Aναμφίβολα η σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, με την οποία ενσωματώνεται ο κοινοτικός κανονισμός 73/2002 στο εσωτερικό μας δίκαιο, είναι ένα βήμα μπροστά. Είναι ένα βήμα το οποίο προχωράει το νομικό μας πλαίσιο, το νομικό μας πολιτισμό προς την εξίσωση και την ενίσχυση ακόμα της γυναικείας παρουσίας στους χώρους εργασίας, στους χώρους απασχόλησης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα τελευταία τριάντα χρόνια στη χώρα μας έχουν γίνει ραγδαία και ουσιαστικά βήματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σαν κυβέρνηση, με γενναίες πρωτοβουλίες του, όπως τον ν. 1414/1984, προήγαγε τα θέματα της ισότητας και οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε. Όπως οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τη σημερινή πρωτοβουλία, μία κοινοτική οδηγία ήδη τεσσεράμισι ετών την οποία ενσωματώνει στο εσωτερικό μας δίκαιο. Γεννούνται όμως, κύριε Πρόεδρε, πέρα από τα διάφορα φιλοσοφικού περιεχομένου, τα οποία ήδη συνάδελφοι έχουν αναφέρει από το Βήμα, ορισμένα ζητήματα. Το πρώτο ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο ενσωματώνουμε τις κοινοτικές οδηγίες. Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε πολλές οδηγίες να ενσωματώνονται στο εσωτερικό μας νομικό σύστημα χωρίς όμως να υπάρχει ευθεία αναφορά στο ήδη υπάρχον νομικό σύστημα. Έτσι γεννούνται προβλήματα, όπως αντίστοιχα το πρόβλημα που έχει γεννηθεί με το άρθρο 17. Διότι μην ξεχνάμε ότι το νομικό μας σύστημα είναι βασισμένο σε δύο ουσιαστικούς, θα λέγαμε, πυλώνες ή έχει υιοθετήσει σε διάφορες φάσεις του διάφορους πυλώνες, όπως είχε υιοθετήσει τον Ναπολεόντειο Εμπορικό Κώδικα σχεδόν αυτούσιο, έτσι έχει υιοθετήσει και το γερμανικό σύστημα στο Ποινικό Δίκαιο. Δεν υπάρχει όμως άμεση και ευθεία αναφορά στο νομικό μας σύστημα σε σχέση με την κοινοτική οδηγία. Αυτό είναι ένα ζητούμενο και είναι ένα ζητούμενο γενικότερο, ένα ζητούμενο το οποίο θα πρέπει να το εξετάσουμε και εμείς μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, πώς και με ποιον τρόπο θα ενσωματώνουμε όλες αυτές τις κοινοτικές οδηγίες και βεβαίως θα πρέπει να είναι ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να συζητήσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί πολλές φορές θα δημιουργηθούν προβλήματα κατά την απονομή της δικαιοσύνης ακριβώς λόγω της ελλείψεως αυτής της ευθείας αναφοράς και της ευθείας αναλογίας. Θα σας πω χαρακτηριστικά χωρίς να θέλω να πλατειάζω νομικολογώντας ότι βεβαίως στον Ναπολεόντειο Εμπορικό Κώδικα και σε αυτόν που είχαμε μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε καμία αναφορά για τις αεροπορικές μεταφορές. Δεν θεωρούνταν οι αεροπορικές μεταφορές εμπορική πράξη. Όμως υπήρχε αναλογική εφαρμογή των διατάξεων. Σήμερα βλέπουμε ότι σε κάποια θέματα δεν μπορούμε να βρούμε την ευθεία αναλογία παρ’ ότι υπάρχει βούληση απ’ όλες τις πτέρυγες της Βουλής της κατοχύρωσης των γυναικών στο χώρο εργασίας απέναντι στη σεξουαλική παρενόχληση. Ένα θέμα το οποίο φαίνεται από τις έρευνες που έχουν γίνει –έχω στα χέρια μου μια έρευνα του Κ.