Κύριε Πρόεδρε, εδώ συζητάμε τρία νομοσχέδια σε ένα, γιατί είναι τρία εντελώς διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους και θα έλεγα σε ό,τι αφορά το ΕΛΛΗΝΙΚΟ και το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ είναι και σε πρωτόλεια μορφή και μάλλον αισιόδοξα, καθώς και το γεγονός ότι αποσπασματικά νομίζω ότι αντιμετωπίζουμε ορισμένα θέματα, τα οποία τίθενται και προβληματίζουν.
Ας ξεκινήσω με το ΕΛΛΗΝΙΚΟ. Το νομοσχέδιο για το ελληνικό που ουσιαστικά καθορίζει το τι μπορεί να γίνει σ' αυτό το πάρκο, σ' αυτό το χώρο, έρχεται μετά την πρόσκληση υποβολής εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την απόκτηση της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας «ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.» που έγινε στις 08/12. Δηλαδή, πρώτα ζητήσαμε να μας πουν ποιοι θέλουν να αγοράσουν την «ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.», χωρίς να έχουμε πει τι μπορεί να φτιάξει η «ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.» και τι δικαιώματα αποκτά πάνω στο Ελληνικό. Σε αυτή την κατάληξη, οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έφτασαν μετά από 40 κύματα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, παραμονές των εκλογών του 2009 να λέει ο κ. Παπανδρέου, επισκεπτόμενος την έκταση, ότι θα γίνει όλη πάρκο. Θυμάμαι παλαιότερα, το 2007 όταν ήρθε σχέδιο αξιοποίησης του συγκεκριμένου χώρου, πάλι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να αντιδρά σε οποιαδήποτε αξιοποίηση, τσιμεντοποίηση ή οτιδήποτε άλλο μπορούσε να γίνει στην περιοχή. Βέβαια, μετά από το πάρκο προσκαλέσαμε τον κ. Αθεμπίγιο, τον οποίο πληρώσαμε αδρά για να καταθέσει μια ακόμα μελέτη αξιοποίησης του χώρου στις πολλές που έχουν γίνει.
Ερχόμαστε σήμερα να λέμε ότι προσπαθώντας να φτιάξουμε το επενδυτικό κλίμα για την Ελλάδα και αυτό είναι φιλόδοξη προσπάθεια, προσπαθούμε να κάνουμε μια πώληση, να φέρουμε μια καλή είδηση στη χώρα. Όμως, θεωρώ ότι πάλι δεν είμαστε καλά προετοιμασμένοι, εάν σκεφτείτε ότι το ΤΑΙΠΕΔ προκήρυξε μόλις προχθές, στις 24/02/2012, διαγωνισμό για την αποτύπωση του χώρου.
Θα σας πω επίσης, ότι πάρα πολλές μελέτες και πάρα πολλά φιλόδοξα σχέδια έχουν εκπονηθεί όλα αυτά τα χρόνια για το Ελληνικό και δεν έχει γίνει κανένα μα κανένα έργο. Για μένα αυτή είναι μια συνολική αποτυχία των κυβερνήσεων, των τοπικών κοινωνιών, του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, του χωροταξικού σχεδιασμού της πόλης και γενικά, όσων ασχολούνται με το μέλλον, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους, ούτε τις αντικειμενικές δυσκολίες, ούτε και τους επενδυτικούς περιορισμούς.
