ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι γιατί με την παρέμβασή του ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έθεσε το θέμα της οδικής ασφάλειας και δεν συμμερίστηκε τις αιτιάσεις που μέχρι τώρα ακούσαμε για το νομοσχέδιο τις οποίες εξέφρασε ο εισηγητής του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ως φοβικό, περιορισμένο, ή νομοσχέδιο το οποίο δεν ανταποκρίνεται στη φιλελευθεροποίηση των μεταφορών, στο άνοιγμα των μεταφορών. Εμείς θεωρούμε ότι ούτε φοβικό, ούτε περιορισμένο είναι. Σε κάθε περίπτωση πιστεύουμε ότι βοηθά πολύ έντονα την απελευθέρωση των μεταφορών σε υγιείς βάσεις, βάζοντας ισχυρές βάσεις, και προϋποθέσεις για την ασφάλεια και πάνω από όλα για τον έλεγχο των οχημάτων. Θεωρώ ότι πλέον σ’ αυτόν τον τόπο έχουν εκλείψει οι ανάγκες για μεγαλόπνοα σχέδια. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε κάποια μεγάλη ιδέα. Νομίζω ότι τα έχουμε πει όλα, τα έχουμε εξαντλήσει ως θέματα. Μπορεί να διαφωνούμε σε βασικές κεντρικές επιλογές, αλλά σίγουρα όταν μιλάμε για την οδική ασφάλεια νομίζω ότι όλοι μας συμφωνούμε ότι είναι μείζον εθνικό θέμα. Χάνονται δυόμισι χιλιάδες άνθρωποι το χρόνο στην άσφαλτο. Χάνονται πολλοί νέοι άνθρωποι στην άσφαλτο. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε ούτε να εθελοτυφλούμε, ούτε να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε. Αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα από τα νομοσχέδια, που ακριβώς δείχνουν πώς σοβαρές, απλές, λειτουργικές αποφάσεις μπορούν να γίνουν πράξη μέσα από τη γραφειοκρατία που υπάρχει στον κρατικό μηχανισμό. Δίνει κίνητρα στις νομαρχίες, και προς το ταμείο της νομαρχίας και του ίδιου του νομάρχη, να δημιουργήσει αυτά τα τμήματα ελέγχου κίνησης των οχημάτων, γιατί ακριβώς οι νομαρχίες εισπράττουν το 70% των εσόδων από τα πρόστιμα και τις παραβάσεις τις οποίες θα διαπιστώσουν, αλλά δίνει και κίνητρα στους υπαλλήλους: 70 ευρώ την ημέρα πλέον της αμοιβής τους, ακριβώς για να βγαίνουν στο δρόμο. Πόσες φορές δεν έχουμε αντιμετωπίσει καταστάσεις όπου οι υπάλληλοι, άνθρωποι οι οποίοι ενδεχομένως, επειδή αισθάνονται πως είναι παραγκωνισμένοι ή αισθάνονται πως δεν αμείβονται σωστά, δημιουργούν προσκόμματα στην καθημερινή δράση; Θεωρώ ότι είναι σημαντική η πρωτοβουλία που αναλαμβάνει σήμερα το Υπουργείο και δεν άκουσα τουλάχιστον έναν έπαινο για τη δημιουργία αυτής της κινητροδότησης για τα ταξί για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Είναι μία πρωτοπορία, είναι κάτι το οποίο δεν έχει λειτουργήσει όσες φορές και αν το έχουμε θεσμοθετήσει και σήμερα μπαίνουν βάσεις, για να δούμε τέτοια ταξί να κινούνται όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας. Σίγουρα θα θέλαμε να ζούμε σε ένα περιβάλλον σοβαρής οδικής ασφάλειας. Θα θέλαμε να ζούμε σε μία χώρα σαν τη Σουηδία, η οποία έχει εφαρμόσει καινούρια συστήματα, βάζοντας GPS στα καινούρια αυτοκίνητα που κυκλοφορούν και στα οποία επιβάλλεται το ανώτατο όριο ταχύτητας ηλεκτρονικά μέσα από τον ίδιο το δορυφόρο. Δεν ζούμε όμως σ’ αυτήν τη χώρα. Ζούμε σε μία χώρα με τρομερές ελλείψεις σε υποδομές και δρόμους. Ζούμε σε μία χώρα, όπου κάνουμε είκοσι χρόνια, για να ολοκληρώσουμε την ανακατασκευή της Π.Α.Θ.Ε.. Ενώ φτιάχτηκε και ανοίχτηκε ένας τεράστιος δρόμος, ο βασικός μας εθνικός δρόμος, σε τρία χρόνια, κάνουμε είκοσι χρόνια, για να τον διαπλατύνουμε. Και βέβαια, ζούμε σε μια χώρα στην οποία κάθε μέρα θα πρέπει το κράτος να προσπαθεί όλο και περισσότερο, για να επιβάλλει τους κανόνες του. Σίγουρα χρειάζεται πολλά από τα πράγματα, τα οποία και η κοινοβουλευτική επιτροπή στο παρελθόν έχει εκφράσει, να ενσωματωθούν στον καινούριο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Σίγουρα χρειάζεται να γίνει μεγαλύτερη προσπάθεια και σίγουρα χρειάζεται να στηριχθεί το πρόγραμμα το οποίο έχει εκδώσει το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως για την ασφάλεια των δρόμων το «ΔΡΟΜΟΣ 2002-2008» που έχει ως στόχο τη μείωση κατά 20% της απώλειας της ανθρώπινης ζωής στην άσφαλτο. Μη ζητάμε, όμως, τη μεγάλη ιδέα, τη μεγάλη φιλοσοφία, όταν επί τόσα χρόνια δεν