να εγείρει επεκτατικές βλέψεις και να δημιουργεί κλίμα σοβαρής επιθετικότητας στο Αιγαίο. Ακούγεται, ίσως,  αιρετικό, αλλά είναι πραγματικό, αν το αναλογιστούμε. Δεν είχε προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί ούτε  την δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας μας, ούτε τον περικομμένο εξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων.

Μετά το πρόσφατο πραξικόπημα, όμως, τα δεδομένα φαίνεται να έχουν αλλάξει. Οι εσωτερικοί εχθροί του Ερντογάν έχουν αυξηθεί, με αποτέλεσμα να νιώθει ανασφάλεια, ενώ και η εμπλοκή του στη Συρία τον έχει οδηγήσει σε αρκετές σπασμωδικές κινήσεις. Τα επικοινωνιακού χαρακτήρα τεχνάσματα -αρχής γενομένης από το πρόσφατο συμβάν των Ιμίων- αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας στρατηγικής από την πλευρά των Τούρκων να συγκαλύψουν την πληθώρα προβλημάτων στο εσωτερικό της χώρας

Είναι πολύ σημαντικό η Αθήνα να κρατήσει την ψυχραιμία της. Να δείξει ,δηλαδή, ότι μπορεί να αντιμετωπίζει την αμφισβήτηση των διεθνών συνθηκών στο πλαίσιο του ρεαλισμού και της σοβαρότητας. Χωρίς να υποστείλει ούτε για μια στιγμή, βέβαια, τη σημαία διεκδίκησης των εθνικών μας δικαίων. Γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν οδυνηρό. Η αδήριτη ανάγκη της προστασίας των διεθνών συνθηκών αποτελεί, άλλωστε, ένα ζήτημα που πρέπει να τεθεί άμεσα στην Ευρώπη. Για να γίνουν όλα αυτά, όμως, χρειάζεται πρώτα συνεννόηση. Προσωπικά, είναι η πρώτη περίοδος που βιώνω, κατά την οποία η Αξιωματική Αντιπολίτευση και η Κυβέρνηση δεν έχουν την παραμικρή επαφή για θέματα εξωτερικής πολιτικής.

 

5. Ποιες σοβαρές, κρίσιμες μεταρρυθμίσεις μπορούν να γίνουν στο φορολογικό σύστημα; 

Στο φορολογικό  μας σύστημα πρέπει να γίνουν δύο βασικές μεταρρυθμίσεις: Πρώτον, να απλοποιηθεί και, δεύτερον, να μειωθεί. Γιατί, όσο πιο πολύπλοκο, τόσο λιγότερο αποδοτικό. Και, γιατί, η πρόσφατη εμπειρία με τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, απέδειξε ότι μειωμένο ΦΠΑ, δε σημαίνει και μειωμένα έσοδα. Προσωπικά πιστεύω σε μια δίκαιη φορολογία. Που συνιστά μοχλό ανάπτυξης, οικονομικής αναδιανομής και κοινωνικής ευημερίας. Όχι αιτία στασιμότητας και κοινωνικής αποτελμάτωσης, όπως είναι σήμερα.

 

6.Όλοι συμφωνούν πως για τα περισσότερα ζητήματα όπως χρέος, ασφαλιστικό και εθνικά απαιτείται εθνική συνεννόηση. Κατά τη γνώμη σας είναι εφικτή;

Σε μια Δημοκρατία, την πρωτοβουλία της εθνικής συνεννόησης την έχει, κυρίως, η πλειοψηφία. Τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα συμβαίνει το αντίστροφο: Η Αντιπολίτευση είναι εκείνη που προτάσσει το εθνικό συμφέρον, ενώ η Κυβέρνηση λειτουργεί όντας προσκολλημένη στο κομματικό. Και ο Πρωθυπουργός συνεχίζει να αποπνέει μια απολυτότητα και μια φασίζουσα νοοτροπία σε όλα τα επίπεδα. Όταν όποιος διαφωνεί μαζί σου δεν αντιμετωπίζεται ως πολιτικός αντίπαλος, αλλά ως «εχθρός του έθνους», τότε όχι μόνο δεν αποτελείς υπέρμαχος της συνεννόησης, αλλά, κυρίως, ορκισμένος εχθρός της.

 


7. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να αυξάνεται η διαφορά προς όφελος της ΝΔ με το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι εφικτός στόχος η αυτοδυναμία;

Θα σας έλεγα ότι είναι όχι μόνο εφικτός, αλλά και πρωταρχικός. Γιατί αυτοδυναμία, σημαίνει πολιτική σταθερότητα. Και πολιτική σταθερότητα σημαίνει ξένες επενδύσεις.

 Σήμερα, η έξοδος της χώρας από το τούνελ και η επιστροφή της στην ανάκαμψη έχουν ως ασφαλέστερο εθνικό μονοπάτι την αυτοδύναμη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.


8. Νομίζετε ότι θα πρέπει να υπάρξει διεύρυνση της ΝΔ; Και αν ναι με ποιους.

Αυτό που ξέρω και ήδη γίνεται είναι διεύρυνση στην κοινωνία και διεύρυνση στις πολιτικές μας. Εκείνο που προέχει για εμένα είναι να αγκαλιάσουμε την κοινωνία και όχι απλά να κάνουμε πολιτικές μεταγραφές, με προσωπικά χαρακτηριστικά.

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι το με ποιους, αλλά για ποιους. Και η απάντηση αυτή, προσωπικά, πιστεύω πως αφορά  όλους τους Έλληνες πολίτες που έχουν «βάλει πλάτη» για τον τόπο και οραματίζονται, όπως εμείς, μια πατρίδα ανεξάρτητη, ισχυρή, υπερήφανη.