ΕΡ: Ελπίζω στο γάμο σας να έχουν ηρεμήσει τα πράγματα. ΑΠ: Όταν μαζεύονται πολλοί πολιτικοί αποκλείεται τα πράγματα να είναι ήρεμα και να μη γίνονται συζητήσεις, αλίμονο. Στο κάτω-κάτω της γραφής νομίζω ότι αυτός είναι και ο ρόλος μας, να συζητάμε, να κάνουμε εκτιμήσεις. ΕΡ: Πρέπει να υπάρχει και θέμα, αλλιώς δε γίνεται συζήτηση για τη συζήτηση. Εδώ είχατε θέμα. ΑΠ: Εδώ είχαμε θέμα, βεβαίως και είχαμε θέμα. ΕΡ: Και γενικώς έχετε θέμα. ΑΠ: Εμείς θέλουμε αυτή η διακυβέρνηση να είναι η πιο πετυχημένη που είχε στην ιστορία της η ΝΔ και μια από τις πιο πετυχημένες που είχε ποτέ ο τόπος. Αυτή είναι η δική μας φιλοδοξία και αλίμονο αν δεν αγωνιούμε και αν δεν προσπαθούμε προς αυτή την κατεύθυνση και αν δεν προβληματιζόμαστε για το πώς θα γίνει πιο πετυχημένη. ΕΡ: Μου κάνει εντύπωση ότι υπήρχε μια ενιαία άποψη όλων σας ως προς την τελική της σημειολογία, ότι τονίζετε την έλλειψη συλλογικότητας, την έλλειψη ομαδικότητας. Με άλλα λόγια, αλλά ο καθένας το ίδιο είπε στην πραγματικότητα: συντονισμός, συλλογικότητα, ομαδικότητα. Εσείς είπατε ότι είναι συλλογική υπόθεση και ότι πρέπει να το αντιληφθούν και οι υπουργοί πέραν του πρωθυπουργού. Οι δηλώσεις λοιπόν είχαν αυτή την επισήμανση. Πιστεύετε ότι είναι κοινός τόπος πλέον το ποιο είναι το πρόβλημα, δηλαδή είναι καθαρά θέμα συντονισμού και οργάνωσης και συλλειτουργίας; ΑΠ: Εγώ θα έβαζα λιγότερο το θέμα του συντονισμού και περισσότερο την αίσθηση της συλλογικότητας, διότι αυτό το οποίο αντιμετωπίζουμε και το αντιμετωπίζουμε και σε τρέχοντα προβλήματα της πολιτικής ζωής και της καθημερινότητας είναι ότι υπάρχει μια αίσθηση ότι κάθε υπουργείο μιλάει για τον εαυτό του ενώ ο κόσμος περιμένει από μια κυβέρνηση να μιλάει συνολικά και κάθε υπουργός να εκφράζει το σύνολο της κυβέρνησης. ΕΡ: Αυτό πού το αποδίδετε, σε κάποιου τύπου βεντετισμό των υπουργών; ΑΠ: Ακριβώς σ’ αυτή την έλλειψη συλλογικότητας και πνεύματος ομάδας, το οποίο θα πρέπει να διαπνέει την διακυβέρνηση. Νομίζω ότι η συζήτηση προχθές στο υπουργικό συμβούλιο, τουλάχιστον από τα ρεπορτάζ γιατί εμείς δεν έχουμε την ευκαιρία να διαβάζουμε τα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου, ήταν σ’ αυτή την κατεύθυνση, ο πρωθυπουργός ζήτησε περισσότερη και καλύτερη συνεννόηση μεταξύ των υπουργών, ζήτησε οι υπουργοί πριν βγαίνουν στα κανάλια και κάνουν τις οποιεσδήποτε ανακοινώσεις να συνεννοούνται μεταξύ τους, τα συναρμόδια υπουργεία να καταλήγουν σε αποφάσεις, ώστε και οι πολίτες να αισθάνονται ότι έχουμε μια ασφαλή κυβέρνηση η οποία ξέρει τι λέει και ξέρει τι αποφασίζει και από την άλλη ότι τα προβλήματά τους αντιμετωπίζονται συνολικά. ΕΡ: Πάντως ξέρετε τι λέγεται στους πολιτικούς