Ε.Θ.Ι., του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας- είναι ένα εκτεταμένο φαινόμενο. Είναι ένα φαινόμενο που έχει απασχολήσει εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες. Ένα φαινόμενο το οποίο πολλές φορές οι ίδιες οι γυναίκες το αντιμετωπίζουν μέσα σ’ ένα φαύλο κύκλο σιωπής χωρίς να το αναφέρουν όπως αντίστοιχα σ’ ένα τέτοιο δύσκολο κύκλο σιωπής πολλές φορές μπαίνουν και όσες έχουν υποστεί την βάναυση πράξη του βιασμού. Νομίζω ότι με την σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία πέρα από το να κάνουμε νομικές ρυθμίσεις η Κυβέρνηση δίνει ένα παιδαγωγικό και παιδευτικό χαρακτήρα στο νομοθετικό της έργο κατηγοριοποιώντας μια συγκεκριμένη πράξη, δίνοντας το στίγμα μιας πολιτικής βούλησης να σταματήσει το φαινόμενο ή να περιοριστεί και να μην υπάρχει αυτή η εκτεταμένη είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα μορφή της σεξουαλικής παρενόχλησης ιδιαίτερα με τη μορφή υπονοουμένων ή ακόμα με τη χρήση της ισχύος του προϊσταμένου έναντι του υφισταμένου, όπως αυτό συμβαίνει. Και θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με δυο πολύ μικρές παρατηρήσεις, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη φίλη και συνάδελφο, κ. Βούλτεψη. Ξέρετε, τα τελευταία χρόνια σε όλες τις σχολές και στη Νομική από την οποία αποφοίτησα, η πλειοψηφία των επιτυχόντων ιδιαίτερα σε αυτές που συγκεντρώνουν την υψηλή βάση, είναι γυναίκες. Και αυτό δείχνει ότι έχει αρχίσει να αλλάζει ένα κλίμα και πολύ γοργά στη χώρα μας με αποτέλεσμα σήμερα η πλειοψηφία των νεοεισερχομένων στη σχολή δικαστών να είναι γυναίκες, η πλειοψηφία των επιτυχόντων στους διαγωνισμούς του Α.Σ.Ε.Π. να είναι γυναίκες … ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Μετά από μια δεκαετία θα μιλάμε εδώ περί ισότητας ανδρών; ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Δεν νομίζω, αν και στην Αμερική στην οποία δημιουργήθηκε ένας νομικός πολιτισμός τα τελευταία είκοσι χρόνια που έλεγε ότι όλες τις μειονότητες τις ενισχύει, δημιουργήθηκε ένα κίνημα, των λευκών ανδρών οι οποίοι αισθάνονταν ότι ήταν αποκλεισμένοι από διάφορες φάσεις. Δεν νομίζω ότι θα φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο. Έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε και μέσα στο πολιτικό μας σύστημα και αυτό φαίνεται από την παρουσία των γυναικών μέσα στο Κοινοβούλιο η οποία είναι πολύ λιγότερη σε σχέση με τις γυναίκες επιστήμονες, με τις γυναίκες γιατρούς, με τις γυναίκες δικηγόρους ή με τις γυναίκες οι οποίες στελεχώνουν την Δημόσια Διοίκηση. Το δεύτερο το οποίο θα ήθελα να επισημάνω, κύριε Πρόεδρε, ανατρέχοντας λιγάκι στα ιστορικά αλλά και στη θρησκευτική μας κουλτούρα και πολιτισμό είναι ότι ο ¶γιος Γρηγόριος ο Ναζιανζινός, ο πατέρας της Εκκλησίας έλεγε ότι «οι άνδρες νομοθετούσιν, κατά δε γυναικών νομοθετούν». Αυτό σήμερα η ελληνική Βουλή, ανδροκρατούμενη το κάνει πράξη στηρίζοντας μια νομοθετική πρωτοβουλία που ενισχύει την ισότητα στους χώρους εργασίας. Ευχαριστώ πολύ.