Ο ένας χρόνος διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία παρουσιάζει ομολογουμένως ασυνήθιστα πολλές και σημαντικές πτυχές: Καταιγίδα εθνικών ζητημάτων στην εξωτερική πολιτική αλλά και άνοιγμα πολλών παράλληλων μετώπων που άπτονται της εσωτερικής πολιτικής και εξαρτούν βασικές παραμέτρους της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, όπως συμβαίνει με το ασφαλιστικό. Σαφώς ανάλογης σημασίας βεβαίως είναι και τα- σε εξέλιξη- θέματα που αφορούν τη Δυτική Αθήνα (στρατόπεδα, Ελαιώνας κ.α.). Γι αυτά και άλλα μιλήσαμε με τον δραστήριο και ανερχόμενο βουλευτή της Β΄ Αθηνών, κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, στην πολύ ενδιαφέρουσα αποκλειστική συνέντευξη που ακολουθεί… Ερώτηση: Κύριε Βαρβιτσιώτη, ο Κώστας Καραμανλής και η σημερινή κυβέρνηση αμέσως μόλις έκλεισαν τον κύκλο των βασικών διεθνών υποθέσεων της χώρας, προχώρησαν στο άνοιγμα πολλών παράλληλων μετώπων επί κυρίως οικονομικής και κοινωνικής φύσεως θεμάτων, πολλά από τα οποία μάλιστα προκαλούν και αντιδράσεις. Ως ένα σημείο ίσως και αυτονόητες για μια κοινωνία βυθισμένη επί δεκαετία στην αδράνεια. Η εικόνα που ως τώρα έχετε σχηματίσει ποια είναι; Απάντηση: Βρισκόμαστε ήδη δεκαέξι μήνες μετά τις εκλογές και δεν θα ήθελα να παρελθοντολογήσω. ¶λλωστε είναι πιστεύω γνωστό σε όλους πλέον τι παραλάβαμε, τι δεν έγινε και πόσες ευκαιρίες χάσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Γενικά μιλώντας θα σας πω ότι κάθε κυβέρνηση έχει υποχρέωση απέναντι στον ελληνικό λαό να εργάζεται για λύσεις στα προβλήματα, και όχι να τα μεταθέτει στο μέλλον. Αυτό ακριβώς κάνει η Νέα Δημοκρατία προωθώντας τομές και μεταρρυθμίσεις σε ολόκληρο το φάσμα της οικονομίας. Γνωρίζουμε ότι αυτές οι τομές και οι αλλαγές δυσαρεστούν διάφορες ομάδες που βολεύτηκαν στην παρούσα κατάσταση. Δεν είναι η δουλειά μας όμως να είμαστε αρεστοί σε όλους. Αντίθετα έχουμε χρέος να βάλουμε στην άκρη τις δυνάμεις εκείνες που κράτησαν καθηλωμένη την χώρα και να δημιουργήσουμε ένα πιο σύγχρονο, απλό και ευέλικτο οικονομικό περιβάλλον. Πιστεύω ότι αυτή η προοπτική θα είναι ορατή στο τέλος της τετραετίας και θα έχει μετρήσιμα αποτελέσματα. Ερώτηση: Το επίθετο που φέρετε έχει επί δεκαετίες συνδεθεί με τη Δυτική Αθήνα. Αν δεν κάνουμε λάθος ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε ως εκ των κομβικών σημείων αφετηρίας και εξέλιξης της πολιτικής του καριέρας την περιοχή μας ενώ και εσείς χαρακτηρίζεστε από τη συνεχή παρουσία σας στους δήμους μας. Σε πρόσφατη επιστολή του στην εφημερίδα μας ο Πρόεδρος του ΑΣΔΑ και επικεφαλής της Αντιπολίτευσης στο Αιγάλεω κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία για πολιτική υποβάθμισης στα δυτικά προάστια. Ειδικά λοιπόν για τις εξελίξεις στην Δυτική Αθήνα αλλά και για τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί, τι έχετε να μας πείτε; Απάντηση: Η Νέα Δημοκρατία και ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής ήρθε πολύ κοντά στους κατοίκους της Δυτικής Αττικής κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Αυτό δεν θα ήθελα να το ξεχάσουν οι Αιγαλιώτες αλλά και οι κάτοικοι των όμορων δήμων για έναν απλό λόγο: Γιατί ο Κ. Καραμανλής έχει αποδείξει την βαθιά κοινωνική ευαισθησία που τον διακατέχει. Το απέδειξε με την κατάργηση του ΛΑΦΚΑ, με τις επισκέψεις του στα Νοσοκομεία, το πόσο κοντά βρίσκεται στους νέους που προσπαθούν να απεξαρτηθούν από τα ναρκωτικά κ.