διαδρόμους, ότι όλοι οι βουλευτές κάνουν αυτές τις εμμέσως ή αμέσως επικριτικές δηλώσεις γενικώς για την κυβέρνηση επειδή όλοι προσδοκούν σε ανασχηματισμό και στην υπουργοποίησή τους. ΑΠ: Αλίμονο. ΕΡ: Λείπει το ομαδικό πνεύμα αλλά συνήθως ο προπονητής έχει σχέση με την ομάδα, η ομάδα μόνη της δε συνεννοείται, τι θα κάνει, αυτό-οργάνωση; Εδώ υπάρχουν δύο επίπεδα, ή ο προπονητής διαλέγει παίχτες με πιο ομαδικό πνεύμα, ή ο προπονητής αλλάζει σύστημα, γιατί ο προπονητής δεν αλλάζει, είναι η μόνη ομάδα που δεν αλλάζει ο προπονητής, σε όλες τις άλλες ομάδες οι προπονητές αλλάζουν, εδώ δεν αλλάζει ο προπονητής. ΑΠ: Ελπίζω πάντως να αλλάξει ο προπονητής στον Παναθηναϊκό γιατί δεν ήταν εμφάνιση της ομάδας χθες. Ο Πειραιάς μπορεί να έχει μεγάλη ιστορία, αλλά αυτό το πράγμα που συνέβη χθες στον Παναθηναϊκό νομίζω ότι ήταν μια από τις πολύ δύσκολες στιγμές της ομάδας μας. ΕΡ: Πάμε στην άλλη ομάδα, τη γαλάζια. ΑΠ: Αλίμονο αν περιμένουμε μέσα από τέτοιου είδους δηλώσεις ο κάθε ένας από ‘μας να αναδειχθεί ή να προβληθεί για να γίνει υποψήφιος υφυπουργός ή υπουργός, αυτό θα είναι αστείο. Ο πρωθυπουργός νομίζω ότι ξέρει ότι τις αλλαγές θα τις κάνει τη στιγμή που αυτός κρίνει και βάσει των σχεδιασμών εκείνης της στιγμής. Οι ανασχηματισμοί δε γίνονται συνήθως από το πόσο προβεβλημένο είναι το Α ή το Β στέλεχος, οι ανασχηματισμοί γίνονται γιατί εξυπηρετούν άλλες πολιτικές σκοπιμότητες. Αυτό το οποίο όμως οφείλουμε εμείς να κάνουμε είναι ακριβώς να στηρίξουμε τον πρωθυπουργό, να στηρίξουμε την απόφασή του η κυβέρνηση να παράγει καλύτερο, ποιοτικότερο και πιο συντονισμένο έργο. ΕΡ: Η ΝΔ με τον Κ. Καραμανλή, πριν ήταν και με τον Μ. Έβερτ, αλλά εν πάση περιπτώσει σημασία έχει ότι βρισκόταν στην αντιπολίτευση πάρα πολλά χρόνια. Είναι δυνατόν σε όλα αυτά τα χρόνια να μην υπήρξε μια μεθοδολογία ομάδας ή ομαδικής εργασίας; Διότι νομίζω ότι όταν φτάνει ένα κόμμα να έρχεται πια στην κυβέρνηση, αυτά τα έχει λύσει από πριν, δεν μπορεί δηλαδή να αποκτήσουν επίπεδο συνεννόησης άνθρωποι οι οποίοι μέχρι προχθές δεν μιλούσαν, ή έχει μάθει να λειτουργεί έτσι από αντιπολίτευση ή αφήστε τα καλύτερα. ΑΠ: Είσαστε πολύ έμπειρη στο ρεπορτάζ και ιδιαίτερα στο ρεπορτάζ της ΝΔ και θα ξέρετε ότι και στην περίοδο της αντιπολίτευσης υπήρχε μια πολύ καλή και πολύ δομημένη συνεννόηση ανάμεσα στα στελέχη, οι αποφάσεις λαμβάνονταν σε συλλογικά όργανα και βεβαίως υπήρχε και κοινή γραμμή. Αυτό το πράγμα και λόγω του ότι η ΝΔ είχε πάρα πολλά χρόνια να βρίσκεται σε θέσεις εξουσίας νομίζω ότι έτσι χάθηκε ή κλονίστηκε στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης. Αυτά τα συμπτώματα της έλλειψης συντονισμού και συνεννόησης ανάμεσα σε