Γίνεται πολύς λόγος για την κεντροδεξιά σήμερα. Αφετηρία του έντονου αυτού προβληματισμού αποτελεί η βαριά εκλογική ήττα της 4ης Οκτωβρίου. Ζητούμενο είναι η ανάκτηση της αξιοπιστίας της Νέας Δημοκρατίας ως εναλλακτικής πρότασης εξουσίας. Προαπαιτούμενο συνιστά η διατήρηση της ενότητας και του πολυσυλλεκτικού χαρακτήρα του κόμματος, όπως σφυρηλατήθηκαν, ιδιαίτερα, κατά τη δωδεκαετή ηγεσία του Κώστα Καραμανλή. Η ενότητα της Νέας Δημοκρατίας επιβεβαιώνεται καθημερινά με τις πράξεις όλων των μελών και δεν μπορεί παρά να βασίζεται σε μια κοινότητα ιδεών αλλά και στον αδιαπραγμάτευτο σεβασμό της δημοκρατικής διαδικασίας στο εσωτερικό του κόμματος.

Σε αυτή την πορεία ανανέωσης και μεταρρύθμισης της, η Νέα Δημοκρατία δεσμεύεται από την ιστορία και τις αξίες της. Όμως αυτές, ιστορία και αξίες, θα πρέπει να γίνονται αντιληπτές δυναμικά, μέσα σε μια διαρκώς μεταβαλόμενη πραγματικότητα, η οποία θέτει νέα, κάθε φορά, προβλήματα και διακυβεύματα και απαιτεί νέες απαντήσεις.

Η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας είναι η ιστορία της μεγάλης φιλο-ευρωπαϊκής παράταξης της χώρας μας που πάλεψε, και, εν πολλοίς, πέτυχε τη σύγκλιση της Ελλάδας με την αναπτυγμένη Δυτική Ευρώπη, πολιτικά και οικονομικά. Η Νέα Δημοκρατία πιστώνεται ότι έλυσε το θεσμικό πολιτικό πρόβλημα της πατρίδας μας με τη θεμελίωση της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας το 1975. Επέβαλε, απέναντι σε μια ισχυρή αντιπολίτευση τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1981. Αντιτάχθηκε με σθένος στο λαϊκισμό που κατέκλυσε τη δημόσια ζωή στη δεκαετία του 1980. Συνέβαλε αποφασιστικά στην επούλωση του εμφύλιου διχασμού το 1989 και άνοιξε το δρόμο για τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία το 1990. Μετά το 2004 εξασφάλισε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και επεδίωξε την εμβάθυνση των δομικών αλλαγών στην οικονομία και σε μια σειρά από τομείς του δημοσίου όπως η εκπαίδευση.

Παρά τα επιτεύγματα αυτά, η Νέα Δημοκρατία αισθάνεται σήμερα εξαντλημένη από μια διακυβέρνηση που διακόπηκε στο μέσο της, πολύ πριν ολοκληρωθεί ή αποδόσει καρπούς. Ο τρόπος και το μέγεθος της ήττας έχουν ενεργοποιήσει τα εσωστρεφή αντανακλαστικά της πληγωμένης παράταξης. Η συναισθηματική ανάγκη επούλωσης της τραυματικής εμπειρίας οδηγεί στις ρίζες και σε ένα κλείσιμο στον εαυτό μας. Η λογική, ωστόσο, υπαγορεύει την ανάγκη ανοίγματος στην κοινωνία και ειδικά στο μεσαίο χώρο, στον οποίο κατεξοχήν κρίνονται οι εκλογές στη χώρα μας. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή, θα καταδικάσει τη Νέα Δημοκρατία σε μακρά παραμονή στην αντιπολίτευση και θα εξασθενίσει τη λειτουργία του δημοκρατικού μας συστήματος συνολικά αφού θα αποδυναμώσει την κυβερνητική προοπτική ενός από τους δύο πόλους του.

Δεν πρέπει να λησμονείται ότι ακόμα κι αν αθροιστούν τα ποσοστά όλων των κομμάτων στα δεξιά του ΠΑΣΟΚ, το σύνολο δεν αγγίζει το 40% του εκλογικού σώματος και, άρα, παραμένει μειοψηφικό. Όπως έχει ήδη λεχθεί, η ήττα της 4ης Οκτωβρίου υπήρξε στρατηγική, δηλαδή, συνολική για ολόκληρη την παράταξη, και επανα-μετατόπισε το κέντρο βάρους του πολιτικού συστήματος αριστερότερα. Οποιαδήποτε προσπάθεια που αποφεύγει να προσελκύσει τους μετακινούμενους ψηφοφόρους που πήγαν στο ΠΑΣΟΚ αιχμαλωτίζει τη ΝΔ στην αντιπολίτευση.

