Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο

Η διεθνής οικονομική κρίση, η οποία ξέσπασε το 2008 και επεκτάθηκε γρήγορα στη χώρα μας είχε πολλαπλές επιπτώσεις στην οικονομική και κοινωνική δομή της χώρας. Στις επιπτώσεις συγκαταλέγεται κυρίως η συρρίκνωση της μεσαίας τάξης. Αναφέρομαι στη μεσαία τάξη διότι υπήρξε η κατεξοχήν κοινωνική δύναμη, που πρωτοστάτησε στις πολιτικές και οικονομικές αλλαγές στην χώρα μας τα τελευταία 20 χρόνια και είδε να προσβάλλεται και να συρρικνώνεται βάναυσα από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Και το κυριότερο βλέπει διαρκώς τα εισοδήματα της να περιορίζονται αναλογιζόμενη πλέον με δυσπιστία το μέλλον της στην Ελλάδα.

Ιστορικά, κάθε περίοδος ανόδου της μεσαίας τάξης σήμαινε την εδραίωση της φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης, την ευρύτερη αναδιανομή του πλούτου σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Με τον όρο μεσαία τάξη αναφέρομαι στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους δημοσίους υπαλλήλους που είχαν θέσει ένα προγραμματισμό για τις υποχρεώσεις τους, τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, οι οποίοι μέσα από τις δύσκολες συνθήκες του ιδιωτικού τομέα, είχαν κατακτήσει ένα ανάλογο βιοτικό επίπεδο. Όταν πλήττεται, λοιπόν, η επονομαζόμενη, μεσαία τάξη εντείνονται οι οικονομικές ανισότητες, ενδυναμώνονται τα πολιτικά άκρα και επικρατεί ο λαϊκισμός με τα καταστρεπτικά αποτελέσματα του παρελθόντος, που δυστυχώς έχουν αρχίσει ήδη να εμφανίζονται.

Τα νέα δεδομένα όπως έχουν διαμορφωθεί από τα απόνερα της κρίσης, έχουν επιφέρει σύγχυση σε αυτούς τους πολίτες σχετικά με τις αξίες της ευρωπαϊκής προοπτικής και των παραδοσιακών αρχών του αστικού κράτους. Στην πλειοψηφία τους, υπήρξαν συνεπείς στις φορολογικές τους υποχρεώσεις ενώ διαχρονικά εργάστηκαν δημιουργικά με το όραμα για μία ισχυρή Ελλάδα. Όμως, η ισοπεδωτική λογική στο μίγμα οικονομικής πολιτικής, που επέλεξε η προηγούμενη κυβέρνηση κατέβαλε τις αντιστάσεις τους γεμίζοντας τους σκεπτικισμό για τα ζητούμενα της επόμενης ημέρας.

Σε δύο εβδομάδες έχουμε εκλογές. Το ερώτημα που τίθεται ευλόγως είναι αν αυτοί οι πολίτες, που στην πλειοψηφία τους είναι απογοητευμένοι, θα προσέλθουν στην κάλπη και θα εκφραστούν με την ψήφο τους με κριτήρια οργής ή με κριτήρια ρεαλιστικών προτάσεων. Στα διακυβεύματα της εκλογικής μάχης, πέρα από την ευρωπαϊκή προοπτική και την πολιτική σταθερότητα που υποστηρίζω ως αναγκαιότητα, θέτω την προστασία της συνοχής της μεσαίας τάξης. Ο κόσμος της μεσαίας τάξης πρέπει ξανά να εμπνευστεί και να κινητοποιηθεί. Χωρίς αυτόν τον κόσμο ο δρόμος για την έξοδο από την κρίση θα είναι μακρύς και ίσως αδιέξοδος.

Για να εμπνευστεί ξανά η μεσαία τάξη, προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης πρέπει να είναι η αποκατάσταση της διεθνούς εικόνας της χώρας μας, η εδραίωση ενός υγιούς φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος, η υιοθέτηση μίας σταθερής φορολογικής νομοθεσίας, η ταχύρρυθμη λειτουργία της δικαιοσύνης, η μείωση της γραφειοκρατίας, η ανανέωση της πίστης στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς. Οι άξονες της πολιτικής σε αυτά τα πεδία πρέπει να τεθούν σε πρώτο πλάνο, ώστε η μεσαία τάξη να νιώσει ότι μπορούν να υπάρξουν θετικές αλλαγές, να κινητοποιηθεί και να συμβάλει δημιουργικά στην ανασυγκρότηση της πατρίδα μας. Οφείλει όμως και η ίδια να αντιμετωπίσει με υπευθυνότητα τα σημερινά διλήμματα, να προστατεύσει τον εαυτό της και να απαντήσει σε αυτούς που παραμένουν ακόμη και σήμερα γοητευμένοι από τον μύθο των δανεικών προηγούμενων γενιών και καλλιεργούν φρούδες ελπίδες.