Κοττάκης: Πάντως υπάρχει ένας κόσμος που λέει - όχι μόνο για εσάς άλλα για όλους τους νέους που είχαν αυτό το πλεονέκτημα- το εξής : Δούλεψαν ποτέ στην ζωή τους; Τα βρήκαν όλα έτοιμα και σήμερα κατέχουν μια βουλευτική έδρα. Γι’ αυτό τι έχετε να πείτε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Πιστεύω ότι όλες οι αμφιβολίες τους είναι δικαιολογημένες. Δεν μπορώ να τους αποδείξω παρά μόνο με την συνέπεια της παρουσίας μου ότι αξίζω να κατέχω αυτή τη θέση. Δεν μπορώ να ανατρέψω μια λογική που υπάρχει πίσω από τα ονόματα και δεν μπορώ να απολογηθώ γι’ αυτό. Γιατί αν το κάνω θα αισθανθώ μειονεκτικά, ότι δεν έχω τις δυνατότητες και καλύπτομαι πίσω από μια ιστορική διαδρομή της οικογένειας και του πατέρα μου για να μείνω στην πολιτική. Δεν το πιστεύω αυτό. Εγώ πιστεύω ότι έχω τις δυνατότητες να προσφέρω. Κοττάκης: Έχει ακουστεί πολλές φορές ότι από το 1843 από τότε που έγινε η πρώτη εθνοσυνέλευση δεν έχει λείψει από καμία Βουλή Βαρβιτσιώτης. Από που ξεκίνησε η οικογένεια σας; Μ. Βαρβιτσιώτης: Η οικογένεια μας κατάγεται από την Λακωνία . έχετε ακούσει για τον Καπετάν Βαρβιτσιώτη ο οποίος ήταν ήρωας της προεπαναστατικής περιόδου και είχε στην ομάδα του τον Κωνσταντή Κολοκοτρώνη - τον πατέρα του Θεόδωρου- και φονευθεί από Έλληνες που είχαν στήσει καρτέρι για προσωπικούς λόγους. Στη συνέχεια υπήρχε πάντα κάποιος Βαρβιτσιώτης που εκπροσωπούσε την Λακωνία με εξαίρεση τον Παππού μου που ήταν βουλευτής στη Β’ Αθηνών το 1946. Ο παππούς μου βρέθηκε στο Λαϊκό κόμμα και έμεινε σ’ αυτό ακόμα και όταν δημιουργήθηκε ο Συναγερμός με τον Παπάγο και στη συνέχεια η ΕΡΕ με τον Καραμανλή. Κοττάκης: Είναι πολύ βαθιές οι ρίζες απ’ ότι καταλαβαίνω Ο Γ. Βαρβιτσιώτης απέναντι σας είναι αυστηρός κριτής; Μ. Βαρβιτσιώτης: Είναι. Καταρχάς είναι αυστηρός κριτής στον εαυτό του. Και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τον εαυτό του μεταφέρεται και στους γύρω του. Με τους συνεργάτες τα παιδιά με όλους. Από την άλλη πλευρά όμως είναι ένας άνθρωπος που στην δύσκολη στιγμή σου συμπαραστέκεται με καταπληκτικό τρόπο. Όσο αυστηρός είναι από τη μια τόσο συμπαραστάτης μπορεί να είναι στην άλλη. Κοττάκης: Στο λάθος; Πως είναι όταν θεωρήσει ότι κάνετε λάθος; Μ. Βαρβιτσιώτης: Αυτό λέω. Ότι στο λάθος σου συμπαραστέκεται. Χωρίς όμως να σε κάνει να αισθανθείς ότι το λάθος δεν ήταν λάθος. Χωρίς να στο διαγράψει. Κοττάκης: Η εκλογική βάση που έχετε εσείς τώρα με την εκλογική βάση που είχε ο πατέρας θα έχει σε ένα βαθμό μια ομοιότητα. Υπάρχει όμως και ένα κομμάτι διαφοροποιημένο; Εσείς έχετε στοχεύσει σε κοινωνικές ομάδες σε ρεύματα που εκείνος δεν εκπροσωπούσε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Πολύ περισσότερο στους νέους ανθρώπους. Στις τελευταίες εκλογές που είχαμε και πολύ περισσότερα δημογραφικά στοιχεία φάνηκε ότι οι άνθρωποι της γενιάς μου ή ακόμα και οι νεώτεροι που δεν ψήφισαν ποτέ τον πατέρα μου ψηφίσαν σε μεγάλα νούμερα εμένα. Νομίζω άλλωστε ότι αυτό είναι και ο ρόλος των νέων ανθρώπων στην πολιτική. Να εκφράσουν την δυναμική μιας νέας γενιάς που έρχεται. Κοττάκης: Εσείς στο γραφείο σας βλέπετε φαντάζομαι νέους ανθρώπους Τα νέα παιδιά τι φωνάζουν σε εσάς τους πολιτικούς; Μ. Βαρβιτσιώτης: Υπάρχει ένα διαμορφωμένο κλίμα που λέει ότι οι νέοι άνθρωποι μπαίνουν στα πολιτικά γραφεία ζητώντας δουλειά. Αυτό όμως που θέλουν πρωτίστως είναι να υπάρχει ένα περιβάλλον που θα τους δίνει ευκαιρίες. Γιατί κανένας δεν γεννιέται ίσος με τον άλλον. Αυτό που οφείλουμε να κατοχυρώνουμε είναι να τους δίνουμε ίσες ευκαιρίες. Και επειδή ακριβώς δεν δίνονται ευκαιρίες σε αυτόν τον τόπο, επειδή υπάρχει μια διαμορφωμένη αδράνεια της γραφειοκρατίας της ισοπέδωσης προς τα κάτω, αυτό ακριβώς ζητούν να σπάσουμε εμείς. Κοττάκης: Για πείτε μου εσείς στα παιδικά σας χρόνια ήσασταν φρόνιμο παιδί. Μ. Βαρβιτσιώτης: Ήμουν ενεργός πολιτικά . Από την άλλη δεν ήμουν ο ορισμός του συνεπή μαθητή ή του μαθητή που καθόταν ήσυχα. Και δεν έχω μετανιώσει σε τίποτα από αυτά που έκανα στα μαθητικά μου χρόνια. Κοττάκης: Πείτε μου μερικά από αυτά που κάνατε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Κατ’ αρχάς ότι παρακινούσα σε στάσεις, σε αποχή και σε καταλήψεις τους συμμαθητές μας. Θα μπορούσα να σας πω ότι μερικές φορές αυτά γίνονταν και στα πλαίσια ενός χαβαλέ. Κοττάκης; Με ποιους άλλους επώνυμους στασιαστές οργανώνατε την αντίσταση σας; Μ. Βαρβιτσιώτης: Τότε ήταν ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης λίγο μεγαλύτερος μου στο σχολείο, ο Νίκος ο Καραχάλιος ήταν συμμαθητής μου και αδελφικός φίλος, παιδιά τα οποία σήμερα βρίσκονται στην Νέα Δημοκρατία και άλλοι …. Κοττάκης: Από καλλιτέχνες, ηθοποιούς; Μ. Βαρβιτσιώτης: Ο Κωνσταντίνος ο Μαρκουλάκης ήταν ένας από αυτούς τους επώνυμους που ακόμα και σήμερα μπορούμε να συζητήσουμε για καταστάσεις εκείνης της εποχής. Κοττάκης: Ακούω πολλούς πολιτικούς να γκρινιάζουν Βέβαια κάθε φορά που γίνεται αυτή η συζήτηση εγώ λέω ότι είναι βαριά η καλογερική αλλά ο καθένας επιλέγει αυτό το οποίο θέλει να κάνει. Ο πολιτικός στον ελεύθερο χρόνο του πως είναι Τι κάνει στον ελεύθερο χρόνο του; Μ. Βαρβιτσιώτης: Κατ΄’ αρχάς δεν χάνεις ποτέ την πολιτική ιδιότητα. Και να θες δεν την χάνεις. Θα σας πω το περιστατικό που μου συνέβη πρόσφατα. Εγώ είμαι χειμερινός κολυμβητής. Πηγαίνω στην παραλία της Γλυφάδας για μπάνιο. Μια ημέρα λοιπόν έκανε πάρα πολύ κρύο και πήγα για μια γρήγορη βουτιά. Κάποιος πιο έμπειρος και πιο συνηθισμένος από εμένα ήρθε δίπλα μου και αρχίζει να μου πιάνει μέσα στο νερό κουβέντα. Εγώ ντρεπόμουνα