ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λυπάμαι που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο αγαπητός κ. Σκουλάκης δεν είναι εδώ όπως δεν είναι και οι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Έχουν μαζευτεί για να φτιάξουν ένα πρόγραμμα σήμερα, ένα πρόγραμμα που είναι μία επιστροφή στο παρελθόν, ένα πρόγραμμα που δεν απαντά σε κανένα από τα ερωτήματα που θέτουν οι Έλληνες πολίτες, πώς δηλαδή πάει ο τόπος μπροστά. Όπως μας παρουσίασε πριν από λίγο το πρόγραμμα για την υγεία, δεν είναι τίποτε άλλο απ’ αυτήν την συρραφή δηλώσεων της Κυβέρνησης και την αντίκρουση που προσπαθούν να κάνουν. Δυστυχώς μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία του προγράμματος το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ξέχασε κάτι: ότι σήμερα η Κυβέρνηση μάχεται για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που η εικοσάχρονη παραμονή του στην εξουσία της κληρονόμησε. Και σ’ αυτόν το τομέα, τον τομέα της υγείας για τον οποίον σήμερα επερωτάται η Κυβέρνηση τα μεγαλύτερα προβλήματα, οι ουσιαστικότερες και μεγαλύτερες δυσλειτουργίες του συστήματος είναι η κληρονομιά μιας εικοσαετούς πορείας μέσα από διαρκείς παλινωδίες για μια πορεία στον χώρο της υγείας χωρίς ρότα, χωρίς πρόγραμμα. Αν αμφισβητείται σήμερα ο δημόσιος χαρακτήρας της υγείας και του Εθνικού Συστήματος Υγείας, δεν αμφισβητείται για κανέναν άλλο λόγο αλλά γιατί πριν από 10-15 χρόνια όταν αντελήφθη η τότε Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο κ. Κρεμαστινός ο οποίος είχε συστήσει τις αρμόδιες επιτροπές το 1994-1995, ότι δεν υπάρχει δημόσιος χαρακτήρας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν έκανε τις διορθωτικές κινήσεις. Τότε ήταν που έρχονταν οι σύμβουλοι, οι εμπειρογνώμονες και έλεγαν «καταργήστε το Εθνικό Σύστημα Υγείας». Τότε ήταν που έβγαινε ο κ. Παρασκευάς Αυγερινός ο εμπνευστής του και έλεγε «το ΕΣΥ δεν φτιάχτηκε ποτέ γι’ αυτό και δεν μπορούμε να το μετασχηματίσουμε». Τότε ήταν που ζητούσαν οι ίδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας την ιδιωτικοποίηση των νοσοκομείων για να μπορέσει το σύστημα να λειτουργήσει. Αυτό το οποίο κάνουμε εμείς σήμερα είναι να νοικοκυρεύουμε. Και αν νοικοκυρεύουμε φαίνεται με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίσαμε τα περιφερειακά συστήματα υγείας. Κάτι το οποίο δημιούργησε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., κοστοβόρο, τεράστιο, αναποτελεσματικό. Σήμερα το συρρικνώσαμε. Φτιάξαμε 7 ΔΥΠΕ. Εξοικονομήσαμε –επειδή κατηγορηθήκαμε και για έλλειμμα νοικοκυρέματος- 50 εκατομμύρια ευρώ σε λειτουργικές δαπάνες μόνο και μόνο από την κατάργηση των περιφερειακών ΕΣΥ. Μας είπαν για τις εξωσυμβατικές προμήθειες. Μα, μέσα από τον έλεγχο που κάναμε στις διοικήσεις των ΠΕΣΥ βρέθηκαν ΠΕΣΥ τα οποία είχαν καταφύγει μόνο σε εξωσυμβατικές προμήθειες. Και αυτές βεβαίως σήμερα και ελέγχονται από τη δικαιοσύνη αλλά πάνω απ’ όλα έχουν σταματήσει μέσα από τον ηλεκτρονικό έλεγχο που επεβλήθη στις προμήθειες των ΔΥΠΕ. Μας είπαν για τις κλειστές μονάδες εντατικής θεραπείας και αναφέρθηκε κιόλας και το νοσοκομείο του Πύργου. Πολύ σωστά σήμερα οι γιατροί από τον Πύργο υπηρετούν στο νοσοκομείο της Καλαμάτας που έχει μια λειτουργούσα μονάδα εντατικής θεραπείας. Εκπαιδεύονται σε συνθήκες μονάδας εντατικής θεραπείας για να έρθει να λειτουργήσει η μονάδα στον Πύργο. Μας είπαν ότι η κατάργηση της λίστας φαρμάκων δημιούργησε εκτόξευση στην τιμή του φαρμάκου. Και όμως η κατάργηση της λίστας φαρμάκου έφερε για πρώτη φορά μια ισορροπία στην τιμή του φαρμάκου. Και ποια τιμή φαρμάκου βάζουμε πλέον στην χώρα