Αγαπητές φίλες και φίλοι Ο κόσμος έχει περάσει σε μια Νέα Εποχή: Είμαστε στην εποχή των ραγδαίων μετασχηματισμών και των μεγάλων ταχυτήτων. Η επανάσταση στη Γνώση και την Τεχνολογία αλλάζει κοινωνικές και οικονομικές σταθερές, που μέχρι χτες θεωρούνταν δεδομένες. Είμαστε στην εποχή της ελεύθερης διακίνησης ανθρώπων, ιδεών, προϊόντων και κεφαλαίων. Είμαστε στην εποχή της Παγκοσμιότητας. Και η παγκοσμιότητα δεν είναι κάτι που αφορά μόνο το εμπόριο, την αγορά, την Οικονομία. Είναι, ταυτόχρονα, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό φαινόμενο. Σύνθετο και περίπλοκο. Δημιουργεί καινούργιες δυνατότητες και ευκαιρίες. Αλλά και νέες αβεβαιότητες. Οι προκλήσεις είναι τεράστιες και οι αλληλεξαρτήσεις εντείνονται. Ο παγκόσμιος χάρτης, προσλαμβάνει, ήδη, μια άλλη μορφή. Στην Ασία, μεγάλες σε έκταση και πληθυσμό χώρες (όπως η Κίνα και η Ινδία) εμφανίζονται δυναμικά στη διεκδίκηση σημαντικών μεριδίων της παγκόσμιας αγοράς, προσφέροντας προϊόντα και υπηρεσίες χαμηλού κόστους. Η Ε.Ε., μπροστά στις ανάγκες των καιρών και τις απαιτήσεις των πολιτών της, αναγνώρισε έμπρακτα (αναθεωρώντας τη Στρατηγική της Λισσαβόνας) ότι χρειάζεται ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης. Αποφάσισε, μάλιστα, να δώσει ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στη Στρατηγική για την Ανταγωνιστικότητα, την προστασία του Περιβάλλοντος, την Κοινωνική Συνοχή. Στο παγκόσμιο σκηνικό, οι αβεβαιότητες εντείνονται και εξαιτίας της διεθνούς τρομοκρατίας. Στο τελευταίο διάστημα, τα διεθνή προβλήματα παίρνουν ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, από την έκρηξη στις διεθνείς τιμές πετρελαίου. Επηρεάζονται σοβαρά οι οικονομίες, οι προϋπολογισμοί, ο πληθωρισμός. Πλήττονται οι καταναλωτές και δημιουργούνται αισθήματα ανασφάλειας στους πολίτες. Όλα αυτά, είναι μοιραίο και αναπόφευκτο να αφορούν και τη Χώρα μας. Πολύ περισσότερο, όταν (στα χρόνια που πέρασαν) η Ελλάδα έμεινε ουραγός (μεταξύ των εταίρων της) στους πιο πολλούς και πιο κρίσιμους (οικονομικούς και κοινωνικούς) δείκτες: στην ανταγωνιστικότητα, στην εξάρτηση από το πετρέλαιο, στις εισροές άμεσων ξένων επενδύσεων, στο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, στο κατά κεφαλήν εισόδημα, στις περιφερειακές και κοινωνικές ανισότητες, στην ανεργία, στα δημοσιονομικά ελλείμματα, στο δημόσιο χρέος. Και η αλήθεια αυτή δεν επιδέχεται αμφισβητήσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν, πλέον, με ακρίβεια, τα πραγματικά προβλήματα της Χώρας, τα βαθύτερα αίτιά τους, τις κατεστημένες καταστάσεις, που κρατούσαν τον Τόπο στο τέλμα. Την ώρα που αναλαμβάναμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση του Τόπου, το δημόσιο χρέος (από το 25% του ΑΕΠ, που ήταν 1980) είχε ξεπεράσει το 110%. Το Δημόσιο πληρώνει για τόκους, πάνω από εννέα (9) δις ευρώ το χρόνο. Το έλλειμμα του 2004 (ξεπερνώντας ακόμη και τις πιο ακραίες προβλέψεις) αποδείχτηκε, τελικά, υπερδιπλάσιο του ανώτατου ορίου της ευρωζώνης. Χώρες που είδαν έγκαιρα τις επιταγές των καιρών, χώρες που τόλμησαν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις (όπως η Ιρλανδία, η Φινλανδία, η Δανία) κατάφεραν εκπληκτικά αποτελέσματα. Και σε ρυθμούς ανάπτυξης και σε θέσεις εργασίας, και σε κοινωνικές παροχές. Αυτό, διδάσκει η διεθνής εμπειρία. Αυτή είναι τώρα, και η δική μας πορεία. Πορεία αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένη και αποφασιστική. Με ξεκάθαρους στόχους, σε ρεαλιστικούς δρόμους, για ένα εφικτό όραμα. Όλες οι αποφάσεις μας λαμβάνονται για να απελευθερωθούν οι δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας και να απαλλαγεί η Χώρα από τα δεσμά και τα βάρη του χτες. Όλες οι επιλογές μας... - Γίνονται για ν' αλλάξουμε την πορεία του Τόπου. - Γίνονται για να έχει κάθε Έλληνας την ευκαιρία να πετύχει. - Γίνονται για να υπάρξει ουσιαστική Πρόοδος και Νέα Προκοπή. Για όλους τους πολίτες. Και κυρίως για τις νέες και τους νέους μας. Ξέρουμε πού είμαστε! Ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε! Ξέρουμε και πώς να πάμε! Έχουμε συγκεκριμένο Σχέδιο Πορείας. Έχουμε όραμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Όλοι οι Έλληνες αντιλαμβανόμαστε σήμερα ότι το Κράτος του χτες δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να στηρίξει το πέρασμα της Ελλάδας στον 21ο αιώνα. Το Κράτος αυτό χρειαζόταν (και χρειάζεται) αλλαγές, για να αντιμετωπιστούν ριζικά τα προβλήματα (η γραφειοκρατία, η σπατάλη, η διαφθορά, η διαπλοκή...) που γιγαντώθηκαν στα τελευταία χρόνια. Το Κράτος αυτό χρειαζόταν (και χρειάζεται) μεταρρυθμίσεις, για να υπηρετεί την ανάπτυξη και να ανταποκρίνεται, ολοένα και πιο αποτελεσματικά, στον κοινωνικό του ρόλο. Το συμπέρασμα είναι, πλέον, κοινό: Αν δεν αλλάξουμε το Κράτος, δεν λύνονται τα προβλήματα. Από την πρώτη στιγμή, αναπτύξαμε συστηματική προσπάθεια, για την εξυγίανση και την αξιοπιστία της Οικονομίας. Πήραμε δύσκολες, δυσάρεστες, αλλά επιτακτικά αναγκαίες, αποφάσεις. Αρχίσαμε, ταυτόχρονα, να χτίζουμε το νέο αναπτυξιακό πρότυπο. Το πρότυπο που δεν βασίζεται στα δημόσια ελλείμματα και τα χρέη, αλλά στην ενεργοποίηση ολόκληρου του οικονομικού δυναμικού της Χώρας. Το πρότυπο που ενθαρρύνει και στηρίζει... - Την περιφερειακή ανάπτυξη. - Την ανταγωνιστικότητα. - Την επιχειρηματικότητα του Έλληνα. - Την προσέλκυση ελληνικών και άμεσων ξένων επενδύσεων. Το πρότυπο για μια Ελλάδα ανταγωνιστική, με εξωστρέφεια και ισχυρή διεθνή παρουσία. Δώσαμε, πρωτ' απ' όλα, έμφαση σε πολιτικές που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας μας. Διότι η ανταγωνιστικότητα... Είναι έννοια κλειδί για την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και τη βιώσιμη ανάπτυξη της Χώρας. Είναι προϋπόθεση για να επιβιώνουν οι επιχειρήσεις, και να δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας. Είναι, σε τελική ανάλυση, εισόδημα για τον εργαζόμενο, δουλειά για τον άνεργο, κέρδος για τον καταναλωτή. Κηρύξαμε το 2005 «έτος ανταγωνιστικότητας» και συνεχίζουμε, σταθερά (και τα επόμενα χρόνια) στην ίδια κατεύθυνση. Με ένα απλό και ξεκάθαρο στόχο, που αφορά τον καθένα: «Τίποτε λιγότερο από το καλύτερο. Ποιότητα παντού». Από τις πολιτικές που αναπτύξαμε, έως τώρα, υπενθυμίζω: Μείωση έως και 10 ποσοστιαίες μονάδες, στους συντελεστές φορολόγησης των επιχειρήσεων. Αυξημένα κίνητρα, για νέες επενδύσεις, μέσα από ένα σύγχρονο αναπτυξιακό νόμο. Απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης των βιομηχανικών επιχειρήσεων. Νέες βιομηχανικές περιοχές και αναβάθμιση εκείνων που υπήρχαν. Περισσότερα από 30 μέτρα για τη στήριξη των ΜΜΕ. Τομές για να ανθίσει ακόμη περισσότερο το εμπόριο στο Τόπο μας. Ρυθμίσεις για την ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις. Λύση στο Ασφαλιστικό πρόβλημα των Τραπεζών. Συμφωνία με τους εργαζόμενους, για την εξυγίανση του ΟΤΕ. Αναθεώρηση των 25 προγραμμάτων του Γ' ΚΠΣ., ένταξη του εμπορίου και των υπηρεσιών στις χρηματοδοτούμενες δράσεις και υπερδιπλασιασμός στους ρυθμούς απορρόφησης. Προχωρούμε με συγκεκριμένο Σχέδιο Πορείας. Προχωρούμε, με παράλληλες δράσεις, σε 14 τομείς, αλλαγών και μεταρρυθμίσεων: 1ον Αποκρατικοποιήσεις, ιδιωτικοποιήσεις. Ξεπεράσαμε κατά πολύ τους στόχους μας, αφού τα έσοδα έφτασαν τα 2,1 δις ευρώ, 30% περισσότερα από ό,τι είχαμε προϋπολογίσει. 2ον Ενιαίο πλαίσιο για τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) έτσι ώστε να μεγιστοποιήσουμε τις δυνάμεις της Χώρας μας. 3ον Εξυγίανση και νέο πλαίσιο λειτουργίας των ΔΕΚΟ. 4ον Απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου 5ον Κατάρτιση εθνικού χωροταξικού σχεδίου, αλλά και ειδικών χωροταξικών σχεδίων για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, τον Τουρισμό, τη Βιομηχανία, τους Ορεινούς Όγκους και τον Παράκτιο Χώρο 6ον Αναμόρφωση των κινήτρων (του ν. 89 του '67) για την ενθάρρυνση αλλοδαπών, αλλά και εγχώριων επιχειρήσεων, που παρέχουν υπηρεσίες, αποκλειστικά και μόνον εκτός συνόρων, και έχουν την έδρα τους στη Χώρα μας 7ον Διευκόλυνση της ίδρυσης και της διακοπής λειτουργίας των επιχειρήσεων. 8ον Θεσμικό πλαίσιο για την αξιολόγηση των επιπτώσεων των νόμων, την ανταγωνιστικότητα και την Ανάπτυξη. 9ον Αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας 10ον Συγκράτηση των καταναλωτικών δαπανών του Δημοσίου και φραγμός στις σπατάλες 11ον Διάλογος σε βάθος χρόνου για το Ασφαλιστικό 12ον Δραστική αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου και της φοροδιαφυγής των οικονομικά ισχυρών 13ον Προετοιμάζεται, για να εφαρμοστεί, από το 2007, σταδιακή μείωση των συντελεστών φορολογίας για τα φυσικά πρόσωπα 14ον Περιφερειακή αναδιάρθρωση, ενόψει του επόμενου Κ.Π.Σ. Όλες οι πολιτικές μας έχουν στο επίκεντρό τους τον άνθρωπο. Τις ανάγκες του. Την καθημερινότητά του. Την ποιότητα της ζωής του. Στοχεύουν στη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας και τη μείωση της ανεργίας. Ένα τέτοιας έκτασης πρόβλημα, τόσο σύνθετο και τόσο οδυνηρό για τους πολίτες, απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ειλικρίνεια, από όλους. Και από τις πολιτικές δυνάμεις, και από τις επιχειρήσεις και από τους εργαζόμενους. Η μάχη είναι δύσκολη, μακροχρόνια και πολυμέτωπη. Το ίδιο και οι προσπάθειές μας: - Ενθαρρύνεται έμπρακτα η επιχειρηματικότητα του Έλληνα. - Στηρίζεται ο αγροτικός κόσμος, για να αυξήσει το εισόδημά του και να κρατηθεί στη γη του. - Επιχορηγείται η γυναικεία και νεανική επιχειρηματικότητα. - Ελαφρύνονται φορολογικά και αντιμετωπίζονται ευνοϊκότερα οι νέες επιχειρήσεις - Επιχορηγούνται αυτοαπασχολούμενοι και νέοι ελεύθεροι επαγγελματίες. - Επιδοτούνται επιχειρήσεις, για την πρόσληψη άνεργων. - Απλοποιούνται οι διαδικασίες αδειοδότησης Παρέχονται κίνητρα στις επιχειρήσεις, για την απασχόληση άνεργων γυναικών, και την εναρμόνιση οικογένειας και εργασίας. Ενδεικτικά αναφέρω το Πρόγραμμα «ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ» Τώρα τρέχει ο Δ’ Κύκλος του Προγράμματος Μέχρι πριν 2 μήνες είχαν εγκριθεί 2.173 προτάσεις από τις 2.548 που είχαν υποβληθεί. Είχαμε τεράστια αύξηση σε σχέση με τους προηγούμενους Κύκλους. (Σήμερα χρηματοδοτούνται 37% περισσότερες προτάσεις σε σχέση με τους 3 προηγούμενους Κύκλους) τα 2/3 των προγραμμάτων υλοποιούνται στην Περιφέρεια. Βασικό κριτήριο για την αξιολόγηση των προτάσεων είναι η Βιωσιμότητα των προτάσεων και οι Θέσεις εργασίας που δημιουργούν. Οι εξελίξεις και η επιτυχία των προγραμμάτων ενίσχυσης της γυναικείας και της νεανικής επιχειρηματικότητας, αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της εφαρμοζόμενης πολιτικής του Υπ. Ανάπτυξης για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και τη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος στη χώρα. Δικαίωμα υποβολής αίτησης (για ένα μήνα ;; ακόμα) έχουν οι Νέοι που γεννήθηκαν από 1966- 1987 Ανώτατο όριο επιχορηγούμενου προϋπολογισμού: 100.000 – 150.000 ευρω Κατώτατο όριο επιχορηγούμενου προϋπολογισμού: 30.000 ευρώ Επιδοτείται το 50% του προϋπολογισμού (65% ΕΤΠΑ, 35% Δημόσιο). Πριν λίγο καιρό ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ: επιχορήγηση Νέων Ελευθέρων Επαγγελματιών για (6.450) άνεργους στους Τομείς ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ. Κάθε νέος Επαγγελματίας πήρε 9.000 Ευρώ Γνώμονας της πολιτικής μας είναι η ανθρωποκεντρική ανάπτυξη. Η δυναμική και ισόρροπη ανάπτυξη, που οδηγεί στη γεφύρωση των ανισοτήτων, μειώνει την ανεργία και βελτιώνει τα εισοδήματα. Μ' αυτούς τους στόχους καταρτίζεται και το Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης, για την περίοδο 2007-2013. Σχέδιο που αποβλέπει στην αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των εθνικών και κοινοτικών πόρων. Ο προσανατολισμός είναι δεδομένος: Είναι η ελληνική Περιφέρεια. Είναι οι δράσεις που αναδεικνύουν και καθιστούν ανταγωνιστικά τα πλεονεκτήματα της Χώρας. Είναι η διαρκής επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο, την Παιδεία, τον Πολιτισμό, τις νέες τεχνολογίες, τη Νέα Γενιά. Χωρίς Παιδεία και σωστή Εκπαίδευση δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη. «δια των γραμμάτων γεννάται η προκοπή» έλεγε ο Ρήγας Φεραίος… Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη αποτελεί η «σύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή». Δυστυχώς τα τελευταία στοιχεία που έδωσε η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eurostat), επιβεβαίωσαν μια θλιβερή πραγματικότητα.. Η χώρα μας δυστυχώς κατέχει την τελευταία θέση στις δαπάνες για την Εκπαίδευση τόσο ως ποσοστό του ΑΕΠ, όσο και ως προς το ποσοστό του συνόλου των δαπανών του δημόσιου τομέα. Η Ελλάδα βρίσκεται πολύ χαμηλότερα από τη Λετονία, την Εσθονία, τη Λιθουανία, την Τσεχία ή τη Σλοβακία στις δαπάνες για την Παιδεία… Πρέπει να καταλάβουμε ότι η εκπαίδευση αφορά το ανθρώπινο δυναμικό, δηλαδή ότι πολυτιμότερο διαθέτει η χώρα μας. Από την Εκπαίδευση εξαρτάται κυριολεκτικά το μέλλον του τόπου μας. Οι δαπάνες γι’ αυτή είναι η επένδυση εκείνη που θα αποδώσει τους περισσότερους καρπούς. Γι’ αυτό, έστω και με καθυστέρηση δεκαετιών, θα πρέπει να αυξηθούν το 2007 και να φτάσουν το 5% του ΑΕΠ, όπως άλλωστε είχαμε δεσμευθεί προεκλογικά. Η αύξηση αυτή δεν πρέπει να σταματήσει όμως εκεί. Πρέπει να συνεχιστεί με μεγαλύτερο ρυθμό, ώστε το 2012 να φτάσουμε το ποσοστό του ΑΕΠ που δαπανούσε η Πορτογαλία το 2003… Πέρα από την αύξηση της χρηματοδότησης απαιτείται επιτάχυνση και στήριξη από όλους των διαδικασιών του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία που βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη, ώστε να επανασχεδιάσουμε ολόκληρο το Εκπαιδευτικό μας σύστημα. Απαιτείται να επενδύσουμε στην επιχειρηματική παιδεία και να εισάγουμε την αξία της επιχειρηματικότητας ως πρακτική σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Απαιτείται να επενδύσουμε στην Τεχνική Εκπαίδευση, αλλά και να αναμορφώσουμε την Τριτοβάθμια. Οι δημοσιεύσεις του καθηγητή κου Κατσιφάρα, επιβεβαιώνουν –όπως άλλωστε αντιλαμβανόμαστε όλοι-, ότι σήμερα λειτουργούν δεκάδες Πανεπιστημιακά Τμήματα των οποίων οι απόφοιτοι δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις ανάγκες της «αγοράς». Πρέπει να υπάρξει αμφίδρομη σχέση μεταξύ των Πανεπιστημίων και της Παραγωγής, ώστε από τη μία, η αγορά να βρίσκει στελέχη καταρτισμένα σε σύγχρονα και ανταγωνιστικά αντικείμενα και από την άλλη να πάψουν τα Πανεπιστήμια να «παράγουν» ανέργους.. Δυστυχώς χάθηκαν πολλά πολύτιμα χρόνια καθώς η συνεργασία Αγοράς –Εκπαίδευσης εμποδίστηκε για χρόνια από το ΠΑΣΟΚ που τότε υιοθετούσε το σύνθημα: «έξω οι ιδιώτες από τις σχολές».. Αναμφισβήτητα η Νεανική Επιχειρηματικότητα είναι το Στοίχημα της Νέας Γενιάς. Οι νέοι καλούνται να αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις. Μόνο με τη σωστή εκπαίδευση θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των νέων τεχνολογιών που εισβάλουν στις συμβατικές επιχειρήσεις. Θα καταφέρουν να μετεξελίξουν τις οικογενειακές επιχειρήσεις των γονιών τους με επαγγελματικά μοντέλα οργάνωσης και διοίκησης. Θα καταφέρουν να ανάγουν τις έννοιες της ανταγωνιστικότητας, της καινοτομίας και της εξωστρέφειας σε κορυφαίες προτεραιότητες κάθε επιχείρησης.