ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αντίθεση με όλα αυτά τα οποία προσπαθεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το τελευταίο διάστημα να πει και που δεν τόλμησε να το αρθρώσει σήμερα, ότι δηλαδή αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει κοινωνική πολιτική, φέρνουμε, συζητάμε και θα ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που δίνει ένα εργαλείο στην Κυβέρνηση αντιμετώπισης κοινωνικών προβλημάτων και ιδιαίτερα της αυξημένης ανεργίας σε περιοχές που πλήττονται από την αποβιομηχάνιση. Αυτό δεν τόλμησε να κάνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ., γιατί δεν τόλμησε ποτέ να αντιμετωπίσει συνολικά το πρόβλημα και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και οι κάτοικοι της Νάουσας, το γνωρίζουν πολύ καλά και οι κάτοικοι της Δράμας, το γνωρίζουν πάρα πολύ καλά κάτοικοι περιοχών που είδαν μία ραγδαία αποβιομηχάνιση κατά τη διάρκεια της παραμονής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία και βέβαια δεν είδαν καμία στήριξη. Και όσα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θέλει να μας πει, όσα θέλουν να μας πουν οι εισηγητές του και οι άλλες αγορητές, το μόνο το οποίο ουσιαστικά καταφέρνουν να πουν είναι ότι δεν είχαν και δεν έχουν πολιτική. Γιατί αν στήριζαν την ίδια τους την πολιτική θέση –και θα σας διαβάσω ποια είναι η πολιτική τους θέση- θα έπρεπε να ψηφίσουν το νομοσχέδιο. Τι λέει το πρόγραμμά τους, που προχθές το ψήφισαν; Δεν το έχουν διαβάσει, δεν το ξέρουν καλά-καλά. Φεύγουν και από την Αίθουσα, δεν θέλουν να το ακούσουν. Λέει τα εξής: «Με εξατομικευμένη στήριξη του ανέργου που του επιτρέπει να επανενταχθεί στην αγορά εργασίας, δίνοντας επιλογές, κατάρτιση, κίνητρα για πρόσληψη από επιχειρήσεις, επιδοτήσεις επιχειρηματικών πρωτοβουλιών και αυταπασχόλησης ανέργων και δίνοντας στους απολυμένους μεγαλύτερης ηλικίας τη δυνατότητα απασχόλησης σε θέσεις κοινωνικής εργασίας με εισοδηματική ενίσχυση, που όμως δεν βαρύνει τα συνταξιοδοτικά του ταμεία». Τι κάνουμε εμείς; Ακριβώς αυτό υλοποιούμε. Και δεν το υλοποιούμε, βάζοντας κοινωνική εργασία και τέτοιους όρους τους οποίους έτσι, με γαλαντομία, περιγράφουν στις δικές τους πολιτικές διακηρύξεις, αλλά φτιάχνουμε ένα εργαλείο το οποίο χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό, χρηματοδοτείται από εθνικούς πόρους και δεν χρηματοδοτείται από τα ταμεία. Χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, από τους κοινοτικούς πόρους και από τις κοινωνικές δαπάνες που προκύπτουν από αναδιάταξη των υφισταμένων εισφορών και συγκεκριμένα από τη διάθεση της ειδικής εισφοράς του 0,30% στον ΟΑΕΔ για την επιδότηση των στρατευμένων. Δηλαδή τι; Δεν αγγίζουμε τα ταμεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρωτοβουλία αυτή να προχωρήσουμε στη σύσταση ενός εργαλείου αντιμετώπισης προβλημάτων, δεν είναι ούτε για να βάλουμε σε ομηρία καμία περιοχή ούτε για να γίνουμε αρεστοί –εντός εισαγωγικών- όπως κατηγορηθήκαμε στους ανέργους. Αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε μηχανισμούς αντιμετώπισης προβλημάτων. Οι άνεργοι δεν ανήκουν –ιδιαίτερα οι βιομηχανικοί εργάτες που σήμερα πλήττονται από την ανεργία- ούτε στη Νέα Δημοκρατία ούτε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. ούτε στο Κ.Κ.