Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οδική ασφάλεια οι οποίες βασίσθηκαν σε στοιχεία του 2001 η Ελλάδα κατέχει το ρεκόρ στα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα με 180 νεκρούς ανά εκατομμύριο κατοίκους. Σίγουρα τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά το 2000 έχει συντελεσθεί σημαντική πρόοδος για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος από την εφαρμογή του προγράμματος «Καθοδόν 2001-2005». Συγκεκριμένα έχει παρατηρηθεί μείωση των θανάτων κατά 25% και των τραυματιών κατά 45% ωστόσο χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια για να προσεγγίσουμε τον μέσο κοινοτικό επίπεδο που υπολογίζεται στους 105 νεκρούς ανά εκατομμύριο κατοίκους. Ωστόσο «το οικονομικό και κοινωνικό κόστος» των οδικών ατυχημάτων στην Ελλάδα είναι ακόμα δυσβάσταχτο. Πλησιάζει τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως καθώς πάνω από 20.000 συμπολίτες μας τραυματίζονται σε τροχαία ατυχήματα εκ των οποίων οι 2345 βαριά μόνο το 2003. Για να αντιμετωπίσουμε ακόμα πιο αποτελεσματικά αυτό το κοινωνικό φαινόμενο θα πρέπει πρώτα να αναζητήσουμε τα αίτια που το δημιουργούν. Το πρώτο και κυριότερο είναι η απουσία κυκλοφοριακής αγωγής στους νέους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τροχαία αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου για τους πολίτες κάτω των σαράντα ετών και ότι αδιαφορούν για τα όρια ταχύτητας (σε ποσοστό 84%). Το δεύτερο είναι το ισχύον σύστημα χορήγησης αδειών οδήγησης που σε καμία περίπτωση δεν εκπαιδεύει τους επίδοξους οδηγούς και τρίτον η κακή κατάσταση του οδικού δικτύου που χαρακτηρίζεται σε πολλές περιπτώσεις από την έλλειψη σήμανσης, φωτισμού, μεταλλικών διαχωριστικών (μπάρες) και κακής ποιότητας ασφαλτοτάπητες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οφείλουμε βέβαια να διατηρήσουμε του πρόγραμμα «Καθοδόν» και να το επεκτείνουμε σε ένα σύστημα μελέτης της ασφαλείας του οδικού δικτύου. Η ψηφιοποίηση του υλικού θα συμβάλει στην άμεση εξαγωγή συμπερασμάτων για τα επικίνδυνα σημεία του οδικού δικτύου. Για να πετύχουμε προτείνω τα παρακάτω: Α. Διατήρηση και αύξηση των μέσων επιτήρησης της κυκλοφορίας και της αστυνόμευσης στους δρόμους (κάμερες, μπλόκα, αλκοτέστ, έλεγχος για ζώνες, κράνη αλλά και φθαρμένα ελαστικά). Β. Σκληρότερες ποινές για κράνη και ζώνες καθώς ακόμα και τώρα μια μικρή μειοψηφία δικυκλιστών εξακολουθεί να αγνοεί τους βασικούς κανόνες ασφαλείας. Γ. ¶μεση υιοθέτηση των εξαγγελιών για την απόσυρση μηχανών παλαιάς τεχνολογίας και επιδότηση για την αντικατάσταση τους, όπως και της μείωσης του Φ.Π.Α. σε κράνη και εξοπλισμό. Δ. Η σύσταση ενιαίου φορέα που θα έχει την ευθύνη για την επίβλεψη και συντήρηση του οδικού δικτύου (Εθνικού και περιφερειακού). Σε τεχνικό επίπεδο χρειάζεται σημαντική δουλειά και προσοχή στην σήμανση των δρόμων. Ιδιαίτερα το περιφερειακό μας δίκτυο είναι εγκαταλελειμμένο ενώ και στο κεντρικό η κατάσταση είναι μάλλον κακή λόγω ελλείψεων στις προδιαγραφές αλλά και κακής συντήρησης. Σε θεσμικό επίπεδο πιστεύω ότι η σύσταση υποεπιτροπής παρακολούθησης της εφαρμογής αυτής της πολιτικής στη Βουλή θα κινητοποιούσε περισσότερο τις πολιτικές δυνάμεις. Επίσης πρέπει να γίνει υποχρεωτική η κατάρτιση εκθέσεων οδικής προστασίας στα νέα έργα, ανάλογες με αυτές των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Σε μία χώρα σαν την Ελλάδα, με πληθυσμιακή γήρανση, δεν έχουμε την πολυτέλεια να βλέπουμε χιλιάδες ανθρώπους να χάνουν την ζωή τους στην άσφαλτο. Η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση όλων πρέπει να παραμείνει κυρίαρχος στόχος.