Είναι ιδιαίτερη χαρά και μεγάλη τιμή ν’ ανταποκρίνομαι στην πρόσκλησή σας. Και είναι μεγάλη συγκίνηση να βρίσκομαι σε αυτά τα θρανία και αμφιθέατρα, εδώ όπου οι ΔΑΠίτες και οι ΔΑΠίτισες έδιναν, δίνουν και θα δίνουν καθημερινά τη μάχη για ιδέες, αξίες και αρχές. Μια μάχη απέναντι στην αλαζονεία τον εμπαιγμό και την αδιαφορία. Βρισκόμαστε λίγες ώρες πριν από το άνοιγμα της κάλπης και είμαι βέβαιος ότι με τον τρόπο που εσείς γνωρίζετε θα δώσετε και πάλι ένα ξεκάθαρο μήνυμα για την απογοήτευση, την αβεβαιότητα και την αγωνία της σπουδάζουσας νεολαίας που έχει προκαλέσει η χρεοκοπημένη εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης. Δαπίτες και Δαπίτισες Αντίπαλοι μας δεν είναι οι συμφοιτητές σας, δεν είναι όσοι δεν ασπάζονται τις ίδιες απόψεις και θέσεις. Αντίπαλοι μας είναι αυτοί που αν και έχουν καταδικαστεί από τους αγώνες σας εξακολουθούν να κρατούν την σπουδάζουσα νεολαία, όμηρο της αδιαφορίας τους, των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και της ανάγκης τους να κρατήσουν την καρέκλα της εξουσίας. Γι’ αυτό φίλες και φίλοι το μήνυμα που πρέπει να στείλετε και είμαι βέβαιος ότι θα το στείλετε είναι το μήνυμα της νίκης, Το μήνυμα ότι ήρθε η ώρα να βάλουμε ένα τέλος στον εμπαιγμό. Το μήνυμα ότι τα αμφιθέατρα γίνονται τα εφαλτήρια για μια επανάσταση ενάντια στην συντήρηση, την διάλυση της εκπαίδευσης, και την απαξίωση των τίτλων που επιδιώκετε να αποκτήσετε. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ τα τελευταία 14 χρόνια αναδεικνύεται πρώτη δύναμη. Έχει αποδείξει στην πράξη την φερεγγυότητα της, τη συνέπεια λόγου και πράξεων της. Για να κάνουμε όμως το άλμα προς τα εμπρός χρειαζόμαστε την συστράτευση όλων όσων στέκονται κριτικά απέναντι στα τεκταινόμενα. Χρειαζόμαστε όσους βρίσκονται μακριά από την κορυφαία εκλογική διαδικασία. Η αποχή σημαίνει ανοχή και αδιαφορία για τα τεκταινόμενα, σημαίνει αδιαφορία για το ίδιο τους μέλλον, στοιχεία που δεν χαρακτηρίζουν τους νέους ανθρώπους. Φίλες και φίλοι Πριν από ένα χρόνο λίγο πριν τις εκλογές βρέθηκα στο ΤΕΙ Χαλκίδας και δυστυχώς όσα προβλήματα περιέγραψα τότε για τα ΤΕΙ καλούμαι και σήμερα να τα επαναλάβω. Για το λόγο αυτό φίλες και φίλοι καλείστε να αποδείξετε ποιος εκπροσωπεί την συντήρηση. Ποιος εκπροσωπεί την στασιμότητα, το κατεστημένο της μιζέριας και ποιοι είναι αυτοί που στέκονται εμπόδιο στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στις ίσες ευκαιρίες και στον πραγματικό εκσυγχρονισμό. Από το 1983 οπότε και ιδρύθηκαν τα ΤΕΙ, από τότε που οι αγώνες ήταν δύσκολοι, το ΠΑΣΟΚ και η ΠΑΣΠ μιλούσαν για την περίφημη ανωτατοποίηση. Είκοσι χρόνια μετά το σύνθημα επικαιροποιήθηκε, νομοθετήθηκε και τελικά αποδεικνύεται ότι το όλο εγχείρημα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα τρικ προκειμένου να δημιουργηθούν εντυπώσεις και να εξαπατηθεί η σπουδάζουσα νεολαία. Πως είναι δυνατόν να μιλάμε για ανωτατοποίηση όταν για παράδειγμα τα ΤΕΙ είναι τα μοναδικά ιδρύματα σε όλη την Ευρώπη που δεν δικαιούνται μεταπτυχιακά ερευνητικά προγράμματα. Πως είναι δυνατόν να μιλάμε για ανωτατοποίηση όταν η χρηματοδότηση των ΑΕΙ σε σχέση με τα ΤΕΙ είναι τρία προς ένα και αυτή με την πρόσβαση που υπάρχει στα κοινοτικά προγράμματα να καταλήγει στο επτά προς ένα. Για ποια ανωτατοποίηση δικαιούται να μιλάει η κυβέρνηση όταν για παράδειγμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων το πρόγραμμα σπουδών είναι ίδιο με αυτό των ΑΕΙ αλλά οι απόφοιτοι των ΤΕΙ έχουν περιορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα; Ειδικά σε αυτό το θέμα των επαγγελματικών δικαιωμάτων αποδεικνύεται πλήρως η ανικανότητα της κυβέρνησης και η