Έτσι λοιπόν, αυτή η έκταση έχει χαρακτηριστεί ως φιλέτο, ως ο μεγαλύτερος χώρος πρασίνου στην Αττική. Έχει ειδωθεί από κάποιους ως το περιβαλλοντικό αντιστάθμισμα για να μπορέσουμε να φτιάξουμε σε άλλες περιοχές της πόλης χώρους πρασίνου. Αντ’ αυτού, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια αποθήκη ολυμπιακών εγκαταστάσεων, οι οποίες μπήκαν ξαφνικά, το 2001, μη έχοντας που να τους βάλουμε ρίχτηκαν στο χώρο, χωρίς κανέναν σχεδιασμό. Σήμερα, έχει εκατοντάδες καταπατημένες χρήσεις, με πρώτο καταπατητή όμορο δήμο, ο οποίος έχει εγκαταστήσει όλες του τις υπηρεσίες και όλοι οι σύλλογοι της γύρω περιοχής έχουν πάρει και από ένα ακίνητο. Έχει κέντρο φιλοξενίας, υποδοχής και κράτησης μεταναστών μετά από απόφαση του μέχρι πρότινος Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρήστου Παπουτσή, πέρυσι το καλοκαίρι, για να καταλάβουμε ποια είναι η συνοχή της κυβερνητικής λειτουργίας. Έχει στεγάσει την «ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε.», στεγάζει τον Δήμο Ελληνικού, είναι πάρκινγκ φορτηγών, έχει στεγάσει αθλητικές ομοσπονδίες και έχει διάφορες άλλες χρήσεις. Θα σας δείξω μόνο δύο φωτογραφίες. Στην μια φαίνεται μια ταμπέλα που υπάρχει στο χώρο του Ελληνικού. Είναι «Ελληνική Δημοκρατία, Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Υγεία-Πρόνοια, Ανακαίνιση Αναδιαρρύθμιση υπάρχοντος κτιρίου και προμήθεια εγκατάστασης ιατρικού και ξενοδοχειακού εξοπλισμού για τη δημιουργία κέντρου υγείας αστικού τύπου στο ελληνικό». Η ΔΕΠΑΝΟΜ με 2,5 εκατομμύρια ευρώ και ανάδοχο. Αυτό υπάρχει σήμερα στο ελληνικό και κάποιος έχει υπογράψει για να γίνει. Δεν ξέρω από πότε. Πάντως δεν είναι παρά πολύ παλιά. Μπορεί να είναι και επί Ν.Δ. Δεν έχει σημασία. Σας λέω ότι είναι συνολική αποτυχία των κυβερνήσεων.
Παράλληλα, υπάρχει και αυτή η εικόνα. Είναι μια εικόνα εξοπλισμού της Ολυμπιακής που έχει μετεγκατασταθεί 2 χρόνια, έχει τοποθετηθεί ο εκκαθαριστής, ο οποίος έχει πάρει και 35 εκατομμύρια ευρώ, η Εθνική Κεφαλαίου, η οποία είναι εγκατεστημένη στο χώρο και η οποία, δεν έχει προχωρήσει ούτε στην εκποίηση του σκραπ 2 χρόνια μετά την εγκατάστασή της. Να ξέρουμε τι λέμε, γιατί κάποιοι παίζουν παιχνίδια με τα λεφτά του ελληνικού λαού, εάν θέλετε να είμαστε όλοι ειλικρινείς. Θεωρώ ότι αποτελεί ντροπή να υπάρχει ακόμα η εγκαταλελειμμένη περιουσία της Ολυμπιακής Αεροπορίας και ούτε αυτή, η κινητή, να μην έχει εκποιηθεί. Παράλληλα, αυτός χώρος διατηρεί το καθεστώς του αεροδρομίου, διότι έχει αρθεί με απόφαση του ΣτΕ, η απόφαση με την οποία καταργούσε το συγκεκριμένο χώρο, ως αεροδρόμιο.
Για την ιστορία, θα σας πω ότι σε αυτή τη περιοχή πριν γίνει αεροδρόμιο το 1937, υπήρχε ένας ολόκληρος οικισμός. Έχω μια φωτογραφία που φαίνεται ότι είναι και πολεοδομημένο το μισό. Υπάρχουν κάποιες περιουσίες, οι οποίες απαλλοτριώθηκαν με στόχνα γίνει αεροδρόμιο.
Σήμερα οι κάτοικοι αυτής της περιοχής που λέγεται «Βόσπορος» και ανήκει στα διοικητικά όρια της Γλυφάδας έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητάνε, εφόσον αρθεί ο λόγος της απαλλοτρίωσης, να τους επιστραφούν οι περιουσίες. Είναι ένα νομικό θέμα το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Δεν σας λέω ότι έχουν δίκιο. Σας λέω, όμως, ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Αν δεν κάνω λάθος, το πρώτο όμοιο γεγονός, το οποίο αντιμετώπισε με απόφασή του το Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν μετά την πτώση της δικτατορίας, όταν με απόφαση τότε της δικτατορίας είχε απαλλοτριωθεί όλη η Πλάκα, προκειμένου να κατεδαφιστεί και να γίνουν ανασκαφές. Αυτό ήταν το σκεπτικό, το οποίο αιτιολόγησε το Σ.τ.Ε.. Με την πτώση της δικτατορίας, σταμάτησε. Κινητοποιήθηκε ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων κ.λπ. και έτσι δεν υλοποιήθηκε μηδέποτε το σκεπτικό της απαλλοτρίωσης και υπάρχει και δεύτερη απόφαση πάνω σε αυτό.
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Εγώ θα ρωτήσω την «Ελληνικό Α.Ε.» αύριο, πώς αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα.
