Κυρίες και Κύριοι

Αποτελεί για μένα ιδιαίτερη τιμή να βρίσκομαι ανάμεσα σας προκειμένου να αποτίσουμε φόρο τιμής στα εκατομμύρια των Αρμενίων που έχασαν την ζωή τους πριν από 93 χρόνια.

 

Η γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους ήταν η πρώτη φρικιαστική εθνοκάθαρση του 20ου αιώνα και ουσιαστικά αποτέλεσε το πρότυπο του ολοκαυτώματος των Eβραίων από τους Nαζί.

 

Ίσως να μην είναι ευρέως γνωστό ότι ο πρώτος που ανέδειξε την ειδική διάσταση της γενοκτονίας είναι ο Νικόλαος Πολίτης, νομικός και Υπουργός των Εξωτερικών της Ελλάδος ο οποίος ως μέλος της επιτροπής των «15» το 1919 ζήτησε την υιοθέτηση μιας καινούργιας ειδικής κατηγορίας εγκλημάτων πολέμου με στόχο την κάλυψη της γενοκτονίας των αρμενίων.

 

Η λογική του Πολίτη υιοθετήθηκε τελικά στην Νυρεμβέργη. Όμως η γενοκτονία των εβραίων αναγνωρίστηκε από όλο τον κόσμο και βέβαια από τους οργανωτές της. Αντίθετα η ιστορική μνήμη για την γενοκτονία των Αρμενίων παραμένει ακόμα και τώρα μετέωρη.

 

 Έμεινε ζωντανή από μεμονωμένες ενέργειες ορισμένων κυβερνήσεων και κυρίως από τις μαρτυρίες και την επιμονή των ίδιων των Αρμένιων οι οποίοι αν και έχουν περάσει 93 χρόνια από την πρωτοφανή εθνοκάθαρση απαιτούν με ολοένα και πιο έντονο τρόπο την καταγραφή και αναγνώριση αυτής της θηριωδίας από την ίδια την Τουρκία που κόστισε την ζωή σε 1,5 εκ. ανθρώπους που ζούσαν στα εδάφη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 

Το θέμα της αναγνώρισης της γενοκτονίας δεν οφείλεται σε έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης της διεθνούς κοινότητας. Είναι ξεκάθαρο ότι εμποδίζεται από πολιτικές σκοπιμότητες.

 

Θα ήθελα να σας αναφέρω μία προσωπική μαρτυρία από μια παλαιότερη συνεδρίαση στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Εκεί λοιπόν όταν συζητούσαμε το θέμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην γειτονική Τουρκία αναφέρθηκα στο θέμα της γενοκτονίας. Και δεν σας κρύβω ότι μερικοί Ευρωπαίοι συνάδελφοι μου με τους οποίους είχα μιλήσει πριν την έναρξη της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης με παρότρυναν να το κάνω. Όταν όμως ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε την έκδοση ενός σχετικού ψηφίσματος με το οποίο θα καλούσαμε την Τουρκία να αναγνωρίσει τις ιστορικές της ευθύνες τότε όλοι έκαναν πίσω ευθυγραμμιζόμενοι με την γραμμή και τα στρατηγικά συμφέροντα των χωρών τους.

 

Όμως αυτές οι σκοπιμότητες για τις οποίες σας μίλησα και τα λεγόμενα στρατηγικά συμφέροντα δεν είναι αήττητα στην εποχή που ζούμε. Αυτό απεδείχθη περίτρανα τον περασμένο Οκτώβριο όταν παρά την έκκληση του Αμερικανού Προέδρου, παρά τις λυσσαλέες αντιδράσεις της Τουρκικής Κυβέρνησης και του Τουρκικού λόμπι, στις ΗΠΑ, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, υπερψήφισε την πρόταση για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Τούρκους.

  

Κυρίες και Κύριοι.

 

Η γειτονική μας Τουρκία έχει καταστήσει την ένταξη της στην ΕΕ σε στρατηγικό της στόχο για τα επόμενα δέκα – δεκαπέντε χρόνια.

Υπό αυτό το πρίσμα θεωρώ ότι η πίεση που θα ασκείται από τα κοινοβούλια των χωρών μελών της ΕΕ που έχουν αναγνωρίσει την γενοκτονία προς τα αρμόδια κοινοτικά όργανα θα γίνεται ολοένα και πιο έντονη προκειμένου η Άγκυρα να αναγνωρίσει τις ιστορικές της ευθύνες.

 

Είμαι αισιόδοξος ότι η Ευρώπη δεν θα κλονίσει από μόνη της τα θεμέλια πάνω στα οποία οικοδομήθηκε η Ένωση και αυτά δεν άλλα από την Ελευθερία την Δημοκρατία, την ισότητα, την αλληλεγγύη και το δικαίωμα στην ιστορική μνήμη.

 

Φίλες και Φίλοι

 

Προσωπικά και εξόσον γνωρίζω τις προθέσεις των υπολοίπων Ελλήνων Βουλευτών και Ευρωβουλευτών που μετέχουν σε αυτά τα fora μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι θα δώσουμε αυτή τη μάχη. Πρέπει όμως να καταστήσουμε σαφές ότι δεν ζητάμε την τιμωρία και την εξόντωση της Τουρκίας. Ζητάμε μόνο την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Γιατί μόνο αυτή μπορεί να διασφαλίσει το μέλλον . Μόνο αυτή μπορεί να αποκλείσει την επανάληψη θλιβερών φαινομένων ώστε να μην ξαναζήσει η ανθρωπότητα τέτοιου είδους θηριωδίες.