Η κυβέρνηση σήμερα εγκαλείται γιατί εφαρμόζει τις διατάξεις του νόμου 2932/2001 που εισηγήθηκε και ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αυτός ο νόμος ήρθε ως αποτέλεσμα μιας μεγάλης ανάγκης. Θυμάστε τους 82 νεκρούς σε ένα τραγικό δυστύχημα. Υπήρχε τότε η ανάγκη για τη δημιουργία αυτού του νόμου από μία κοινωνία που έβλεπε ότι το καθεστώς των μονοπωλίων και των ολιγοπωλίων καθώς επίσης και του μοιράσματος της πίτας μέσα σε υπουργικά γραφεία, δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Ο συγκεκριμένος νόμος ονομάστηκε νόμος Παπουτσή. Το εάν αυτός ο νόμος εφαρμόζει τον κοινοτικό κανονισμό, αυτό αμφισβητήθηκε από την πρώτη στιγμή. Θα σας διαβάσω τα πρακτικά της 14ης Ιουνίου 2001, στην οποία ο κ. Παπουτσής, ως Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, διάβασε επιστολή πού είχε παραλάβει την προηγούμενη βραδιά από την κυρία Λογιόλα ντε Παλάθιο, Επίτροπο Μεταφορών της Ε.Ε.. Η συγκεκριμένη κυρία αφού του έδινε τα συγχαρητήρια της για το νόμο, του έλεγε και τα εξής: «Ανεξάρτητα από τη σημαντική πρόοδο που σημειώθηκε σε συνάρτηση με το τρέχον καθεστώς, θα επιθυμούσα επίσης, να επιστήσω την προσοχή σας σε ορισμένα πιθανά προβλήματα, που ενδεχομένως να ανακύψουν από τις ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου, σε σύγκριση με τις τρέχουσες διατάξεις της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας». Η κυρία Ντε Παλάθιο από τότε θέτει τρία θέματα. Το πρώτο αφορά της επάνδρωση των καραβιών και τους όρους που τίθενται από το ελληνικό εσωτερικό δίκαιο. Το δεύτερο σχετίζεται με το όριο ηλικίας, το οποίο ακόμα είναι μαχητό στα πλαίσια της Ε.Ε. και τέλος το τρίτο θέμα αφορά το παράβολο και τις εγγυήσεις εκτέλεσης των δρομολογίων, που επίσης, ακόμα, αποτελεί σημείο αιχμής και τριβής με την Ε.Ε. και αποτελεί αιτία παραπομπής της χώρας μας στα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Η κυρία Ντε Παλάθιο καταλήγοντας λέει: « Σε κάθε περίπτωση είμαι βέβαιη ότι θα τηρήσετε τη δέσμευση σας για την αντιμετώπιση των καίριων ζητημάτων, τα οποία διακυβεύονται και για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης του νέου θεσμικού πλαισίου με τους κανόνες εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Κοινότητας». Έρχεται στη συνέχεια η Ένωση Εφοπλιστών Ακτοπλοΐας και προσφεύγει στην Ε.Ε., η οποία απαντά ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί με τον ν. 2932, μέχρι την 1.1.2004, που θεωρεί ημερομηνία άρσης του καμποτάζ και άρσης της εξαίρεσης από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 3577. Οπότε, είμαστε υπό τον έλεγχο της Ε.Ε. μόνο 11 μήνες και 15 ημέρες. Σε αυτό το διάστημα ενώ όλοι οι μεταγενέστεροι Υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας, κ.