ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την παρέμβασή της αυτή η Κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε άλλο, παρά να υλοποιεί δεσμεύσεις που ανέλαβε, όταν έσκυψε δίπλα από τα προβλήματα, όταν ανακάλυψε πού είχαν σφάλλει οι πολιτικές των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ., γιατί μπορεί να λέμε ότι δεν έχει κάνει κανένας στο παρελθόν κάτι, αλλά εμείς θεωρούμε αυτό που έκανε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη ναυπηγοεπισκευή ως μία κακή πολιτική, που δεν έφερε ποτέ αποτελέσματα. Στα χέρια σας πέθανε η ναυπηγοεπισκευή, πέθανε γενικά η ναυπηγική δραστηριότητα στη χώρα, η οποία σήμερα συντηρείται βασικά από τα κονδύλια και μόνο του Υπουργείου Εθνικής ¶μυνας. Αυτή είναι η αλήθεια. Είκοσι χρόνια διακυβέρνησης και παρέμβασης μέσα στα ναυπηγεία και τη ναυπηγοεπισκευκή φέρατε τι; Φέρατε ουσιαστικά ένα τέλμα σε όλη τη ναυπηγική δραστηριότητα. Αυτό το τέλμα, το οποίο επί είκοσι χρόνια βιώνουμε στη ναυπηγοεπισκευή, το βίωσαν και άλλες χώρες. Το έζησαν και η Γερμανία και η Γαλλία και η Ιταλία, αλλά μπόρεσαν και ανέστρεψαν όλη αυτήν τη λογική, όλη αυτήν την κουλτούρα, όχι κάνοντας γραφειοκρατικούς νόμους, αλλά στηρίζοντας τις επιχειρήσεις και δίνοντας ελευθερία στις επιχειρήσεις. Ξέρετε τι απαντά η Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι, όταν ζητήθηκε από το Βιομηχανικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά να μάθουν ποιες είναι οι διαδικασίες για διείσδυση μιας ναυπηγοεπισκευαστικής επιχείρησης στη Γαλλία; Δεν είναι η Γαλλία μία χώρα με αυστηρή γραφειοκρατία, με ισχυρό κράτος δικαίου, με προστασία στον εργαζόμενο; Θα σας έλεγα ότι είναι από τις χώρες, οι οποίες έχουν διδάξει πάνω σε αυτόν τον τομέα. Τι απαντά η Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι; Απαντά ότι η οποιαδήποτε συμφωνία –δεν υπάρχει κανένα Μητρώο- γίνεται ανάμεσα στον πλοιοκτήτη και σε κάποιον επισκευαστή όπου και αν αυτός βρίσκεται, αρκεί να τηρούνται οι βασικοί κανόνες υγιεινής και ασφάλειας που προβλέπονται. Δεν προβλέπονται για τη ναυπηγοεπισκευή κανόνες υγιεινής και ασφάλειας; Προβλέπονται. Δεν είναι αυστηροί αυτοί οι κανόνες; Είναι αυστηροί. Δεν τους διαμορφώσατε εσείς με προεδρικά σας διατάγματα; Τους διαμορφώσατε. Για την εγκατάσταση της οποιασδήποτε οχλούσας βιομηχανίας στην Αττική δεν έχουμε κανόνες; Έχουμε. Για να αδειοδοτηθεί η οποιαδήποτε τέτοια βιομηχανία δεν έχουμε επιβάλλει κανόνες; Τους έχουμε επιβάλλει και μάλιστα τους απλοποίησε αυτή η πολιτική ηγεσία πριν από τρία χρόνια, αλλάζοντας το Προεδρικό Διάταγμα 84/1984. Τα έχουμε κάνει όλα αυτά. Τι καταργούμε σήμερα; Ουσιαστικά καταργούμε –γιατί καταργούμε τη γραφειοκρατία γύρω απ’ αυτό- το Μητρώο έτσι όπως λειτουργούσε, το Μητρώο το οποίο απέτυχε. Γιατί αν σε δέκα χρόνια από τις επτακόσιες περίπου επιχειρήσεις που ήθελαν να γραφτούν στο Μητρώο, που είναι δηλαδή ακόμα ζωντανές, έχουν καταφέρει να εγγραφούν οι διακόσιες σαράντα μία, τότε σημαίνει ότι απέτυχε το Μητρώο. Δεν ήταν ένα βήμα προς τα μπροστά, ήταν ένα βήμα προς τα πίσω, ήταν ένα βήμα αποκλεισμού. Αυτό το βήμα αποκλεισμού σας περιέγραψε πολύ καλά πώς λειτούργησε, πώς λειτουργεί και γιατί υπάρχει ο Υπουργός πριν από λίγο. Το θέμα είναι ότι εδώ υπάρχουν κάποιες επιχειρήσεις που είτε σήμερα φυτοζωούν και προσπαθούν να μπουν μέσα στο Μητρώο και κάποιες, οι οποίες πρέπει να αναπτυχθούν και να ανοίξουν. Γιατί μία επιχείρηση μπορεί να πέθανε, δίπλα της όμως οφείλουμε να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις, για να γεννηθούν κάποιες άλλες. Ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση από όλη τη συζήτηση και στην Επιτροπή και εδώ; Όχι μόνο ότι οι ίδιοι δεν τιμάτε τις υπογραφές τις οποίες βάλατε στο παρελθόν, αναφερόμενοι στις ασφαλιστικές εισφορές, αλλά το ότι κανένας μα κανένας από τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης δεν είχε το θάρρος να συζητήσει το θέμα της ναυπηγοεπισκευής ουσιαστικά και ότι δεν είχε το θάρρος να πει ότι στην Ελλάδα ένα βασικό πρόβλημα της ναυπηγοεπισκευής είναι το υψηλό κόστος. Το μόνο το οποίο κάνατε, είναι να υπερασπίζεσθε διατάξεις διατήρησης υψηλού κόστους. Δεν έχετε καταλάβει ότι δίπλα μας σε άλλες χώρες, ακόμη και σε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως στη Βουλγαρία ή στη Ρουμανία, λειτουργούν ναυπηγοεπισκευαστικές επιχειρήσεις οι οποίες προσφέρουν το ένα τρίτο ή το ένα τέταρτο της τιμής την οποία προσφέρουμε εμείς; Δεν ξέρετε ότι σήμερα η επεξεργασία του τόνου χάλυβα στο Πέραμα κοστίζει γύρω στα 14 με 15 δολάρια, όταν αντίστοιχα στην Κίνα κοστίζει 1 δολάριο και στη Νοτιοανατολική Ασία κοστίζει 3 δολάρια; Και απέναντι σε αυτήν την τεράστια διαφορά κόστους που έχουμε σαν χώρα εσείς δεν έχετε να αντιπροτείνετε τίποτα. Δεν είπαμε σε καμία περίπτωση –επειδή θα μιλήσει και η συνάδελφος του Κομμουνιστικού Κόμματος εντός ολίγου- να μειώσουμε τις αμοιβές των εργαζομένων, να μειώσουμε τις ασφαλιστικές εισφορές, για να χαμηλώσουμε το κόστος. Αυτό, όμως, που οφείλουμε να κάνουμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε, είναι να μειώνουμε το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων. Γιατί πιστεύουμε σ’ αυτό. Το κάνουμε με τη μείωση της φορολογίας, το κάνουμε με τη μείωση της γραφειοκρατίας, το κάνουμε με τη μείωση του κρατικού παρεμβατισμού, την αλληλουχία ελέγχων για πράγματα τα οποία δεν χρειάζονται. Σήμερα ένας επιχειρηματίας στη χώρα χρειάζεται να περνάει περίπου μιάμιση μέρα την εβδομάδα, για να ικανοποιεί τις γραφειοκρατικές απαιτήσεις του συστήματος, για να ανταποκρίνεται απέναντι σε αυτό το ανυπέρβλητο, αδυσώπητο κράτος που τόσα χρόνια δημιουργούμε και προσπαθείτε να επιβάλλετε αυτή τη λογική με την οποία το καλλιεργήσατε όλα τα προηγούμενα χρόνια και σ’ αυτό το νομοθέτημα, για να ανταποκρίνεται σε ανάγκες της Εφορίας, της Πολεοδομίας, της Νομαρχίας, του Δήμου ή οποιεσδήποτε άλλες υπηρεσίες εμπλέκονται. Εμείς πρέπει να αφήσουμε πολύ περισσότερο χώρο και χρόνο σε όλους αυτούς τους ανθρώπους να βρίσκουν πελάτες, να φέρουν πελάτες. Αν πάσχει το Πέραμα από κάτι, δεν είναι γιατί λείπουν, ούτε οι εργαζόμενοι, ούτε η τεχνογνωσία, οι πελάτες λείπουν. Και τους πελάτες δεν έχετε καμία πρόταση να τους φέρετε. Γιατί τόσα χρόνια οι μόνες προτάσεις τις οποίες κάνατε, ήταν πως να τους διώξετε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε εδώ απόψεις, οι οποίες ήθελαν να οδηγήσουν και να στηρίξουν τη γραφειοκρατική λειτουργία του συστήματος. ¶κουσα παραδείγματος χάρη συνάδελφο, ο οποίος έλεγε, ότι θα έπρεπε όποιος θίγεται από τις διατάξεις του μητρώου, να προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια, για να