Σημεία ομιλίας ΥΦΥΠΕΞ κ. Μ. Βαρβιτσιώτη στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας & Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής
κατά τη διάρκεια
α. Κύρωσης του Προσθέτου Πρωτοκόλλου στις Συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949
β. «Κύρωσης του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Εμπορίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας σχετικά με το πλαίσιο της Σινοελληνικής Επίσημης Αναπτυξιακής Συνεργασίας».


Κυρίες και κύριοι,
νομίζω το πρόσθετο πρωτόκολλο στις συμβάσεις της Γενεύης που καθιερώνει την «ερυθρά κρύσταλλο» ως διακριτικό διεθνές σύμβολο προστασίας των αμάχων, προστασίας των τραυματιών και συνδρομής σε περίπτωση πολέμου θα πρέπει να μας χαροποιεί. Θα ήθελα να κάνω δύο-τρεις παρατηρήσεις, κύριε Πρόεδρε σε σχέση καταρχήν με όσα είπαν οι συνάδελφοι.
Σε σχέση με την εθνική σημασία η οποία αποδίδεται ή όχι στην «ερυθρά κρύσταλλο», αυτό το οποίο προσπάθησε να πετύχει ο διεθνής ερυθρός σταυρός, μέσα από την καθιέρωση αυτού του πρόσθετου συμβόλου είναι ακριβώς η αποφυγή οποιουδήποτε θρησκευτικού, εθνικού ή άλλου συμβολισμού. Μπαίνουμε πραγματικά σε μια εποχή στην οποία η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει το ότι η ανθρώπινη ύπαρξη έχει πολύ πιο μεγάλη σημασία, πέρα από το τι κάθε άνθρωπος πιστεύει. Νομίζω ότι είναι ένα σημάδι που δείχνει πρόοδο της παγκόσμιας σκέψης, έστω και αν κάποιοι σήμερα στον πλανήτη μας θέλουν να επιστρέφουν σε πολύ πιο φονταμενταλιστικές διαθέσεις και να μην κάνουν σεβαστά κανένα άλλο σύμβολο πλην από αυτά που χρησιμοποιούν οι ίδιοι. Γι’ αυτό πιστεύω και θα δεχθώ την ευχή της κυρίας Φιλίνη αλλά και των υπολοίπων συναδέλφων, αυτό το σύμβολο να γίνει πραγματικά αποδεχτό και σεβαστό ιδιαίτερα σε περιοχές που βλέπουμε ότι υπάρχει πόλεμος ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικών θρησκειών, διαφορετικών φυλών, διαφορετικών δογμάτων, πράγμα το οποίο μπορώ να σας ενημερώσω ότι μέχρι σήμερα δεν έχει επιτευχθεί.
Όσον αφορά την καθυστέρηση της κύρωσης του συγκεκριμένου πρωτοκόλλου από την εθνική αντιπροσωπεία, υπάρχει ένα θέμα συνολικότερο και προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Μπορώ να σας πω ότι είμαστε σε πολύ καλό δρόμο. Έχουμε δρομολογήσει πλέον την κύρωση σχεδόν του συνόλου των διεθνών συμβάσεων που έχουμε υπογράψει. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις όμως, διεθνείς συμβάσεις οι οποίες γίνονται πριν από δύο ή τρία χρόνια, η ελληνική Κυβέρνηση αν δεν είναι από τις επισπεύδουσες ή από αυτές που έχουν άμεσο και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την επικύρωσή τους περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθούν στην πράξη. Αν οι καιροί ή οι συνθήκες τις ξεπεράσουν ή αν υπάρχει στα σπάργανα η αναθεώρηση κάποιας τέτοιας σύμβασης, τότε χρειάζεται οπωσδήποτε η επικύρωση από το κοινοβούλιο. Θεωρούμε και δίνουμε ιδιαίτερο βάρος στην κατοχύρωση και στην επικύρωση των διεθνών συμβάσεων και γι’ αυτό θα δείτε και το επόμενο διάστημα μια σειρά από αυτές να έρχονται προς συζήτηση στην Επιτροπή.