να του πω ξέρεις «έχω παγώσει και θέλω να βγω έξω» με αποτέλεσμα αυτός να συνεχίζει να μιλάει για τα πολιτικά… Κοττάκης: Κουβέντα ή ρουσφέτι ήθελε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Όχι κουβέντα . Τότε θα μπορούσα να κάνω μακροβούτι. Κοττάκης: Φαντάζομαι ότι δεν πηγαίνετε πάντα μόνος σας. Υπάρχει και πολιτική παρέα απ’ ότι λένε οι πληροφορίες μου. Μ. Βαρβιτσιώτης: Κάποιες φορές βρισκόμαστε και με τον Πέτρο τον Δούκα όποτε μπορεί να ξεκλέψει λίγο χρόνο καθώς έχει αναλάβει ένα πολύ δύσκολο κομμάτι την διαχείριση των εσόδων και εξόδων του κράτους που είναι κάτι πολύ δύσκολο. Κοττάκης: Εκτός από το χειμερινό κολύμπι νομίζω ότι είστε και ψαροντουφεκάς. Μ. Βαρβιτσιώτης: Οτιδήποτε έχει σχέση με τη θάλασσα με γοητεύει και στην επιφάνεια και στον βυθό. Αυτό το όποιο ποτέ δε3ν έκανα είναι να συνδυάζω τις μπουκάλες με το ψαροντούφεκο. Αυτό το κάνουν πολλοί εγκληματίες αυτοδύτες. Γι’ αυτό είχαμε στηρίξει μαζί με τον Πάνο Καμμένο και τη Σοφία Καλατζάκου πάρα πολύ αυτή τη προσπάθεια να ανοίξει ο βυθός στους αυτοδύτες. Κοττάκης: Ποιος είναι αυτός που σας μετέδωσε την αγάπη για τη θάλασσα; Μ. Βαρβιτσιώτης: Γεννήθηκα στη Βούλα, μεγάλωσα δίπλα στη θάλασσα, και οι δύο γονείς μου λάτρευαν τη θάλασσα και νομίζω ότι όλοι στην οικογένεια μου έχουμε την ίδια τάση. Κοττάκης: Λοιπόν μου είπατε για τα χόμπι και το χειμερινό κολύμπι και το ψαροντούφεκο και για τα σήριαλ. Αλήθεια ποιο σήριαλ βλέπετε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Το «Παρά Πέντε», το οποίο είναι καταπληκτικό Κοττάκης: Κινηματογράφο, θέατρο βλέπετε ή δεν προλαβαίνετε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Θέατρο να σας πω δεν έχω φέτος καταφέρει να πάω. Είδα όμως πρόσφατα το «Μόναχο», μια ταινία του Σπίλμπεργκ που ήθελα να τη δω, γιατί αναφερόταν σε μια ιστορία την οποία δεν γνωρίζαμε, μια ιστορία πολύ άσχημη για το κράτος του Ισραήλ και αφορούσε τους Ολυμπιακούς αγώνες του 72 στο Μόναχο, τη δολοφονία μελών της ομάδας του Ισραήλ από Παλαιστίνιους τρομοκράτες και επειδή πολλές φορές χάνουμε επεισόδια για το τι συμβαίνει στον κόσμο, θέλω να ενημερώνομαι τουλάχιστον για τα πρόσφατα. Κοττάκης: Και τι συμπεράσματα βγάλατε βλέποντας αυτή την ταινία; Μ. Βαρβιτσιώτης: Ότι η εκδίκηση κοστίζει και σε αυτόν που εκδικείται. Κοστίζει να κυνηγάς φαντάσματα του παρελθόντος, κοστίζει να προσπαθείς να αποδώσεις δικαιοσύνη μέσα από την αυτοδικία. Κοττάκης: Μιας και μιλάμε για τον πολιτισμό, να μιλήσουμε για ένα ευρύτερο θέμα πολιτισμού. Στα πολιτιστικά κέντρα, που έλεγε και ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, δηλαδή στα νυχτερινά κέντρα της παραλιακής, πηγαίνετε ή το αποφεύγετε λόγω της σεμνότητας και της ταπεινότητας; Μ. Βαρβιτσιώτης: Εγώ δε θα σας πω ότι η σεμνότητα και