"Η Γλυφάδα ζητά αλλαγή, εμπειρία, διάθεση"

Συνέντευξη στην Εύη Κονταρίνη

Το βασικότερο πρόβλημα των τελευταίων ετών ήταν ότι είχαμε δημάρχους που απλώς δημάρχευαν...
Ο ρόλος του δημάρχου δεν είναι να ικανοποιεί τους δημοτικούς του συμβούλους αλλά τους δημότες...
Απλός, προσιτός, φιλικός, ήρθε στο ραντεβού μας για την πρώτη του συνέντευξη ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.
Ως υποψήφιος Δήμαρχος Γλυφάδας, καταθέτει στο εγχείρημα αυτό την βουλευτική του εμπειρία και την όρεξη “να κάνει πράγματα” για την πόλη του όπως χαρακτηριστικά μας είπε. Ανοιχτός προς όλες τις κατευθύνσεις, παρ’ ότι διαθέτει το χρίσμα της Ν.Δ. δηλώνει πως “κόμμα του θα είναι η Γλυφάδα” και αφήνει αιχμές για την υποψηφιότητα της κ. Πετραλιά. Πρόθεσή του, να κάνει πραγματικότητα όλα όσα ονειρεύτηκε από μικρός για την πόλη του.


Ερ.: Αφού σας καλωσορίσω στην Τοπική Αυτοδιοίκηση θα ήθελα να σας ρωτήσω ποιος από τους παρακάτω τρεις, ήταν, ενδεχομένως ο λόγος που σας έκανε να αποχωρήσετε από την κεντρική πολιτική σκηνή και να ασχοληθείτε με τα Αυτοδιοικητικά.
1ον: Επειδή ενδεχομένως ο αριθμός των βουλευτών θα μειωθεί με κίνδυνο να μην εκλεγείται ξανά βουλευτής;
2ον: Επειδή έχοντας την οικογενειακή πολιτική προίκα, θεωρείται την εκλογή σας εύκολη ή
3ον: Επειδή θεωρείται μεγάλη για σας πρόκληση τη διοίκηση του Δήμου Γλυφάδας.

Μ.Β.: Τρεις είναι οι λόγοι. Ο πρώτος είναι αυτό που συμβαίνει στο πολιτικό σύστημα σήμερα. Δηλαδή, ο ρόλος του βουλευτή, έχει σαφέστατα μειωθεί. Ιδιαίτερα στη σημερινή περίοδο του Δ.Ν.Τ., που οι αποφάσεις έρχονται απ’ έξω, ελάχιστα είναι διατεθειμένες και οι πολιτικές και οι κομματικές ηγεσίες να δεχθούν προτάσεις των βουλευτών.
Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με το ρόλο του βουλευτή της αντιπολίτευσης, ο οποίος είναι πολύ άχαρος, ιδιαίτερα δε, όταν “τσουβαλιάζεσαι” μ’ άλλους 300 κάτω από την ταμπέλα “ανίκανος”, “κλέφτης”, ή ότι άλλο φωνάζει ο κόσμος απ’ έξω.
Και βέβαια, ούτε πρόβλημα επανεκλογής είχα. Έχω εκλεγεί τέσσερις φορές ακόμα και στις χειρότερες συνθήκες για τη Ν.Δ., ούτε πιστεύω ότι θα είχα και στο μέλλον, όσο και ν’αλλάξει ο εκλογικός χάρτης, ή να περιοριστεί ο αριθμός των βουλευτών.
Σε καμία περίπτωση δεν μπαίνω στα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης επειδή αυτή τη στιγμή ψάχνω για μία καρέκλα, μία θέση, ένα ρόλο γιατί δεν τον έχω.
Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με τη μορφή που παίρνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, απαιτούν και νέες αρμοδιότητες, πράγμα πολύ σημαντικό. Σου δίνουν πρώτα απ’ όλα τη δυνατότητα να είσαι σε καθημερινή επαφή με το δημότη και δεύτερον να βλέπεις αποτελέσματα στο έργο σου. Στα σαράντα μου δεν μπορώ να περνάω όλη μου τη μέρα στο καφενείο της Βουλής ασχολούμενος με ένα παραπολιτικό σε μια αθηναϊκή εφημερίδα. Έχω όρεξη να κάνω πράγματα. Έχω τις εμπειρίες, τις γνώσεις και τη φιλοδοξία και αυτό θέλω να δείξω.