έχουμε καταφέρει να κάνουμε πράξη απλές καθημερινές πολιτικές, απλές καθημερινές πράξεις που θα μπορέσουν να δώσουν λύσεις. Διότι αυτό το οποίο συνέβη στα Τέμπη πριν από μερικά χρόνια -ένα τραγικό ατύχημα- δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο έλλειψης αστυνόμευσης. Ήταν αποτέλεσμα και κορύφωση μιας νοοτροπίας, μιας λογικής και πάνω απ’ όλα μιας ασυδοσίας. Χαίρομαι γιατί πρώτη φορά το Υπουργείο Μεταφορών βάζει πραγματικά τους ιδιοκτήτες, τους φορτωτές, τους εκμισθωτές συνυπεύθυνους στα εγκλήματα που διαπράττονται στο δρόμο, ιδιαίτερα όταν αυτά τα εγκλήματα έχουν ως πηγή τους την υπερφόρτωση ή την κακή κατάσταση της φόρτωσης του οχήματος. Και αυτή είναι μία μεγάλη παρέμβαση. Διότι σήμερα εμείς πρέπει να απολογηθούμε -και θα απολογηθεί όλος ο πολιτικός κόσμος- για το ότι θα βγει ενδεχομένως μία απόφαση δικαστηρίου μεθαύριο στο Βόλο που θα αθωώνει αυτούς που εκμίσθωσαν την τραγική εκείνη νταλίκα ή θα αθωώνει ενδεχομένως και τους ιδιοκτήτες της. Πιστεύω ότι σε αυτές τις πρωτοβουλίες θα πρέπει να έχουμε τη συμπαράσταση όλων. Και δεν πιστεύω ότι θα πρέπει να βρίσκουμε την αντίδραση - και είδαμε την αντίδραση- στις ρυθμίσεις που κάνουμε στο άρθρο 4, το οποίο ορίζει τα διάφορα πρόστιμα. Κύριε Πρόεδρε, έγινε και μία κουβέντα, σχετικά με την ύπαρξη των μεικτών κλιμακίων. Δεν καταλαβαίνω την αντίδραση για τα μεικτά κλιμάκια. Και δεν νομίζω ότι μπορεί να την καταλάβει κανένας. Δεν θέλουμε να βγουν περισσότεροι άνθρωποι στο δρόμο για να ελέγχουν; Δεν θέλουμε να δώσουμε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, την οποία έχουμε στερήσει και -και κατηγορούμαστε γι’ αυτό- και αρμοδιότητες και πόρους; Αυτό δίνουμε με αυτό το νομοσχέδιο. Είναι πραγματική ενσωμάτωση -αυτό που διακηρύσσουν δηλαδή όλοι οι παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης- πόρων και αρμοδιοτήτων. Και τα δίνουμε μαζί, μονομιάς, με μία συγκεκριμένη απόφαση. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω την άρνηση -ιδιαίτερα από την Αξιωματική Αντιπολίτευση που θέλει να φέρει έναν καινούργιο αέρα στην πολιτική της- για την ενοικίαση των φορτηγών δημοσίας χρήσεως. Δεν συμβαίνει αυτό στα ταξί; Δεν είναι μία πρακτική, η οποία εδώ και χρόνια λειτουργεί; Δεν θα πρέπει να ξεχωρίσουμε τον οδηγό από τον ιδιοκτήτη, αυτή η περιουσία να είναι αξιοποιήσιμη και από άλλους ανθρώπους; Δεν θέλουμε να δώσουμε σε ανθρώπους που έχουν τη δεξιότητα του οδηγού του φορτηγού αυτοκινήτου, τη δυνατότητα να συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία, έστω κι αν δεν έχουν τη δυνατότητα να το αγοράσουν; Θα πρέπει να είναι μόνο υπαλληλική η σχέση; Δεν θα μπορούν να αναπτύξουν μία μικρή οιονεί επιχείρηση; Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αυτές τις ενστάσεις. Εγώ θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μία ανάπτυξη των συνδυασμένων μεταφορών, μία τόνωση των σιδηροδρομικών μεταφορών, κάτι το οποίο δεν έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Θυμόμαστε πώς η ΕΡΓ.Ο.Σ.Ε. κατέρρευσε υπό το βάρος των σκανδάλων και της κακοδιαχείρισης με τεράστια χρέη, και δεν παρέδωσε τα έργα τα οποία είχε αναλάβει. Σήμερα όμως προχωρά. Ανοίγει τους δρόμους, τους οποίους εδώ και χρόνια είχαμε ξεχάσει γιατί δεν υπήρχαν παρά μόνο στα χαρτιά. Βλέπουμε μία ανάπτυξη, με την ψήφιση του νομοσχεδίου, για τα εμπορευματικά κέντρα, που αποτελούν ακριβώς την κορωνίδα των συνδυασμένων μεταφορών. Κι έρχεται σήμερα το Υπουργείο Μεταφορών να ρυθμίσει με σοβαρότητα, αποτελεσματικότητα και προϋποθέσεις τα θέματα των εσωτερικών μεταφορών. Νομίζω ότι αυτή η προσπάθεια είναι μία προσπάθεια συμμαζέματος, είναι μία προσπάθεια με την οποία θέλει να δώσει το στίγμα μιας στιβαρής πολιτείας, που έρχεται και αντιμετωπίζει προβλήματα που ανακύπτουν στην πορεία. Κανένα νομοσχέδιο ποτέ και για κανέναν λαό δεν θα είναι τέλειο. Αυτό, όμως, που ξέρουμε είναι ότι τα νομοσχέδια αυτά είναι ένα βήμα μπροστά. Και όταν κάνει η πολιτεία ένα βήμα μπροστά, το μόνο που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να την επικροτούμε. Ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)