επιλυθεί αυτό το θέμα, μετά από δέκα χρόνια. Δηλαδή, θα έχει πεθάνει και η επιχείρηση, θα έχει φύγει και ο πελάτης, θα έχει συνταξιοδοτηθεί ο εργαζόμενος, για να λυθεί το θέμα του μητρώου. Εμείς τι κάνουμε με αυτή την παρέμβασή μας. Απλοποιούμε. Λύνουμε το βασικό πρόβλημα της ναυπηγοεπισκευής; Όχι, δεν το λύνουμε το βασικό πρόβλημα της ναυπηγοεπισκευής. Γιατί το βασικό πρόβλημα της ναυπηγοεπισκευής είναι ένα πρόβλημα συνολικότερο. Είναι ένα πρόβλημα υποδομών κατ’ αρχάς. Δεν έχουμε τις δεξαμενές που χρειάζονται, για να έρθουν μεγάλα πλοία, για να αναληφθούν μεγάλες δουλειές στο Πέραμα. Και χρειάζεται να γίνει ένα συνεταιριστικό κίνημα που να χρηματοδοτήσει αυτές τις μεγάλες δεξαμενές. Δεν έχουμε λύσει ακόμη το θέμα του χωροταξικού και οφείλουμε να το λύσουμε. Οφείλουμε να εγγυηθούμε τη διατήρηση της αυτοτέλειας της ζώνης, οφείλουμε να λύσουμε το ιδιοκτησιακό πρόβλημα που υπάρχει σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις, οι οποίες επενδύουν σε χώρο που τους έχει παραχωρηθεί και ουσιαστικά δεν έχει χωροθετηθεί ποτέ, γιατί είναι φτιαγμένος μέσα στο νερό. Και βέβαια, οφείλουμε να λύσουμε το πρόβλημα της λειτουργίας συνολικότερα της ναυτικής μας οικονομίας. Είναι το παράδοξο για το οποίο μίλησε ο κ. Ανωμερίτης. Να είμαστε η πρώτη δύναμη παγκοσμίως στην πλοιοκτησία και να είμαστε η τελευταία δύναμη, ακόμη και στην ίδια τη Μεσόγειο στις επισκευές και στις κατασκευές πλοίων. Αυτό το τρομερό παράδοξο οφείλουμε να το λύσουμε και οφείλουμε να το λύσουμε, όχι χαρίζοντας στα ελληνικά ναυπηγεία, υπέρμετρου κόστους αμυντικά κοντράτα, αλλά δημιουργώντας τις προϋποθέσεις, ώστε να έρθουν να φτιαχτούν πλοία, να συνεχιστεί η τεχνογνωσία η οποία υπάρχει -έχει κατακτηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια και είναι το βασικό μας πλεονέκτημα, σε ό,τι αφορά τη ναυπηγική και τη ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα- και τέλος να δημιουργήσουμε κίνητρα για να έρθουν να κατασκευαστούν καινούργια πλοία στην Ελλάδα. Είμαστε περήφανοι, γιατί τα τελευταία τρία χρόνια καθελκύστηκαν και μπήκαν σε λειτουργία στις γραμμές του Αιγαίου, δύο υπερσύγχρονα πλοία που ήταν επί 15 χρόνια κουφάρια, το «Νήσος Μύκονος» και ένα άλλο πλοίο του οποίου δεν θυμάμαι το όνομα, τα οποία δρομολογήθηκαν και μπήκαν και στο Βόρειο Αιγαίο. Και αυτά τα πλοία λειτούργησαν, γιατί ανοίξαμε τις προϋποθέσεις του ανταγωνισμού στην ακτοπλοΐα. Μπόρεσαν να χρηματοδοτηθούν και σήμερα προσφέρουν ασφαλείς και ποιοτικές συγκοινωνίες προς το Βόρειο Αιγαίο που ήταν επί χρόνια υποβαθμισμένο. Αυτό το οποίο, λοιπόν, οφείλουμε να κάνουμε, είναι να δώσουμε περισσότερες ευκαιρίες για επιχειρηματική δράση. Και όταν θα δώσουμε τις ευκαιρίες για την επιχειρηματική δράση, όπως συστηματικά καλλιεργούμε ένα φιλοεπιχειρηματικό κλίμα όλο το τελευταίο διάστημα, θα δούμε να κτίζονται πλοία και στο Πέραμα και στα ελληνικά ναυπηγεία και από ελληνικά χέρια. Γιατί έχουμε εμπιστοσύνη στα ελληνικά χέρια και για την ποιότητα της κατασκευής και για την τεχνογνωσία και για τη γρηγοράδα. Αυτό το οποίο δεν πρόκειται να κάνουμε είναι να υποχωρήσουμε απέναντι στις σειρήνες που θέλουν περισσότερη γραφειοκρατία, περισσότερα αντιαναπτυξιακά κίνητρα, περισσότερη διατήρηση της ίδιας μετριότητας, την οποία ζήσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ευχαριστώ.