Κατ’ αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο Ηλιούπολης τον αγαπητό Γιάννη Αναγνώστου αλλά και το ΕΚΕΜ - που από το 1988 μελετά συστηματικά τα ευρωπαϊκά θέματα - για την τιμητική πρόσκληση να παρευρεθώ και να μιλήσω σε αυτήν την εξαιρετική εκδήλωση για την πορεία της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το μέλλον του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Αγαπητές φίλες και φίλοι
Όπως γνωρίζετε έχουν περάσει τριάντα χρόνια μετά την υπογραφή της Πράξης Προσχώρησης της Ελλάδας στην ΕΟΚ.
Το όραμα και η διορατικότητα του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, το όνειρό του για μια ενωμένη Ευρώπη με μια Ελλάδα σύγχρονη και ισχυρή συνεχίζει να μας εμπνέει και να μας κινητοποιεί.
Μέσα από αυτήν την διαδρομή των τριάντα χρόνων, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες πολίτες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, ενστερνίζονται το όραμα της ενωμένης Ευρώπης και συνδέουν το αναπτυξιακό μέλλον της Χώρας με την πολιτική πρόοδο της Ευρώπης.
Σήμερα, η Ελλάδα αξιοποιεί στο έπακρο τις δυνατότητες που της προσφέρει η συμμετοχή της στην ΕΕ. Για μας η ενωμένη Ευρώπη είναι όχημα που αποτρέπει απειλές και κινδύνους, θωρακίζει το μέλλον της χώρας και λειτουργεί σταθερά ως «πολλαπλασιαστής ισχύος» της παρουσίας μας στον κόσμο. Η συμμετοχή μας έχει προσδώσει στην Πατρίδα μας πολιτική και διπλωματική ισχύ.
Η προστιθέμενη αξία των ευρωπαϊκών πολιτικών στην καθημερινότητα των Ελληνίδων και των Ελλήνων, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού.
Με τα συγχρηματοδοτούμενα αναπτυξιακά προγράμματα (ΚΠΣ) η Ελλάδα:
- απέκτησε σύγχρονες βασικές υποδομές,
- αναβάθμισε την ανταγωνιστικότητά της,
- στήριξε την επιχειρηματικότητα
- και δημιούργησε χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Από τις προηγούμενες ευρωπαϊκές εκλογές, το 2004, προωθήθηκαν έργα και δράσεις που αλλάζουν το αναπτυξιακό τοπίο τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην περιφέρεια.
Όποιος αμφιβάλει γι’ αυτά τα επιτεύγματα δεν έχει παρά να φανταστεί τις περιπέτειες στις οποίες θα είχαμε εμπλακεί, αν η Ελλάδα αντί να είναι σήμερα στην καρδιά της Ε.Ε, βρισκόταν μαζί με την Τουρκία και άλλα βαλκανικά κράτη στον προθάλαμο αναμονής για ένταξη στην Ένωση.
Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πως θα ήταν η οικονομία αν η Ελλάδα δεν ήταν στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Ευρώ.
Αν δεν υπήρχε η προσωπική επιτυχία του πρωθυπουργού στη διαπραγμάτευση για τα κοινοτικά κονδύλια της προγραμματικής περιόδου 2007 – 2013. Από την σθεναρή στάση που κράτησε, η Ελλάδα κατάφερε να εξασφαλίσει πολύ περισσότερα χρήματα από τα 19 δις Ευρώ του Γ’ ΚΠΣ.
Και πρέπει να σημειωθεί ότι η διαπραγμάτευση αυτή έγινε μέσα σε ένα ιδιαίτερα δυσμενές περιβάλλον καθώς μερίδιο στα κοινοτικά κονδύλια διεκδικούσαν 25 κράτη μέλη και όχι 15.
Σήμερα, τα έργα του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ) αποτελούν τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή ένεση που έγινε ποτέ στη χώρα μας. Με κοινοτικούς πόρους 25 δις ευρώ από το ΕΣΠΑ συν τις αγροτικές επιδοτήσεις και τις δαπάνες για την ανάπτυξη της υπαίθρου και την αλιεία, ο στόχος για την ανάδειξη μιας ισχυρής, ανταγωνιστικής και ευημερούσας Ελλάδας μπορεί να υλοποιηθεί.
Προσωπικά πιστεύω ακράδαντα ότι ο στόχος αυτός είναι ρεαλιστικός. Η ένταξή μας στη ζώνη του ευρώ αποτελεί δικλείδα ασφαλείας στους κινδύνους και τις αβεβαιότητες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Αυτή η μεγάλη δοκιμασία για τις Ευρωπαϊκές οικονομίες τις κοινωνίες, τους θεσμούς και την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως και κάθε άλλη πρόκληση.
