Αυτό που είναι γεγονός και με το οποίο συμφωνώ με προλαλήσαντες, όπως είναι ο κ. Σκανδαλίδης, είναι ότι ο κόσμος γύρω μας αλλάζει, η γειτονιά μας αλλάζει, η παγκόσμια οικονομία αλλάζει, τα παγκόσμια δεδομένα αλλάζουν. Έχουν αναδυθεί καινούργιες αγορές, καινούργιες προκλήσεις, καινούργιες τεχνολογίες. Αντιμετωπίζουμε το φάσμα μιας μεγάλης περιβαλλοντικής απειλής. Απειλούμαστε σαν Ευρώπη από τη μετανάστευση των επιχειρήσεων στην Ανατολή, στα φθηνά μεροκάματα, στην έλλειψη ρυθμισμένων και οργανωμένων εργασιακών σχέσεων. Απειλούμαστε από νομισματικές κρίσεις, όπως είναι αυτή που αντιμετωπίζει σήμερα το δολάριο. Απειλούμαστε από την ενεργειακή κρίση και την έλλειψη πόρων, από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου. Απειλούμαστε από ασύμμετρες απειλές, όπως είναι η λαθρομετανάστευση, όπως είναι η παγκόσμια τρομοκρατία, όπως είναι η ανάφλεξη σε διάφορες περιοχές του πλανήτη.


Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το σκηνικό δεν μπορούμε να μένουμε στάσιμοι και απαθείς. Άκουσα τον κ. Πάγκαλο να αναφέρεται στον Α. Παπανδρέου, ο οποίος τους επεσήμαινε ότι οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα συμφωνίας με την κοινωνία. Όμως σήμερα πια οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορεί να είναι μόνο το αποτέλεσμα μιας συμφωνίας με την κοινωνία. Γιατί οι εξελίξεις γύρω μας τρέχουν και θα χάσουμε άλλο ένα τρένο περιμένοντας στο σταθμό. Γιατί, δυστυχώς, αυτό κάναμε πάρα πολλά χρόνια και δεν έχουμε πια την πολυτέλεια να περιμένουμε.


Ξέρετε καλά, ότι από τις πιο δύσκολες λίστες, στις οποίες μπορούμε να κριθούμε, είναι αυτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανταγωνιστικότητα των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαστε εικοστοί πέμπτοι στους είκοσι επτά και έρχονται πίσω από εμάς μόνο η Ρουμανία και η Βουλγαρία. Άρα είναι επιτακτική ανάγκη να προχωρήσουμε σε μεταρρυθμίσεις, να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η οικονομία μας, να αλλάξουμε θεσμούς, που μας κρατάνε πίσω, να ανοίξουμε την πόρτα στις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας. Το ότι κάποιοι προετοιμάστηκαν, αντιλαμβανόμενοι τα αδιέξοδα που τους έφερε η παραμονή τους στο κομμουνιστικό μπλοκ επί σειρά ετών, όπως η Τσεχία, η Σλοβακία, η Σλοβενία, χώρες που μπήκαν προχθές στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σήμερα καλπάζουν οικονομικά και μπορούν να αντέχουν περισσότερο από εμάς, αποδεικνύει ότι δεν θα πρέπει να οχυρωνόμαστε σε αυτά, τα οποία πιστεύαμε ή υποστηρίζαμε το 1980.


Γι’ αυτό και η Κυβέρνηση αποφάσισε να πολιτευτεί αυτήν την τετραετία με στόχο τις αλλαγές, με στόχο τις μεταρρυθμίσεις και έκανε ξεκάθαρη συμφωνία με τον ελληνικό λαό. Δεν υπήρξε ούτε μία ομιλία, ούτε μία παρουσία στελέχους της Νέας Δημοκρατίας και πρώτα απ’ όλα του Κώστα του Καραμανλή σε όλη την προεκλογική περίοδο που δεν μίλησε γι’ αυτές τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις αυτές, που με την πρόταση δυσπιστίας, την οποία καταθέσατε, θέλετε να ανακόψετε την πορεία τους.


Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι κάθε φορά που σαν πολιτικός σχηματισμός, σαν πολιτική δύναμη η Νέα Δημοκρατία προχώρησε μπροστά, συγκρούστηκε και έκανε αλλαγές, τελικά κέρδισε. Κέρδισε την κοινή γνώμη, κέρδισε την πλειοψηφία των πολιτών. Γιατί, πέρα απ’ όσα λέμε σ’ αυτήν την Αίθουσα, υπερασπιζόμενοι μειοψηφίες, αντιμετωπίζοντας τον κόσμο μόνο με τη  λογική του πεζοδρομίου, βλέποντας μόνο αυτούς που αντιδρούν και όχι αυτούς που εργάζονται, βλέποντας μόνο αυτούς των οποίων θίγονται τα συμφέροντα και όχι όλους αυτούς που ασφυκτιούν κάτω από το βάρος μιας πραγματικότητας, μιας περιορισμένων προοπτικών κοινωνίας και οικονομίας, δεν καταλαβαίνουμε ότι έχει γίνει συνείδηση στον Έλληνα πολίτη και πάνω απ’ όλα στις νέες γενιές ότι χρειάζονται αυτές οι αλλαγές. Και αυτήν τη στιγμή έχουμε τη μεγάλη πλειοψηφία δίπλα μας, έχουμε τη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων, που πιστεύουν ότι χρειάζεται αλλαγή το ασφαλιστικό μας σύστημα.


