ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και με τη σημερινή συζήτηση αναδεικνύεται το μεγάλο πολιτικό έλλειμμα της Αντιπολίτευσης. Δεν έχει η Αξιωματική Αντιπολίτευση πολιτικές θέσεις. Το μόνο για το οποίο μπορεί να γκρινιάζει, να φωνάζει ή τέλος πάντων να δυσανασχετεί είναι μήπως η Κυβέρνηση προσλάβει κάποιον φίλα προσκείμενο. Αυτό μου θυμίζει το παιδάκι το οποίο έχει το παιχνίδι και παίζει πολλά χρόνια και κάποια στιγμή κάποιο άλλο παιδάκι στην παρέα του παίρνει το παιχνίδι. Είναι το μόνο πράγμα το οποίο σας απασχολεί. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Τα παιδία παίζει! ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Ειλικρινά, αυτή η ιστορία να ψάχνετε σε κάθε νομοσχέδιο, σε κάθε γραμμή, σε κάθε παράγραφο, σε κάθε πράξη της Κυβέρνησης αυτά τα «γαλάζια παιδιά» και να μην έχετε βγάλει ακόμα ένα όνομα ή να έχετε κάνει μία συγκεκριμένη καταγγελία μου δείχνει ότι είστε αποτυχημένοι Κλουζώ. Πραγματικά τόσο καιρό είστε στην Αντιπολίτευση. Τόσο καιρό είχατε όλη την ευκαιρία μέσα από τις εξαγγελίες σας να φτιάξετε τη νέα σας πολιτική πλατφόρμα. Τόσο καιρό συζητάτε τα εσωτερικά σας. Έχετε κάνει δώδεκα εσωτερικούς ανασχηματισμούς και ακόμα δεν έχετε βρει ποια είναι η θέση σας σε καίρια πολιτικά ζητήματα. Γι’ αυτό το λόγο μην ψάχνετε αλλού τις αιτίες. Γι’ αυτό το λόγο σήμερα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπολείπεται, υστερεί, βρίσκεται πάρα πολύ πίσω και στις δημοσκοπήσεις και στις προτιμήσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων, ακριβώς γιατί δεν αρθρώνετε ένα σύγχρονο πολιτικό λόγο, γιατί ο πολιτικός λόγος έχει κόστος. Ο πολιτικός λόγος σημαίνει ότι παίρνω μία συγκεκριμένη θέση, την εξαντλώ, τη στηρίζω και ιδεολογικά αλλά και πολιτικά, την κάνω ευπαρουσίαστη, κάτι το οποίο κάνει σήμερα η Κυβέρνηση φέρνοντας ένα μέτρο ακόμα, βάζοντας ένα λιθαράκι σε μία συνολική πολιτική που λέει «αντιμετώπιση ανεργίας ναυτικών». Αυτή είναι η πολιτική. Έχουμε δει μέχρι τώρα σ’ αυτήν την πολιτική τρεις φάσεις. Η πρώτη ήταν μία απόφαση που ελήφθη για την κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών, των εργοδοτικών εισφορών στα κρουαζιερόπλοια, δηλαδή στα πλοία τα οποία απασχολούν πολλούς ναυτικούς, τα οποία αφήσατε να καταρρεύσουν. Το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν υπήρχε ελληνική εταιρεία κρουαζιεροπλοίων. Τα παραλάβατε περίπου είκοσι πέντε να ξεκινάνε από τον Πειραιά με ελληνική σημαία τη δεκαετία του ’80 και τα εγκαταλείψατε. Έφτασαν στο μηδέν μέσα σε είκοσι χρόνια και το αίτημα της κάλυψης των ασφαλιστικών εισφορών που είχε διατυπωθεί από την Ένωση Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίων πολλά χρόνια, καρκινοβατούσε. Κανένας Υπουργός δεν έπαιρνε την απόφαση. Κάποτε υπήρχαν πολλές εταιρείες. Στο τέλος σχεδόν έμεινε μια εταιρεία και λέει «δεν θα στηρίξω ούτε αυτήν την εταιρεία». Χρειάστηκε να πάρει η Κυβέρνηση μία απόφαση και όποιος μπόρεσε να δραστηριοποιηθεί και να ευεργετηθεί από αυτήν ευεργετήθηκε. Δεν παίρνουμε αποφάσεις με ονοματεπώνυμο. Παίρνουμε αποφάσεις, με τις οποίες θέλουμε να δώσουμε λύση σε ένα