Κύριε Βαρβιτσιώτη, από τα επεισόδια και τις αντιδράσεις στη Γαλλία ποιο είναι για εσάς το πολιτικό συμπέρασμα; Οι μεταρρυθμίσεις που δεν έχουν την στήριξη και την υποστήριξη της κοινωνίας παράγουν τα ακριβώς αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Και για να το κάνω πιο σαφές θεωρώ ότι μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε το Συμβόλαιο Πρώτης Πρόσληψης κανείς Γάλλος πολιτικός δεν θα τολμήσει – ακόμα και μετά τις Προεδρικές εκλογές του 2007- να θέσει θέμα αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις. Θα σας θυμίσω ότι και το 1995 όταν ο Αλέν Ζιπέ επιχείρησε να καταργήσει τα προνόμια των εργαζομένων στις συγκοινωνίες για ένα μήνα και πλέον παρέλυσαν τα πάντα με αποτέλεσμα οι προτάσεις του να αποσυρθούν και τα προνόμια να ισχύουν ακόμα και σήμερα. Αυτά που συνέβησαν εκεί θα μπορούσαμε ίσως να τα ζήσουμε και στην Ελλάδα; Δεν το νομίζω. Μιλάμε για διαφορετικές κοινωνίες, διαφορετικές οικονομίες και διαφορετικές επιδιώξεις. ¶λλωστε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε αυτά τα δύο χρόνια έχει αποδείξει ότι δεν διακατέχεται από συγκρουσιακές λογικές. Θεωρώ ότι το μάθημα της Γαλλίας θα πρέπει να προβληματίσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το οποίο στην προσπάθεια του να αποκτήσει έναν στοιχειώδη οικονομικό προσανατολισμό φλερτάρει με προτάσεις όπως η ανασφάλιστη εργασία των νέων και η κατάργηση του ορίου απολύσεων. Η κυβέρνηση, από όσο είστε σε θέση να γνωρίζετε, είναι έτοιμη να προχωρήσει σε σκληρές αποφάσεις οι οποίες σε μακροχρόνιο προγραμματισμό κρίνονται απαραίτητες; Η κυβέρνηση έχει κάνει τις επιλογές της και το απέδειξε με την ήπια δημοσιονομική προσαρμογή. Αποφύγαμε τα σκληρά οικονομικά μέτρα και μέσα από την περιστολή των δημοσίων δαπανών θα πετύχουμε στο τέλος του 2006 έλλειμμα κάτω από το 3%. Παράλληλα μειώσαμε τον φόρο στις επιχειρήσεις, αυξήσαμε τα αφορολόγητα όρια και προχωρούμε σε γενναία μείωση της ατομικής φορολογίας. Είναι περιττό νομίζω να σας θυμίσω τι έλεγε η αξιωματική αντιπολίτευση και τις προβλέψεις που έκανε. Η πολιτική μας αυτή δικαιώθηκε, επικροτείται για πρώτη φορά από όλα τα αρμόδια κοινοτικά όργανα. Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα τις Νέας Δημοκρατίας, σε σημείο που να γίνει σημαία της, ήταν τα προβλήματα της καθημερινότητας. Σε αυτό τον τομέα όμως λίγα έχουν γίνει. Η ακρίβεια καλπάζει και τα προβλήματα στα νοσοκομεία παραμένουν. Αισιοδοξείτε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει; Πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας. Η κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει.. Ιδίως σε ότι αφορά τον τομέα της υγείας όπου έχουν γίνει κάποια βήματα πρέπει να συνεχίσουμε με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς. Θεωρώ ότι η βελτίωση των οικονομικών μεγεθών από το 2007 μας δίνει την δυνατότητα να πετύχουμε μια ουσιαστική και ανθρώπινη αναβάθμιση της δημόσιας υγείας στη χώρα μας. Και όχι μόνο αυτό. Θεωρώ ότι μας δίνει την δυνατότητα να