ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΙΝΑΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Βαρβιτσιώτης. ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οπωσδήποτε η σημερινή συζήτηση, και αυτή που προηγήθηκε και αυτή που θα επακολουθήσει, θα μας δώσει την ευκαιρία να αναφερθούμε σε ετέρες και ειδικές παραμέτρους που ρυθμίζονται με το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Επειδή , όμως, ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία της διαφωνίας μας μέσα σ’ αυτήν την Αίθουσα, αλλά και έξω στην κοινωνία είναι ο τρόπος, με τον οποίον θα κυρώσουμε αυτήν την Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τη θέσπιση του Συντάγματος, θα ήθελα να αναφερθώ στη διγλωσσία ή, αν θέλετε, και στην αβλεψία που παρατηρείται στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ. Είναι γενικά αποδεκτό και παραδεκτό -άλλωστε επισημάνθηκε από όλους τους προηγούμενους ομιλητές- ότι ο κ. Παρασκευάς Αυγερινός, ο οποίος σήμερα μας τιμά με την παρουσία του και έχει συμμετάσχει στη διαδικασία ολοκλήρωσης του κειμένου αυτού Συντάγματος, είναι ένας άνθρωπος που κατέχει, ενδεχομένως, πολύ καλύτερα από εμάς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το Σύνταγμα και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να κυρωθεί. Ο κ. Αυγερινός έχει μία συγκεκριμένη άποψη, ότι δεν θα πρέπει να οδηγηθούμε σε δημοψήφισμα για την κύρωση αυτής της Συνθήκης. Εγώ απορώ γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του τη θέση του γραμματέα του επί των εξωτερικών υποθέσεων και τις απόψεις του ανθρώπου, στον οποίον εμπιστεύτηκε τη διαπραγμάτευση για λογαριασμό της χώρας και της τότε Κυβέρνησης ως προς τη θέσπιση αυτής της Συνθήκης, αλλά μένει πίσω από προφάσεις, οι οποίες μάλλον έχουν στόχο τον εντυπωσιασμό και χαρακτηρίζονται βεβαίως από μέγιστη πολιτική ασυνέπεια. Και χαρακτηρίζονται από ασυνέπεια, γιατί όλες οι προηγούμενες συνθήκες, αλλά και οι συνταγματικές αναθεωρήσεις, δύο εκ των οποίων συντελέσθηκαν από την κυβερνητική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ, δεν κυρώθηκαν με δημοψήφισμα, αλλά μέσα στα πλαίσια του Εθνικού Κοινοβουλίου. Αυτό δεν σημαίνει και δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση την ανάγκη για πληρέστερη ενημέρωση του κόσμου σε σχέση με τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη και ιδιαίτερα σε σχέση με τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να παρακαλέσω οι συνεδριάσεις της Επιτροπής να μεταδίδονται όχι μόνο μία φορά, αλλά ενδεχομένως και περισσότερες φορές από το κανάλι της Βουλής. Αν δεν κάνω λάθος, μέχρι σήμερα δεν έχει μεταδοθεί καμία συνεδρίαση. ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ: Μόνο μία κατά την ορκωμοσία του Προέδρου. ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Θα πρέπει οι συνεδριάσεις να μεταδίδονται απευθείας, αλλά και σε επαναλήψεις, γιατί είναι στοιχείο της ενημέρωσης. Το δεύτερο θέμα, στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ, είναι η διαδικασία, δηλαδή το άρθρο με το οποίο ερχόμαστε να κυρώσουμε το Ευρωσύνταγμα. Ο κ.