κ. Ανωμερίτης και Πασχαλίδης, επεσήμαναν και διακήρυτταν την ανάγκη αλλαγών στο ν.2932, δεν προχώρησαν ποτέ. Ο κ. Ανωμερίτης από τις 20.2.2003 έχει δηλώσει στη Βουλή ότι από το 2002 είχε συστήσει νομοπαρασκευαστική επιτροπή για να προωθήσει αλλαγές στο ν. 2932, ώστε να συμμορφωθεί με την Ε.Ε.. Το ίδιο διακηρύττει και ο κ. Πασχαλίδης σε ενημέρωση του εδώ στη Βουλή στις 18.11.03, που λέει: «Τόνισα στην ευρωπαϊκή επιτροπή ότι ο νόμος λειτουργεί σωστά και όπου η εφαρμογή αναδεικνύει περιοχές που χρειάζονται λειτουργικές βελτιώσεις, αυτές μπορούν να γίνουν με τη μορφή προεδρικών διαταγμάτων». Αυτά τα προεδρικά διατάγματα ποτέ δεν καταρτίστηκαν και ποτέ δεν αντιμετώπισαν τα προβλήματα και τα κενά που αφήνει ο ν.2932. Τα κενά είναι δύο κατηγοριών: πρώτα προς τη συμμόρφωση με τον 3577/92, που είναι κανονισμός που πρέπει να διέπει τις θαλάσσιες ενδομεταφορές. Πρόκειται για έναν κανονισμό που δεν μπορούμε να ξεφύγουμε και πολύ. Το δεύτερο κενό έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο ν.2932, από την πρώτη στιγμή της εφαρμογής του 5πλασίασε το κόστος για το κράτος της επιδότησης των θαλασσίων ενδομεταφορών και φέτος με πολιτική παρακίνηση συγκεκριμένων οργανώσεων έχουμε αρχίσει να βλέπουμε και κινητοποιήσεις. Οι κινητοποιήσεις έχουν να κάνουν με το ό,τι η μία επιχείρηση κατέρρευσε οικονομικά. Κατέρρευσε γιατί δεν μπόρεσε να λειτουργήσει σε ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο, διότι ποτέ δεν εφαρμόστηκε ένα πλαίσιο ανταγωνισμού. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο κατέρρευσε το συγκεκριμένο νομοθέτημα, ήταν διότι δεν προστάτευε πραγματικά τον ανταγωνισμό εκεί που μπορούσε να εφαρμοστεί. Αυτό το νομοθέτημα επιβάλει μία «προκρούστια κλίνη», πάνω στην οποία πρέπει να καθίσουν και να τεμαχιστούν όλες οι εταιρείες. Κύριε Παπουτσή, οι ευθύνες του ΠΑΣΟΚ δεν αρχίζουν και εξαντλούνται στην παρουσία σας στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Προϋπάρχουν και υπάρχουν και μεταγενέστερες. Σε ό,τι σας αφορά, νομίζω ότι σας ανέφερα και τα καλά και τα κακά που πράξατε προσπαθώντας και προσωπικά να είμαι δίκαιος απέναντι σας. Αλλά ότι το ΠΑΣΟΚ στήριξε μία κατάσταση, άνδρωσε ένα μονοπώλιο, το οποίο δημιουργήθηκε μέσα στα γραφεία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, αυτό είναι κάτι που το έχουμε επανειλημμένως συζητήσει σ΄ αυτήν την αίθουσα. Το έχουμε αναδείξει και αποδείξει. Τώρα, κύριοι Υπουργοί, θα ήθελα να έρθω στο τι πρέπει να γίνει, γιατί αυτό πρέπει να συζητάμε. Εδώ έχω το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την Ακτοπλοΐα. Το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την Εμπορική Ναυτιλία και την Ακτοπλοΐα θεωρεί ότι πρέπει να αναθεωρηθεί ο νόμος 2932. Και οφείλουμε να το πράξουμε έγκαιρα. Έχουμε καθυστερήσει στην αλλαγή. Γνωρίζω ότι η ηγεσία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας ασχολήθηκε με σοβαρά θέματα, πού είχε να αντιμετωπίσει στα πλαίσια της Ε.