Τρία «βήματα» για την Ανάπτυξη

Αυτή την εποχή αν υπάρχει μία περιζήτητη λέξη σε πολιτικές αναλύσεις και προεκλογικές εξαγγελίες, αυτή είναι η ανάπτυξη. Πολιτικές δυνάμεις του τόπου μας από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες διαγκωνίζονται να πείσουν ότι αυτές κατέχουν τη «μαγική» συνταγή που οδηγεί σε αυτόν τον στόχο. Γεγονός είναι πάντως, ότι αυτή η συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο άνοιξε δικαιώνοντας τη Νέα Δημοκρατία που είχε θέσει εξαρχής αυτή την προτεραιότητα στην Ευρώπη. Το ζητούμενο λοιπόν την επόμενη ημέρα των εκλογών είναι η ανάπτυξη με ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες προτάσεις. Όχι με κοινοτοπίες ούτε με «μαγικές» συνταγές αλλά με συγκροτημένο σχέδιο και ευρεία κοινωνική συναίνεση.
Πώς θα γίνει αυτό; Με τρία βήματα. Το πρώτιστο είναι να επιστρέψει η ηρεμία και η πολιτική σταθερότητα. Χωρίς σταθερότητα δεν είναι εφικτή η ανάπτυξη. Η κοινωνία βρίσκεται σε διαρκή σύγχυση αλλά και οι όποιοι υποψήφιοι επενδυτές αποθαρρύνονται να επενδύσουν στη χώρα μας, όσο δεν υπάρχει αξιόπιστη και ισχυρή κυβέρνηση. Μία ισχυρή κυβέρνηση θα αποκαταστήσει την αξιοπιστία μας διεθνώς και θα στείλει το μήνυμα ότι σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές υπάρχει σταθερό τιμόνι και όχι αυτόματος πιλότος. Εάν υπάρχει πιθανότητα σοβαρής επαναδιαπραγμάτευσης σε σημεία της δανειακής σύμβασης, θα γίνει πιο δυνατή, εάν εδραιωθεί η εικόνα μας ως σοβαρού και αξιόπιστου εταίρου. Η Ευρώπη θέλει να δοθεί λύση στο ελληνικό πρόβλημα αρκεί να θέλουμε και εμείς να βοηθήσουμε τον εαυτό μας.
Δεύτερο βήμα και αναγκαίο, θεωρώ την ενίσχυση της ρευστότητας της αγοράς. Οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης και χρειάζονται «ανάσα». Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της επανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος και των αναξιοποίητων πόρων από τα διαθρωτικά ταμεία της Ε.Ε. Αυτό που πρέπει να γίνει από την πλευρά της χώρας μας είναι αυτοί οι αναξιοποίητοι πόροι να φτάσουν στις ελληνικές επιχειρήσεις και φυσικά να στραφούν σε αναπτυξιακά έργα με επείγουσες και ταχύτερες διαδικασίες, στοχεύοντας παράλληλα στην αναδιάρθρωση του παραγωγικού μας μοντέλου.
Τέλος, τρίτο βήμα αποτελεί το ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων. Τα τελευταία δύο χρόνια οι αποκρατικοποιήσεις «κόλλησαν» αποδεικνύοντας ότι ο κρατισμός στη χώρα μας ακόμη και σήμερα είναι ισχυρός. Θυμηθείτε μόνο την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία πολλάκις είχε εξαγγείλει αποκρατικοποιήσεις και εν τέλει δεν ολοκλήρωσε ούτε μία. Τι χρειαζόμαστε; Ένα success story σε αυτό το πεδίο, ώστε να φανεί η αποτελεσματικότητα της νέας κυβέρνησης αλλά κυρίως η πολιτική της βούληση να νοικοκυρέψει τα ελλείμματα του κράτους. Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ αποτελεί ένα καλό στοίχημα. Αν δεν αποκρατικοποιηθεί τώρα, με τις προϋποθέσεις που έθεσε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας στην παρουσίαση του κυβερνητικού προγράμματος στο Ζάππειο , σύντομα μπορεί να απαξιωθεί.
Η χώρα χρειάζεται μια αναπτυξιακή επανάσταση για να ξεφύγει από τη μεγαλύτερη κρίση που αντιμετώπισε εδώ και δεκαετίες. Όχι με «μαγικά φίλτρα και συνταγές» . Για να πετύχουμε χρειάζεται πολιτική σταθερότητα και μία νέα και ισχυρή κυβέρνηση η οποία θα δουλέψει με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα. Κανένα βήμα δεν μπορεί να γίνει, αν επικρατήσει και πάλι ο λαϊκισμός ορισμένων δυνάμεων που τάζουν ανεύθυνα. Η απόλυτη οικονομική καταστροφή είναι πιο κοντά απ΄ όσο φανταζόμαστε. Δεν είναι υπερβολή, ούτε απειλή για να τρομάξει ο κόσμος. Καιρός να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας. Όχι για τις εκλογές αλλά για να έχουμε και κάτι να πούμε στις επόμενες γενιές, όταν θα μας ρωτάνε τι κάναμε εμείς όταν βλέπαμε το κακό να έρχεται.



Δημοσιεύθηκε στο Protagon στις 03.05.2012