Kλείνοντας αυτήν την πολύωρη συζήτηση διαπίστωσα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ιδέα για το πώς διαμορφώνονται οι απόψεις μέσα στη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχει ιδέα, για την ιστορία τους, για το πώς γεννιούνται, πώς γίνονται κυρίαρχες στην κοινωνία.

Η άποψη για την αλλαγή του άρθρου 16 και του σπασίματος του κρατικού μονοπωλίου με την ίδρυση μη κερδοσκοπικών, μη κρατικών πανεπιστημίων δεν ήταν μια άποψη που ήρθε από τα ψηλά, δεν ήταν μία άποψη που ήρθε από τις ηγεσίες, ήταν μια άποψη που ήρθε από το φοιτητικό κίνημα.

Η ΔΑΠ το 1988 με επικεφαλής, τότε, τον Κωστή Χατζηδάκη, εξέφρασε για πρώτη φορά αυτήν την άποψη. Και ξέρετε τι κατάφερε; Κατάφερε να κερδίσει για πρώτη φορά τις φοιτητικές εκλογές. Και έκτοτε κερδίζει συνεχώς τις φοιτητικές εκλογές, έχοντας σταθερά την άποψη ότι δεν μπορεί να λειτουργεί το κρατικό ασφυκτικό μονοπώλιο στην παιδεία. Αυτή είναι η άποψη η οποία, πλέον, κυριάρχησε στην κοινωνία σε όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης τα τριάντα αυτά χρόνια και έφτασε το 1998, δέκα χρόνια μετά, η Νέα Δημοκρατία να την υιοθετήσει και να την περιορίσει -αν θέλετε- στην έκφρασή της.

Και όταν τη φέραμε το 2008, πλέον, ως πρόταση για αναθεώρηση, το ΠΑΣΟΚ απείχε από τη συζήτηση. Κανένα από τα κόμματα, βεβαίως, της Αριστεράς δεν την ψήφισε. Ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου, τότε, εκβιαζόμενος από το καθηγητικό κατεστημένο, που στη συνέχεια ήρθε και έγινε κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ και το εκμεταλλευόσαστε και σας στηρίζει όλο αυτό το καθεστώς, είπε όχι σε αυτά τα οποία είχε πει και ενώ είχε εκφραστεί εντελώς αντίθετα κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Διότι τότε το ΠΑΣΟΚ, δια του Θεόδωρου Πάγκαλου, είχε τοποθετηθεί υπέρ της αναθεωρήσεως του άρθρου 16. Το γεγονός ότι η ΔΑΠ τριάντα χρόνια κερδίζει τις φοιτητικές εκλογές, έχοντας σημαία την κατάργηση και τροποποίηση του άρθρου 16 και την κατάργηση του ασύλου σε ό,τι αφορά τις εγκληματικές ενέργειες που γίνονται μέσα στα πανεπιστήμια, πρέπει να σας προβληματίσει.

Δυστυχώς, δεν κάνατε διάλογο. Δεν κάνατε κανέναν διάλογο για το νομοσχέδιό σας. Γιατί αν είχατε κάνει διάλογο, αν σεβόσασταν τους φορείς και τους θεσμούς που εκπροσωπούν τα πανεπιστήμια, θα ξέρατε ότι όλοι είναι ενάντιά σας. Δεν έχετε βρει συμμάχους. Στις συλλογικότητες τις βρήκατε; Πού τους βρήκατε; Στους μπαχαλάκηδες; Σε ποιον έχετε βρει πραγματικά υποστήριξη στις αλλαγές σας; Και αν εμείς δεν αλλάξαμε με τη Μαριέττα Γιαννάκου τον νόμο περί ασύλου  σε τόσο μεγάλο βαθμό, ήταν γιατί ακριβώς επαπειλείτο η κατάληψη των πανεπιστημίων από όλα αυτά τα στοιχεία, στα οποία σήμερα δίνετε το άσυλο και δεν υπήρχε η μέγιστη πολιτική συναίνεση ώστε να είναι μια ώριμη αλλαγή.

Κι έγινε ώριμη όταν την έφερε τότε η Διαμαντοπούλου και τότε η φοιτητική νεολαία της ΔΑΠ τη στήριξε απόλυτα και δεν είχαμε τα φαινόμενα των καταλήψεων. Ήταν πετυχημένη; Όχι. Θα έπρεπε να ήταν ακόμα πιο αποτελεσματική. Θα έπρεπε να προστατεύεται ο φοιτητής, θα έπρεπε να προστατεύεται ο καθηγητής, να μην έχουμε τα φαινόμενα προπηλακισμού που έχουμε δει όλοι στις τηλεοράσεις μας, να μην έχουμε τα φαινόμενα του «χτισίματος» καθηγητών, της δημόσιας διαπόμπευσης ή της απειλής της ζωής τους. Κι εσείς που σήμερα νομοθετείτε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, καταργείτε τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες.

