Κύριε Πρόεδρε, θέλοντας να κάνω μια εκτίμηση της κουβέντας που έγινε εδώ, μπορώ να σας πω ότι αισθάνομαι ότι έγινε μια κουβέντα πολύ υψηλού επιπέδου και σε ένα νομοσχέδιο, στο οποίο θα περίμενε κανείς κάποιοι να εστιάσουν σε επιμέρους διατάξεις για να γκρεμίσουν το συνολικό οικοδόμημα που προτείνει. Aντίθετα, χαίρομαι γιατί όλες οι δυνάμεις συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης εστίασαν στον πυρήνα του νομοσχεδίου, που όντως προσπαθεί όχι να λύσει όλα τα προβλήματα των επενδυτικών νόμων μέχρι σήμερα, αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει διαδικασίες μεγιστοποίησης των οφελών από τους προηγούμενους επενδυτικούς νόμους.


Γίνομαι πάρα πολύ σαφής. Η κριτική που έγινε αφορούσε κατ’ αρχάς την έλλειψη κριτηρίων. Έθεσε ξεκάθαρα το θέμα του κλαδικού ή περιφερειακού κριτηρίου και θα έλεγα ότι για πρώτη φορά από όλους τους επενδυτικούς νόμους έχουν τοποθετηθεί κάποια κριτήρια. Τι είναι αυτά τα κριτήρια, ότι πλέον δεν ενισχύουμε τις επενδύσεις εντάσεως εργασίας. Δεν είναι η προτεραιότητά μας, δεν βάζουμε ειδικές διαδικασίες για αυτούς που δημιουργούν πάρα πολλές θέσεις εργασίας, αλλά αρχίζουμε και κοιτάζουμε πλέον ψύχραιμα την οικονομική διαδικασία και αντιλαμβανόμαστε ότι αυτές οι εντάσεις εργασίας σε επενδύσεις πολλές φορές είναι αυτές που φεύγουν πολύ πιο εύκολα. Και σήμερα κοιτάζουμε τις εντάσεως κεφαλαίου, οι οποίες δένονται στρατηγικά με τον τόπο και αξιοποιούν το ανθρώπινο δυναμικό των υψηλών προσόντων.


Δεύτερον, ποιες περιφέρειες; Κάποτε είχε νόημα να συζητάμε στη χώρα για το ποιες περιφέρειες πρέπει ή δεν πρέπει να αναπτυχθούν περισσότερο, να ενισχυθούν ή να μην ενισχυθούν. Δυστυχώς σήμερα μετά από τη δραματική μείωση του ΑΕΠ, απαιτείται ανάπτυξη σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Θα υπάρξουν βεβαίως ορισμένες εξαιρέσεις π.χ. είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξει εξαίρεση μέσα από υπουργική απόφαση της εντάξεως τουριστικών μονάδων στο λεκανοπέδιο Αττικής, στο οποίο ποτέ δεν είχαμε και η κατασκευή αυτών ποτέ δεν είχε επιδοτηθεί. Έχουν επιδοτηθεί διαχρονικά μόνο οι ανακαινίσεις, οι επισκευές και οι εκσυγχρονισμοί και ποτέ η κατασκευή νέων τουριστικών μονάδων.


Είμαι βέβαιος ότι θα μας τα θέσουν και οι τουριστικοί παράγοντες τέτοιου είδους προβληματισμούς. Αλλά, σήμερα ανάγκη έχουν όλες οι περιφέρεις της χώρας, γιατί η ανεργία και η καθίζηση των εισοδημάτων, έχει πλήξει και έχει φέρει όλες τις περιφέρεις της χώρας να βρίσκονται στις κόκκινες ζώνες της Ε.Ε. Μίλησαν πολλοί για αλλαγή της γραφειοκρατίας και όχι για παράκαμψη αυτής. Δεν επιχειρείται παράκαμψη της γραφειοκρατίας, δεν επιχειρείται παράκαμψη των κείμενων διατάξεων, δεν επιχειρείται αλλαγή του θεσμικού τρόπου έλεγχου ή της υποχρέωσης του οποιουδήποτε επενδυτή, σε περιβαλλοντικούς ή άλλους περιορισμούς που τίθενται από την διαδικασία.