Για να πετύχουμε πρέπει να επαναβεβαιώσουμε την πίστη μας στην πρώτη και κύρια αξία μας που είναι η κυβερνησιμότητα του προγράμματος μας. Η ΝΔ είναι κόμμα εξουσία και όχι διαμαρτυρίας. Λειτουργεί στη σφαίρα του εφικτού και όχι του ιδεατού. Κινείται με πραγματισμό και συνέπεια γιατί έχει γνώση της πραγματικότητας, την οποία θα πρέπει ανά πάσα στιγμή να μπορεί να διαχειριστεί. Η κυβερνησιμότητα τοποθετεί τη ΝΔ απέναντι στο λαϊκισμό και τις απατηλές του υποσχέσεις. Αυτό τον συνδυασμό κυβερνησιμότητας και πολιτικού ρεαλισμού, τον οποίο πρώτος μας δίδαξε ο ιδρυτής μας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, οφείλουμε να διαφυλάξουμε απαρέγκλιτα αν πρόκειται να πετύχουμε στους υπόλοιπους στόχους μας. Οι ψηφοφόροι έχουν πολλές άλλες επιλογές για να εκτονώσουν τον θυμό τους όμως έχουν μόνο τη ΝΔ ως εναλλακτική στο ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση, και την αξιοπιστία αυτής της εναλλακτικής θα πρέπει, πάση θυσία, να διαφυλάξουμε.

Η δεύτερη αξία μας είναι ο φιλελευθερισμός. Πιστεύουμε στη δικαιοσύνη και υπηρετούμε την κοινωνική αλληλεγγύη. Όμως για μας η ελευθερία παραμένει το πρωταρχικό αίτημα και το βασικό διακύβευμα για κάθε πολιτισμένη κοινωνία. Προϋπόθεση για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου και την ευρύτερη κοινωνική πρόοδο είναι ο σεβασμός της ελευθερίας των πολιτών στη σκέψη, την έκφραση και τις δραστηριότητές τους, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών. Δεχόμαστε τον περιορισμό αυτής της ελευθερίας με σκεπτικισμό και μόνο στο βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο για την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Σε αντίθεση με την αριστερά, εμείς δεν φοβόμαστε την ελευθερία των πολιτών αλλά τον περιορισμό της.

Τρίτη σημαντική αξία για μας είναι η προστασία του έθνους ως φορέα της ιδιοπροσωπίας μας ως Έλληνες. Εμείς θέλουμε και υπηρετούμε μια πολιτική που διαλέγεται τόσο με την ιστορία του λαού μας όσο και με τις μελλοντικές του προοπτικές, τόσο εντός Ελλάδας όσο και στη διασπορά. Γνωρίζουμε ότι το “έθνος” συχνά έγινε καταφύγιο για κάθε πολιτικό “κατεργάρη” για τη γρήγορη απόκτηση ακροατηρίου και εξουσίας. Για μας, όμως, το έθνος δεν είναι αφετηρία για λαϊκισμούς και πατριδοκαπηλία αλλά η βάση για τη λειτουργία της δημοκρατίας. Εντός του έθνους λειτουργεί ουσιαστικά η δημοκρατία ενώ, ταυτόχρονα, η δημοκρατική λειτουργία επιβεβαιώνει, εμβαθύνει και ενισχύει την εθνική κοινότητα. Το έθνος αποτελεί το σημείο αναφοράς και πρόσδεσης για τις επιλογές μας. Διατηρούμε πιστά την αίσθηση του ιστορικού χρέους στις προηγούμενες και στις μέλλουσες γενιές.

Αυτές οι τρεις αξίες, ο ρεαλισμός, η πίστη στην ελευθερία και η προτεραιότητα του εθνικού συμφέροντος, αποτελούν την πυξίδα μας. Όμως, εν τέλει, ποιός είναι ο προορισμός μας; Η απάντηση δεν αφορά τι είδους Νέα Δημοκρατία θέλουμε. Αυτό είναι σχετικά εύκολο και απλό: θέλουμε ένα ανοιχτό, δημοκρατικό κόμμα που θα συνενώνει δημιουργικά και δεν θα διχάζει και αποκλείει. Όμως, η απάντηση αφορά κατά βάση τι είδους Ελλάδα θέλουμε.

Και γι’αυτήν την άλλη Ελλάδα ξεχάσαμε να μιλήσουμε και να πράξουμε αρκετά, κάτι που το πληρώσαμε ακριβά. Θέλουμε μια Ελλάδα που θα προωθεί και θα επιβραβεύει τον άξιο, που δεν θα τιμωρεί την επιτυχία, που θα νοιάζεται για αυτόν που έχει ανάγκη, που θα σέβεται το φυσικό της περιβάλλον και που παραμένει ανοιχτή στον κόσμο. Μια Ελλάδα με αυτοπεποίθηση που δεν θα μεμψημοιρεί αλλά θα ξέρει να διεκδικεί τη θέση της στο νέο παγκόσμιο χάρτη δυνάμεων. Μια Ελλάδα που δεν βλέπει στην παγκοσμιοποίηση μόνο κινδύνους αλλά, κυρίως, ευκαιρίες συνεργασίας, δημιουργίας και ανάπτυξης.

Γι’αυτήν την Ελλάδα, η Νέα Δημοκρατία είναι απαραίτητη. Άλλωστε, το ΠΑΣΟΚ παραμένει διχασμένο ανάμεσα στον Γιώργο και τον Ανδρέα ενώ η Αριστερά έχει προ πολλού απομονωθεί στο παρελθόν και αποκοπεί από το παρόν και το μέλλον. Μόνο εμείς στη ΝΔ μπορούμε με αξιοπιστία και συνέπεια να προωθήσουμε ένα αξιόπιστο πρόγραμμα πολιτικής γι’αυτήν την καλύτερη Ελλάδα που ονειρευόμαστε και δικαιούμαστε.

Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Βουλευτής Β’ Αθήνας ΝΔ

..από ομιλία του σε εκδήλωση στην Κηφισιά