Πραγματικά παρατηρώ όλη αυτή τη συζήτηση και δεν έχω ακούσει ένα βήμα προς τα μπρος. Ποιο είναι το βήμα προς τα μπρος που κάνετε; Και γιατί μας κατηγορείτε; Μας κατηγορείτε ότι υπήρχε συναλλαγή των φοιτητών και ότι συμμετείχαν και στελέχη που προέρχονταν από τη φοιτητική μας νεολαία. Την καταργήσαμε αυτήν. Εσείς την επαναφέρετε. Εσείς επαναφέρετε τη συναλλαγή μέσα από τον έλεγχο των φοιτητών στις αποφάσεις του πανεπιστημίου για τη λειτουργία του και όχι για τα θέματα που τους αφορούν. Διότι σε αυτά πιστεύαμε, πιστεύουμε, και θα πιστεύουμε. Εγώ προέρχομαι από το Ελληνικό Πανεπιστήμιο και από τη ΔΑΠ, όπως και πάρα πολλοί συνάδελφοί μου. Και δώσαμε μάχες αξιοπρέπειας στο Πανεπιστήμιο. Αυτό που σήμερα δεν μπορεί να γινεί, ο ελεύθερος διάλογος στο Πανεπιστήμιο, προσπαθήσαμε να το περιφρουρήσουμε. Και σήμερα εσείς το καταπατείτε.

Κλείνω με δύο θέματα, κύριε Πρόεδρε. Το πρώτο αφορά την ψήφο που δίνουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες σε αυτό το νομοσχέδιο. Δεν έχουν διαβάσει ούτε το κυβερνητικό τους πρόγραμμα που μιλάει για μεγιστοποίηση της αυτονομίας των πανεπιστημίων -δηλαδή όχι υπουργικές αποφάσεις, όχι υπουργικά βέτο που σήμερα νομοθετείτε- και για την κατάργηση του άρθρου 16 και του ανοίγματος της ανώτατης εκπαίδευσης.

Και άκουσα τον κ. Παπαχριστόπουλο εδώ να μας λέει ότι είναι εναντίον. Το καταθέτω για να ξέρει τουλάχιστον με ποιο πρόγραμμα κατέβηκε, με ποια σημαία κατέβηκε, εκτός αν ήταν και αυτός σε τέτοια σημαία ευκαιρίας.

Έρχομαι στο δεύτερο. Μας λέτε ότι κατοχυρώνετε τα δικαιώματα των μηχανικών που προέρχονται από τα ΤΕΙ. Ήρθε και ο κ. Σπίρτζης εδώ. Είχε το θράσος να έρθει και να μιλήσει. Ο κ. Σπίρτζης δεν ήταν πρόεδρος στο ΤΕΕ; Πάντοτε άνηκε στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ ή της Αριστεράς. Πριν ήταν ο κ. Αλαβάνος, ο αδερφός του μέντορα του Πρωθυπουργού σας. Όλοι αυτοί αποκλεισμένους είχαν τους αποφοίτους των ΤΕΙ από το μητρώο του ΤΕΕ. Δεν τους είχαν δώσει το δικαίωμα να πάρουν αριθμό μητρώου στο ΤΕΕ.

Ο κ. Στασινός ήρθε, ο καινούργιος πρόεδρος, η καινούργια διοίκηση που δεν προέρχεται από τις τάξεις της Αριστεράς και άνοιξε επιτέλους την πόρτα του Τεχνικού Επιμελητηρίου στους αποφοίτους των ΤΕΙ για να αποκτήσουν το πρώτο μεγάλο βήμα προς τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Σας καταθέτω και το σχετικό δημοσίευμα της ΑΥΓΗΣ το οποίο αναφέρεται σε αυτό το θέμα πριν από έναν μήνα.

Κλείνω, με μία τροπολογία, για την οποία δεν έγινε καμία κουβέντα, αλλά είναι η τροπολογία του κ. Μουζάλα. Αποδεικνύει πόσο πρόωρη ατελέσφορη και καθόλου λειτουργική ήταν η ίδρυση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής με αυτά που κάνει.

Προσπαθεί να καταργήσει οποιεσδήποτε έννοιες τήρησης του νόμου στις δημόσιες προμήθειες, γιατί ακριβώς δεν έχει καταφέρει εννέα μήνες μετά τη δημιουργία του Υπουργείου να φτιάξει οικονομική διεύθυνση στο Υπουργείο. Και με εξαίρεση την αποζημίωση των κατοίκων του Δήμου Παιονίας του Κιλκίς -που ταλαιπωρήθηκαν οι άνθρωποι, της Ιδωμένης δηλαδή- που έρχεται μετά από δύο χρόνια το κράτος να τους αποζημιώσει, θεωρώ ότι όλη αυτή η τροπολογία είναι μία ομολογία αποτυχίας στην οργάνωση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και σε καμία περίπτωση δεν τη στηρίζουμε.