Σε ό,τι αφορά τις παρατηρήσεις σε σχέση με αυτό, διακατεχόμενες από ένα έντονο όχι αντιπολιτευτικό αλλά «αντιΝΑΤΟϊκό» μένος, η επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ αύριο και μεθαύριο στην Αθήνα, που δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο παρά με μία συζήτηση στην οποία πρέπει να κάνει η Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι από τα ιδρυτικά μέλη της συμμαχίας, πάνω από εξήντα χρόνια και αυτό το οποίο οφείλουμε να κάνουμε είναι με τον καινούριο Γενικό Γραμματέα, για τον οποίο και εμείς συμφωνήσαμε για την ανάδειξή του, τον πρώην Πρωθυπουργό της Δανίας, τον κύριο Rasmussen, όχι μόνο να τον ενημερώσουμε για το ποια είναι η κατάσταση στο Αιγαίο, τι αντιμετωπίζουμε σήμερα στον εθνικό μας εναέριο χώρο, αλλά να τον ενημερώσουμε και πάνω από όλα για τα άλλα θέματα, της ασφάλειας που έχουν να κάνουν με την αθρόα εισροή λαθρομεταναστών, για τα θέματα της επιτήρησης του θαλασσίου και εναερίου χώρου και βέβαια να εμμείνουμε στην απόφαση η οποία επιβεβαιώθηκε και στην τελευταία Σύνοδο του ΝΑΤΟ, στην απόφαση που έλαβε πέρυσι η Συμμαχία στο Βουκουρέστι σχετικά με την ένταξη της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στην Συμμαχία.
Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό να διατηρούμε, όχι μόνο στενή τη συνεργασία με την Γενική Γραμματεία του ΝΑΤΟ, αλλά μέσα από το ΝΑΤΟ να αξιοποιούμε τη συμμετοχή μας για την περαιτέρω εξασφάλιση τόσο της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας όσο και των εθνικών δικαίων και πάνω από όλα βεβαίως την αντιμετώπιση του θέματος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Νομίζω λοιπόν ότι η συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ, σε καμία περίπτωση δεν μειώνει την εθνική κυριαρχία, το αντίθετο μπορώ να πω ότι την επαυξάνει.
Τώρα σε όσες περιπτώσεις τα σύμβολα προστασίας της ιατρικής βοήθειας στο πεδίο της μάχης δεν έχουν τηρηθεί, η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες που όχι μόνο καταδικάζει τέτοιου είδους ενέργειες, αλλά και μέσα από την παρουσία της στην Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει ώστε αυτές οι ενέργειες να καταδικαστούν στον υψηλότερο βαθμό. Θα θυμίσω πολύ αποφασιστικά και τις δηλώσεις των αρμόδιων Επιτρόπων στην περίοδο της κρίσης της Γάζας και ιδιαίτερα του Επίτροπου Μισέλ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που με πολύ αυστηρό τόνο και με πάρα πολύ έντονο ύφος καταδίκασε τον βομβαρδισμό του νοσοκομείου που βρισκόταν στην Λωρίδα της Γάζας. Άλλωστε γι’ αυτό το νοσοκομείο το οποίο λειτουργούσε και υπό την αιγίδα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, η ελληνική Κυβέρνηση έχει ήδη δεσμεύσει κονδύλια για την ανασύστασή του, την ανασυγκρότησή του και τον πλήρη εξοπλισμό του και την γρήγορη επαναλειτουργία του.
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι σε κάθε μια από τις μεγάλες διεθνείς κρίσεις του τελευταίου διαστήματος, η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες δυνάμεις που συνέδραμαν με ανθρωπιστική και ιατρική βοήθεια και αυτό δείχνει μια προσήλωση που έχουμε και σαν εθνική πολιτική, αλλά νομίζω, αντιπροσωπεύοντας το σύνολο των αισθημάτων του ελληνικού λαού ότι αισθανόμαστε ως μια δύναμη ειρήνης, ανθρωπιάς στην περιοχή και ότι σε οποιεσδήποτε κρίσεις αναφύουν, η Ελλάδα έχει να παίξει ένα καθοριστικό ρόλο και για την ειρήνευση αλλά και για την ανασυγκρότηση. Με αυτές τις λίγες σκέψεις, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τα κόμματα της Βουλής για την συμφωνία τους στην κύρωση του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Συνθήκης της Γενεύης.