Παράλληλα, στο χώρο είναι η ζωντανή ιστορία της Πολιτικής Αεροπορίας στη χώρα μας και γι' αυτό και έχει πάρα πολλά στοιχεία, τα οποία αποτελούν και μέρη της εθνικής μας μνήμης, όπως η αμερικανική βάση και οι μαύρες σημαίες που την περιέβαλαν, η αποπυρηνικοποιημένη περιοχή που είχαν μπει οι ταμπέλες, η Βάση του Ελληνικού και η 129 Πτέρυγα Υποστήριξης, η οποία ακόμη λειτουργεί, το FIR Αθηνών, το οποίο λειτουργεί, η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, η Μετεωρολογική Υπηρεσία κ.λπ. και επίσης, υπάρχουν υπόλοιπα της περιουσίας της Ολυμπιακής Αεροπορίας, υπάρχουν τα στοιχεία που έχει αγοράσει το Μουσείο Πολιτικής Αεροπορίας που φτιάχνει το πολιτιστικό κέντρο της Ολυμπιακής Αεροπορίας -τρία αεροπλάνα που είναι στο χώρο μεγάλα, ένα 747, ένα 727 και ένα 737 συν άλλα τρία μικρά- και βέβαια στεγάζει Αστυνομία, την Υποδιεύθυνση Αστυνομίας Νοτιοανατολικής Αττικής, την Τροχαία, έχει γήπεδα των όμορων δήμων, Πυροσβεστική, εκκλησίες, Κέντρο Αποκατάστασης Αναπήρων, το Τραμ, τη «Μετρό», την ΕΘΕΛ με 189 στρέμματα.
Όλα αυτά αποτυπώνονται σε αυτόν εδώ τον χάρτη που σας δείχνω, για να καταλάβουμε ότι σήμερα αυτό που φαντάζονται κάποιοι ότι μπορεί άμεσα να γίνει πάρκο, δεν υπάρχει και αυτό το λέω, γιατί μόνο οι πράσινες εκτάσεις είναι σήμερα ελεύθερες εκτάσεις, ενώ όλες οι άλλες είναι κατειλημμένες από χρήσεις. Για να ξέρουμε τι λέμε γιατί και στις τοπικές κοινωνίες και σε όλη την Αττική οφείλουμε να πούμε τι πάμε να φτιάξουμε.
Τα σχέδια για το Ελληνικό είναι πάρα πολλά. Έχω μια μελέτη εδώ του Χάρβαρντ, το πρόγραμμα Isopolis του 1997. To Graduate School of Design έχει κάνει μια ιδιαίτερη μελέτη για την αξιοποίηση του χώρου. Έχουμε το σχέδιο της ΤΕΔΚΝΑ, του κ. Μπελαβίλα, το οποίο έχει παρουσιαστεί και έχει υιοθετηθεί από όλες τις τοπικές κοινωνίες που λέει ότι θα κάνουμε αεροπορικού τύπου πάρκο, δηλαδή, θα κρατήσουμε ό,τι χρήσεις υπάρχουν γύρω και απλώς θα πάμε να κάνουμε τρύπες στον αεροδιάδρομο και θα φυτέψουμε δέντρα και σιγά-σιγά να απομακρύνουμε περιφράξεις και άλλες χρήσεις. Υπάρχει το σχέδιο Αθεμπίγιο, το οποίο είναι η αποτύπωση μικτών χρήσεων, που φαίνεται πολύ ωραία από ψηλά, αλλά από κοντά μάλλον μου δείχνει μια σοβιετική άποψη αρχιτεκτονικής, δηλαδή βάζουμε κουτιά και γωνίτσες και φτιάχνουμε ορισμένα πράγματα, αλλά αυτό είναι αισθητική. Υπάρχει το σχέδιο του Όρσα, το οποίο προέβλεπε ότι χίλια στρέμματα θα χτιστούν με συντελεστή συνολικό 0,25. Το είχε εκπονήσει ο κ. Βασερχόφεν, το οποίο θα δούμε αύριο. Και βέβαια υπάρχουν τα σχέδια, τα οποία έχουν προκύψει από το διεθνή διαγωνισμό του 2003 που έχουν ανατεθεί στη Φερνάντεζ Σερέρο, στον Ρενιό και στον Κοενιέ και βέβαια πολλές άλλες χρήσεις, οι οποίες έχουν μπει και έχουν βάλει περιορισμούς για το τι μπορεί να φτιαχτεί, όπως το Προεδρικό Διάταγμα της κυρίας Παπανδρέου για την παραλία το 2004 και το σχέδιο του κ. Σουφλιά για το χώρο της παραλίας.
Εγώ, κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι οι μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις είναι εκτός εποχής και πιστεύω ότι η αδράνεια τόσων ετών, η έλλειψη οράματος, καμία οικονομική ανάγκη που δεν οδήγησε καμία κυβέρνηση στο να αξιοποιήσει αυτό το χώρο, η χαμηλή αποδοχή που είχε γενικά η επιχειρηματικότητα στην κοινωνία, η κακή διεκδίκηση από λογαριασμό των τοπικών κοινωνιών, οι οποίες αντιδρούν όταν πάει να γίνει κάτι και δεν αντιδρούν όταν δεν γίνεται τίποτα, μας έχουν οδηγήσει στο σήμερα και το σήμερα για μένα είναι να μπορέσουμε να φτιάξουμε ένα πάρκο 2000 στρεμμάτων, το οποίο παρεμπιπτόντως έχει κόστος συντήρησης ετησίως κοντά στα 2000 € το στρέμμα –συντήρησης, όχι φτιαξίματος- και το Ελληνικό για μένα πρέπει να αποτελέσει την καινούργια φάση του τι θέλει η Ελλάδα να δείξει ως ανάπτυξη στον κόσμο. Γι' αυτό και έχω σοβαρές επιφυλάξεις και αμφιβολίες για τον τρόπο με τον οποίον κατανέμονται οι συντελεστές δόμησης, γιατί εγώ θα ήθελα σε αυτό το χώρο να μην αναπαραχθεί το μοντέλο ήλιος, θάλασσα και shopping mall με κινηματογράφους, αλλά θα ήθελα σε αυτό το συγκεκριμένο χώρο -και εδώ πρέπει να προικοδοτήσουμε- να αναπτυχθούν cluster εταιρειών, κέντρο υποδοχής νέων εταιρειών, επιστημονικά και ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμιο -άλλωστε, μετά από δύο χρόνια θα έρθουμε και πιστεύω ότι και το νέο ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα ψηφίσει την αλλαγή του άρθρου 16 στη μεθεπόμενη Βουλή και θα έχουμε αυτή τη δυνατότητα- να υπάρχουν υγειονομικές μονάδες, να υπάρχει, δηλαδή, στο Ελληνικό αυτή η ανάπτυξη η εμπροσθοβαρής, που θέλουμε να δείξουμε για το αύριο. Αν πάμε να φτιάξουμε άλλο ένα Mall με κινηματογράφους, το μόνο που θα δώσουμε ως αναπτυξιακό και επαγγελματικό μέλλον στους περίοικους, θα είναι «να πουλάς ποπκόρν». Ενώ, εμείς θέλουμε να είναι και κέντρο απασχόλησης του εργατικού δυναμικού που σήμερα είναι άνεργο και βασικά είναι το εργατικό δυναμικό που έχει πολλά προσόντα, γιατί δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας.
Άρα, η οποιαδήποτε ανάπτυξη, θα πρέπει να έρθει ενδεχομένως και με το συνδυασμό φορολογικών κινήτρων εγκατάστασης των εταιριών, οι οποίες θα επιλέξουν το ελληνικό, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από χώρες του εξωτερικού, αν μπορέσουμε πραγματικά να φτιάξουμε ένα επιχειρηματικό-εμπορευματικό κέντρο.
Νομίζω ότι παράλληλα θα πρέπει να κοιτάξουμε την αξιοποίηση της παραλίας ως εμπροσθοβαρές αναπτυξιακό και όχι να το μειώσουμε, γιατί βάζετε πολύ χαμηλούς συντελεστές στην παραλία. Πιστεύω ότι πρέπει να αυξηθούν οι συντελεστές στην παραλία και να μειωθούν προς το εσωτερικό, ώστε να γίνει μια όμορφη γειτονιά και βέβαια να χωροθετηθούν κοινωφελείς χρήσεις, όπως σχολεία, αστυνομία, υγειονομικός σταθμός, νηπιαγωγεία, παιδικοί σταθμοί, υπάρχουσες χρήσεις που καλύπτουν περίπου 300 στρέμματα και τα οποία πρέπει να εξαιρεθούν από το χώρο εκμετάλλευσης. Δεν μπορούμε να βγάλουμε προς εκμετάλλευση το αμαξοστάσιο της Τραμ ούτε μπορούμε να πούμε ότι θα στερήσουμε την ευρύτερη περιοχή από ένα σταθμό μεταφόρτωσης και ανακύκλωσης απορριμμάτων.