α. Θέλω λοιπόν να πω το εξής: Είναι απολύτως κατανοητές οι όποιες ενστάσεις για πράγματα που γίνονται ή για κάποια άλλα που δεν προχωράνε με τον ρυθμό που ενδεχομένως θα έπρεπε. Είναι κατανοητές λόγω και των επικείμενων δημοτικών εκλογών και οι πολιτικές σκοπιμότητες που κρύβονται πολλές φορές πίσω από τις αντιδράσεις. Είναι όμως παράλογο να απαιτούμε από μια κυβέρνηση 16 μηνών να λύσει εδώ και τώρα όλα τα προβλήματα που χρονίζουν. Πόσο μάλλον όταν τα δημόσια ταμεία είναι γεμάτα από μαύρες τρύπες. Εγώ λοιπόν θα συνιστούσα λίγη υπομονή και είμαι απολύτως βέβαιος ότι μετά από την ολοκλήρωση των διαρθρωτικών αλλαγών θα βρεθεί και πάλι σε προτεραιότητα ο πολίτης και τα καθημερινά προβλήματα. Επειδή όμως αναφερθήκατε και στην δική μου συχνή παρουσία αλλά και στον πατέρα μου θα ήθελα να σας πω ότι ειδικά για τα Δυτικά Προάστια έχω μια ξεχωριστή πολιτική παρακαταθήκη. Αυτή δεν είναι άλλη από την ευαισθησία που είχε επιδείξει ο Ι. Βαρβιτσιώτης από όλες τις θέσεις που κατείχε. Αναφέρω απλά ότι ως υπουργός Εθνικής Αμύνης παραχώρησε σημαντικές εκτάσεις του ΥΕΘΑ για την ανέγερση του Αττικού Νοσοκομείου και για την δημιουργία πάρκων και χώρων αναψυχής. Ερώτηση: Πολλά είναι τα ερωτήματα του έλληνα πολίτη για το κατά πόσο ουσιαστική και θετική υπήρξε η τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος: Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα του Βασικού Μετόχου αλλά και της- ξανά- μη πρόβλεψης διενέργειας δημοψηφισμάτων για θεμελιώδη ζητήματα… Απάντηση: Πράγματι είναι πολλά τα ερωτήματα. Όμως το νόμισμα έχει δύο όψεις. Το γεγονός για παράδειγμα ότι ο Συνταγματικός νομοθέτης επιχείρησε να βάλει συγκεκριμένους κανόνες σε ότι αφορά την διάκριση των εξουσιών λόγω της αυξανόμενης επιρροής των ΜΜΕ δεν είναι μεμπτό. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι και απολύτως θεμιτό γιατί αποσκοπεί στην ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας. Όσον αφορά τα δημοψηφίσματα θα σας έλεγα ότι εγώ προσωπικά δεν είμαι αντίθετος. Πρέπει όμως να το συζητήσουμε νηφάλια, ουσιαστικά και υπεύθυνα. Γιατί έναν νόμο μπορείς να τον αλλάξεις. Ακόμα και μια συνταγματική πρόνοια μπορείς να την αναθεωρήσεις μετά την παρέλευση δέκα ετών. Μια απόφαση όμως που έχει ληφθεί μέσω της διαδικασίας του δημοψηφίσματος δεν μπορείς και δεν πρέπει να την ανατρέψεις. Φανταστείτε λοιπόν, να είχε γίνει το 1980 δημοψήφισμα για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Είναι βέβαιο ότι θα είχε απορριφθεί γιατί το πολιτικοκοινωνικό ρεύμα ήταν τότε ενάντιο σε αυτήν την προοπτική. Λένε πολλοί ότι αν η Ελλάδα δεν είχε μπει τότε στην ΕΟΚ δεν θα έμπαινε ποτέ. Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε την πορεία της χώρας έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση όλα αυτά τα χρόνια; Πιστεύω λοιπόν ότι οι υπέρμαχοι της μιας ή της άλλης άποψης έχουν σοβαρά επιχειρήματα στην φαρέτρα τους και για αυτόν τον λόγο θεωρώ ότι αν ανοίξει μια τέτοια συζήτηση για τα δημοψηφίσματα, ενόψει της επόμενης συνταγματικής μεταρρύθμισης, θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική. Εγώ πάντως θα έβλεπα πολύ θετικά την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για διάφορα τοπικά θέματα… Ερώτηση: Στην προηγούμενη ερώτησή μας μιλήσαμε και για το δημοψήφισμα και ο συνειρμός εύλογα μας οδήγησε στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Είναι προφανές μετά τις τελευταίες εξελίξεις πως η Ε.