Ε. ούτε στο Συνασπισμό, για να κατηγορούμεθα σήμερα για ρουσφετολογική πολιτική. Και όποιος πιστεύει ότι θα πάει αύριο το πρωί στη Νάουσα, στη Δράμα ή σε οποιαδήποτε περιοχή έχει πληγεί από αποβιομηχάνιση συγκεκριμένου κλάδου και πει ότι οι εργαζόμενοι που έχουν πληγεί από την ανεργία ανήκουν σε έναν και μόνο πολιτικό χώρο και αυτός είναι ο χώρος της Νέας Δημοκρατίας, νομίζω ότι θα τον χλευάσουν. Αυτό θα είναι το συμπέρασμα που θα πάρει, όταν θα πει αυτά τα οποία τόλμησαν να πούνε δυστυχώς ακόμα και οι αγορητές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, κύριε Τζέκη, που μας κατηγόρησαν για ρουσφετολογικό νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το οποίο κάνουμε πέρα από τη σύσταση αυτού του εργαλείου είναι να αυξήσουμε ουσιαστικά και γενναία το επίδομα ανεργίας, κάτι το οποίο δεν μπόρεσε να κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση όσο και αν ήθελε, όσο κι αν το θεσμοθετούσε. Και βεβαίως, η αύξηση του επιδόματος ανεργίας σε συνδυασμό με την αύξηση των κοινωνικών δαπανών που έχουν γίνει επί Νέας Δημοκρατίας δείχνουν ακριβώς όχι μόνον την κοινωνική ευαισθησία αλλά και την ολοκληρωμένη κοινωνική πολιτική που σήμερα ασκείται στον τόπο. Δεν είναι τυχαίο ότι επί των ημερών μας αυξάνεται η σύνταξη του ΟΓΑ, από τα 280 ευρώ στα 330 ευρώ. Δεν είναι τυχαίο ότι αυξάνουμε το επίδομα ανεργίας κατά 33% περίπου, από 311 ευρώ στα 404 ευρώ. Και όλα αυτά σε μία περίοδο στην οποία προσπαθούμε και έχουμε καταφέρει να φέρουμε περισσότερες επενδύσεις στη χώρα. Έχουμε καταφέρει να μειώσουμε τους φορολογικούς συντελεστές. Έχουμε καταφέρει να αυξήσουμε τα αφορολόγητα όρια. Έχουμε καταφέρει να δώσουμε περισσότερα στους εργαζόμενους, περισσότερα στους συνταξιούχους. Σε αυτήν την περίοδο, σε μία περίοδο που πιστεύουμε ότι βαδίζουμε με συνέπεια και σταθερότητα, σε μία περίοδο οικονομικής ανάκαμψης εμείς δίνουμε ακόμη περισσότερα από όσα είχαμε υποσχεθεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το οποίο σήμερα κάνουμε με αυτό το νομοσχέδιο είναι ότι πρώτον, δημιουργούμε ένα εργαλείο άσκησης κοινωνικής πολιτικής απέναντι στους ανέργους, δεύτερον, αυξάνουμε το επίδομα ανεργίας και τρίτον, ερχόμαστε και καλύπτουμε μία αδικία που δημιούργησε η φαύλη πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ., της κομματοκρατίας, της ρουσφετολογίας, του απόλυτου κομματισμού στο κράτος. Τι κάνουμε; Μονιμοποιούμε ανθρώπους τους οποίους συστηματικά και με χειρουργική μέθοδο είχατε καταφέρει να βγάλετε εκτός των διαδικασιών μονιμοποίησης. Ανοίξατε τα παράθυρα μονιμοποίησης το 1994 με το γνωστό Νόμο Πεπονή, με τον οποίο βάλατε όσους είχατε διορίσει έστω και για μία ημέρα στο δημόσιο με σύμβαση το 1989, τότε που χάνατε την εξουσία υπό το βάρος σκανδάλων, τότε που διορίζατε στο δημόσιο όποιον περνούσε έξω από τα κομματικά σας γραφεία. Όλους αυτούς, παρότι είχαν λήξει οι συμβάσεις τους, παρότι δεν κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, παρότι δεν ήταν χρήσιμοι και χρηστικοί για το κράτος, τους μονιμοποιήσατε με απλή και μόνη δήλωση τους. Και σήμερα τι κάνουμε; Βάζουμε προϋποθέσεις για το ποιος θα μονιμοποιηθεί. Και στις προϋποθέσεις, τις οποίες βάζουμε γι’ αυτούς τους ανθρώπους που έχετε κρατήσει σε χρόνια ομηρία, σε ομηρία δέκα χρόνων, γι’ αυτούς τους καθηγητές που διδάσκουν στις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ, λέμε να έχουν συμπληρώσει υπηρεσία τουλάχιστον δύο διδακτικών ετών αθροιστικά και δεκάωρη τουλάχιστον κατά μέσο όρο διδασκαλία την εβδομάδα, δηλαδή, να κάνουν αυτό το επάγγελμα κατ’ ουσίαν και εκ συστήματος. Και αυτούς ερχόμαστε