μας; Δεν είναι ότι καταργήθηκε η λίστα που ήταν μια αυθαίρετη απόφαση του Υπουργείου Εμπορίου «σε ποια τιμή εντάσσω το φάρμακο στη λίστα». Και υπήρχε πάντοτε η οποιαδήποτε υποψία στον οποιονδήποτε διαπραγματευόταν μεταξύ της εταιρείας και της λίστας σε ποια τιμή θα εντάξει το φάρμακο. Σήμερα τι λέμε; Τιμή με την οποία εντάσσεται το φάρμακο είναι ο μέσος όρος των τριών χαμηλότερων τιμών που επικρατούν στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ελβετία. Και βάλλαμε μάλιστα και την Ελβετία γιατί είναι μια χώρα στην οποία γεννιούνται και δημιουργούνται πολλά καινούρια φάρμακα. Μια χώρα με έντονη εμπειρία στον φαρμακευτικό κλάδο. ¶λλωστε εδώ σ’ αυτή την Αίθουσα πριν από λίγο καιρό γίναμε μάρτυρες φοβερών επιθέσεων από την πλευρά της Αντιπολίτευσης άμεσα και άκριτα -μόνο και μόνο γιατί τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ανακάλυψαν ότι υπήρχε επιδημία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας- γιατί δεν βάζαμε κατ’ ευθείαν το φάρμακο μέσα στη λίστα και το εντάσσαμε στον εθνικό εμβολιασμό. Και αφού συνεστήθη η αρμόδια επιτροπή, έβγαλε το πόρισμα λειτουργούσα γρήγορα και αποτελεσματικά και εντάχθηκε το φάρμακο στο πρόγραμμα εμβολιασμού εγκαλούμαστε γιατί το βάλλαμε στην τιμή στην οποία το βάλλαμε. Θα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσουμε και νηφάλια να τα αντιμετωπίζουμε αυτά τα πράγματα και θα πρέπει να δούμε –και συμφωνώ σε πάρα πολλές από τις παρατηρήσεις που έκανε ο κ. Κουβέλης πριν από λίγο- πώς θα βελτιώνουμε αυτό το σύστημα. Συμφωνώ με την παρατήρηση ότι θα πρέπει να δούμε το θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης. Δεν πρόκειται να πέσουν τα ταμεία έξω από τις φαρμακευτικές δαπάνες όπως είπε ο κ. Σκουλάκης αλλά το να κάνουμε επιτέλους έναν ηλεκτρονικό έλεγχο ανάμεσα στον ασφαλισμένο, τον γιατρό και τον φαρμακοποιό για την φαρμακευτική δαπάνη θα πρέπει να το δούμε. Θα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσουμε να σπάσουμε τις συσκευασίες των φαρμάκων και όταν χρειάζεται κάποιος τρεις ή τέσσερις δόσεις από ένα συγκεκριμένο φάρμακο να μην αγοράζει δέκα ή δεκαπέντε δόσεις όπως συμβαίνει σήμερα είναι πράγματα στα οποία χρειάζεται ο πολιτικός κόσμος συνολικά να έχει ενιαία φωνή. Και χρειάζεται να έχει ενιαία φωνή ακριβώς απέναντι στις αντιδράσεις τις εύκαιρες που θα δημιουργηθούν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ακριβώς λόγω του ότι τα οικονομικά συμφέροντα είναι πολλά. Κύριε Πρόεδρε, κλείνω με αυτό για το οποίο κατηγορηθήκαμε περισσότερο. Για το ότι οι δαπάνες επί Νέας Δημοκρατίας στον χώρο της υγείας έχουν μειωθεί όπως έχει μειωθεί και το υπηρετούν προσωπικό. Θα σας πω χαρακτηριστικά ότι 2004 με 2005 αυξήθηκαν οι δαπάνες στον προϋπολογισμό κατά 5,2%, 2005 με 2006 κατά 4,6% και 2006 με 2007 κατά 5,7%. Το αν μεγαλώνει το εθνικό προϊόν αυτό δεν σημαίνει ότι μειώνονται οι δαπάνες. Αυξάνονται οι δαπάνες από προϋπολογισμό σε προϋπολογισμό και μάλιστα πολύ περισσότερο από τον πληθωρισμό. Με τον ίδιο τρόπο αυξάνει και το προσωπικό. Χωρίς να καλύπτονται βεβαίως όλες οι ανάγκες. Στις 30/06/2004: 81.492 μόνιμοι υπάλληλοι υπηρετούν στο ΕΣΥ. Στις 30/06/2006: 85.173. Κατά 4000 παραπάνω. Το ίδιο και στους συμβασιούχους και σ’ αυτούς που υπηρετούν με ορισμένο χρόνο. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι αποφασισμένη ούτε να σηκώσει τα χέρια ψηλά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της υγείας του πολίτη, ούτε να βάλλει ταφόπλακα στο ΕΣΥ. Αντίθετα να το μετασχηματίσει να το κάνει πιο λειτουργικό, πιο αποδοτικό και πιο ωφέλιμο για τον έλληνα πολίτη. Ευχαριστώ πολύ.