υπουργούς νομίζω ότι θα πρέπει να τελειώσουν γιατί ακριβώς οι πολίτες δεν περιμένουν από ‘μας που συντονιζόμασταν τόσο καλά στην αντιπολίτευση να μην είμαστε συντονισμένοι σαν κυβέρνηση. ΕΡ: Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τελικά το πρόβλημα δεν είναι τόσο πολύ οι προσωπικές στρατηγικές των υπουργών, αλλά ότι η έλλειψη μιας σαφούς κοινής πολιτικής με συγκεκριμένους στόχους που να αγκαλιάζουν τους πάντες είναι αυτή που δημιουργεί αυτά τα φαινόμενα των παραφωνιών και των διαφωνιών και των συγκρούσεων. Μήπως τελικά φταίει η κυβερνητική πολιτική η οποία δεν είναι τόσο σαφής και τόσο επεξεργασμένη και λιγότερο τελικά οι ίδιοι οι υπουργοί; ΑΠ: Όχι, εγώ διαφωνώ μαζί σας διότι η ΝΔ ανέβηκε στην εξουσία με ένα πολύ συγκεκριμένο και σαφές πρόγραμμα. ΕΡ: Αφήστε το αυτό γιατί δεν έχει υλοποιηθεί και γενικώς έχετε πάρει στον πρώτο χρόνο πίσω ένα σωρό πράγματα από αυτά που είχατε πει. ΑΠ: Δεν έχουμε πάρει πίσω, υπηρετεί η ΝΔ μέσα από τα πλαίσια των δυνατοτήτων και της οικονομίας τους στρατηγικούς στόχους του προγράμματος. Το ότι έχουμε κάνει τη στρατηγική επιλογή για ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, για ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, για τόνωση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, για τόνωση της απασχόλησης, αυτά είναι μέτρα τα οποία έχουμε πάρει. Από ‘κει και πέρα δεν βλέπουμε στους βασικούς στόχους ή στους βασικούς προσανατολισμούς της διακυβέρνησης τις διαφωνίες. Αυτό που βλέπουμε είναι έλλειμμα συντονισμού και αποφασιστικότητας σε επιμέρους θέματα στα οποία δε θα έπρεπε ούτε να ασχολείται κανονικά ο πρωθυπουργός, όπως η μετακίνηση μιας αργίας ή τα αναδρομικά του ΛΑΦΚΑ κλπ. Σ’ αυτά έχουμε δει την κυβέρνηση να μην ανταποκρίνεται, να έχει δυσλειτουργίες και αυτές επισημαίνουμε. Αντιθέτως στις βασικές επιλογές τις οποίες υπηρετούμε όλοι, όχι βρισκόμαστε μπροστά και τις στηρίζουμε αλλά θα τις στηρίζουμε μέχρι το τέλος και γιατί αυτές τις βασικές επιλογές είναι που θεωρούμε ότι θα πρέπει να εξυπηρετηθούν για να προχωρήσει μπροστά η χώρα. ΕΡ: Στην εντύπωση της κοινής γνώμης η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας ή ο αναπτυξιακός νόμος ή αυτά τα ζητήματα είναι δεύτερα, τρίτα, μην σας πω και πέμπτα και στο πρώτο επίπεδο λειτουργούν άλλα πράγματα, όπως π.