Ερ.:Τι γνώμη έχετε για τη νέα δομή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Είστε και σεις της άποψης ότι είναι καταδικασμένη σε μαρασμό με τις αυξημένες αρμοδιότητες και, ενδεχομένως, τα περιορισμένα οικονομικά;

Μ.Β. Κοιτάξτε, η διαφορά της κεντρικής πολιτικής σκηνής με την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η εξής:
Στην κεντρική πολιτική σκηνή μπορεί να λες είμαι ενάντια στον Καλλικράτη και να στέκεσαι σε βασικές αρχές του νόμου. Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είσαι υποχρεωμένος με τα εργαλεία που έχεις στα χέρια σου να φέρεις αποτέλεσμα και έχει σημασία να δείξεις πως οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης κάνοντας σωστή διοίκηση και σωστή διαχείρηση, βάζοντας σωστούς στόχους και εκμεταλλευόμενος όλες τις ευκαιρίες που έχεις, να φέρεις αποτελέσματα.
Είσαι υποχρεωμένος λοιπόν, με τα περιορισμένα οικονομικά να μεγιστοποιείς το αποτέλεσμα και το όφελος για το δημότη. Αυτό είναι μια πάρα πολύ δύσκολη άσκηση. Πολλοί οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν αποτύχει, χρωστάνε πάρα πολλά χρήματα στο σύνολο και βέβαια δεν είναι τυχαίο που πάντα βρίσκονται πρώτοι στη λίστα του Συνηγόρου του Πολίτη και των δημοσίων ελεγκτικών αρχών για κακοδιοίκηση και διαφθορά.

Ερ.:Υπάρχει μια άποψη ότι ουσιαστικά οι Δήμαρχοι θα είναι “διακοσμητικά” στοιχεία και ότι η Αντιπεριφερειάρχες θα έχουν τον τελευταίο λόγο. Ποια είναι η άποψή σας;

Μ.Β.: Η δικιά μου εκτίμηση δεν είναι αυτή. Μέχρι σήμερα υπήρχε και η τροχοπέδη της Νομαρχίας. Άρα είχαμε τρεις βαθμούς Αυτοδιοίκησης με αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες που δημιουργούσαν μια πρόσθετη γραφειοκρατία. Πλέον ξεκαθαρίζουν τα πράγματα. Ο Δήμος έχει να κάνει με την πόλη και τη λειτουργία της και ο Περιφερειάρχης με τη συνολικότερη στόχευση προγραμμάτων χρηματοδότησης στην ευρύτερη περιοχή.

Ερ.:Στη Γλυφάδα εδώ και χρόνια παρατηρείται το νοσηρό φαινόμενο άνθρωποι που είναι υπεύθυνοι της παρακμιακής της πορείας να βρίσκουν πάντα τρόπο να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιο και μάλιστα να εκλέγονται. Ποια θα είναι η δική σας στάση απέναντί τους, γιατί ασφαλώς θα επιδιώξουν και πάλι να βρεθούν στο προσκήνιο.

Μ.Β.: Νομίζω ότι το βασικότερο πρόβλημα των τελευταίων ετών ήταν ότι είχαμε δημάρχους που δεν ήταν ουσιαστικά δήμαρχοι αλλά απλώς δημαρχεύοντες. Δεν είχαν καταλάβει τη δύναμη που έχει ένας δήμαρχος στα χέρια του και ιδιαίτερα όταν έρχεται σε επαφή με τον πολίτη και του επικοινωνεί τους στόχους του. Οι δήμαρχοι λοιπόν αυτοί, κλείστηκαν στο Δημαρχείο, περιχαρακώθηκαν από την ομάδα τους και προσπάθησαν να τους ικανοποιήσουν όλους, πράγμα που είναι αδύνατον.
Ο ρόλος του δημάρχου δεν είναι να ικανοποιεί τους δημοτικούς του συμβούλους αλλά τους δημότες.
Λοιπόν, ανανέωση στο ψηφοδέλτιο θα υπάρξει και αυτή θα είναι γενναία. Πρώτα απ’ όλα θα συμμετέχουν άνθρωποι και από άλλους πολιτικούς χώρους. Η πλειοψηφία των Δημοτικών Συμβούλων δεν θα έχει ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν με τα δημοτικά πράγματα. Οπωσδήποτε ο καθένας στο μυαλό του μπορεί να έχει απογοητευθεί από τη στάση, πράξη, συμπεριφορές συγκεκριμένων ανθρώπων. Θα κριθούν μέσα στην κατάρτηση του ψηφοδελτίου. Δεν μπορώ όμως να ακυρώσω συνολικά την παρουσία όλων των δημοτικών συμβούλων.
Εγώ κυρία Κονταρίνη, αναλαμβάνω ένα πολιτικό και προσωπικό ρίσκο. Και λέω ότι με την εμπειρία μου, με τις γνώσεις μου, με τη δύναμη της ηλικίας μου θέλω ν’ αλλάξω τα πράγματα στη Γλυφάδα.
Είναι λάθος αυτή την προσπάθεια να τη μετρήσουμε με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο μετρήσαμε τις υποψηφιότητες τις προηγούμενες φορές. Δηλαδή τους υποψήφιους που προερχόντουσαν από το δημοτικό συμβούλιο, με περιορισμένο κύκλο αναγνωρισιμότητας, οι οποίοι είχαν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη για την εκλογική τους επιτυχία τους ανθρώπους που είχαν διακόσιους, τριακόσιους, τετρακόσιους σταυρούς.
Αλλάζουν τα πράγματα τώρα, αλλάζουν οι όροι, γιατί πιστεύω και χωρίς πρόθεση να φανεί αλαζονικό, ότι αυτή τη φορά ο γλυφαδιώτης θα ψηφίσει Δήμαρχο κι όχι συνδυασμό.