Σε ό,τι αφορά την Κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Εμπορίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας σχετικά με το πλαίσιο της Σινοελληνικής Επίσημης Αναπτυξιακής Συνεργασίας, θα ήθελα Κύριε Πρόεδρε, σταχυολογώντας ορισμένα από αυτά τα οποία ειπώθηκαν, να σας πω ότι η Συμφωνία την οποία υπογράφουμε αφορά στην αναπτυξιακή συνεργασία. Ακριβώς επειδή η αναπτυξιακή συνεργασία είναι στα πρώτα της βήματα στην Κίνα, η κοινότητα των μη κυβερνητικών οργανώσεων, που συμμετέχει σε αναπτυξιακές αποστολές υπογράφει το συγκεκριμένο Μνημόνιο Συνεργασίας.

Αυτό σημαίνει ότι στο πλαίσιο αυτού του Μνημονίου Συνεργασίας δίνεται η δυνατότητα στις δύο χώρες και σε όλους αυτούς τους τομείς που αναφέρονται στο Μνημόνιο, να δράσουν από κοινού σε τρίτες χώρες και βέβαια, οι ελληνικές μη κυβερνητικές οργανώσεις να δρουν στην Κίνα. Μάλιστα, για το 2009, στην προκήρυξη που εξέδωσε η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών, η γνωστή ΥΔΑΣ, η οποία χρηματοδοτεί τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, στις προτεραιότητες που θέτει είναι ακριβώς και η υποβολή προτάσεων από την κοινότητα των συνεργατών μας των μη κυβερνητικών οργανώσεων, στα πλαίσια του Σινοελληνικού Μνημονίου Συνεργασίας.
Σε ό,τι αφορά στα υπόλοιπα θέματα, σε σχέση με την πολιτική μας απέναντι στην Κίνα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα τελευταία χρόνια και η Κίνα έκανε ανοίγματα και η Ελλάδα προσπάθησε πάρα πολύ και με την προηγούμενη και με αυτή την κυβέρνηση, να διευρύνει το πλαίσιο των σχέσεών της με την Κίνα. Οι σχέσεις αυτές δεν μπορούν να περιοριστούν μόνο στον πολιτιστικό ή στο μορφωτικό τομέα, είτε στην ιστορική συνάφεια που έχει η μακραίωνη παρουσία των δύο λαών. Δεν πρέπει να εξαντλείται μόνο σε αυτό το περιεχόμενο.
Η σχέση μας οφείλει και πρέπει να είναι πρωτίστως πολιτική, αλλά πέρα από πολιτική, η Κίνα, τα τελευταία είκοσι χρόνια, αναπτύχθηκε σε μια οικονομική δύναμη και ο στόχος ο οποίος υπηρετήθηκε πιστά από όλες τις κινέζικες κυβερνήσεις ήταν η Κίνα να γίνει το παγκόσμιο εργοστάσιο. Σε αυτή την προσπάθεια της Κίνας το περιβάλλον δεν υπήρξε ούτε καν προτεραιότητα, αφού είναι από τις χώρες που πεισματικά αρνούνται τον οποιαδήποτε έλεγχο πάνω στις εκπομπές αερίων. Είναι η χώρα, στην οποία συντελούνται, σε κάποιες περιπτώσεις, οικολογικές καταστροφές, όπως βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών, για τη δημιουργία έργων, τα οποία σαφέστατα δεν είναι φιλικά στο περιβάλλον, όπως η σειρά των φραγμάτων στον Κίτρινο Ποταμό κοκ.
Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές τις χώρες, που όχι μόνο έχει συνυπογράψει το Πρωτόκολλο του Κιότο, αλλά προσπαθεί και μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε. να υπηρετήσει τους στόχους για τις μειωμένες εκπομπές αερίων και είναι από τις χώρες που πρωτοστατούν και μέσα στα πλαίσια του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, για να μπορέσουν και οι μεγάλες και πολύ ρυπογόνες σήμερα χώρες του πλανήτη, όπως η Κίνα και η Ινδία, να μπουν και αυτές σε μια λογική προστασίας του περιβάλλοντος και μείωσης των εκπομπών αερίων.
Άλλωστε και γι' αυτό το λόγο αναφέρεται μέσα στο Πρωτόκολλο Συνεργασίας η αναπτυξιακή βοήθεια που μπορεί να δώσει η χώρα μας στην Κίνα, ακριβώς για την προστασία του περιβάλλοντος και την μεταφορά τεχνογνωσίας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, πράγμα το οποίο θεωρούμε ότι θα βοηθήσει την Κίνα στο να πάψει να είναι η πλέον ρυπογόνος χώρα του πλανήτη. Χαίρομαι που έχετε όλοι πάει στο Πεκίνο. Άρα, έχετε διαπιστώσει και ιδίοις όμμασι τι συνθήκες επικρατούν.
Η συγκεκριμένη Συμφωνία υπογράφτηκε πέρυσι το καλοκαίρι κατά την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας την Κίνα. Ήταν ο τελευταίος ξένος ηγέτης που επισκέφτηκε τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας πριν από την κήρυξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνο, σε μια κίνηση ακριβώς για να επιβεβαιώσει το υψηλό επίπεδο των σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και της Κίνας. Αυτό το επίπεδο των υψηλών σχέσεων ήρθε και επιβεβαιώθηκε και με την υπογραφή της συμφωνίας με την Cosco και την παραχώρηση της διαχείρισης του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων του Πειραιά, για τον οποίο άκουσα πάρα πολλά, αλλά δεν άκουσα κάτι, ιδιαίτερα από όλους εσάς, οι οποίοι θέσετε, σε πολύ υψηλούς τόνους, το θέμα του εμπορικού ελλείμματος απέναντι στην Κίνα, ότι είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που γινόμαστε υποδοχείς μιας τεράστιας επένδυσης, η οποία ξεπερνά το μισό δισεκατομμύριο ευρώ και ότι ακριβώς, μπορεί σήμερα, στο εμπορικό ισοζύγιο, να λέμε τι κάνουμε για τα καπνά, τι κάνουμε για το βαμβάκι, τι κάνουμε για το ελαιόλαδο, αλλά το εμπορικό μας ισοζύγιο σίγουρα βελτιώνεται και ιδιαίτερα, το επενδυτικό μας ισοζύγιο βελτιώνεται δραματικά, μέσα από την επένδυση στο λιμάνι του Πειραιά. Αυτό θεωρούμε ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό της και βεβαίως, δείχνει και μια δυναμική εξέλιξης στις σχέσεις μας, ιδιαίτερα εφόσον θέλουμε να καταστήσουμε τον Πειραιά πρώτη πύλη εισαγωγής κινεζικών προϊόντων στην Ευρώπη.
Είναι γεγονός ότι η Κίνα αποτελεί παγκόσμια παραγωγική δύναμη και μέσα στα πλαίσια της παραγωγής υπάρχουν πάρα πολλά θέματα που έχουν να κάνουν με την προστασία της πατέντας, με την προστασία του copyright και με την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας.
Στην πρόσφατη μικτή διυπουργική επιτροπή που συμπροέδρευσα με τον κινέζο ομόλογό μου πέρυσι τον Ιούνιο στο Υπουργείο των Εξωτερικών και η οποία εξετάζει το σύνολο των σχέσεων της Ελλάδας και της Κίνας, τα θέματα που τέθηκαν από την ελληνική πλευρά σε πάρα πολύ υψηλούς τόνους ήταν τα θέματα της προστασίας της επωνυμίας των προϊόντων και ιδίως σε ό,τι αφορά το λάδι. Νομίζω ότι ξεπεράσαμε το πρόβλημα που υπήρχε σε σχέση με το λάδι «Σητεία», το οποίο ήταν ένα από τα αντικείμενα.