Πρέπει να την μετατρέψουμε σε ευκαιρία. Ευκαιρία να αξιολογήσουμε τις πολιτικές μας και να διατρανώσουμε ένα από τα πολυτιμότερα πλεονεκτήματα του ευρωπαϊκού εγχειρήματος: την Αλληλεγγύη. Η ικανότητά μας να δράσουμε αποτελεσματικά και συντονισμένα θα καταδείξει στους Ευρωπαίους πολίτες ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα αφορά άμεσα τις ανησυχίες και τα προβλήματά τους.
Σε αυτήν την περίοδο διεθνούς αστάθειας ήταν τουλάχιστον ατυχές το γεγονός ότι στο τιμόνι της Ευρώπης βρέθηκε μία χώρα διχασμένη και αποστασιοποιημένη από τις μεγάλες προκλήσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής.
Η τσεχική προεδρία, με την ενέργεια του Προέδρου της χώρας Βάτσλαβ Κλάους να προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο κατά της Συνθήκης της Λισαβόνας και με την ενέργεια του να μην δεχθεί να βάλει στο γραφείο του τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που έχουν όλοι οι πρωθυπουργοί και πρόεδροι των 27 κρατών μελών, έδειξε από πολύ νωρίς ότι δεν θα μπορούσε να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Δυστυχώς αυτοί οι φόβοι επιβεβαιώθηκαν.
Με δεδομένο ότι η Τσεχική Προεδρία διαδέχθηκε τη Γαλλική αναδείχθηκε και το μεγάλο ηγετικό έλλειμμα στην Ευρώπη. Θυμίζω ότι με το Νικολά Σαρκοζί στο τιμόνι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου το β’ εξάμηνο του 2008 ήταν η πρώτη φορά με αφορμή τον πόλεμο στη Γεωργία που η ΕΕ ανέδειξε την τεράστια πολιτική της επιρροή και τον σταθεροποιητικό ρόλο που μπορεί και πρέπει να διαδραματίζει.
Ήταν η πρώτη φορά που η Ευρώπη υποσκέλισε τις ΗΠΑ στη διαδικασία της ειρήνευσης και κατάφερε να είναι η ίδια ο απόλυτος εκφραστής των ευρωπαϊκών στρατηγικών συμφερόντων.
Δυστυχώς για την Ευρώπη, τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τους ευρωπαίους πολίτες αυτή ήταν μια φωτεινή εξαίρεση.
Μια εξαίρεση όμως που δεν πρέπει να μας απογοητεύσει.
Πρέπει να μας κινητοποιήσει για να γίνει πράξη η πολιτική ένωση και να αποκτήσει σάρκα και οστά η ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα.
Φίλες και Φίλοι
Τον τελευταίο καιρό και μετά την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη πολλοί έσπευσαν να πουν ότι αυτή η κρίση ήταν το κύκνειο άσμα του φιλελευθερισμού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακρίβεια.
Η ασυδοσία των τραπεζών, η απληστία των στελεχών, η θεώρηση της αυτόρύθμισης δεν έχουν καμία σχέση με την ιδεολογία που εμείς πρεσβεύουμε. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Ελληνικές τράπεζες στο σύνολο τους δεν εκτέθηκαν στα λεγόμενα τοξικά ομόλογα και μπορούν να διατηρήσουν την ηγετική θέση που κατέχουν στην Ελληνική αγορά αλλά και την αγορά των Βαλκανίων.
Ακόμα μια ανακρίβεια αφοράς την πορεία της Ελληνικής οικονομίας. Τον Οκτώβριο του 2008 οι επίσημες αναφορές για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη ήταν στο 1%. Τον Φεβρουάριο του 2009 έπεσαν στο - 1,9% και τον Απρίλιο αναθεωρήθηκαν εκ νέου και έπεσαν στο -5%.
Η ανάπτυξη υποχωρεί παντού. Οι 25 από τις 27 χώρες της Ένωσης θα έχουν μείωση του Ακαθάριστου Προϊόντος τους.
Μπήκαν ήδη στο στάδιο της ύφεσης. Αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί για την Ελλάδα.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προβλέπει για την χώρα μας μηδενική ανάπτυξη για το 2009 αλλά το πιο πιθανό είναι στο τέλος του έτους να έχουμε διατηρήσει το θετικό πρόσημο.