αδιαφορία της να επιλύσει τα ουσιαστικά προβλήματα της σπουδάζουσας νεολαίας. Εκτός όμως από τα βασικά μειονεκτήματα στο περιεχόμενο της νομοθετικής ρύθμισης που ακυρώνουν εκ των πραγμάτων την προπαγάνδα περί αναβάθμισης των ΤΕΙ στην παρούσα κυβέρνηση θα πρέπει να χρεωθεί η απίστευτη προχειρότητα και η έλλειψη διαλόγου για τις προθέσεις της. Αυτή η προχειρότητα οδήγησε την αντιδικία στο Συμβούλιο της Επικρατείας και κράτησε τις σχολές κλειστές για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με θύματα αποκλειστικά και μόνο τους σπουδαστές. Δαπίτισες και Δαπίτες Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η ΠΑΣΠ υπερασπίζονται μια πολιτική που κόβεται και ράβεται στα μέτρα του εκάστοτε υπουργού και των προσωπικών του φιλοδοξιών. Από την υποτιθέμενη μεταρρύθμιση Αρσένη περάσαμε τώρα στην απορύθμιση του Ευθυμίου και το ερώτημα που γεννάται πλέον είναι τι μπορεί να περιμένει η νεολαία από μια κυβέρνηση και μια παράταξη που σε όλους τους τομείς του δημοσίου βίου συνδέει την παρουσία της με την αδυναμία της να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις. Όταν μια κυβέρνηση αδυνατεί να επιλύσει επί σειρά ετών μερικά ουσιαστικά προβλήματα που αφορούν το πιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας πως και με ποια πολιτική θα προσέλθουν στον διάλογο που ξεκίνησε στους κόλπους της ΕΕ για την οικοδόμηση του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης; Επειδή φαντάζομαι ότι όλοι ακούσατε τον ίδιο τον Πρωθυπουργό να μιλάει για την περιβόητη σύγκλιση πρέπει να επισημάνουμε ότι με τα δεδομένα που έχουν δημιουργήσει οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ είναι ανέφικτος ο στόχος αυτός για το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα καθώς σύμφωνα με την στατιστική της Eurostat, οι δαπάνες ανά σπουδαστή στη χώρα μας ανέρχονται μόλις το 41% του μέσου όρου των δαπανών ανά σπουδαστή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να κατέχει σταθερά την τελευταία 15η θέση, με προτελευταία την Ισπανία αλλά με ποσοστό 70%. Είναι βέβαιο φίλες και φίλοι ότι όλα αυτά τα γνωρίζετε και απασχολούν έντονα όχι μόνο εμάς που ανήκουμε στην μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη αλλά το σύνολο των σπουδαστών που αγωνιούν για τις συνθήκες που θα συναντήσουν αύριο στην αγορά εργασίας. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος για τον οποίο η μάχη σας έχει ουσία και περιεχόμενο. Αυτός είναι ο λόγος που εσείς καλείστε να δώσετε το σύνθημα της αλλαγής και της νέας πορείας. Εσείς έχετε την χρυσή ευκαιρία να χαράξετε τη νικηφόρα πορεία. Να συμπαρασύρεται την παρακμή και την μιζέρια. Να φέρετε την ελπίδα και την προοπτική ξανά στο προσκήνιο. Να δείξετε ότι το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει. Δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη. ΔΑΠίτες και ΔΑΠίτισσες Έπρεπε ήδη να έχουμε μια συγκροτημένη και αποτελεσματική πολιτική για την επιτάχυνση της αναπτυξιακής διαδικασίας και την τόνωση της απασχόλησης. Η διεύρυνση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων σέρνει τον τόπο στην εφιαλτική προοπτική της κοινωνίας των δύο τρίτων. Η έκρηξη της ανεργίας και η κοινωνική περιθωριοποίηση μόνο δεινά επιφυλάσσουν. Σημαίνουν ανθρώπινο δράμα. Σημαίνουν παράλυση του κοινωνικού ιστού. Επιφέρουν αρνητικές συνέπειες ακόμη και στην ίδια την εθνική οικονομία μας. Οι τάσεις που διαμορφώνονται σήμερα είναι εφιαλτικές. Και στις τάσεις αυτές πρέπει να βάλουμε οριστικό τέλος. Με κοινούς αγώνες. Με κοινές προσπάθειες. Δώστε λοιπόν το σύνθημα της νίκης. Για μια Ελλάδα δυνατή. Για μια νεολαία δυνατή. Για μια ΔΑΠ-ΝΔΦΚ νικηφόρα μαζική.