Παράλληλα, θεωρώ ότι μέσα στο νομοσχέδιο είναι πάρα πολύ σύντομος ο χρόνος που δίνετε για τις εξώσεις. Δίνουμε το δικαίωμα σήμερα στην «Ελληνικό Α.Ε.» να προχωρά σε εξώσεις όλων των δημόσιων φορέων που κατέχουν χώρους εκεί -αυτούς που σας είπα πριν, Αστυνομία, Πυροσβεστική και όλους τους υπολοίπους- χωρίς να υπάρχει καν πρόταση επενδυτή. Δηλαδή, «τρέχουμε». Αφήστε το. Αφού καταλήξετε στον επενδυτή, τότε να ενεργοποιείται το άρθρο για τις εξώσεις.
Τέλος, υπάρχει ένα θέμα με τη διοίκηση του χώρου. Συστήνουμε το Γραφείο Ελληνικού για την έκδοση οικοδομικών αδειών, όμως, η διοίκηση του χώρου και η διοίκηση του πρότζεκτ, δεν είναι μόνο η έκδοση οικοδομικών αδειών, γιατί ποιος αύριο το πρωί μου λέει ότι ο επενδυτής μπορεί να φτιάξει κάποια εμπροσθοβαρή επένδυση, να μείνει από λεφτά, να μείνει από επιχειρηματικό ενδιαφέρον και να εγκαταλείψει την υπόλοιπη έκταση, γιατί το πάρκο μπορεί να το πάει σε ένα βάθος χρόνου. Άρα, θα πρέπει να υπάρχει ένα γραφείο διοίκησης που ακριβώς να βλέπει ότι όλα πάνε παράλληλα ή εκτελούνται σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Τέλος, υπάρχει το θέμα της διατήρησης του ποσοστού του κράτους στην «Ελληνικόν Α.Ε.» το οποίο νομίζω ότι θα πρέπει να μην γίνει αντικείμενο μεθαυριανών πιέσεων της Τρόϊκας που θα πει ότι πουλήστε και το υπόλοιπο Ελληνικό, αλλά να παραμένει με νόμο στην ιδιοκτησία του κράτους.
Σε ότι αφορά το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ, θα το τοποθετηθώ επί των άρθρων περισσότερο. Έχουμε πάρα πολλές επιφυλάξεις, παρότι είναι φιλόδοξο το πρόγραμμα, όμως είναι πάρα πολύ δύσκολο να πούμε ότι αυτό το πρόγραμμα έτσι και χωρίς να υπάρχει μία χρηματοοικονομική μελέτη που να το υποστηρίζει, ή μία μελέτη βιωσιμότητας, μπορούμε να το δεχτούμε. Εντάξει, θα φτιάξουμε την Ελληνικόν Α.Ε. ή την ΗΛΙΟΣ Α.Ε., αλλά βάσει ποιάς μελέτης πηγαίνουμε να κάνουμε όλο αυτό το πράγμα; Μήπως θα έπρεπε πρώτα να αναθέσουμε και να παραλάβουμε την οποιαδήποτε μελέτη και μετά να προχωρήσουμε στη θεσμοθέτηση, έστω και με τον όρο της αίρεσης ότι είναι πιο οικονομικά βιώσιμο αυτό το πρότζεκτ; Γιατί τα φίτινγκ τάρις είναι ξεκάθαρο ότι πέφτουν στη Γερμανία και είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει διασύνδεση με την Γερμανία για να μπορέσουμε να το στείλουμε παραπέρα το ρεύμα. Βέβαια οι διακρατικές διαδικασίες διέλευσης είναι μια πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση.
Τελειώνοντας κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι και τα δύο νομοσχέδια και στα άρθρα, χρήζουν πολλών βελτιώσεων. Είμαστε εδώ να καταθέσουμε τις προτάσεις μας και νομίζω ότι μέσα από μία γόνιμη συζήτηση που θα αναδείξει ότι υπάρχει διάθεση για να προχωρήσουν μεγάλα επενδυτικά πρότζεκτ στην Ελλάδα, παράλληλα όμως υπάρχει και ένας ρεαλισμός στους βουλευτές όπου δεν βλέπουν μπροστά τους με ένα τεράστιο πρότζεκτ, αλλά καταλαβαίνουν ότι βήμα βήμα θα προχωρήσουμε σε αυτά, διότι έχουν ένα βάθος εκτέλεσης δεκαετιών, νομίζω ότι θα προχωρήσουμε και στην υπόλοιπη συζήτηση.