Η διαπλοκολογία που έστησε η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της για να εμφανίσουν τη Νέα Δημοκρατία δέσμια εφοπλιστικών συμφερόντων ναυάγησε στο παρθενικό της ταξίδι. Αυτός και μόνον αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο κ. Σημίτης εγκατέλειψε το σκάφος της λάσπης στη δευτερολογία του στην χθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Η υποχώρηση της Ελλάδος στο θέμα πρόωρης απόσυρσης των δεξαμενόπλοιων μονού τοιχώματος αποδεικνύει το πόσο ανίσχυρη είναι η Ελλάδα του κ. Σημίτη. Η αποδοχή των πιέσεων που ασκήθηκαν στην Ελληνική πλευρά από την Γαλλία και την Ισπανία για την επίσπευση της απόσυρσης, εντάσσεται στην προσπάθεια ικανοποίησης των προσωπικών φιλοδοξιών του κ. Σημίτη στην Ευρώπη, αλλά δεν εξυπηρετεί ούτε την Ελληνική ναυτιλία ούτε τους Έλληνες ναυτικούς. Σημειώνουμε ότι: 1.¶λλα διαβεβαίωνε την Βουλή ο ΥΕΝ κ. Ανωμερίτης, και άλλα έπραττε στις Βρυξέλλες (Επισυνάπτονται δηλώσεις). 2.Κανένας όρος από αυτούς που έθεσε ο ΥΕΝ σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ικανοποιήθηκε. Ούτε πόρισμα για το ναυάγιο του “Prestige” δεν συζητήθηκε, ούτε καμία έρευνα αγοράς έγινε για τις οικονομικές επιπτώσεις των μέτρων. 3.Αντίθετα με τα όσα λέγοντα τα Ελληνικά και Ελληνόκτητα πλοία που επηρεάζονται από τα μέτρα φτάνουν τα 414. Το κόστος αντικατάστασης ανέρχεται σε 4.6 δις Ευρώ σύμφωνα με έκθεση του ΥΕΝ που κρατήθηκε μυστική. 4.Η ηγεσία του ΥΕΝ αδιαφόρησε να μελετήσει πόσες θέσεις εργασίας αποφάσισε να καταργήσει πέντε χρόνια νωρίτερα. Η Νέα Δημοκρατία υπολογίζει ότι πλήττονται πάνω από 1200 θέσεις εργασίας. 5.Με γνώμονα την αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος αλλά και την στήριξη της Ελληνικής Ναυτιλίας, η Ν.Δ. συνέβαλλε αποφασιστικά στο Ευρωκοινοβούλιο τον Δεκέμβριο του 2001 στην χάραξη του χρονοδιαγράμματος απόσυρσης των δεξαμενόπλοιων μονού τοιχώματος. Ο κανονισμός 417 του Ιουλίου 2002 σήμερα ανατρέπεται εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων. Η Νέα Δημοκρατία δεν τάσσεται υπέρ της διατήρησης των δεξαμενόπλοιων μονού τοιχώματος. Πάγια θέση της Ελλάδος μέχρι σήμερα ήταν ότι τα μέτρα για την Ναυτιλία θα πρέπει να έχουν παγκόσμια ισχύ δηλαδή να έχουν την έγκριση από τον ΙΜΟ (International Maritime Organization – Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός) Οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν ελήφθησαν σε συμφωνία με τον ΙΜΟ με αποτέλεσμα αυτά τα μέτρα να ισχύουν μόνο για τις ευρωπαϊκές σημαίες και λιμάνια. Η υποκρισία της κυβέρνησης, και η λάσπη που εκτοξεύει σε βάρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης χαρακτηρίζει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την προάσπιση των Ελληνικών συμφερόντων. Τι έλεγε η κυβέρνηση και τι έπραξε για το “Prestige”: Ο αρμόδιος Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας είχε διαφωνήσει εξ αρχής με τις προτάσεις της Ε.Ε. σε ότι αφορά την επίσπευση της απόσυρσης των πλοίων μονού τοιχώματος, θέση την οποία τελικά δεν τήρησε. Συγκεκριμένα, δήλωνε: • Στις 15 Νοεμβρίου 2002 μετά από συνάντηση με την αρμόδια κοινοτική επίτροπο ότι «μονομερή μέτρα της Ε.Ε. δεν προωθούν τον στόχο της ασφάλειας ούτε της ανταγωνιστικότητας». • Στις 21 Νοεμβρίου 2002 σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε έλεγε για τους Ευρωπαίους ομολόγους του: «Αν κάποιοι βουνίσιοι έρθουν και μας πουν να βάλουμε τριπλό τοίχωμα τι σημαίνει; Δηλαδή αν το πλοίο είχε διπλό τοίχωμα και είχε βυθιστεί τι θα έφταιγε;» • Στις 4 Δεκεμβρίου 2002 δηλώνει ότι «το πρωταρχικό θέμα για την Ελλάδα είναι να φέρει η Ισπανία το πόρισμα για τα αίτια του ναυαγίου και επ’ αυτού να γίνει συζήτηση. Να μην συζητήσουμε γενικά και να μην λάβουμε μέτρα για τα μέτρα». • Στις 9 Δεκεμβρίου 2002 και αφού με τα Συμπεράσματα του Συμβουλίου Θαλασσίων Μεταφορών καλείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προχωρήσει στην επίσπευση της απόσυρσης των δεξαμενόπλοιων μονού τοιχώματος θέτει επτά προτεραιότητες της Ελληνικής προεδρίας ανάμεσα