Το αποτέλεσμα αυτής της μικτής διυπουργικής επιτροπής είναι ότι λύνεται αυτή η υπόθεση. Υπάρχει, όμως ακόμα σε εκκρεμότητα το πρόβλημα της φέτας, γιατί κάποιος κινέζος παραγωγός έχει κατοχυρώσει το όνομα «φέτα» και παράγει οτιδήποτε σαν φέτα. Επίσης, και για άλλα βιομηχανικά προϊόντα όπως αυτά της εταιρείας «Αpivitα» που κάποιος άλλος έχει κατοχυρώσει το όνομα «Αpivitα», ενώ η ίδια εταιρεία έχει ήδη σημαντική παρουσία στην Κίνα.
Θα ήθελα να σας πω για την οικονομική διπλωματία ότι είναι πολύ σημαντικό να προωθούμε τις εξαγωγές των γεωργικών προϊόντων μας, αλλά από την άλλη μεριά δεν είναι η Κίνα η αγορά στην οποία περιμένουμε τα γεωργικά μας προϊόντα να εξαχθούν. Αυτό το οποίο θέλουμε να εξάγουμε ακόμα περισσότερο είναι προϊόντα τεχνολογίας, βιομηχανικά προϊόντα, πνευματικής ιδιοκτησίας και software, στα οποία θεωρούμε ότι υπάρχει μεγαλύτερος βαθμός δυνατότητας διείσδυσης στην αγορά, ακριβώς λόγω της απόστασης που υπάρχει. Δεν είναι, δηλαδή, η ίδια προσπάθεια στην Kίνα σε σχέση με αυτή που γίνεται στη Ρωσία για την απορρόφηση των μεγάλων ποσοτήτων των γεωργικών μας προϊόντων, ιδιαίτερα των ευπαθών. Κάποιος ανέφερε τα εσπεριδοειδή και τα ροδάκινα -αν δεν κάνω λάθος- με τα οποία είχαμε πολύ μεγάλη επιτυχία στη διαπραγμάτευσή μας με τους Ρώσους για να προωθηθούν και φέτος στη ρωσική αγορά.
Σε ό,τι αφορά στο γιατί κατέρρευσε η ελληνική ναυπηγοεπισκευαστική παραγωγή δεν θα ήθελα να μπω στο θέμα, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλες οι ευθύνες, ιδιαίτερα της δεκαετίας του ’80 για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίσαμε αυτή την αποβιομηχάνιση του Περάματος και της ναυπηγοεπισκευής. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι τα Ελληνικά Ναυπηγεία στο Σκαραμαγκά μια από τις μεγαλύτερες μονάδες κρατικοποιήθηκαν, λεηλατήθηκαν και τελικά ξαναπωλήθηκαν με συμβάσεις με πολύ επαχθείς όρους και μάλλον ασύμφορες για το ελληνικό δημόσιο, αφού σταμάτησαν να παράγουν πλοία για εμπορικές χρήσεις στο βαθμό που παρήγαγαν τις προηγούμενες δεκαετίες.
- ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΙΩΤΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κύριε Υπουργέ, μάλλον πρέπει να αποφύγετε σχόλια για τον Σκαραμαγκά, γιατί και η Κυβέρνησή σας είναι στα πρόθυρα να κλείσει ο Σκαραμαγκάς και ας μην σχολιάζουμε το παρελθόν.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ -Υφυπουργός Εξωτερικών: Μάλλον τη σύμβαση με την οποία παρεδόθησαν τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά στη σημερινή διοίκηση την υπέγραψε η προηγούμενη Κυβέρνηση συνοδευόμενη μάλιστα και από κάποιες συμβάσεις για παραγωγή πολεμικού εξοπλισμού που μας κόστιζε πολύ περισσότερο απ’ ότι θα μας κόστιζε κανονικά, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση που μπορούμε να την κάνουμε όποτε θέλετε και όχι βέβαια, με την ιδιότητά μου ως Υφυπουργού Εξωτερικών, αλλά σε κάποιο δημόσιο χώρο.
Θα σας έλεγα, όμως το εξής, ότι αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι ότι ενώ αναπτύχθηκε πάρα πολύ η ναυπηγική δραστηριότητα στην Κίνα η ελληνική ναυτιλία παρέμεινε ο υπ’ αριθμόν 1 πελάτης της Κίνας και παρόλο που σήμερα υπάρχει μια σειρά ακυρώσεων συμβολαίων ναυπήγησης νέων πλοίων στην Κίνα –έχουν ακυρωθεί περισσότερα από 150 τέτοια συμβόλαια στα κινεζικά ναυπηγεία- από τότε που ξέσπασε η κρίση πέρυσι τον Ιούνιο μέχρι σήμερα, παρόλα αυτά δεν έχει αλλάξει η σχέση της εξυπηρέτησης του κινεζικού εμπορίου από την ελληνική ναυτιλία, πράγμα το οποίο θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικό.
Σχετικά με το θέμα της εκπροσώπησης για ποιο λόγο εκπροσωπείται το Υπουργείο Εμπορίου, το οποίο είναι αρμόδιο για την αναπτυξιακή συνεργασία σύμφωνα με τα κινεζικά δεδομένα και η ελληνική πρεσβεία, νομίζω ότι το απάντησε πολύ καλύτερα από εμένα ο κύριος Νιώτης, ο οποίος αντιλήφθηκε την αναβάθμιση της ελληνικής πρεσβείας στο Πεκίνο και δίνουμε ακριβώς τη δυνατότητα στον Πρέσβη μας εκεί να επικοινωνεί απευθείας και να συμπροεδρεύει μαζί με ένα Υπουργό αυτής της Επιτροπής, πράγμα το οποίο του δίνει μεγαλύτερη δυνατότητα διείσδυσης στην κινεζική διοίκηση.
Σε ό,τι αφορά στα θέματα πολιτιστικής συνεργασίας, επειδή άκουσα ότι η Ελλάδα δεν χρηματοδότησε καθόλου την παρουσία καλλιτεχνών στην Κίνα, να σας πω ότι πέρα από το έτος ελληνικού πολιτισμού στην Κίνα το 2008 όπου έγιναν μια σειρά από εκδηλώσεις, υπήρχε -σχεδόν εφαπτόμενο στην πλατεία Τιέν Αν Μεν- το Κέντρο του Ελληνικού Πολιτισμού, το οποίο είχαμε νοικιάσει και στο οποίο έγιναν μια σειρά από εκθέσεις πολύ πετυχημένες. Στο κέντρο 417 που ήταν το κέντρο των εικαστικών τεχνών παρουσιαζόταν όλη η νέα κινεζική τέχνη και υπήρχε μια εκπληκτική παρουσία από το εθνικό μουσείο σύγχρονης τέχνης 40 περίπου καλλιτεχνών υψηλού επιπέδου, αντιπροσωπεύοντας ότι πιο μοντέρνο και σύγχρονο στις εικαστικές τέχνες. Παράλληλα, έγιναν και πάρα πολλές μεγάλες εκδηλώσεις ελληνικής μουσικής, αρχαίου ή και σύγχρονου θεάτρου σε διάφορα κινεζικά θέατρα και πολλές άλλες εκδηλώσεις.
Αλλά το Υπουργείο Πολιτισμού και το Υπουργείο Εξωτερικών πέρυσι στήριξαν οικονομικά αυτή την πολυσχιδή εκπροσώπηση του ελληνικού πολιτισμού στην Κίνα. Νομίζω ότι οποιαδήποτε κριτική είναι άδικη και μονομερής.
Τέλος σε ό,τι αφορά το θέμα της ΠΓΔΜ, θέμα στο οποίο αναφέρθηκε και ο πρέσβης κος Γεωργίου. Σαφέστατα ένα αγκάθι στις σχέσεις μας με την Κίνα είναι η αναγνώριση, ιδιαίτερα υπό το βάρος της ιδιότητας της ως μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Από την άλλη προσπαθούμε να διευρύνουμε τις πολιτικές μας σχέσεις μέσα από αλλεπάλληλες επισκέψεις, αλλά και την υπογραφή συμφωνιών – αυτή δεν είναι η πρώτη συμφωνία που υπογράφουμε με την Κίνα, π.χ. πέρσι στο μορφωτικό τομέα υπεγράφη μία συμφωνία συνεργασίας μεταξύ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Ιδρύματος Κομφουκίου. Σαφέστατα και μας προβληματίζει, γι αυτό και η χώρα μας εμμένει πάρα πολύ αυστηρά στα πλαίσια της διαδικασίας διαπραγμάτευσης υπό τον κο Νίμιτς, στα πλαίσια διαδικασίας της εντολής του Γενικού Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Νομίζω ότι η στάση την οποία έχει τηρήσει η Ελληνική Κυβέρνηση, ιδιαίτερα από το 2007 και μετά, είναι μία στάση που κρίνεται από τη διεθνή κοινότητα ως εποικοδομητική, ώστε να μην μπορεί κανείς σήμερα να πει ότι η Ελλάδα δεν συνεργάζεται και ότι ο διεθνής μεσολαβητής θα πρέπει να καταθέσει την εντολή του, σενάριο που περιέγραψε και ο κος Γεωργίου.
Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στο θέμα της τουριστικής συνεργασίας. Μία απευθείας σύνδεση Αθήνας - Πεκίνου που έκανε η Air China διεκόπη τον περασμένο Μάιο. Η γραμμή αυτή, σύμφωνα με την Air China δεν έφερε τα αναμενόμενα οικονομικά οφέλη. Δεν νομίζω ότι αυτό οφείλεται στα τέλη του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό αυτό το οποίο δεν επετεύχθη. Διότι, ακριβώς λόγω των συνθηκών που επικρατούν είτε στα θέματα προστασίας της βιομηχανικής ιδιοκτησίας είτε στα θέματα των επενδύσεων και βέβαια λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης, δεν υπήρχε η κάλυψη και από την ελληνική πλευρά της πληρότητας αυτής της γραμμής. Εμείς δουλεύουμε πάλι με την Air China πιέζουμε την κινεζική κυβέρνηση να ξαναλειτουργήσει αυτή την γραμμή, γιατί έχουμε πάρα πολλά τουριστικά οφέλη να αποκομίσουμε από την λειτουργία της και σαφέστατα πιστεύουμε στο Υπουργείο Εξωτερικών και προσπαθούμε να κάνουμε πράξη, να πείσουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις ότι η κρίση δεν γεννά μόνον προβλήματα αλλά γεννά και ευκαιρίες, μέσα από μία διαδικασία εξωστρέφειας προς τις άλλες αγορές και ιδιαίτερα στη μεγάλη αγορά της Κίνας. Νομίζω ότι οι έλληνες επιχειρηματίες με τις δυνατότητες που έχουν και βεβαίως τους χαρακτηρίζουν, μπορούν να τις αξιοποιήσουν και εμείς θα είμαστε αρωγοί, θα συνδράμουμε και γι αυτό προγραμματίζουμε μία πολύ έντονη παρουσία στην Εxpo του 2010 στη Σαγκάη, ώστε και το ελληνικό περίπτερο αλλά και η ελληνική παρουσία να είναι πραγματικά ανάλογη του επιπέδου των σχέσεων που θέλουμε να έχουμε με την Κίνα αλλά και των δυνατοτήτων που έχει η ελληνική κοινωνία και η ελληνική οικονομία. Ευχαριστώ κύριε πρόεδρε και με συγχωρείτε που μακρηγόρησα αλλά ετέθησαν πολλά θέματα.