Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι ο υπό συζήτηση αναπτυξιακός νόμος είναι ένα σωστό εργαλείο στα χέρια μιας κυβέρνησης που έχει ως στόχο την ανάπτυξη της χώρας, τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων, την αύξηση του παραγόμενου πλούτου και βέβαια την τόνωση της απασχόλησης. Όσοι από τους συναδέλφους είχαν αμφιβολίες για το αν ένας αναπτυξιακός νόμος αρκεί να φέρει την άνοιξη, θα πω ότι βεβαίως από μόνος του δεν μπορεί να φέρει την άνοιξη, σίγουρα όμως μπορεί να τονώσει υγιείς επιχειρηματικές προσπάθειες. Ιδιαίτερα ένας αναπτυξιακός νόμος όπως ο υπό συζήτηση ο οποίος είναι σωστός, έχει κατεύθυνση τις νέες και σύγχρονες μορφές οικονομικής δράσης, είναι η καλύτερη εκδοχή απ' όλους τους αναπτυξιακούς νόμους που είχε μέχρι τώρα η χώρα, απλοποιεί τις διαδικασίες για την υπαγωγή των επενδύσεων, καλύπτει όλη την περιφέρεια και βέβαια ενισχύσει την εργασία αντί να επιδοτεί την ανεργία όπως έκαναν όλοι οι προηγούμενοι νόμοι. Αυτά σίγουρα ο οποιοσδήποτε καλόπιστος κριτής μπορεί να τα διαγνώσει σε αυτό το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Έτσι οι φορείς στο σύνολό τους ήρθαν και στήριξαν αυτή την προσπάθεια της κυβέρνησης σε αντίθεση με όσα λέγονται από τους συναδέλφους του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι οχυρώνονται πίσω από την κακή αν θέλετε πορεία που διέγραψαν τα αναπτυξιακά πράγματα της χώρας στα δικά τους χέρια. Και θα έλεγα ιδιαίτερα προς τους νέους συναδέλφους ότι δεν θα έπρεπε να είναι τιμητές και υποστηρικτές ενός παρελθόντος το οποίο δεν καταδικάστηκε μόνο στη συνείδηση του ελληνικού λαού, αλλά καταδικάστηκε και από τα ίδια τα οικονομικά στοιχεία καθώς η χώρα ήταν ουραγός στις ιδιωτικές επενδύσεις, ήταν ουραγός στην Ευρώπη, στην προσέλευση ξένων επενδύσεων και βέβαια το ΑΕΠ πέρα από την κρατικοδίαιτη ανάπτυξη δεν αναπτυσσόταν ιδιωτικά με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα μας να βρίσκεται σε μια πραγματική επενδυτική καχεξία. Θεωρώ όμως ότι ο οποιοσδήποτε αναπτυξιακός νόμος από μόνος του δεν αρκεί κύριε Υπουργέ. Θεωρώ ότι ο αναπτυξιακός νόμος θα πρέπει να είναι πάντοτε σε συνδυασμό με έναν γενναίο φορολογικό νόμο. Μια πρώτη προσπάθεια αυτής της γενναιότητας της κυβέρνησης την είδαμε πρόσφατα στη Βουλή όπου ήρθε για πρώτη φορά μείωση, ουσιαστική μείωση φορολογικών συντελεστών με ορίζοντα τριετίας. Και βεβαίως πιστεύω ότι η κυβέρνηση αφ' ότου απελευθερωθεί από τα βάρη και τα δεσμά του παρελθόντος μέσα από μια καινούργια οικονομική πολιτική, στο πέρας της τριετίας θα είναι σε θέση να μειώσει ακόμη περισσότερο τους φορολογικούς συντελεστές για τις επιχειρήσεις που πραγματικά αποτελούν ίσως και το μόνο ουσιαστικό θέλγητρο για την εγκατάσταση νέων επιχειρήσεων στη χώρα. Βεβαίως πέρα από τα φορολογικά κίνητρα, αυτό το οποίο πρέπει να αλλάξουμε στην οικονομία μας, είναι το τοπίο της. Και μπορούμε να το αλλάξουμε κάνοντας εκτεταμένες και ουσιαστικές ιδιωτικοποιήσεις. Θα πρέπει να σταματήσει πλέον το κράτος να παίζει το ρόλο του ρυθμιστή στην αγορά. Διάβαζα στις σημερινές εφημερίδες ότι προχωράει η περαιτέρω αποκρατικοποίηση του ΟΠΑΠ αλλά και η αποκρατικοποίηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Και τα δυο μέτρα αυτά, βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση. Όμως θα πρέπει να κοιτάξουμε και τον τομέα των τηλεπικοινωνιών ο οποίος παρ' ότι περιλαμβάνεται στα υπό ένταξη σχέδια, σήμερα βρίσκεται υπό την ομηρία, το σύνολο των ιδιωτικών επενδύσεων, του ΟΤΕ που είναι αδύνατος και ανίκανος να παράσχει σωστά δίκτυα για την ανάπτυξη ιδιωτικών εταιρειών. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στα ευρυζωνικά δίκτυα τα οποία βλέπω ότι περιλαμβάνονται σε αυτό το νομοσχέδιο και τα οποία στην Αθήνα δεν υπάρχουν. Σήμερα καμιά εταιρεία ιδιωτική ή ο ΟΤΕ δεν μπορεί να σου παρέχει μια γραμμή ADSL γιατί ο ΟΤΕ δεν έχει δίκτυο. Βεβαίως αποκρατικοποίηση και ιδιωτικοποίηση θα πρέπει να επέλθει και στον τομέα των τραπεζών διότι οι τράπεζες στα χέρια του κράτους δεν έχουν φανεί να είναι ικανές να ενισχύσουν τον τραπεζικό ανταγωνισμό και να οδηγήσουν τους πολίτες σε σωστές και φθηνές τραπεζικές υπηρεσίες. Κάποτε σε αυτή τη χώρα, όταν τα επιτόκια των καταθέσεων ήταν στο 17%-18% ο επιχειρηματίας έπαιρνε το χρήμα με 35%. Η τράπεζα δηλαδή έβαζε ένα 100% παραπάνω. Σήμερα που τα επιτόκια των καταθέσεων είναι κοντά στο 2% και ίσως και λιγότερο οι τράπεζες δίνουν στον επιχειρηματία το χρήμα γύρω στο 8% δηλαδή 400% παραπάνω. Αυτό δεν είναι πλαίσιο ανταγωνισμού, αυτό δεν είναι πλαίσιο λειτουργίας προς όφελος των επενδυτών γι' αυτό και πρέπει εμείς να ελέγξουμε σκληρά τον ανταγωνισμό στις τράπεζες, να δημιουργήσουμε συνθήκες υγιούς τραπεζικού ανταγωνισμού και βέβαια να απεμπλέξουμε το κράτος απ' αυτές τις διαδικασίες. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει στα λιμάνια, στις υπηρεσίες που παρέχονται στα λιμάνια. Γιατί ενώ δημιουργούνται και ενισχύονται τα διαμετακομιστικά κέντρα από την άλλη τα λιμάνια βρίσκονται κάτω από ένα ασφυκτικό κρατικό έλεγχο και κάτω από παλιά νομοθεσία που δεν επιτρέπει την περαιτέρω λειτουργία τους μέσα από ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Θα έλεγα το ίδιο και για τον τομέα της ενέργειας αλλά δεν μου επιτρέπει ο χρόνος να κάνω περισσότερη ανάλυση. Τέλος, θα ήθελα να σας πω κύριε Υπουργέ, ότι θεωρώ πέρα από τη φορολογική μεταρρύθμιση, από τις ιδιωτικοποιήσεις, αυτός που θα πρέπει να είναι ο επόμενός μας στόχος, θα πρέπει να είναι η μείωση της γραφειοκρατίας και της εμπλοκής του κράτους με τον επιχειρηματία. Και όχι μόνο του κράτους με την κεντρική του μορφή αλλά και με τη μορφή της τοπικής αυτοδιοίκησης που είναι ακόμη χειρότερο, ακόμη πιο διεφθαρμένο αλλάζοντας καθημερινά τα δεδομένα, μη παρέχοντας στον πολίτη υπηρεσίες σωστές, ενημέρωσης πρώτα απ' όλα αλλά και από εκεί και πέρα και αδειοδότησης με αποτέλεσμα ο κάθε επενδυτής να βρίσκεται σε καθημερινή διαπλοκή με τοπικούς ηγεμόνες οι οποίοι θέλουν με τη σειρά τους να εκμεταλλευθούν τη μικρή εξουσία που τους παρέχει ο νόμος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μια κρούση μόνο κλείνοντας αυτή την ομιλία μου που θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη σε όγκο έχοντας πολλά περισσότερα να πω, αναφερόμενος σε μια διάταξη που υπάρχει στο άρθρο 5 παρ. 16 β και αφορά τις κορεσμένες τουριστικά περιοχές. Ένας αναπτυξιακός νόμος... ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Κύριε Βαρβιτσιώτη, να τα πείτε αυτά στη συζήτηση κατ' άρθρον καλύτερα; ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό μόνο. Ένας νόμος που δίνει τόσο μεγάλη και γενναία ενίσχυση στον τουρισμό, που είναι ο πρώτος νόμος που αγκαλιάζει το σύνολο των σύγχρονων δράσεων του τουρισμού, είναι ο πρώτος νόμος που δίνει στον τουρισμό μας την ώθηση προς την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος, δεν μπορεί να είναι και ο μόνος νόμος ο οποίος να εξουσιοδοτεί δυο Υπουργούς, να χαρακτηρίζουν αυθαίρετα κορεσμένες τουριστικά περιοχές. Κορεσμένες περιοχές στη χώρα μας δεν υπάρχουν. Σε όλες τις περιοχές ανεργία και υποανάπτυξη είναι τα κύρια χαρακτηριστικά. Σε όλες τις περιοχές θα πρέπει να αφήνουμε ελεύθερο τον ανταγωνισμό να λειτουργεί προς όφελος του καταναλωτή προς όφελος του πολίτη, προς όφελος των νέων ανθρώπων! (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας).