Η συζήτηση για την συνταγματική αναθεώρηση που μόλις ξεκίνησε είναι απαραίτητη και χρήσιμη. Από την εξαγγελία της κυβερνητικής πρωτοβουλίας για έναρξη της διαδικασίας αναθεώρησης νομίζω ότι το σύνολο του πολιτικού κόσμου με ενθουσιασμό αντιμετωπίζει την πρόκληση. Σημειώνω ότι ίσως αυτή η αναθεώρηση να είχε πολύ μικρότερο εύρος ή βάθος αν το ΠΑΣΟΚ δεν είχε περιορίσει τόσο πολύ την προηγούμενη ούτε είχε φερθεί τόσο μικρόνοα κατά την ψήφιση της. Επειδή όμως αυτά ανήκουν στην ιστορία επιτρέψτε μου να κάνω τρεις προτάσεις που θεωρώ σκόπιμα να ακουστούν συμπληρωματικά σε όσα μέχρι τώρα έχουν κατατεθεί. Πρώτον πιστεύω ότι θα πρέπει να προχωρήσουμε σε αναδιατύπωση των άρθρων 103 και 104 που αφορούν στην μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Η ταύτιση των υπηρετούντων με την θέση στην οποία υπηρετούν νομίζω ότι δημιουργεί αδυναμία στον να χρησιμοποιήσουμε τον πληθωρισμό των δημοσίων υπαλλήλων με τρόπο επωφελή για τον πολίτη. Θα πρότεινα επίσης την κατάργηση της μονιμότητας των δημοσιών υπαλλήλων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα καθώς και στους εποπτευόμενους οργανισμούς. Μια τέτοια ενέργεια είναι απόλυτα κατανοητή λόγω των τελευταίων μεταρρυθμιστικών προσπαθειών της κυβέρνησης και ειδικότερα της στήριξης που παρείχε στην εθελούσια έξοδο στον ΟΤΕ και των υπόλοιπων σχετικών ρυθμίσεων που την συνοδεύουν. Πιστεύω ότι η μονιμότητα θα πρέπει να καλύπτει τον κύριο κορμό της διοίκησης αλλά την θεωρώ περιττή στην περίπτωση των ΟΤΑ, των νοσοκομείων, των εποπτευόμενων οργανισμών κλπ. Αντίθετα σε αυτούς θα πρέπει να καλύπτονται τόσο οι θεσμοθετημένες θέσεις όσο και οι διαρκείς και πάγιες ανάγκες από καθεστώς μακροχρόνιων συμβάσεων και να μην προκαλούν την μονιμότητα του υπηρετούντως. Όλα αυτά βέβαια να ισχύσουν σε αυτούς που θα προσληφθούν μετά την υιοθέτηση αυτής της αλλαγής. Δεύτερον διαφωνώ ριζικά με την πρόταση για τον διαχωρισμό κράτους εκκλησίας. Τόσο το 3 όσο και το 13 εγγυώνται την θρησκευτική μας ελευθερία αλλά αποδίδουν και το πρέποντα σεβασμό στην κυρίαρχη και ιστορικά μάχιμη Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υιοθετήσουμε μέτρα που θα εκσυγχρονίζουν την λειτουργία του κράτους. Έτσι πρέπει να προχωρήσουμε νομοθετικά στην υιοθέτηση της καύσης των νεκρών για τους μη ορθόδοξους, να καταργήσουμε την ναοδομία που παραβιάζει τον πολεοδομικό έλεγχο του κράτους, και βέβαια να αφαιρέσουμε από τους κατά τόπους μητροπολίτες το δικαίωμα να αντιτίθενται στην ίδρυση λατρευτικών χώρων άλλων αναγνωρισμένων θρησκειών. Σε ότι αφορά την κατάργηση του επαγγελματικού ασυμβιβάστου νομίζω ότι δεν θα πρέπει να προχωρήσουμε στην ολοσχερή κατάργηση του αλλά να περιορίσουμε την απολυτότητα του. Νομίζω ότι προσφορότερο είναι για την διατήρηση και της δικής μας αξιοπιστίας, ιδιαίτερα σε μία εποχή που ελεγχόμενες έχουν γίνει ακόμα και οι επαγγελματικές δραστηριότητες συζύγων ή άλλων συγγενών, να προστατεύσουμε τον εαυτό μας διατηρώντας το ασυμβίβαστο και δίνοντας στην Βουλή το δικαίωμα να ορίζει την έκταση του. Δεν νομίζω ότι στην εποχή που ζούμε είναι σκόπιμο να επιστρέψουν οι δικηγόροι βουλευτές στα πρωτοδικεία, ή τα κακουργιοδικεία. Μια τέτοια εξέλιξη με δεδομένες τις αλόγιστες και άκριτες επιθέσεις που δέχονται οι εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου από τα ΜΜΕ θα έθετε σε σοβαρούς κινδύνους ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο. Θεωρώ ότι, ο περιορισμός δια νόμου των ορίων της επαγγελματικής δραστηριότητας θα ωφελήσει πολλαπλά αφού και την επιστημονική και επαγγελματική αυτοτέλεια θα εγγυάται και πάλι θα προφυλάσσει από την αλόγιστη και πολλές φορές επιζήμια επαγγελματική έκθεση. Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στο θέμα της ίδρυσης μη κρατικών - μη κερδοσκοπικών Πανεπιστημίων. Συμφωνώ απόλυτα με την εξαγγελία του Πρωθυπουργού και με το σκεπτικό με το οποίο προσεγγίζει αυτό το μείζον θέμα. Στο πλαίσιο αυτό όμως θα πρότεινα να εξετάσουμε και το θέμα της αποκαλούμενης «δωρεάν Παιδείας» που επιβαρύνει όλες ανεξαιρέτως τις Ελληνικές οικογένειες. Νομίζω λοιπόν ότι μπορούμε να μελετήσουμε μια ρύθμιση σύμφωνα με την οποία οι έχοντες να αναλάβουν ένα μέρους τους κόστους και να βοηθήσουμε με αυτόν τον τρόπο τους μη έχοντες.