ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε σήμερα πενήντα έξι εκλογικές περιφέρειες, όταν η Γαλλία έχει μόλις εβδομήντα οκτώ και η Ιταλία αντίστοιχο αριθμό με περίπου εξαπλάσιους ψηφοφόρους απ’ ό,τι εμείς. Έχουμε φτιάξει ένα διοικητικό σύστημα το οποίο εκτείνεται σε όλη την περιφέρεια και εκπροσωπεί, αν θέλετε, είτε πολύ μικρές περιφέρειες με ελάχιστο πληθυσμό είτε ακόμη και διοικητικά στρεβλώματα, όπως τη Β΄ Αθηνών. Και βέβαια, έχουμε παραδεχθεί ότι έτσι όπως λειτουργούμε δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Αυτό δεν το έχουμε παραδεχθεί μόνο εμείς, που σήμερα καταθέτουμε διαφορετικές προτάσεις από την Κυβέρνηση.

Το παραδέχεται και η ίδια η Κυβέρνηση, όταν μιλάει για ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΙΙ, που θα αφορά τις περιφέρειες, τις νομαρχίες και τους δήμους. Και όμως, δεν έχει το θάρρος αυτή τη στιγμή, παρ’ ότι ο ίδιος ο Υπουργός έχει επιδείξει πολιτικό θάρρος πάρα πολλές φορές στην πορεία του και ως πανεπιστημιακός δάσκαλος, αλλά και ως πολιτικός, να φέρει μία πρόταση που να αλλάζει τον εκλογικό χάρτη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση που έχω καταθέσει για αλλαγή του εκλογικού χάρτη της χώρας έχει στόχο να φτιαχτούν εκλογικές περιφέρειες περίπου ισοδύναμες. Γιατί θεωρώ ότι υπάρχει ανισότητα ανάμεσα στους Βουλευτές που σήμερα εκλέγονται στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Από τη μια υπάρχουν οι Βουλευτές τοπικής αναφοράς, αυτοί δηλαδή που ασχολούνται με τα θέματα της περιορισμένης περιφέρειάς τους, υπόκεινται στην αναγκαστική παρουσία τους στο Νομό τους σε κάθε είδους κοινωνικές και άλλες εκδηλώσεις και είναι δέσμιοι των τοπικών προβλημάτων, αλλά και των τοπικών συμφερόντων και από την άλλη υπάρχουν και οι Βουλευτές των ευρύτερων εκλογικών περιφερειών, οι οποίοι έχουν «μηντιακή» αναφορά, με ό,τι σημαίνει αυτό για σχέσεις (είτε διαπλοκής είτε προνομιακές) με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είτε ακόμη και πολιτικού χρήματος και εξάρτησης απ’ αυτό.


Δεν πιστεύω ότι ένας Βουλευτής μπορεί να εκλέγεται με τον ίδιο τρόπο και να έχει την ίδια δύναμη, όταν εκλέγεται σε μια περιφέρεια που ψηφίζουν περίπου 30 χιλιάδες άνθρωποι και σε μια περιφέρεια όπου ψηφίζουν ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι. Πιστεύω ότι θα πρέπει να πάμε σε ισοδύναμες εκλογικές περιφέρειες, σε ευρύτερες εκλογικές περιφέρειες μέσα από τη σύμπτυξη όμορων νομών, ώστε να φτιάξουμε σιγά-σιγά ένα σύγχρονο διοικητικό χάρτη, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες και συγκοινωνιακές ακόμη πραγματικότητες.

Είναι παράλογο –ας πούμε- νομοί όπως της Φωκίδας και της Ευρυτανίας, μονοεδρικές περιφέρειες, που  δεν έχουν τη δυνατότητα της αναπτυξιακής λειτουργίας τόσο εύκολα, να μην ενσωματώνονται, να μην ενώνονται μαζί με τη Φθιώτιδα, ώστε να δημιουργηθεί μια ευρύτερη περιφέρεια.