πρόβλημα. Βεβαίως όταν ένα πλοίο έρχεται με σημαία Μάλτας ή με σημαία Παναμά στη χώρα μας, ή ακόμη και με σημαία Ιταλίας ή Ολλανδίας και κάνει κρουαζιέρα στο Αιγαίο και απασχολεί 2000 πλήρωμα εκ των οποίων 200 αξιωματικοί ευρωπαίοι και άλλοι 1800 ως πλήρωμα χαμηλού κόστους πως θα επιβιώσει η ελληνική εταιρεία; Πως θα ανταποκριθεί όταν ο ελληνικός εσωτερικός τουρισμός δεν μπορούν να καλύψουν τα λειτουργικά κόστη; Το πρόβλημα της ανεργίας των ναυτικών πρέπει να το βάλουμε σε μια άλλη βάση γιατί είναι ένα πρόβλημα για το οποίο πολλές φορές συζητάμε και λαϊκίζουμε και άλλες φορές εθελοτυφλούμε και πάντως δεν δίνουμε σε κανέναν τρίτο να καταλάβει τι συμβαίνει. Ας ξεκινήσουμε με το πόσοι είναι οι Έλληνες ναυτικοί. Είναι περίπου 32.000. Ναυτολογημένοι είναι 17.000 έως 18.000. Αυτές είναι οι θέσεις που παρέχει η ελληνική ναυτιλία. Απ’ αυτές τις θέσεις οι 8000 θέσεις βρίσκονται στην ακτοπλοΐα. ¶ρα συζητάμε για 9000 έως 10000 θέσεις που βρίσκονται στην ποντοπόρο ναυτιλία. Η ποντοπόρος ναυτιλία έχει ανάγκη από εξειδικευμένα πληρώματα. Δηλαδή από έμπειρους μηχανικούς και πλοιάρχους, από αξιωματικούς. Γι’ αυτό και επί Υπουργίας Γιώργου Ανωμερίτη, ήρθε διάταξη σύμφωνα με την οποία επετράπη η ναυτολόγηση συνταξιούχων πλοιάρχων και μηχανικών ακριβώς γιατί υπήρχε έλλειμμα. Δηλαδή στη μεγάλη υπερεπενδυτική προσπάθεια που έκαναν οι ελληνικές εταιρείες τα τελευταία χρόνια με την κάλυψη του 25% των ναυπηγήσεων παγκοσμίως είχαμε έλλειμμα προσφοράς αξιωματικών. Θα πρέπει να είναι αιώνιος και σταθερός στόχος μας πως να παράγουμε πληρώματα υψηλού επιπέδου δηλαδή αξιωματικούς. Σήμερα η ανεργία πλήττει τους ναύτες, τους λοστρόμους, τους ηλεκτρολόγους, τους καμαρώτους και τους μαγείρους. Και βεβαίως είναι λογικό σε ένα πλοίο ακόμη και αν χρησιμοποιεί Έλληνες αξιωματικούς να επιλέγεται για την ίδια δουλειά κάποιος φθηνότερος όταν η δουλειά δεν είναι καίρια ή καθοριστικής σημασίας. Υπάρχει και ένα θέμα όσον αφορά την εκπαίδευση του ελληνικού προσωπικού γιατί πρέπει να δώσουμε στο ελληνικό προσωπικό αυτό το παραπάνω ώστε πραγματικά να αξίζει τα παραπάνω λεφτά τα οποία πληρώνεται. Σε αυτό το ερώτημα απαντά το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Εμπορικού Ναυτικού, γιατί αυτή η σχολή η οποία δημιουργείται θα δώσει ακριβώς την υπερβάλλουσα αξία που χρειάζεται ο Έλληνας ναύτης, το ελληνικό κατώτερο πλήρωμα για να είναι ανταγωνιστικό όχι οικονομικά, αλλά πλέον ποιοτικά. Και θα συμφωνούσα ενδεχομένως ότι αυτό δεν θα πρέπει να γίνει στα στενά όρια μιας κρατικής λειτουργίας αλλά σε αυτό το ινστιτούτο θα έπρεπε να έρθει η γνώση από τα πέρατα του κόσμου. Η γνώση που έχει αποκτηθεί όλα αυτά τα χρόνια συλλογικά από τους Έλληνες ναυτικούς θα έπρεπε να εμφανίζεται μέσα σε αυτό το κέντρο. Και δεν αρκεί μόνο η συνδικαλιστική συμμετοχή στο διοικητικό συμβούλιο με έναν εκπρόσωπο της ΠΝΟ. Σημασία έχει ποιος θα διδάξει και τι θα διδάξει εκεί μέσα. Ποια θα είναι τα εφόδια που θα δώσουμε στους Έλληνες ναυτικούς; Πως θα μπορέσουμε να τους κάνουμε γνώστες της σύγχρονης τεχνολογίας που εφαρμόζεται στα πλοία; Δεν πρέπει να φέρουμε κάποιους