η ταπεινότητα δεν καλύπτει τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας αλλά την κυβέρνηση… Κοττάκης: Εξαιρείστε δηλαδή; Μ. Βαρβιτσιώτης: θα σας πω ότι όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο λιγότερη είναι και η διάθεση για να πας να διασκεδάσεις μέχρι αργά. Κοττάκης Αγαπάτε κάποιους συγκεκριμένους καλλιτέχνες; Μ. Βαρβιτσιώτης: Είναι πολύ φίλος μου ο Αντώνης ο Ρέμος, η Νατάσσα η Θεοδωρίδου. Με αυτούς τους ανθρώπους διασκέδασα από πολύ μικρός, τουλάχιστον εγώ και μας συνδέει πλέον μια φιλική σχέση. Κοττάκης: Αγαπημένο τραγούδι λοιπόν Μ. Βαρβιτσιώτης: Τα περισσότερα από αυτά που έχουνε πει και οι δύο, αυτό το οποίο όμως με ενθουσίασε ήταν το τραγούδι της Θεοδωρίδου με τους στίχους της Ευανθίας Ρεμπούτσικα για την «Πολίτικη Κουζίνα». Κοττάκης: Εμένα μ αρέσουν πολύ τα ταβερνάκια στην Αθήνα εσείς που πάτε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Μ’ αρέσει ο Τσοπανάκος στην Καισαριανή. Κοττάκης: Είναι οικουμενικός ο Τσοπανάκος… Μ. Βαρβιτσιώτης: Ναι είναι, αλλά ενδείκνυται για παρέες που θέλουν να κάνουν πολιτική κουβέντα. Στις ταβέρνες γίνεται πραγματική πολιτική κουβέντα. Κοττάκης: Μόνο πολιτικά. Πρέπει να έχουμε κι άλλους ορίζοντες. Μ. Βαρβιτσιώτης: Η κοινωνική μου ζωή είναι πάρα πολύ έντονη αλλά προσπαθώ όσο γίνεται να την κρατάω στη σφαίρα της ιδιωτικής και όχι της δημόσιας. Κοττάκης: Αγαπημένος προορισμός τα καλοκαίρια; Μ. Βαρβιτσιώτης: Όλο το Αιγαίο. Και από τη στιγμή που αξιώθηκα να γίνω κυβερνήτης ενός μικρού σκάφους, μπορώ να πω οπουδήποτε μπορεί να σε πάει ο καιρός Κοττάκης: Έχετε αντιμετωπίσει φουρτούνες; Μ. Βαρβιτσιώτης: Δόξα τω θεώ Κοττάκης: Και πως τις αντιμετωπίζετε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Με αισιοδοξία Κοττάκης: Έχετε ζοριστεί καθόλου με τα μποφόρ, γιατί στο Αιγαίο… Μ. Βαρβιτσιώτης: το Αιγαίο έχει πολλά μποφόρ αλλά έχει το καλό ότι έχει και πολλά νησιά, οπότε όλο και κάποιο βρίσκεις για να πας να κρυφτείς. Κοττάκης: Να έρθουμε ξανά όμως στο σπίτι, στο οποίο εκτός από την οικογενειακή ευτυχία είναι και ένας τόπος πολιτικών συναντήσεων. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον γνωρίσατε, πως τον συναντήσατε Μ. Βαρβιτσιώτης: Ήταν έντονη η παρουσία του πάντοτε. Σκεφτείτε ότι ο πατέρας μου και η μητέρα μου στο ταξίδι του μέλιτος πήγαν στο Παρίσι για να τον συναντήσουν και στη συνέχεια, στην μεταπολίτευση αυτό γινόταν όλο και πιο έντονο. Χαρακτηριστική στιγμή που θυμάμαι και ιδιαίτερα τιμητική για μένα ήταν μόλις είχα εκλεγεί (στο συνέδριο που εξέλεξε τον Κώστα Καραμανλή πρόεδρο της ΝΔ) πρώτος στην κεντρική επιτροπή και ένα από τα συγχαρητήρια τηλεφωνήματα που δέχθηκα ήταν -μετά από μια τηλεοπτική μου εμφάνιση- από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Με πήραν