 

Πιστεύω, λοιπόν, ότι θα πρέπει να πάμε σε ένα νέο σχεδιασμό. Και για να έχει αποτελεσματικότητα, θα πρέπει πρώτα να γίνει ο εκλογικός σχεδιασμός και να ακολουθήσει ο διοικητικός.

Σε ό,τι αφορά τα περαιτέρω πλεονεκτήματα της πρότασης, θα σας έλεγα ότι, πέρα από την ισοδύναμη περίπου εκπροσώπηση ανά εκλογική περιφέρεια, υπάρχει και μια δυνατότητα εκπροσώπησης των μικροτέρων κομμάτων απ’ όλη την περιφέρεια. Θα ήθελα πραγματικά τα κόμματα της Αριστεράς, αλλά και τα μικρότερα κόμματα να σκεφτούν σοβαρά. Να μην πηγαίνει δηλαδή η έδρα τους - η έδρα που κερδίζουν δια μέσου του συστήματος των υπολοίπων - σε κάποιο νομό τυχαία, στερώντας ενδεχομένως και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση την εκπροσώπηση στο συγκεκριμένο Νομό, αλλά να πηγαίνει εκεί που ψηφίζουν οι πολίτες και ζητούν την εκπροσώπηση από ένα Κόμμα της ελάσσονος Αντιπολίτευσης.

 

Επανέρχομαι –κλείνοντας- στο θέμα της κατάτμησης της Β΄ Αθηνών, κάτι που περιλαμβάνεται στην πρόταση. Συνυπογράφω πλήρως τα επιχειρήματα του κυρίου Μητσοτάκη και τον προβληματισμό που αναπτύχθηκε και ιδιωτικά, αλλά και δημόσια από άλλους συναδέλφους.

Ότι δηλαδή υπάρχει έλλειμμα εκπροσώπησης των πολιτών, ότι υπάρχει έλλειμμα αμεσότητας επικοινωνίας του πολιτικού και του ψηφοφόρου, ότι υπάρχουν αυξημένες ανάγκες σε πολιτικό χρήμα και ότι υπάρχει η σχέση εξάρτησης ή μπορεί να καλλιεργηθεί η σχέση εξάρτησης με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.


Θεωρώ δε ότι έχει έρθει η στιγμή επιτέλους, η Β΄ Αθηνών να σπάσει στα τρία, στα τέσσερα, ή στα πέντε. Η δική μας πρόταση αφορά την κατάτμηση της σε τρεις περιφέρειες. Και χαίρομαι γιατί ο πρύτανης της Β’ Αθηνών, ο παλαιότερος εν ενεργεία Βουλευτής της περιφέρειας αυτής,  ο κ. Κακλαμάνης υποστηρίζει και έχει το θάρρος να υποστηρίξει αυτή την πρόταση, όπως κάνουν και άλλοι συνάδελφοι.

 

Ήρθε, λοιπόν, η στιγμή, κύριε Υπουργέ, αυτό ακριβώς το θάρρος το οποίο ζητάμε από τη διακυβέρνηση του τόπου, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα, να το επιδείξετε σ’ αυτό το μέγιστο ζήτημα για τη Δημοκρατία μας, για την ποιότητα της εκπροσώπησης των πολιτών και πάνω από όλα για την ποιότητα του πολιτικού λόγου που θέλουμε να αναπτύξουμε στο μέλλον. Είναι κάτι το οποίο έχει ωριμάσει, είναι κάτι το οποίο όλες οι πτέρυγες της Βουλής σχεδόν το κάνουν αποδεκτό. Δεν πάμε σε δραματική αλλαγή του εκλογικού χάρτη, αλλά πάμε σε μία εύρυθμη κατανομή των εδρών, στο λεκανοπέδιο της Αττικής, διευκολύνοντας τους πολίτες να επιλέγουν αυτούς που πραγματικά επιθυμούν και διευκολύνοντας τους πολιτικούς, που εκπροσωπούν αυτή τη μεγάλη περιφέρεια να κάνουν σωστά τη δουλειά τους με αξιοπρέπεια, δίπλα στον πολίτη, χωρίς να αισθάνονται πολλές φορές ακόμα και όμηροι άλλων εξαρτήσεων.
Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)