ανθρώπους πεπαλαιωμένους οι οποίοι απέχουν από τα καράβια πολλά χρόνια και δεν έχουν επαφή με τις σύγχρονες τεχνικές και πρακτικές. Αυτό πρέπει να είναι το πρώτο και βασικό μας μέλημα. Γι’ αυτή την αγωνία δεν άκουσα κανέναν από τους συναδέλφους του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να καίγεται. Το μόνο για το οποίο καίγονται είναι να μην τύχει κάποιος από τους εκπαιδευτές να έχει ψηφίσει στις προηγούμενες εκλογές τη Νέα Δημοκρατία. Λες και αυτό είναι το ζητούμενο. ¶λλωστε και στις προηγούμενες και στις επόμενες εκλογές μην ανησυχείτε κύριοι συνάδελφοι, η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων ψήφισε και θα ψηφίζει Νέα Δημοκρατία. (ΝΡ) (3XP) Σε ό,τι αφορά το βασικότερο πρόβλημα της ανεργίας στους ναυτικούς, δεν είναι ότι έχουμε άνεργους ναυτικούς. Είναι ότι έχουμε πάρα πολλά πλοία εκτός της ελληνικής σημαίας. Από τα τρεισήμισι χιλιάδες περίπου ελληνόκτητα πλοία μόνο τα επτακόσια τριάντα –αν δεν κάνω λάθος, με την τελευταία καταγραφή- φέρουν την ελληνική σημαία και διατηρούν τις ελληνικές συνθέσεις. Αυτό δεν μας δείχνει κάτι για την αποτυχία του συστήματος; Δεν μας δείχνει ότι παρ’ ότι τα ελληνόκτητα πλοία δεν είναι ούτε σαπιοβάπορα, όπως άκουσα από κάποιον συνάδελφο της Αριστεράς ούτε πεπαλαιωμένης τεχνολογίας, αφού ο μέσος όρος ηλικίας του ελληνικού στόλου κάθε χρόνο κατεβαίνει, αλλά σύγχρονα και ανταγωνιστικά, δεν φέρουν την ελληνική σημαία. Αυτό το πρόβλημα δεν θα το δούμε ποτέ κατάματα; Να δούμε τι φταίει. Σαφέστατα φταίει το υψηλό κόστος ναυτεργασίας και ο τρόπος με τον οποίον καθορίζονται οι υποχρεωτικές συνθέσεις. Εγώ έχω μιλήσει πολλές φορές απ’ αυτό το Βήμα για το ότι χρειάζεται αναθεώρηση στο μυστικό αυτό καθεστώς. Δεν μπορεί σε πλοία που δεν έχουν κουζίνες να επιβάλουμε μαγείρους! Συνέβη αυτό στην ακτοπλοΐα. Σε πλοία που προσφέρουν έτοιμο φαγητό και καφέδες επιβάλλαμε μαγείρους. Ε, δεν γίνεται! Όπως επίσης, δεν γίνεται σε πλοία στα οποία σήμερα περιορίζεται το προσωπικό, γιατί οι αυτοματισμοί και η τεχνολογία το έχουν περιορίσει, να επιβάλουμε να υπάρχει υπερβάλλον προσωπικό, γιατί ο Κανονισμός της ειδικής σύνθεσης χρονολογείται από το 1950 ή 1960. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να συζητήσουμε αυτό το θέμα με ψυχραιμία. Εκεί θα ήθελα πραγματικά από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να πάρει μια γενναία θέση. Γιατί δεν θα σώσει το εκλογικό του πρόβλημα η κορώνα που θα βγάλει ο κάθε εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε κάθε γειτονιά της Α΄ ή Β΄ Πειραιά, αλλά νομίζω ότι θα σώσει το εκλογικό του πρόβλημα και θα αποκτήσει αξιοπιστία, όταν πάρει με γενναιότητα θέσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι με τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση δίνεται απάντηση, και με τη σύμφωνη γνώμη της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας, σε ένα από τα αιτήματα των ναυτικών. Υπάρχουν πολλά ακόμα να ικανοποιηθούν και πολλά τα οποία βρίσκονται είτε στη σφαίρα του παραλόγου είτε πέραν των ορίων που είναι διατεθειμένη αυτή η Κυβέρνηση να χρηματοδοτεί από την τσέπη του υπόλοιπου