Κύριο άρθρο της "ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ" Ο ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ μπορεί να διανύει την πρώτη του θητεία στη Βουλή, αλλά με την χθεσινή δήλωση του κατάφερε να συμπηκνώσει όλη την ουσία των πολιτικών εξελίξεων. ΕΝΩ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ηχούν τα κανόνια του Ναβαρόνε, τελικώς ασχολούμαστε με τις πιστολιές που πέφτουν αραιά και που στη Ρηγίλλης. ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ, στη Βουλή στη Χαριλάου Τρικούπη τις τελευταίες ημέρες μυρίζει έντονα μπαρούτι . Οι βουλευτές βλέποντας να τρίζει έντονα το πολιτικό έδαφος κάτω από τα πόδια τους ασκούν πλέον αφόρητες πιέσεις στον Υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Παπανδρέου, να κινηθεί για την ανάληψη της ηγεσίας. Προσφεύγουν στην δοκιμασμένη στο παρελθόν συνταγή η οποία όμως αυτή τη φορά είναι αμφίβολο εάν θα έχει αποτέλεσμα.. Πιέζουν τον Σημίτη να παραδώσει την σκυτάλη. Οι συνθήκες όμως δεν είναι όμοιες. Το 2003 δεν είναι 1996. Στην κοινωνία έχει δημιουργηθεί πλέον ρεύμα αλλαγής εις βάρος του ΠΑΣΟΚ και μια αλλαγή ηγεσίας το πολύ να περιόριζε το εύρος της ήττας. ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ δεν είναι διατεθειμένοι να συγχωρήσουν αυτή τη φορά νοοτροπίες, συμπεριφορές, πολιτικές, παραλείψεις. Μια ενδεχόμενη αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να συσπείρωνε τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ γύρω από το όνομα Παπανδρέου και να προκαλούσε μια πρόσκαιρη ανάταση στο εσωκομματικό πεδίο, αλλά πέραν αυτού ουδέν. Η κοινωνική δυσαρέσκεια είναι πλέον βαθιά ριζωμένη στον Ελληνικό λαό. Η διαδοχολογία στο ΠΑΣΟΚ, η κατάθεση υποψηφιοτήτων για την ηγεσία όπως έκανε χθες το βράδυ στη ΝΕΤ ο Ευ. Βενιζέλος και οι αποχωρήσεις Βουλευτών δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μπει σε μια βαθιά φάση εσωστρέφειας. Ασχολείται με τα εσωτερικά του και όχι με τα προβλήματα των πολιτών. ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ όμως, δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Η Κυβέρνηση αντί να ταλαιπωρεί τον κόσμο με τα εσωτερικά της καλό θα είναι να συνδέσει την λήξη της θητείας της με μια προσφορά