Ε.. Και τα αντιμετώπισε με επιτυχία. Είχε να ασχοληθεί με το θέμα της θωράκισης των λιμανιών της χώρας ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Και αυτό το αντιμετώπισε με επιτυχία. Είχε να ασχοληθεί με την καθυστέρηση του ISPS CODE, του κώδικα για την ασφάλεια και το αντιμετώπισε με επιτυχία. Όμως, θα πρέπει άμεσα να αναθεωρηθεί ο νόμος 2932 στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της απελευθέρωσης, της στήριξης της απελευθέρωσης. Στήριξη και ενίσχυση της απελευθέρωσης σημαίνει τρία πράγματα: απελευθέρωση ξενοδοχειακών υπηρεσιών πάνω στα πλοία, απελευθέρωση στις τιμές των εισιτηρίων, απελευθέρωση στα δρομολόγια για τη συχνότητα τους. Εκεί που η απελευθερωμένη αγορά δεν θα μπορέσει να δώσει λύσεις, εκεί, πραγματικά, μπορεί να έρχεται το κράτος και να ενισχύει. Σήμερα, συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Ερχόμαστε και ενισχύουμε και από το εκτεταμένο δίκτυο επιδοτήσεων και ενισχύσεων, που μας κατέθεσε ο κ. Παυλίδης, φαίνεται ότι ακόμα και για εμπορικά και οικονομικά βιώσιμες γραμμές, ερχόμαστε και τις επιδοτούμε με χιλιάδες ευρώ ανά δρομολόγιο, ενώ θα έπρεπε στα απελευθερωμένα, εκεί που λειτουργεί ο ανταγωνισμός, να μην επεμβαίνει το κράτος, ούτε να τα επιδοτεί. Και να φτιάξουμε αυτό που πάρα πολλές φορές έχουμε συζητήσει σ΄αυτήν την αίθουσα: τις γραμμές κορμού και τις δευτερεύουσες γραμμές, στις οποίες να ισχύει η επιδότηση και η ενίσχυση. Το τρίτο, το οποίο θα ήθελα να επισημάνω και είναι, ίσως, η πρώτη φορά που ακούγεται από εμένα, τουλάχιστον, σ΄ αυτήν την αίθουσα, είναι το θέμα πού έχουμε να αντιμετωπίσουμε μπροστά μας, λόγω του ορίου ηλικίας που μπήκε από τον νόμο απόσυρσης, από το νόμο Παπουτσή. Το 2006, το 2007 και το 2008, θα αποσυρθεί σχεδόν το 50% των πλοίων της ακτοπλοΐας, με αποτέλεσμα το 2007 να αποσυρθεί το 28% και το 2008 το 27% των πλοίων της ακτοπλοΐας. Απαντήστε μου εσείς στο ερώτημα: Ποια εταιρεία, ποιος χρηματοδοτικός φορέας, ποια κρατική παρέμβαση θα μπορέσει να αντικαταστήσει αυτά τα πλοία; Πως θα μπορέσουμε να εγγυηθούμε στους νησιώτες, που σήμερα δικαίως εξεγείρονται, γιατί οκτώ πλοία της ΔΑΝΕ έφυγαν από τις γραμμές, αν αύριο φύγουν από τις γραμμές γύρω στα πενήντα πέντε πλοία; Θα γίνει επανάσταση. Και επειδή δεν καταφέρατε να δημιουργήσετε τις συνθήκες ανταγωνισμού και οικονομικής βιωσιμότητας των εταιρειών, με αποτέλεσμα πάρα πολλές από αυτές να πλήττονται από καίρια και ουσιαστικά οικονομικά προβλήματα, επειδή έχουμε «στραγγαλίσει» το επίπεδο, στο οποίο μπορούν να κινηθούν, μέσα στα πλαίσια μιας απελευθερωμένης αγοράς και δεδομένου ότι έχουν ανέβει πάρα πολύ τα κόστη των νέων ναυπηγήσεων, θα είναι αδύνατον να εξυπηρετήσουμε το Αιγαίο σε τρία χρόνια, αν δε μεταβάλουμε τα όρια ηλικίας, επιβάλλοντας ουσιαστικούς και κρίσιμους κανόνες ασφαλείας για τη διατήρηση τους.