Ένα επιπλέον κρίσιμο κατά την γνώμη μου στοιχείο για το μέλλον της ΕΕ είναι ότι και η πολιτική του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο οποίο ανήκει η Ν.Δ. στοχεύει σε μια υπεύθυνη κοινωνική οικονομία της αγοράς.
Αυτή η στόχευση είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
Αποτελεί τη μόνη βιώσιμη λύση αλλά και τη βέλτιστη απάντηση στη σημερινή κρίση.
Η ισορροπία μεταξύ αγοράς και κοινωνικής ευθύνης συνιστά την πεμπτουσία του οράματος αυτού που εν τέλει μας διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες ιδεολογίες.
Ισορροπία μεταξύ της ελευθερίας του ατόμου και της κοινωνικής ευθύνης, της επιχειρηματικότητας και της κοινωνικής συνοχής.
Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να αξιοποιήσουμε την αγορά ως εργαλείο δημιουργίας πλούτου και ευημερίας και, κατόπιν πρέπει ο πλούτος να κατανεμηθεί με τρόπο παραγωγικό και κοινωνικά υπεύθυνο.
Για την Κυβέρνησή μας, τη Νέα Δημοκρατία και το ΕΛΚ το μέλλον των πολιτών είναι συνδεδεμένο με μια Ευρώπη με προστιθέμενη αξία στην καθημερινή τους ζωή.
Μια Ευρώπη πιο κοντά στους πολίτες, λιγότερο γραφειοκρατική και απρόσωπη.
Μια Ευρώπη περισσότερο δημοκρατική, περισσότερο δυναμική, αποτελεσματική, ασφαλή και ενωμένη.
Η πρόκληση που έχουμε μπροστά μας είναι να αναζωογονήσουμε τη δύναμη του ευρωπαϊκού οράματος. Κι αυτό μπορούν να το επιτύχουν μόνον οι δυνάμεις που αγωνίζονται και διεκδικούν «περισσότερη Ευρώπη». Οι δυνάμεις που εγγυώνται πως απέναντι στις προκλήσεις, έχουν την ικανότητα να παράγουν χειροπιαστά αποτελέσματα. Για αυτό και η ψήφος στις εκλογές της 7ης Ιουνίου 2009 είναι πράξη ύψιστης πολιτικής ευθύνης.
Το ιστορικό επίτευγμα δείχνει πως η Νέα Δημοκρατία έβαζε, βάζει και θα βάζει πάνω απ’ όλα το συμφέρον του τόπου.
Μακριά από κραυγές και λαϊκισμούς.
Μακριά από εξαλλοσύνες και φθηνές σκοπιμότητες.
Τριάντα χρόνια μετά, είναι δυστυχώς αλήθεια πως κάποιοι δεν έχουν πάρει το σκληρό μάθημα της ιστορίας.
Μένουν στην ίδια τάξη.
Στην τάξη της ανευθυνότητας, της ίντριγκας και της παραπολιτικής.
Βλέπετε και σήμερα την προσπάθεια που καταβάλλουν. Με ατέρμονη σκανδαλολογία, με ύβρεις, με λοιδωρίες, με προσωπικές επιθέσεις προσπαθούν να δημιουργήσουν σύγχυση.
Να συσκοτίσουν το διακύβευμα των ευρωεκλογών.
Τα θυσιάζουν όλα για την καρέκλα. Ε, λοιπόν…. δεν θα τους κάνουμε τη χάρη!
Δεν θα επιτρέψουμε να μπει η χώρα σε περιπέτειες. Δεν παραγνωρίζουμε ότι από τις ευρωεκλογές θα υπάρξει ένα πολιτικό μήνυμα.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα κριθεί όμως στις εθνικές εκλογές και όχι τώρα.
Τώρα έχουμε χρέος με την ψήφο μας να συνδιαμορφώσουμε τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Να μην αφήσουμε να χαραχθεί το μέλλον ερήμην μας
Στην κρίσιμη μάχη των ευρωεκλογών πάμε με ψηλά το κεφάλι.
Πάμε με αυτοπεποίθηση με τις αρχές μας και τα ιδανικά μας.
Πάμε με την τιμή και την περηφάνια να είμαστε το μόνο αληθινά ευρωπαϊκό κόμμα στην Ελλάδα.
Περισσότερη Ευρώπη δεν μπορεί να εγγυηθεί παρά το αληθινά ευρωπαϊκό κόμμα της Ελλάδας, η Νέα Δημοκρατία.