Βενιζέλος λείπει από την Αίθουσα, αλλά θα πρέπει να πω ότι υπάρχει ένα χάσμα των συνταγματικών σχολών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Σύσσωμη η Αθήνα στηρίζει με τον κ. Παυλόπουλο, με τον κ. Δακτόγλου και άλλους ότι η διαδικασία ένταξης και κύρωσης των ευρωπαϊκών συνθηκών στα πλαίσια του ελληνικού πολιτικού συστήματος υπάγεται στο άρθρο 28 παρ.3 και όχι στο άρθρο 28 παρ.2, όπως προσπάθησε να μας πείσει σε προηγούμενες συνεδριάσεις ο κ. Βενιζέλος που είναι, αν δεν κάνω λάθος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε αυτήν την Επιτροπή. ‘Ένα τρίτο θέμα, που μου προκαλεί εντύπωση και θα ήθελα να σχολιάσω, είναι η στάση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος οχυρώνεται πίσω από την αντίδρασή του στην οποιαδήποτε ευρωπαϊκή εξέλιξη και μετεξέλιξη και απέναντι στη Συνθήκη δεν προβάλλει έναν ουσιαστικό αντίλογο. Καταφεύγει, δηλαδή σ’ αυτό το οποίο έκανε και το 1975. Εγώ ήμουν πολύ νέος τότε, αλλά υπάρχουν τα ιστορικά κείμενα στα οποία μπορεί κανείς να καταφύγει και να βρει την αλήθεια. Το 1975 και το ΠΑΣΟΚ και το Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και η ΕΔΑ είχαν καταθέσει προτάσεις αντισυνταγμάτων. Το μόνο κόμμα, το οποίο συμμετείχε τότε στη Βουλή, αλλά απείχε από αυτήν τη διαδικασία, ήταν το Κ.Κ.Ε. το οποίο αρνήθηκε να καταθέσει ιδιαίτερες αντιπροτάσεις σε σχέση με αυτό το οποίο οριζόταν και είναι αστική δημοκρατία. Αυτήν την πολιτική ακολουθεί και σήμερα. Κάνοντας μία πολιτική κριτική, θα πω ότι δεν νομίζω πως αυτή η πολιτική οδηγεί, ιδιαίτερα το χώρο της κομμουνιστικής Αριστεράς, σε μία μεγαλύτερη συμμετοχή μέσα στα πλαίσια των διαδραματιζομένων εδώ στο Εθνικό Κοινοβούλιο, γιατί η στείρα άρνηση δεν οδηγεί τελικά σε κανένα διάλογο. Αν κρίνουμε το κείμενο αυτό καθαυτό και αναρωτηθούμε κατά πόσο το κείμενο της Συνταγματικής Συνθήκης είναι καλό ή όχι, εγώ θα σας πω ότι δεν είναι, γιατί αποτελεί προϊόν συμβιβασμού σε πάρα πολλά θέματα. Ενδεχομένως καθένας από εμάς θα ήθελε να συμπεριλαμβάνονται σ΄ αυτήν την κορυφαία Συνθήκη περισσότερες ή ειδικότερες ρυθμίσεις για θέματα, τα οποία απασχολούν τον καθένα μας. Όμως, αυτή η διαδικασία του συμβιβασμού, αυτή η διαδικασία της αμοιβαίας υποχώρησης, είναι η διαδικασία μέσα από την οποία λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι η διαδικασία που έχει φέρει αυτή τη μορφή εξάπλωσης και ενίσχυσης της Ευρώπης, όπως την είχε προβλέψει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1979. Αυτό λοιπόν, το «πολιτικό τσουνάμι» της Ευρώπης, αν το χαρακτηρίσουμε έτσι, που όλο και καλύπτει περισσότερες, δράσεις, εμπεριέχει όλο και περισσότερα στοιχεία δημοκρατικής διαχείρισης και ενσωματώνει τους λαούς και τις κυβερνήσεις σε ενιαία σύνολα, δεν είναι δυνατόν να γίνει αντιληπτό ιδιαίτερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες λένε και συνέχεια