λοιπόν τηλέφωνο και άκουσα μια οικεία φωνή. Ήταν ο γνωστό Θόδωρος Χαριτόπουλος, ο οποίος μου είπε ότι σε θέλει ο πρόεδρος «Εμένα θέλει ο πρόεδρος; Μήπως θέλει τον πατέρα μου κι έχετε κάνει λάθος;» τον ρώτησα και μου απάντησε όχι εσένα θέλει ο πρόεδρος. Με συνέδεσε λοιπόν και μου έδωσε την ευχή να έχω ένα λαμπρό πολιτικό μέλλον. Κοττάκης: Κάτι συγκεκριμένο θυμάστε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Είχα δώσει μια τηλεοπτική συνέντευξη και μου είπε: «καλός ήσουνα», με τη γνωστή προφορά. Ίσως να μην το ξέρετε, αλλά είχε ένα μοναδικό τρόπο να προσεγγίζει τους νέους ανθρώπους. Ο κόσμος τον έβλεπε με δέος, αλλά είχε έναν καταπληκτικό τρόπο να αναπτύσσει μια προσωπική σχέση με τα παιδιά. Αυτό το είδα κι από τον Κωνσταντίνο, που είχε τη δυνατότητα να κάνει πιο πολλές διακοπές μαζί του. Κοττάκης: Που έκανε διακοπές ο Κωνσταντίνος; Μ. Βαρβιτσιώτης: Επειδή ήταν συνομήλικος με τον Κώστα, το γιο του Αχιλλέα. Βρισκόντουσαν σχεδόν σε όλες τις καλοκαιρινές διακοπές μαζί. Κοττάκης: Το σπίτι, όπως είπαμε και πριν ήταν ένα κέντρο πολιτικών συναντήσεων. Το Φεβρουάριο του 1997, μαζεύτηκαν 30 βουλευτές της ΝΔ για να προτείνουν την υποψηφιότητα του Κώστα Καραμανλή. Ήσασταν στο σπίτι εκείνο το βράδυ; Μ. Βαρβιτσιώτης: Ναι ήμουνα Κοττακής: Θέλετε να μας θυμίσετε τι έγινε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Ήταν μια συνάντηση σα να ήταν προετοιμασμένη από καιρό. Όλο το προηγούμενο διάστημα κυριαρχούσε η συζήτηση πώς θα πείσουμε τον Κώστα Καραμανλή, οι βουλευτές, η ομάδα των λοχαγών, ο Γιάννης Κεφαλογιάννης, ο πατέρας μου, πως θα πείσουμε τον Κώστα Καραμανλή να διεκδικήσει την αρχηγία. Εκείνη τη στιγμή μαζεύτηκαν και αποφάσισαν να σπάσουν αυτόν τον κύκλο της σιωπής. Αποφασίζουν να το κάνουν αυτό χωρίς να έχουν τη συγκατάθεση του Κώστα Καραμανλή ότι προχωράω. Χωρίς να υπάρχει υποκίνηση από τη πλευρά του, υπήρχε ένα κλίμα στην αρχή αβεβαιότητας, γι’ αυτό και έφυγαν και δυο τρεις από τους προσκεκλημένους, στη συνέχεια όμως κυριάρχησε ενθουσιασμός. Κοττάκης: Ήταν γεύμα έτσι; Μ. Βαρβιτσιώτης: Δεν υπήρχε καθόλου φαγητό. Κοττάκης: Λοιπόν, υπάρχει κάποιο παραπολιτικό από εκείνη τη βραδιά; Μ. Βαρβιτσιώτης: Ήταν όλα αυτά τα τηλεφωνήματα και το πώς να γραφτεί καλύτερα μια ανακοίνωση η οποία βγήκε στο τέλος της βραδιάς. Κοττάκης Ποιος την έγραψε; Μ. Βαρβιτσιώτης: Συγγραφείς ήταν ο Θωμάς, εγώ κι ο Νίκος ο Νικολόπουλος Κοττάκης: Ηταν μια επιλογή η οποία δικαιώθηκε από τα πράγματα, στο σπίτι σας όμως ήρθε πρόσφατα όπως διάβασα κι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος συνδέεται και φιλικά με τον πατέρα σας. Τι είναι ανακοινώσιμο από αυτό; Μ. Βαρβιτσιώτης: Τίποτα απ’ ότι συμβαίνει σ ένα τραπέζι δεν είναι ανακοινώσιμο. Από την άποψη ότι μπορεί να λέμε όλο το