H εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι το πραγματικό έλλειμμα του προϋπολογισμού το 2004 θα είναι διπλάσιο αυτού που προβλέπει η ελληνική κυβέρνηση αποκαλύπτει μία διαφορά, που είναι κυρίως πολιτική και δευτερευόντως στατιστική, οφειλόμενη δηλαδή στον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο μετρούν τα αντίστοιχα μεγέθη Αθήνα και Βρυξέλλες. Και επειδή ακριβώς είναι πολιτική η διαφορά θα επεκταθεί σταδιακά και σε άλλους ευαίσθητους τομείς, όπως π.χ. η ανεργία την οποία ήδη η Επιτροπή την υπολογίζει σε 9,5% του εργατικού δυναμικού έναντι του 8% που την εκτιμά η κυβέρνηση. Τι σημαίνει ότι η διαφορά είναι πολιτική; Απλούστατα ότι η Επιτροπή για πρώτη φορά αφότου η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης άρχισε από πέρυσι να υποψιάζεται ότι τα στατιστικά στοιχεία «μαγειρεύονται» στη χώρα μας, σε μια προσπάθεια να εξωραϊστούν οι οικονομικές εξελίξεις και να εμφανισθούν ανύπαρκτες επιτυχίες της κυβέρνησης στον τομέα της οικονομίας. Και όταν πέρυσι το φθινόπωρο η Eurostat, η Στατιστική Υπηρεσία των Βρυξελλών, έστειλε στην Αθήνα εμπειρογνώμονες και ήλεγξε τα δημοσιονομικά μας διαπίστωσε ότι η αλήθεια ήταν εντελώς διαφορετική από εκείνη που παρουσίαζε η κυβέρνηση. Για παράδειγμα, εμφανίζαμε πλεόνασμα 0,1%, 0,4% και 0,5% στις χρήσεις 2001-2003 και ο έλεγχος εντόπισε ελλείμματα 1,2%, 1,1% και 0,9% αντίστοιχα. Οσον αφορά το δημόσιο χρέος, το είχε κατεβάσει το υπουργείο Οικονομικών στο 100% του ΑΕΠ το 2001 και στο 98,7% το 2002, ενώ ύστερα από τον έλεγχο των εμπειρογνωμόνων αναγκάστηκε να το ανεβάσει στο 107,3% και στο 105,3% αντίστοιχα. Από πέρυσι το φθινόπωρο λοιπόν υπάρχει στις Βρυξέλλες ένα κλίμα καχυποψίας και δυσπιστίας στα στοιχεία που τους παρουσιάζει η ελληνική κυβέρνηση, που γίνεται πιο έντονο από τον φόβο ότι για να κερδηθούν οι εκλογές από το κυβερνών κόμμα θα πολλαπλασιασθούν οι απόπειρες φαλκίδευσης και αλλοίωσης των πραγματικών δεδομένων της οικονομίας. Είναι βάσιμοι αυτοί οι φόβοι; Νομίζω ότι στην απάντησή μας στο ερώτημα αυτό πρέπει να βαρύνει η εκτίμηση των ίδιων των εργαζομένων στην Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, που έχουν κατέβει σε απεργία εδώ και τέσσερις εβδομάδες (με αποτέλεσμα να μην έχουν δημοσιευθεί κρίσιμοι δείκτες, όπως ο πληθωρισμός του Σεπτεμβρίου, η βιομηχανική παραγωγή, οι λιανικές πωλήσεις κτλ.), αγωνιζόμενοι κατά της μετατροπής της υπηρεσίας σε ΝΠΔΔ. Πίσω από τη μετατροπή αυτή (ως τώρα είναι υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομίας), καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, κρύβονται πονηρές σκέψεις και συγκεκριμένα: «Ενώ ως τώρα τα στοιχεία μας καθόριζαν την εκάστοτε πολιτική, με την αλλαγή του νομικού μας πλαισίου επιχειρείται η πολιτική να καθορίσει τα στοιχεία μας. Στόχος αυτής της προσπάθειας είναι, σε κακά έργα, να εμφανίζονται καλά στατιστικά στοιχεία. Αυτό, όπου γίνεται, δημιουργεί πλασματική κοινωνική και οικονομική ευημερία. Αυτός είναι, κατά την άποψή μας, ο λόγος της στατιστικής κρίσης στην Ελλάδα». H καταγγελία είναι όντως συγκλονιστική, διότι αποκαλύπτει ότι αυτό που έγινε προχθές με το έλλειμμα του προϋπολογισμού, που η κυβέρνηση με τη χρήση διπλών βιβλίων το μείωσε στο ήμισυ του πραγματικού, δεν είναι μία μεμονωμένη παράβαση αλλά εντάσσεται σε μια συστηματική προσπάθεια για τη δημιουργία εικονικής πραγματικότητας. H κυβέρνηση προκειμένου να επιβάλει στους πολίτες το δόγμα της για ισχυρή και ευημερούσα οικονομία δεν έχει κανένα δισταγμό να καταφύγει ακόμη και στην πλαστογράφηση των στατιστικών στοιχείων και είναι ευτύχημα ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως δείχνει η προχθεσινή αντίδραση του σοσιαλιστή επιτρόπου κ. Σόλμπες, είναι αποφασισμένη να βάλει ένα τέλος σε αυτά τα απίθανα σενάρια προπαγάνδας. Ως τώρα φώναζε η αντιπολίτευση αλλά δεν της έδιναν σημασία. Τώρα θα φοβηθούν περισσότερο; Μάλλον όχι!