ελληνικού λαού την ελληνική εμπορική ναυτιλία. Γιατί όσο σωστά και αν ακούγεται ότι η ελληνική εμπορική ναυτιλία σήμερα φέρνει στη χώρα μας περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ σε συνάλλαγμα, δηλαδή πολύ παραπάνω και από τον τουρισμό και από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, και ότι αυτά τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ δεν επιδοτούνται, γιατί δεν επιδοτείται η κατασκευή καραβιών, ωστόσο επιδοτείται και η εκπαίδευση και η ναυτεργασία μέσα από την κάλυψη ετησίως με 1 δισεκατομμύριο ευρώ των ελλειμμάτων του Ν.Α.Τ. Αυτή την απόφαση παίρνουμε κάθε χρόνο με τον προϋπολογισμό και ομόφωνα μάλιστα. Το Ν.Α.Τ. είναι μια άλλη αμαρτωλή ιστορία για την οποία έχουμε μιλήσει, έχουν γραφτεί σελίδες, έχει χυθεί τόνος μελάνι, για να αποδοθούν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και οι ευθύνες, βεβαίως, στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το Ν.Α.Τ. παραμένει μια μεγάλη γάγγραινα. Σήμερα από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας περίπου το 80% και βάλε, ενδεχομένως, καταλήγει στην κάλυψη των ελλειμμάτων του Ν.Α.Τ. Και εμείς ζητάμε λιμενοφύλακα σε κάθε άκρη της Ελλάδος, ζητάμε λιμενικό φυλάκιο παντού, ζητάμε να ιδρύσουμε χιλιάδες σχολές, ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν σχολεία και δεν σκεπτόμαστε αυτό το σημαντικό προϋπολογισμό, που θα έπρεπε να ενισχύουμε και να συντηρούμε. Την ύπαρξη του Υπουργείου θα έπρεπε να ενισχύουμε όλοι ομόφωνα εδώ μέσα και όχι να ακούγονται φωνές, όπως οι φωνές κατάργησης ή αποψίλωσης του Υπουργείου από οποιεσδήποτε αρμοδιότητες. Εμείς δεν σκεπτόμαστε και κάθε τρεις και λίγο ζητάμε το Ν.Α.Τ. να αναλάβει και άλλα βάρη, καλύπτοντας ουσιαστικά όλον τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και, βέβαια, δημιουργώντας τεράστιο πρόβλημα στη νησιωτική Ελλάδα. (ZE) (03NP) Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι με την παρέμβασή του αυτή, ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και η Κυβέρνηση, όχι μόνο βάζει ακόμη ένα λιθαράκι στους διάφορους κρίκους για την αντιμετώπιση της ναυτικής εργασίας, αλλά προτάσσει και ένα νέο μοντέλο για την ανάπτυξη της ναυτεργασίας στη χώρα. Το μόνο που από αυτό το Βήμα της Βουλής θα ήθελα να τον παρακαλέσω, γιατί νομίζω ότι όλοι μας αισθανόμαστε αλληλέγγυοι σε δεκαέξι, δεκαεπτά εναπομείναντες ασυρματιστές, οι οποίοι δεν έχουν συνταξιοδοτηθεί αν και οι θέσεις τους έχουν καταργηθεί, είναι να ρυθμίσουμε και αυτών των υπολοίπων σε καταργημένες θέσεις τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Όπως επίσης και στις πολύ σωστές ρυθμίσεις για τις προσλήψεις στα λιμενικά ταμεία και στους οργανισμούς λιμένος ανέργων ναυτικών να επεκταθούν τα όρια ηλικίας και να μην φθάνουν ως τα σαράντα χρόνια, διότι είναι πολλοί οι συνάνθρωποί μας άνεργοι ναυτικοί που μπορούν να προσφέρουν, υπήρξαν μηχανικοί, υπήρξαν λοστρόμοι, υπήρξαν ναύτες, υπήρξαν ηλεκτρολόγοι, έχουν τεχνικές γνώσεις και μπορούν να προσφέρουν στα λιμάνια και δυστυχώς το όριο ηλικίας τους περιορίζει. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)