βράδυ ανέκδοτα. Όταν όμως ο συνδαιτυμόνας σου είναι ένα τόσο σημαντικό πρόσωπο, δεν μπορείς να λες ότι όλο το βράδυ λέγαμε ανέκδοτα. Ο Κάρολος Παπούλιας, για μένα είναι ένας άνθρωπος που έχει και την αίσθηση του χιούμορ και την αίσθηση του ρεαλισμού. Κοττάκης: Αυτό πάντως είναι ένα στοιχείο του Καραμανλίσμου. Λέγεται ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαζε τον αείμνηστο Λαμπρία να λέει ανέκδοτα, ο Πέτρος Μολυβιάτης λέει παρά πολλά. Το χιούμορ, το γέλιο στη ζωή μας το θεωρείτε σημαντικό; Μ. Βαρβιτσιώτης: Αλίμονο. Κοττάκης: Πρόσφατα έγινε ανασχηματισμός και μια ολόκληρα γενιά βουλευτών, οι βουλευτές του 2000 περίμεναν ότι θα αξιοποιηθούν απ’ τον πρωθυπουργό κι αυτό δεν έγινε. Ανήκετε κι εσείς στους πικραμένους που δεν υπουργοποιήθηκαν; Μ. Βαρβιτσιώτης: Δεν ανήκω στους πικραμένους, δεν υπάρχει πίκρα. Είχε προαναγγελθεί ένας υφυπουργικός ανασχηματισμός και τελικά έγινε ένας υπουργικός ανασχηματισμός. Σε καμία άλλη περίπτωση δεν αισθάνομαι πικραμένος, αισθάνομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι, νέοι άνθρωποι, οι οποίοι έχουμε τη δυνατότητα να διαχειρισθούμε ή να μάθουν την τέχνη της διοίκησης. Σήμερα δε δόθηκε η ευκαιρία. Πιστεύω ότι στις προτεραιότητες και στο μυαλό του Κώστα Καραμανλή καθώς πιστεύει στη συνέχεια της πολιτικής, υπάρχει η ιδέα για την αξιοποίηση των νέων ανθρώπων. Κοττάκης: Ακούω πολλούς να λένε όμως πότε; Όταν γίνεται ο κυβερνητικός ανασχηματισμός μια φορά τη διετία. Μ. Βαρβιτσιώτης: Η πολιτική, το ξέρετε καλύτερα από μένα, ότι δεν είναι κάτι στατικό και κάτι το οποίο προγραμματίζεις. ¶λλωστε, τόσο σε εμένα, όσο και σε άλλους νέους βουλευτές μας έδωσε πρόσφατα την ευκαιρία να γίνουμε αναπληρωτές κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι. Να εκπροσωπούμε δηλαδή τον πρόεδρο του κόμματος μέσα στο κοινοβούλιο. Κι αυτή είναι μια θέση και ευθύνης και τιμής. Κοττάκης: Δικό σας όνειρο είναι να γίνετε κάποια στιγμή υπουργός; Μ. Βαρβιτσιώτης: Επειδή αυτό ακούγεται πολύ συχνά αυτό που θέλω είναι να κάνω πέντε πράγματα για να αφήσω το αποτύπωμα. Είτε τα κάνεις ως υπουργός είτε ως Βουλευτής δεν έχει διαφορά. Απλώς το σύστημα μας είναι έτσι δομημένο ώστε να στερεί από τον κυβερνητικό βουλευτή την οποιαδήποτε δυνατότητα δράσης. Τον θέλει χειροκροτητή και ανώνυμο ψηφοφόρο επιλογών άλλων. Και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει σοβαρά να το συζητήσουμε. Κοττάκης Που θέλετε να αφήσετε αποτύπωμα; Μ. Βαρβιτσιώτης: Πιστεύω ότι υπάρχουν κλάδοι ιδιαίτερα της οικονομίας μας που είναι ξεχασμένοι και τους θυμόμαστε μόνο στο πλαίσιο των καλοκαιρινών μας διακοπών. Π.χ η Ναυτιλία. Χρειάζεται να κοιτάξουμε τον κόσμο ανταγωνιστικά και χρειάζεται να τον κοιτάξουμε με τους όρους που οι υπόλοιποι κοιτάζουν εμάς.