εμείς και τους δικαιώνουμε. Και ήταν -αν θέλετε- και δική μας υπόσχεση. Εδώ, σε αυτήν την Αίθουσα, πάρα πολλές φορές με τροπολογίες, με τοποθετήσεις είχαμε ζητήσει τη δικαίωση αυτών των ανθρώπων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το οποίο κάνετε σήμερα, να κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι κάνει ρουσφετολογικά, ο συνάδελφος Βουλευτής ο κ. Βερελής δεν το ζητάει μόνο γι’ αυτούς που έχουν όλα αυτά τα κριτήρια που λέμε, το ζητάει για καμιά πεντακοσαριά που κατά καιρούς δίδαξαν έστω και μία ώρα στις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ. Και τι ζητάει με τροπολογία που κατέθεσε σε αυτό το νομοσχέδιο; Για να δείτε πόσο ανερμάτιστη είναι η πολιτική σας. Δεν ξέρετε τι υπογράφουν οι συνάδελφοι Βουλευτές και άλλα λέτε εσείς από το Βήμα. Έρχεται ο κ. Βερελής και λέει «όλοι οι εκπαιδευτικοί του ΟΑΕΔ, ανεξαρτήτως ορίων, κριτηρίων ή οτιδήποτε άλλο, να νομιμοποιηθούν ανεξαρτήτως συνδρομής λοιπών προϋποθέσεων». Δεν σας την καταθέτω, γιατί είναι στο κείμενο που συζητάμε σήμερα. Είναι τροπολογία κατατεθειμένη από υπεύθυνο στέλεχός σας. Και δεν ντρέπεστε να έρχεστε να λέτε ότι κάνουμε ρουσφετολογική πολιτική, όταν εδώ οι συνάδελφοί σας έρχονται και ζητάνε αδιακρίτως μονιμοποιήσεις; Αλήθεια, κύριε εισηγητά του ΠΑΣΟΚ, της Αντιπολιτεύσεως, πώς αντιμετωπίζεται τον κ. Βερελή; Ως ρουσφετολόγο ή όχι; ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΧΩΡΕΜΗΣ: Η απάντηση είναι ότι από το ’87 μέχρι το ’90 υπάρχουν ωρομίσθιοι που δεν μονιμοποιούνται. Πώς γίνεται αυτό; ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Εγώ ξέρω ότι αυτή η Κυβέρνηση ήταν η μόνη η οποία αποφάσισε να θέσει τέρμα στην ομηρία των συμβασιούχων, όπου και αν βρίσκονται, αυτούς τους οποίους εσείς μονίμως κρατούσατε ομήρους, αυτούς τους οποίους εσείς μονίμως εκμεταλλευόσασταν ψηφοθηρικά, αυτούς τους οποίους εσείς δημιουργήσατε ως τάξη. Και επειδή συζητάμε γενικά για το κοινωνικό κράτος και σας είπα ότι κατέρρευσαν τα επιχειρήματά σας για το κοινωνικό κράτος, κατέρρευσαν και με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Προχθές συζητήσαμε επερώτηση για το κοινωνικό κράτος. Ήρθατε εδώ και μας είπατε ότι δεν έχουμε κοινωνικές δαπάνες. Εγκαλούσατε τον Υπουργό Υγείας για τις κοινωνικές δαπάνες. Οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία από το 2004 έως το 2005 αυξήθηκαν από τα έξοδα των τακτικών προϋπολογισμών κατά 7,19% και από το 2005 έως το 2006 αυξήθηκαν κατά 9,3%. Αυτή είναι η αύξηση που έχουμε κάνει. Και δεν είναι μόνο στον κλάδο των συντάξεων, γιατί για την υγεία, την πρόνοια και τις λοιπές δαπάνες τα πήραμε από 4.226.000.000 ευρώ, τα πήγαμε στα 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ, στα 4.671.000.000 ευρώ, για να πάμε την προηγούμενη χρόνια στα 5.303.000.000 ευρώ. Αυτές είναι οι αυξήσεις της κοινωνικής πολιτικής, πολιτική που φαίνεται σήμερα, αποδίδει. Και έρχομαι στο τελευταίο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που ετέθη και ετέθη με τρόπο -θα έλεγα- απαξιωτικό, με τρόπο που θυμίζει περισσότερο σκανδαλοθηρική τηλεοπτική εκπομπή και λιγότερο πολιτικό λόγο Κοινοβουλίου σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της περιουσίας των ταμείων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η Κυβέρνηση έχει βάλει και κανόνες και όρους και προσπαθεί να επιβάλει τη διαφάνεια στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από μερικές ημέρες όταν «ξέσπασε» το σκάνδαλο της «Ακρόπολις Χρηματιστηριακής», την ίδια ακριβώς ημέρα ο Υπουργός Εργασίας παρουσίαζε το δικτυακό τόπο στον οποίο καταγραφόταν και ήταν γνωστή στον κάθε Έλληνα η ακίνητη περιουσία των ταμείων. ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ: Αυτά είναι γνωστά χρόνια! ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Δεν ήταν ποτέ δημόσια. Ποτέ δεν είχατε το θάρρος να τα βάλετε, να είναι προσιτά στον κάθε Έλληνα πολίτη. Ήταν μόνο μέσα σε αυτούς που γνώριζαν, σε αυτούς που ήξεραν, σε αυτούς που μπορούσαν και νοικιάζανε ακίνητα από ταμεία έναντι ευτελεστάτων ποσών. Και σήμερα στο ίντερνετ ο κάθε Έλληνας πολίτης μπορεί να ελέγξει τη διαχείριση των ακινήτων όλων των ταμείων της χώρας και να ελέγξει και τη διοίκηση του κάθε ταμείου. Και σας επισημαίνω ότι στην πλειοψηφία των ειδικών ταμείων τη διοίκηση δεν τη διορίζει η Κυβέρνηση, τη διορίζουν οι εργαζόμενοι, επιλέγουν τα διοικητικά συμβούλια, σε πάρα πολλά είναι όπως στα Σώματα Ασφαλείας, είναι ο αρχηγός και ο υπαρχηγός του Σώματος κ.ο.κ. Λοιπόν και κάνουμε όλη αυτήν την προσπάθεια προβολής, διαφάνειας, αντιμετώπισης καταστάσεων και εσείς μας μιλάτε ότι μόνο για αδιαφανείς διαδικασίες αλλά για σκοτεινές διαδικασίες. Νομίζω ότι αυτό είναι ανεύθυνο. Πάνω απ’ όλα θα ήθελα περισσότερη και ουσιαστική στήριξη στην ελληνική δικαιοσύνη και όχι αυτήν την κραυγή της διαρκούς αμφισβήτησης απέναντι στους ‘Ελληνες δικαστικούς σ’ αυτούς που σήμερα λύνουν το παραδικαστικό κύκλωμα, σ’ αυτούς που έχουν παραπέμψει ενενήντα συναδέλφους τους και δικηγόρους στη δικαιοσύνη με την κατηγορία της συμμετοχής στο παραδικαστικό κύκλωμα για υποθέσεις που αφορούσαν τη δική σας περίοδο διακυβέρνησης. Γιατί δεν είχατε ποτέ το θάρρος να το πείτε αυτό; Δηλαδή ότι το παραδικαστικό κύκλωμα αναπτύχθηκε στη δική σας περίοδο διακυβέρνησης και ότι όλες οι υποθέσεις που σχετίζονται με το παραδικαστικό κύκλωμα ήταν στην περίοδο μέχρι το 2004. Και δεν λέτε ότι ο ανώτατος δικαστικός λειτουργός που συμμετείχε ήταν δική σας επιλογή για την ηγεσία της δικαιοσύνης. Βουτιά κάνατε στην επετηρίδα για να τον επιλέξετε και να τον κάνετε Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου. Όλα αυτά δεν τα λέτε. Κατηγορείτε μόνον με ταμπέλες και χωρίς ουσία την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας η οποία όχι μόνον δεν έχει να φοβηθεί τίποτα για τις επιλογές που έχει κάνει αλλά αντίθετα πρέπει να είναι υπερήφανη για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει ακόμα και τα προβλήματα που ανακύπτουν από κακή οικονομική διαχείριση, η οποία όμως δεν έχει σχέση ούτε με διαφθορά ούτε με αδιαφάνεια. ‘Εχει σχέση με κακές διαδικασίες που εμείς είμαστε αποφασισμένοι να τις αλλάξουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας, λέω ότι η απουσία της Αντιπολίτευσης από την υπερψήφιση αυτού του νομοσχεδίου καταδεικνύει ποιος είναι ο σεβασμός της, η έγνοια της απέναντι στον άνεργο. Καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει όλες τις περιοχές από της αποβιομηχάνιση. Και πάνω απ’ όλα καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. ‘Αλλα λέει στα συνέδριά της, άλλα λέει μέσα στο Κοινοβούλιο, άλλα λέει στις περιφέρειες. Με αυτόν τον τρόπο έχοντας προσχηματικές αντιρρήσεις σε όλα τα νομοσχέδια τα οποία καταθέτει η Κυβέρνηση και ψηφίζει η Πλειοψηφία, το μόνο που καταφέρνει είναι να μένει βαθύτερα εκτεθειμένη. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)