Οι Αθηναίοι νιώθουν απόγνωση για την κατάσταση που επικρατεί στην Αθηναϊκή παραλία Αυτό το μοναδικού κάλλους κομμάτι έχει κατακερματιστεί σε διαφορές χρήσεις και διαχειριστές με αποτέλεσμα να αποτελεί ένα συνονθύλευμα από συρματοπλέγματα, παράνομες χρήσεις και κατασκευές. Σήμερα είναι αδύνατον να ξεγράψουμε ή να διαλύσουμε ότι δημιουργηθεί πάνω στην παραλία. Στόχος είναι πως θα την εξωραΐσουμε και θα την καταστήσουμε ανοιχτή και προσβάσιμη στους πολίτες. Η παραλία έχει διαφορετικούς ιδιοκτήτες και διαχειριστές. Οι δήμοι έχουν σε πολλά σημεία την διαχείριση της παραλίας, σε αλλά την ιδιοκτησία, και σε δεν μπορούν να βάλουν ούτε κάδους απορριμμάτων. Δικαιώματα σε διάφορα σημεία έχουν η Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων (ΕΤΑ), τα Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ, η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, το Υπουργείο Υγείας, το Πολεμικό Ναυτικό, η Εκκλησία της Ελλάδος, η Αστηρ ΑΞΕ (θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας) και βέβαια η Νομαρχία της Αθήνας. Όλοι δε οι παραπάνω συνδέονται με ένα πλέγμα σχέσεων που καθορίζονται με διαφορετικούς νόμους και συμβάσεις ενώ εκκρεμούν πολλές δικαστικές προσφυγές. Παράλληλα έχουν παραχωρήσει δικαιώματα σε ιδιώτες π.χ. μαρίνες και παραλίες, και νυχτερινά κέντρα από τα οποία εισπράττονται ενοίκια. Το δημόσιο νοικιάζει ακίνητα για τα οποία δεν υπάρχει άδεια οικοδομής, κοινόχρηστους χώρους που έχει παράνομα περιφράξει, οι οποίοι σε παράβαση όλων των νόμων, χτιστήκαν και συνεχίζουν να υπάρχουν πάνω στον αιγιαλό. Το κλείσιμο των νυχτερινών κέντρων της παραλίας ενόψει των ολυμπιακών αγώνων κατέληξε σε φιάσκο αφού έκλεισαν δύο κέντρα και μόνο, από τα οποία το ένα μισογκρεμίστηκε με αποτέλεσμα η αισθητική του ρύπανση να είναι ακόμα μεγαλύτερη Η αξιοποίηση διαμέσου διαγωνισμού των παραλιών και των μαρίνων δεν έχει φέρει τα ανάλογα αποτελέσματα. Η ακτή ΕΟΤ Β’ Βούλας παρότι αποκρατικοποιημένη είναι σε εγκατάλειψη. Η σύμβαση για την διαχείρισης της μαρίνας του Αλίμου δεν προχώρησε, ενώ αντίστοιχη είναι η κατάσταση στην νέα μαρίνα του Μπιτς Βόλεϊ. Δίπλα εκεί βρίσκεται ένας τεράστιος αναξιοποίητος χώρος για τον οποίο ερίζουν τα Ολυμπιακά Ακίνητα, και ο δήμος Μοσχάτου. Επιπλέον τεράστια κομμάτια της ακτής είναι περιφραγμένα και απροσπέλαστα όπως το σύνολο του Αγίου Κοσμά, και όλο το θαλάσσιο μέτωπο του πρώην αεροδρομίου και «νυν» «Μητροπολιτικού πάρκου». Οι δε εγκαταστάσεις του πρώην αεροδρομίου μοιάζουν με εγκαταλελειμμένη πόλη. Εταιρείες του δημοσίου προσθέτουν στην ασχήμια και την εγκατάλειψη δημιουργώντας τόνους από μπάζα πάνω στην ακτή όπως συμβαίνει με το εργοτάξιο της ΤΡΑΜ στην παραλία της Γλυφάδας. Τέλος ωραίες ιδέες όπως η δημιουργία ενός παραθαλάσσιου ποδηλατοδρόμου μένουν κυριολεκτικά στα χαρτιά λόγω αδυναμίας συνεννόησης με όλους του επιμέρους φορείς. Πρέπει να βγούμε από την κατάσταση ακυβερνησίας στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας. Οι επιμέρους διορθωτικές κινήσεις που έγιναν, όπως π.χ. η παραχώρηση μέρους του Φλοίσβου στο δήμο Παλαιού Φαλήρου δεν αποτελούν λύση. Χρειάζεται ένα σχέδιο, ένα όραμα, ένας διαχειριστής. Η λύση του λειτουργικού και ιδιοκτησιακού χάους βρίσκεται στην δημιουργία μίας μη κερδοσκοπικής εταιρείας με μετόχους όλους τους παραλιακούς δήμους με ποσοστό ανάλογα με το μήκος των ακτών που έχουν στα όρια τους. Αυτή η εταιρεία θα είναι ιδιοκτήτης όλης της παραλιακής ζώνης και ο καθολικός διάδοχος όλων των συμβάσεων που φορείς του δημοσίου έχουν μέχρι τώρα υπογράψει και θα εισπράττει και όλα τα έσοδα που προκύπτουν από τις διάφορες εκμεταλλεύσεις. Σε συνεργασία με την κυβέρνηση θα διαχειρίζεται, αναπτύσσει και επιβλέπει το θαλάσσιο μέτωπο. Με έκταση από τον Πειραιά έως την Βουλιαγμένη θα αναλάβει την ευθύνη του καθαρισμού, εξωραϊσμού και προσβασιμότητας στην αθηναϊκή παραλία. Η εταιρεία αυτή μπορεί να λύσει μεγάλο μέρος από το κουβάρι των προβλημάτων της παραλίας και ο υπερτοπικός χαρακτήρας δεν επιτρέπει την δημιουργία εύκολα υπόγειων διαδρομών για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Η εταιρεία, που σίγουρα θα είναι κερδοφόρα αφού θα εισπράττει όλα όσα εισπράττουν το κράτος και οι δήμοι από τις μαρίνες και τα νυχτερινά κέντρα καθώς και όλα τα έσοδα που παίρνει η ΕΤΑ από τις παραλίες, οφείλει να επανεπενδύει τα κέρδη της στην καθαριότητα των ακτών, την βελτίωση των υπηρεσιών (ντους, αποδυτήρια κλπ.), τον εξωραϊσμό, την δημιουργία νέων δράσεων όπως του ποδηλατοδρόμου, την διαμόρφωση των αδιαμόρφωτων περιοχών. Σε επόμενο στάδιο τα κέρδη θα μπορούσαν να πηγαίνουν στη δημιουργία του Μητροπολιτικού πάρκου του Ελληνικού που άμεσα συνδέεται με την περιοχή. Η αλλαγή στην διαχείριση της παραλίας θα μπορέσει επιτέλους να κάνει πράξη αυτό που ονειρεύονται όσοι αγαπούν αυτή την πόλη. Να δούνε την Αθήνα να αποκτά μία Ριβιέρα έτσι όπως ταιριάζει στο μέλλον μίας χώρας που θέλει και πιστεύει ότι είναι η ομορφότερη στον κόσμο.