προτάσσουν «Μα, με ποιόν να συνεννοηθώ στην Ευρώπη, η Ευρώπη δεν έχει κανένα μέλλον, η Ευρώπη δεν αποτελεί τίποτα άλλο πάρα ένα ενιαίο οικονομικό χώρο». Δεν είναι έτσι. Η Ευρώπη είναι ένας ενιαίος πολιτικός χώρος στον οποίο γίνεται ένας ουσιαστικός διάλογος και με την ευκαιρία της κύρωσης της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για το Σύνταγμα της Ευρώπης. Νομίζω ότι αξίζει στα τελευταία δέκα λεπτά της ομιλίας μου να αναφερθώ στο ποιες είναι οι διαφωνίες στην υπόλοιπη Ευρώπη. Λέμε εμείς και λένε ιδιαίτερα ο Συνασπισμός και το Κομμουνιστικό Κόμμα γιατί διαφωνούν. Ας δούμε όμως τα υπόλοιπα κόμματα, οι υπόλοιπες πολιτικές παρατάξεις στην Ευρώπη γιατί διαφωνούν. Οι Ολλανδοί διαφωνούν με την πρόταση που παραλάβαμε και ακούσαμε από την Γιαννάκου ότι ήταν και δική της, αν θέλετε πρωτοβουλία, να αποκτήσει η ΕΕ αρμοδιότητες στα θέματα της υγείας. Η Ολλανδία δεν θέλει να απεμπολήσει το δικαίωμα της να διαμορφώνει μια διαφορετική π9ολιτική στο θέμα της αντιμετώπισης των ναρκωτικών κάτι το οποίο είναι διαφορετικό σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και ενδεχομένως δημιουργεί προβλήματα και στις όμορες χώρες, στη Γαλλία ή στη Γερμανία που έχουν διαφορετικές πολιτικές. Η Αγγλία διαφωνεί στα θέματα της εσωτερικής Αγοράς και θεωρεί ότι δεν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να ρυθμίζει απόλυτα τα θέματα της εσωτερική αγοράς. Υπάρχουν φωνές μέσα στην Βρετανική κοινωνία και στο αγγλικό πολιτικό σύστημα που αντιδρούν σε αυτήν την κατεύθυνση. Το περιθώριο που δίνεται για την εναρμόνιση φορολογικών πολιτικών είναι κάτι που ανησυχεί πολλές χώρες. Βέβαια οι Σκανδιναβοί αντιδρούν στις ρυθμίσεις που εμπεριέχονται και αφορούν το κοινωνικό κράτος καθότι θεωρούν ότι το κοινωνικό κράτος στις δικές τους χώρες είναι πολύ πιο εξελιγμένο από ότι μπορεί να φτάσει στα πλαίσια μιας ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτικής . ¶ρα οι πολιτικές που εμείς σαν χώρα και σαν πολιτικό σύστημα - και αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία ιδιαίτερα σαν πολιτική πλειοψηφία- θεωρούμε ως κρίσιμες και ουσιαστικές, αυτές δηλαδή που περιμένουμε να έλθουν από την Ευρώπη γιατί μόνοι μας δεν μπορούμε να τις υιοθετήσουμε ή να τις ρυθμίσουμε και περιμένουμε αυτούς που έχουν εξελιγμένους θεσμούς πολύ πιο εξελιγμένους και πολύ πιο ισχυρούς από τους δικούς μας να μας τις επιβάλλουν, αυτές οι ίδιε οι πολιτικές είναι που δημιουργούν την αντίδραση στους ευρωσκεπτικιστές. Θα ήθελα να κλείσω με μια φράση ότι στο Σύνταγμα αυτό και στον τίτλο του ο συμβολισμός είναι πολύ μεγαλύτερος από την ουσία και δεν ανταποκρίνεται απόλυτα στη πραγματικότητα. Μπορεί οι αντιδραστικοί να το πολεμήσουν μπορεί οι σκεπτικιστές να επιβραδύνουν την εξέλιξη του όμως κανένας δεν μπορεί να ματαιώσει την πραγματοποίηση του γιατί αποτελεί ιστορική επιταγή η Ευρωπαϊκή Ένωση να προχωρήσει πέρα από τις όποιες αντιδράσεις. Σας ευχαριστώ ( Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)