«Πρέπει να στηριχτούν από τις τράπεζες οι επενδύσεις των ελληνικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια» τονίζει στην «Ι» ο υφυπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και διαφωνεί ανοικτά με τις περί του αντιθέτου συστάσεις του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργου Προβόπουλου!
Στο γραφείο του, στον πέμπτο όροφο του κτιρίου του υπουργείου, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης οργανώνει το επόμενο «διπλωματικό – επιχειρηματικό» του ταξίδι… Υφυπουργός Εξωτερικών, στα 40 του χρόνια, με αρμοδιότητα την οικονομική διπλωματία, βουλευτής από τα 28 του, με μεταπτυχιακά στο Harvard στον τομέα των Διεθνών Σχέσεων, έχει πέσει με δύναμη στη δουλειά. Αφήστε, δε, που κάθε τόσο η Ντόρα Μπακογιάννη τον καλεί σε συνεργασία και ζητά συνεχώς ενημέρωση…
«Με απασχολεί πολύ η πορεία της ελληνικής οικονομίας μέσα στη διεθνή κρίση και προσπαθώ να πείσω τους επιχειρηματίες ότι ο ευρωπαϊκός χώρος είναι πεπερασμένος και ότι αν δεν βγούμε «πιο έξω» είμαστε καταδικασμένοι…».

Ερ: Και ποια είναι η ανταπόκρισή τους;
Απ: Διακρίνω ατολμία, που πηγάζει από ανασφάλεια. Οι επιχειρηματίες κυνηγούν τις τράπεζες για να πάρουν δάνεια και οι τράπεζες κάνουν τη δική τους πολιτική.

Ερ: Ναι, αλλά ο Γ. Προβόπουλος συνέστησε να μη βγουν προς τα Βαλκάνια – άρα «προς τα έξω» - τα χρήματα που θα δανειστούν οι τράπεζες από το Δημόσιο.

Απ: Το είπε. Και κατά τη γνώμη μου είναι λάθος αυτή η θέση. Είναι λάθος να συνιστάς στις τράπεζες να μην στηρίξουν τις ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια. Συνιστάς, δηλαδή, συρρίκνωση του ζωτικού χώρους στον οποίο αναπτυχθήκαμε την τελευταία δεκαετία. Άποψή μου είναι να μην κλείσουν οι στρόφιγγες προς τα Βαλκάνια. Θα είναι καταστροφή για την Οικονομία αλλά και για τα εθνικά μας συμφέροντα. Η τοποθέτηση του Γ. Προβόπουλου μπορεί να ακούγεται καλά στους Έλληνες καταναλωτές αλλά δε συμβάλλει στην τόνωση της πολιτικής μας επιρροής στη ΝΑ Ευρώπη.

Ερ: Υπάρχει πεδίο δράσεως εκτός Βαλκανίων;

Απ: Κάθε κρίση φέρνει ευκαιρίες. Και αυτή την ώρα η χώρα μας πρέπει να ανοιχθεί οικονομικά προς τη Β. Αφρική, τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Και αυτή η πολιτική μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο μέσω της διείσδυσης των ελληνικών επιχειρήσεων. Πιστεύω ακόμη ότι μια από τις μεγάλες ευκαιρίες που θα έχει η ελληνική επιχειρηματικότητα τα επόμενα χρόνια είναι το Ιράκ! Το 2010, με την αποχώρηση των Αμερικανών, θα σημάνει συναγερμός ανοικοδόμησης και ανασυγκρότησης. Βεβαίως οι κατασκευαστικές θα έχουν το προβάδισμα, αλλά υπάρχει πεδίο και για τις εταιρίες παροχής υπηρεσιών Υγείας και παροχής υπηρεσιών Εκπαίδευσης. Για το Ιράκ, πάντως, χρειάζεται σοβαρή ενασχόληση. Στο υπουργείο Εξωτερικών θεωρούμε την οικονομική διπλωματία πολύ σοβαρή υπόθεση. Τα παραδοσιακά μας εξαγωγικά προϊόντα στηρίζονται, ήδη, από τον ΟΠΕ αλλά και από άλλους φορείς – εμείς ανοίγουμε την πόρτα σε στρατηγικές συμμαχίες (κατασκευές – Υγεία – φάρμακο – Εκπαίδευση) και στηρίζουμε με πληροφόρηση τους επιχειρηματίες, στις περιοχές που δεν έχουν αναπτύξει δικά τους δίκτυα, κυρίως στη Ν.Ασία.

Ερ: Έχει χτυπήσει η κρίση τις περιοχές που προαναφέρατε;

Απ: Η κρίση μας χτυπά όλους. Οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες όμως, υφίστανται λιγότερες απώλειες. Θα σας φέρω για παράδειγμα την Ουκρανία, που σήμερα βρίσκεται στη δίνη μιας μεγάλης κρίσεως. Όταν αρχίσει να συνέρχεται θα προσφέρει επενδυτικές ευκαιρίες μεγαλύτερες από αυτές που προσέφερε όταν έπεσε το κομμουνιστικό καθεστώς! Οι Ελληνικές επιχειρήσεις είναι μικρές και ευέλικτες σε αντίθεση με τους μεγάλους πολυεθνικούς κολοσσούς, που γονατίζουν ο ένας μετά τον άλλον. Γι’ αυτό πιστεύω στην Ελληνική επιχείρηση και την ελληνική επιχειρηματικότητα. Και γι’ αυτό συνιστώ στους επιχειρηματίες μας τόλμη και θάρρος. Δεν θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση την κάμψη του τουρισμού και την μείωση του ναυτιλιακού συναλλάγματος αν δεν στρέψουμε το ενδιαφέρον μας στις περιοχές που μεγάλωσαν την Ελλάδα.

Ερ.:Βλέπετε στο βάθος εκλογές;
Απ.: η οικονομική κρίση χρειάζεται σταθερή και αποφασιστική κυβέρνηση.. Η εκλογολογία βλάπτει σοβαρά την Οικονομία. Ανεξάρτητα από το πολιτικό κόστος, οφείλουμε να λάβουμε τις σοβαρές αποφάσεις που απαιτεί η κρίση. Νότα αισιοδοξίας είναι η έκθεση της Κομισιόν που παρουσιάζει ελάχιστη αύξηση ( αλλά αύξηση) στο ΑΕΠ για το 2009. Και ξέρετε καλά ότι οι προβλέψεις της Κομισιόν κινούνται συνήθως πολύ πιο χαμηλά από ότι κινείται στο τέλος η Ελληνική οικονομία. Με δύο λόγια θα έλεγα ότι πρέπει να πορευτούμε όχι με ορίζοντα τις εκλογές αλλά με πυξίδα τις οικονομικές εξελίξεις.