Ε. δεν δέχεται απλά κλυδωνισμούς, αλλά διέρχεται τη βαθύτερη κρίση της… Μπορείτε να διακινδυνεύσετε αλήθεια κάποια πρόβλεψη για το τι μέλλει γενέσθαι; Απάντηση: Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη περνάει μια βαθιά και ουσιαστική κρίση. Τα δημοψηφίσματα στην Γαλλία και την Ολλανδία είναι σαφές ότι τραυμάτισαν το όραμα του ομοσπονδιακού μοντέλου και επανέφεραν στο προσκήνιο τις απόψεις για την μετεξέλιξη της ΕΕ σε μια χαλαρή διακυβερνητική συνεργασία. Αυτό επηρεάζει όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και όλες τις υπόλοιπες χώρες. Ενισχύει τις κεντρόφυγες δυνάμεις της Ένωσης και πλήττει την καρδιά του πυρήνα της. Εάν λοιπόν δεν συμφωνήσουν τα κράτη μέλη τι είδους Ευρώπη θέλουμε, αν δηλαδή θα αρκεστούμε σε μια διακυβερνητική Ένωση ή αν θα προχωρήσουμε σε ένα ομοσπονδιακό μοντέλο, τότε η κρίση αυτή θα παρατείνεται και θα εκδηλώνεται με κάθε ευκαιρία. Ερώτηση: Να κλείσουμε με κάτι διαφορετικό. Με τον αέρα, αν θέλετε, που φέρνετε ως πρόσωπο φρέσκο αλλά και σύγχρονο στην ελληνική πολιτική. Είναι δεδομένη εξ άλλου η βαρύτητα που δίνετε στην υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών και της ηλεκτρονικής οργάνωσης και ανάπτυξης. Καλό παράδειγμα αποτελεί ενδεχομένως και η άψογη- όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα- δική σας διαδικτυακή αλληλογραφία. Η χώρα μας ωστόσο έχει την υποδομή- αν όχι να πρωτοπορήσει- έστω να ακολουθήσει τα νέα δεδομένα της παγκόσμιας πραγματικότητας; Απάντηση: Θίγετε ένα πολύ ευαίσθητο θέμα . Προσωπικά χρησιμοποιώ πολλά χρόνια την ηλεκτρονική επικοινωνία με φίλους και ανθρώπους που μοιραζόμαστε κοινές ιδέες και απόψεις. Δεν σας κρύβω ότι έχω απογοητευθεί για την εξέλιξη των τεχνολογιών στην πατρίδα μας. Να φανταστείτε ότι ενώ σε ολόκληρη την Ευρώπη χρησιμοποιούν την ευρυζωνική πρόσβαση στο ίντερνετ εδώ και μια τετραετία και εγώ μόλις φέτος κατάφερα να βάλω μια γραμμή ADSL στο γραφείο μου επειδή δεν υπήρχε η απαραίτητη υποδομή στο κέντρο της Αθήνας. Και μόνο το γεγονός αυτό δείχνει γιατί είμαστε τόσο πίσω στην ανάπτυξη του ηλεκτρονικού εμπορίου και μιας πλειάδας άλλων εφαρμογών που έχουν γίνει ρουτίνα σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μια πρόσφατη έρευνα μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ έδειξε ότι είμαστε οι τελευταίοι μεταξύ των 15 και από τους τελευταίους μεταξύ των 25 σε ότι αφορά την χρήση του διαδικτύου και των Ηλεκτρονικών υπολογιστών. Επειδή όμως με ρωτήσατε αν η Ελλάδα μπορεί να πρωτοπορήσει σε αυτόν τον τομέα στο μέλλον, θα σας πω ένα τελευταίο παράδειγμα για να καταλάβετε πόσο πίσω είμαστε: Ακόμα και αν πιάσουμε τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε ότι αφορά την αύξηση των ευρυζωνικών προσβάσεων θα είμαστε σίγουρα στην 25η θέση για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Αυτά τα στοιχεία δεν είναι δικά μου. Είναι στοιχεία επίσημα του World Economic Forum για το 2004.