χ. η μάχη για τον περίφημο νόμο για τον Βασικό Μέτοχο που εσείς επιλέξατε να τον κάνετε σημαία. ΑΠ: Εδώ θα διαφωνήσω και μαζί σας διότι αν δείτε τις δημοσκοπήσεις το θέμα του βασικού μετόχου δεν απασχολεί καθόλου τους πολίτες, απασχολεί πάρα πολύ τα μέσα και ακόμα περισσότερο τους ιδιοκτήτες τους. ΕΡ: Εσάς απασχόλησε ιδιαιτέρως, εσείς το κάνατε σημαία για τη διαπλοκή και τη διαφάνεια. ΑΠ: Τη διαφάνεια και την διαπλοκή την κάναμε σημαία και είναι ένας στόχος τον οποίο πλέον βλέπουμε και το ΠΑΣΟΚ να τον υπηρετεί και να θέλει να βρίσκεται κοντά μας. Δεν είναι τυχαίο ότι ανακάλυψε το ΠΑΣΟΚ μετά από τόσα χρόνια στη διακυβέρνηση ότι όντως υπάρχει διαπλοκή, όντως υπάρχει αδιαφάνεια και ότι πρέπει να το αντιμετωπίσει. ΕΡ: Το έχει αντιμετωπίσει θεωρητικά από το σύνταγμα του 2001, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. ΑΠ: Και φάνηκε ότι τελικά ο τρόπος με τον οποίο το αντιμετώπισε το 2001 ήταν ατελέσφορος γιατί μας οδήγησε σε δύο νόμους οι οποίοι και οι δύο εξέπεσαν της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. ΕΡ: Συμφωνείτε μ’ αυτή την απόφαση να παγώσει το επίδομα που επρόκειτο να δοθεί στους αποτυχόντες βουλευτές; ΑΠ: Εγώ συμφωνώ ότι ήταν μάλλον ο χειρισμός και ο εν κρυπτώ χειρισμός, ότι δεν ήταν ο καλύτερος δυνατός. ΕΡ: Δηλαδή διαδικαστικό ήταν το ζήτημα ή και ουσιαστικό; ΑΠ: Και επί της ουσίας. Θέματα που έχουν να κάνουν με τους βουλευτές συνολικά θα πρέπει να ρυθμιστούν συνολικά και δεν μπορεί να ρυθμίζονται αποσπασματικά, ούτε κατά περίπτωση, ούτε γιατί κάποιοι σήμερα βρέθηκαν σε μια δεινή οικονομική θέση ενώ κάποιοι αμείβονται πλουσιοπάροχα γιατί έχουν πάει σε άλλου είδους ευεργετήματα που οι νόμοι δίνουν στους πρώην βουλευτές. Φανταστείτε ότι ένας γιατρός ανεξαρτήτως βαθμού, ανεξαρτήτου εμπειρίας, μόλις χάνει τη βουλευτική του έδρα και αυτό είναι νομοθετημένο 20-30 χρόνια -δεν ξέρω πόσα- πάει σε προσωποπαγή θέση διευθυντού κλινικής. Ανεξαρτήτως προσόντων και ανεξαρτήτως εμπειρίας και ανεξαρτήτως αν υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθεί αυτή η θέση. Αντίστοιχα συμβαίνουν στους πανεπιστημιακούς δασκάλους οι οποίοι επανέρχονται και μάλιστα παίρνουν και πάρα πολλές θέσεις παραπάνω ανεξαρτήτως αν έχουν συγγραφικό ή άλλο έργο. Λοιπόν, δεν μπορεί να δημιουργούμε εικόνες στους πολίτες και να λέμε ότι κάποιοι θα πάρουν αυτά τα 3000 ευρώ ή 2000 ή 1000 -δεν ξέρω πόσα ήταν το επίδομα- και να μη δίνουμε μια εικόνα και μια διαφάνεια για τους εαυτούς μας, για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα, για τον οποίο με τον οποίο αμειβόμαστε, για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε. Εγώ πιστεύω ότι θα πρέπει να είμαστε και γενναιόδωροι, αλλά πάνω απ’ όλα διαφανείς απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Αποφάσεις εν κρυπτώ, αποφάσεις οι οποίες προσβάλουν συνολικά τους βουλευτές οι οποίοι δεν είναι καν ενήμεροι γι’ αυτές, γιατί όπως γνωρίζετε κανένας βουλευτής δεν είχε ενημερωθεί πλην αυτών που μετέχουν στη διάσκεψη των προέδρων, νομίζω ότι μας αδικούν όλους στο τέλος.