στις οποίες «η πιστή εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου για να μην γυρίσει η Ναυτιλία στις συνθήκες 15ου αιώνα, να κατατεθεί άμεσα το πόρισμα από τις Ισπανικές αρχές, και η λήψη μέτρων μετά από ανάλυση των κοινωνικοοικονομικών δεδομένων». • Στις 18 Δεκεμβρίου 2002 ο ΥΕΝ σε συνέντευξη τύπου που παραχωρεί θέτει δύο όρους για να συζητηθούν τα θέματα που ετέθησαν στο Συμβούλιο. «Πρώτον, να κατατεθεί το πόρισμα γιατί χωρίς το πόρισμα δεν μπορεί να γίνει σοβαρή συζήτηση και δεύτερον να ολοκληρωθεί μέχρι τον Μάρτιο η έρευνα αγοράς πάνω στο θέμα μεταφοράς των συγκεκριμένων φορτίων» • Στις 18 Ιανουαρίου 2003 σε άρθρο του στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» θέτει ξανά τους δύο όρους, κατηγορεί τις Ισπανικές Αρχές για ανευθυνότητα επειδή αρνήθηκαν να οδηγήσουν το πλοίο σε λιμάνι καταφυγής και ζητά επίσης να εξεταστεί η Ευρωπαϊκή Ναυπηγοεπισκευαστική Αγορά και η δυνατότητα κατασκευής νέων πλοίων. • Στις 11 Φεβρουαρίου 2003 διαβεβαίωνε την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής ότι «το Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε. παρά τις πιέσεις που ασκούνται από την Γαλλία και την Ισπανία δεν πρόκειται να λάβει αποφάσεις τον Μάρτιο και ότι το θέμα του «prestige» θα συζητηθεί τον Ιούνιο». Στην ίδια συνεδρίαση εκτός από την ομολογία περί πιέσεων ο κ. Ανωμερίτης ταυτίζεται πλήρως με τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας λέγοντας ότι: • «Πρέπει στο παγκόσμιο περιβάλλον και ιδιαίτερα στο Ευρωπαϊκό να είμαστε πολύ προσεκτικοί γιατί διακυβεύονται τεράστια συμφέροντα για την χώρα μας» • «Να μην πάρουμε μέτρα που δεν έχουν σχέση με το ναυάγιο». • «Αν οι Ισπανικές αρχές είχαν ακολουθήσει τις οδηγίες του Πλοιάρχου δεν θα είχαμε αυτήν την τεράστια οικολογική καταστροφή» • «Ζητήσαμε μια σειρά προϋποθέσεων από την ΕΕ για να μπορέσουμε να αγγίξουμε αυτό το θέμα δεδομένου ότι αν αυτό γινόταν στην Ελληνική Βουλή θα είχαμε την δίκαιη κριτική της Αντιπολίτευσης που θα έλεγε ότι δεν είναι δυνατόν ο νέος κανονισμός που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2002 να αλλάξει τον Δεκέμβριο και πάλι». • Στις 5 Μαρτίου 2003 σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στο ΥΕΝ και ενώ η χώρα μας ασκεί την Προεδρία της ΕΕ, κάτω από την πίεση προφανώς της Γαλλίας και της Ισπανίας ο κ. Ανωμερίτης δηλώνει ότι «δεν μπορούμε να εκδώσουμε κανονισμούς εκτός ΙΜΟ γιατί θα προκύψουν νομικά προβλήματα» Μιλά επίσης για την «ανάγκη επίτευξης συμφωνίας με τον ΙΜΟ ώστε να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο το καθεστώς χωρίς ακραίες θέσεις». • Στις 31 Μαρτίου 2003 ο ΥΕΝ δηλώνει ότι «επετεύχθη πολιτική συμφωνία μεταξύ των 15 αρμοδίων υπουργών της ΕΕ η οποία θα τεθεί σε ψηφοφορία προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο στις αρχές Ιουνίου». Στην ίδια συνέντευξη όμως επισημαίνει ακόμα ότι «ο ΙΜΟ θα ξεκινήσει να συζητά το αίτημα της ΕΕ στις 14 με 18 Ιουλίου» αδιαφορώντας προφανώς για την διαβεβαίωση που είχε δώσει στην επιτροπή της Βουλής ότι οι συζητήσεις θα πρέπει να διεξαχθούν ταυτόχρονα. • Στις 3 Ιουνίου 2003 σε δηλώσεις του στην Εφημερίδα «Ναυτεμπορική» παραδέχεται ότι «έχουν δημιουργηθεί νομικά προβλήματα τα οποία θα συζητηθούν επί Ιταλικής Προεδρίας»!!! Η διγλωσσία της κυβέρνησης αποκαλύπτεται πλήρως και από τις τοποθετήσεις του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ κ. Νικολάου Φλώρου ο οποίος στην Συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής στις 11 Φεβρουαρίου 2003 δήλωνε: «Ο πλημμελής έλεγχος των δεξαμενόπλοιων που βρίσκονται σε λιμάνια, αναδείχθηκε ως πρόβλημα πολύ πιο σημαντικό από εκείνο της αντικατάστασης των μονών τοιχωμάτων με διπλά». Στις 20 Μαίου 2003 κατά την συζήτηση της ερώτησης της Ν.Δ ο ανωτέρω εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ απορούσε «με το θράσος της Ν.Δ να καταθέσει μια τέτοια ερώτηση και να ζητά την διατήρηση των μονοπύθμενων δεξαμενόπλοιων τα οποία αποτελούν διαπιστωμένα αυτή τη μεγάλη απειλή για το περιβάλλον»!!!