ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι σταθερά υπέρ της άρσης της ασυλίας των Βουλευτών, ιδιαίτερα σε σχέση με αδικήματα που δεν έχουν να κάνουν με την πολιτική δραστηριότητα, πόσω μάλλον δε όταν αυτά τα αδικήματα έχουν να κάνουν με την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας, η οποία σε κάποιες περιπτώσεις διενεργήθηκε και πριν κάποιος εκλεγεί Βουλευτής. Από την άλλη, όμως, προβληματίζομαι από τον τρόπο με τον οποίο η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει την άρση της ασυλίας ως επιβολή ποινής. Και έχω προβληματιστεί ακόμα περισσότερο πάνω στη συγκεκριμένη υπόθεση του συναδέλφου του κ. Μαντούβαλου, σε σχέση με την άρση της ασυλίας του, την οποία εγκρίναμε σχεδόν ομόφωνα πέρυσι το Νοέμβριο. Πέρυσι το Νοέμβριο κατόπιν προτάσεως και της επιτροπής, αλλά και μετά τη διαβίβαση σχετικού φακέλου από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στη Βουλή, ήραμε την ασυλία του κ. Μαντούβαλου και μετά από δικιά του παράκληση, ώστε να εξεταστεί και να παραπεμφθεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές η υπόθεση και να λυτρωθεί, όπως ο ίδιος θεωρούσε, από μία άδικη και αβάσιμη κατηγορία. Αυτό συνέβη πέρυσι το Νοέμβριο. Ένα χρόνο μετά δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί η προανακριτική διαδικασία και δεν έχει διαβιβαστεί η πρόταση του Εισαγγελέα και του Ανακριτή στο Συμβούλιο Εφετών, ώστε να εκδοθεί ένα βούλευμα που είτε τον απαλλάσσει είτε τον παραπέμπει σε δίκη. Νομίζω ότι εδώ τίθεται ένα θέμα στον τρόπο με τον οποίο και η Βουλή θα πρέπει να σκέφτεται για το πώς η δικαιοσύνη πολλές φορές άθελά της αντιμετωπίζει περιπτώσεις προβεβλημένων πολιτικών προσώπων. Θεωρώ ότι αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει, ότι είναι ένα στοιχείο το οποίο θα πρέπει να μπαίνει στο μυαλό των μελών της Επιτροπής Δεοντολογίας, ότι είναι ένα στοιχείο το οποίο θα πρέπει να υπάρχει στο δικό μας μυαλό, την ώρα που καλούμαστε να ψηφίσουμε υπέρ ή όχι της άρσης της ασυλίας ενός Βουλευτή. Διότι δεν μπορεί, εφόσον ο πολιτικός χρόνος είναι δεδομένος, η διάρκεια μιας Βουλής είναι δεδομένη –εγγίζει τα τρία, τριάμισι, τέσσερα χρόνια- οι ανάλογες δικαστικές διεργασίες να διαρκούν τόσο πολύ, ώστε ένας Βουλευτής να τίθεται σχεδόν στο ήμισυ της κοινοβουλευτικής του θητείας σε μία ιδιότυπη δικαστική ομηρία. Αυτά ήθελα να εκθέσω, κυρία Πρόεδρε. Ευχαριστώ για την προσοχή σας.