στραφούμε στα λεγόμενα καθημερινά προβλήματα και προπάντων να στηρίξουμε έμπρακτα τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Εκείνο που κάνει εντύπωση είναι οι ενδοπαραταξιακές κόντρες όπως για παράδειγμα του Δημήτρη Αβραμόπουλου και του Νικήτα Κακλαμάνη. Υπάρχουν προβλήματα συνεννόησης στην κυβέρνηση; Σας απαντώ ευθέως: Είναι λάθος προβεβλημένα στελέχη να μην συνεννοούνται μεταξύ τους. Αυτό κοστίζει στην κυβέρνηση, δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις, αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη και εν τέλει αδικεί το έργο που γίνεται. Σας ανησυχεί κάτι από την πορεία της κυβέρνησης μέχρι σήμερα; Νιώθετε ίσως ότι υστερεί σε κάτι; Νομίζω ότι αυτές οι ασυνεννοησίες και οι παραφωνίες για τις οποίες μιλήσαμε θα πρέπει να τελειώνει. Ο ωφέλιμος πολιτικά χρόνος δεν είναι μεγάλος και θα πρέπει ορισμένα από τα θέματα που έχουν ανοίξει να κλείνουν. Η οικονομία νοικοκυρεύεται; Εκφράζονται φόβοι πως θα χρειαστεί ο κόσμος να σφίξει και άλλο το ζωνάρι… Δεν υπάρχει θέμα λιτότητας. Αυτό το θέμα είναι ξεκάθαρο. Εμείς προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο οικονομικό περιβάλλον στο οποίο αναδεικνύονται τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας. Αυτό φαίνεται άλλωστε από την εντυπωσιακή αύξηση των Ελληνικών εξαγωγών, την πορεία του Τουρισμού κ.α. Ξέρετε πότε θα ήταν αναγκασμένοι να αυξήσουν και άλλο το ζωνάρι οι Έλληνες πολίτες; Εάν συνεχίζαμε το προηγούμενο οικονομικό μοντέλο που βασιζόταν στη συνεχή διόγκωση του Δημοσίου. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στα δέκα χρόνια από το 1994 ως το 2003, η απασχόληση στο Δημόσιο αυξήθηκε κατά 25%, από τα 476 στα 597 χιλιάδες άτομα. Αυτό δεν μπορούσε να συνεχισθεί χωρίς να οδηγήσει στο γονάτισμα της οικονομίας μας. Ένας τομέας που γνωρίζετε πολύ καλά καθώς υπήρξατε τομεάρχης είναι αυτός της ναυτιλίας. Εκεί τα προβλήματα επιμένουν. Που θα πρέπει να ρίξει το βάρος του ο Υπουργός; Θεωρώ ότι έχουν γίνει κάποια βήματα όπως για παράδειγμα η πρόσφατη αναβάθμιση των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού. Υπάρχουν όμως πολλά ζητήματα που σχετίζονται πρωτίστως με την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Ναυτιλίας και την απελευθέρωση της ακτοπλοίας. Και για τα δύο χρειάζεται να ακολουθηθεί το πρόγραμμα της Ν.Δ. και να τηρηθεί το συμβόλαιο τιμής με τον Ελληνικό λαό. Το γεγονός ότι ούτε μετά τον ανασχηματισμό συμμετέχετε στην κυβέρνηση ξάφνιασε δυσάρεστα πολλούς που σας περίμεναν σε κυβερνητικό πόστο από το 2004. Νιώθετε κάποια πικρία; Δεν υπάρχει καμία πίκρα. Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι είχε προαναγγελθεί ένας υφυπουργικός ανασχηματισμός και τελικά έγινε ένας υπουργικός ανασχηματισμός. Δεν αισθάνομαι πικραμένος. Είναι άλλο πράγμα οι θεμιτές φιλοδοξίες των στελεχών και άλλο πράγμα οι γκρίνιες και οι πικρίες. Εμείς εμπιστευόμαστε στον Καραμανλή τις στρατηγικές αποφάσεις για την χώρα και δεν τον θέλουμε δέκτη παραπόνων για υπουργικούς διορισμούς.