Όποια μέτρηση κοινής γνώμης και αν διαβάσετε, καμία μα καμία, ανεξαρτήτως του τι λέει για το νομοσχέδιο, δεν αρνείται την αναγκαιότητα της αλλαγής. Δεν υπάρχει καμία μέτρηση από την οποία να προκύπτει ότι θα πρέπει να συνεχίσουν οι Δ.Ε.Κ.Ο. να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, καταδυναστευτικά απέναντι στον πολίτη, με αυθαιρεσία, χωρίς παροχή υπηρεσιών και με πάρα πολύ υψηλό λειτουργικό κόστος. θα διατηρήσουμε κατεστημένα που διαμορφώθηκαν με άλλες λογικές και άλλες νοοτροπίες παρελθουσών δεκαετιών;

 

Παραδείγματος χάρη, ο ΟΣΕ. Το ξέρετε ότι είναι μία εταιρεία που αύριο το πρωί αν κάποιος αποφάσιζε να τον κλείσει, να κλείσει το λειτουργικό του έργο και να στείλει όλους τους εργαζομένούς του να κάθονται στο σπίτι τους και να πληρώνονται, θα είχε λιγότερη λειτουργική ζημιά, θα χάναμε λιγότερα αν πληρώναμε απλά τους εργαζόμενους χωρίς να λειτουργεί; Δεν χρειάζεται μεταρρύθμιση αυτός ο οργανισμός που, όταν κινείται, χάνει περισσότερο απ’ ότι όταν δεν κινείται;

 

Το ίδιο συμβαίνει στην παιδεία. Ποιος είναι ικανοποιημένος από το εκπαιδευτικό μας σύστημα; Οι γονείς οι οποίοι καταφεύγουν από την Α’ Δημοτικού στα φροντιστήρια για να πάρουν επιπλέον γνώσεις τα παιδιά τους; Οι φοιτητές οι οποίοι μεταναστεύουν; Τα ινστιτούτα τα οποία λειτουργούν ασύδοτα; Το γεγονός ότι σε όλες τις διεθνείς κλίμακες στον πίνακα κατάταξης του ΟΟΣΑ οι Έλληνες απόφοιτοι του Λυκείου σήμερα βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις ανάμεσα σε όλο τον πάλαι ποτέ δυτικό κόσμο;

Ανάλογη εικόνα υπάρχει και στη δημόσια διοίκηση. Κάνατε βήματα, φτιάξατε τα ΚΕΠ. Επειδή φτιάξατε όμως ένα σούπερ μάρκετ υπηρεσιών, σημαίνει ότι λύθηκε το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης στη χώρα; Δεν χρειάζεται να δούμε από την αρχή τον διοικητικό χάρτη της χώρας, η οποία είναι κατακερματισμένη σήμερα σε ένα μεγάλο αριθμό δήμων, κοινοτήτων, νομαρχιών, περιφερειών, και να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι η Ελλάδα που έχει το 1/7 του μεγέθους και του πληθυσμού της Γαλλίας έχει περίπου τις ίδιες νομαρχίες; Μπορούμε να πληρώνουμε τόσο ακριβό σύστημα διοίκησης; Και πάμε παρακάτω. Το θέμα των επενδύσεων, το θέμα το χωροταξικό, το οποίο αποτελεί βραχνά για την οποιαδήποτε ξένη επένδυση γίνεται στη χώρα, δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί; Επειδή είκοσι χρόνια δεν είχατε το θάρρος να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα της χωροταξίας στη χώρα, σημαίνει ότι εμείς δεν θα πρέπει να το κοιτάξουμε;

 

Είμαι λοιπόν βέβαιος ότι στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που θέλετε να βάλετε σε δημοψήφισμα και περιοριστήκατε να συζητήσετε μόνο τα τέσσερα, από τα τετρακόσια άρθρα του, αναγνωρίζετε και εσείς ότι υπάρχουν και ευνοϊκές ρυθμίσεις. Για παράδειγμα οι ρυθμίσεις που αφορούν τις εργαζόμενες μητέρες, η αλλαγή του τρόπου διοίκησης των ασφαλιστικών ταμείων, που περιλαμβάνεται και στη δικιά σας πρόταση και το ειδικό Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών, θέλετε να καταψηφιστούν και αυτές;

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω λέγοντας ότι είναι γόνιμη η συζήτηση στο εσωτερικό  του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αν θέλει να πάει δεξιά ή αριστερά, αν θέλει να κοιτάξει το μεγάλο χώρο του κέντρου από τον οποίο άντλησε την δύναμή του ή αν θέλει τελικά να περιθωριοποιηθεί σε ακραίες ακτιβίστικες λογικές που ταιριάζουν στα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Εμείς όμως έχουμε την συγκεκριμένη ευθύνη να κυβερνήσουμε τον τόπο και να δώσουμε προοπτική στις νέες γενιές. Αυτήν την ευθύνη, όχι μόνον την αναλαμβάνουμε, αλλά θα την φέρουμε εις πέρας και πάνω απ’ όλα θα κριθούμε πιστεύω πολύ θετικά στις επόμενες εκλογές.