Αυτό που παρακάμπτεται δεν είναι οι γραφειοκρατικές υποχρεώσεις, αλλά ο συνήθης χρόνος που παίρνει η γραφειοκρατία για να αντιμετωπίσει τέτοια πράγματα, με τη δημιουργία μιας Γενικής Γραμματείας που ασχολείται με αυτά. Δεν παρακάμπτουμε το θεσμικό πλαίσιο της χώρας, δε δημιουργούμε μια μπαλκονόπορτα ή ένα παραθυράκι μέσα από το οποίο μπορούμε να περάσουμε χιλιάδες διαφορετικά πράγματα. Πράγματα, που είναι σήμερα θεσμοθετημένα, να βάζουμε σε μια λογική μιας εποπτεύουσας αρχής, και ενός αδειοδοτικού οργάνου, για να μπορέσει να βγαίνει γρήγορα η δουλειά και να έχουμε περισσότερες και μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις στον τόπο, αυτή είναι όλη η διαδικασία.


Σαφέστατα χρειάζεται αυτοματοποίηση της διαδικασίας και σαφέστατα χρειάζεται να μειώσουμε το γραφειοκρατικό όγκο και είναι πολύ εύστοχη η παρατήρηση που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα. Μόνο που αυτός ο γραφειοκρατικός όγκος, για να μειωθεί πρέπει να συνοδεύεται και από συγκεκριμένη πρόταση. Τι πρέπει να κόψουμε; Και όταν πάμε να κόψουμε κάτι, βρίσκεστε μαζί μας; Μακάρι να βρούμε κοινές συνισταμένες, σε αυτά τα πράγματα που ταλανίζουν τους πολίτες, ταλανίζουν την οικονομική ζωή και τελικά το μόνο που κάνουνε είναι ένα αδηφάγο δημόσιο, να έχει περισσότερη βούληση για επέκταση όπως κάνουν όλες οι γραφειοκρατίες τελικά.


Τέλος έρχομαι στο θέμα της Αττικής RIVIERAS, έτσι όπως την έχω ονομάσει εγώ και κάποιοι οραματίζονται. Τι σημαίνει να γίνει πόλος ανακούφισης για το βεβαρημένο περιβάλλον της Αττικής; Να μείνει όπως είναι; Αυτό είναι πόλος ανακούφισης; Δεν νομίζω ή δεν νομίζω μπορεί να είναι από φυσικό κάλος, μπορεί να είναι γιατί η ποιότητα της θάλασσας του Σαρωνικού είναι εκπληκτική, και μετά το έργο της Ψυτάλλειας, έχει ίσως και ένα από τα πιο ζωντανά κομμάτια θαλασσίου περιβάλλοντος που έχει η χώρα μας. Μπορεί να είναι η ακτογραμμή πάρα πολύ όμορφη, αλλά σήμερα πάσχει. Πάσχει με υποδομές που βρίσκονται στη δεκαετία του΄60 ή του ΄70, πάσχει από έλλειψη επενδύσεων εξωραϊσμού βελτίωσης των υποδομών και μια συνολικότερη δημόσια επένδυση, δεν θέλω να πάω μακριά.


Θα σας πω μόνο ένα παράδειγμα, στη γειτονιά μου τη Γλυφάδα, δεκαετία του ΄60 ο τότε δήμαρχος, αποφάσισε να υποδεχθεί ο κόλπος της Γλυφάδας, όλα τα μπάζα από τις οικοδομές που γκρεμίζονταν. Και με αυτά τα μπάζα, έφτιαξε τη σημερινή παραλία Γλυφάδας, και τις 4 Μαρίνες που υπάρχουν. Σήμερα το ΤΑΥΠΕΔ έρχεται και λέει ότι αυτή την επένδυση του Δήμου Γλυφάδας, εγώ την παίρνω και την αξιολογώ με τους δικούς μου όρους. Δεν αφήνω στην τοπική κοινωνία τίποτα ως κέρδος και τα υφιστάμενα μαγαζιά, εστιατόρια έχουν πάψει να μπορούν να λειτουργούν βάσει του ΠΔ της κυρίας Παπανδρέου του 2004 για την παράκτιο.


Εδώ κύριε Υπουργέ, ή θα αποφασίσουμε να συγκρουστούμε πραγματικά με την υπερνομία που δεν εφαρμόζεται στον τόπο, ή δε θα καταφέρει και το παράκτιο μέτωπο να κάνει κάτι. Αν δεν καταργηθούν με αυτό το νόμο τα ΠΔ, που ορίζουν το πώς θα πρέπει να γίνει η παραλία χωρίς να έχει γίνει σήμερα, και αν δεν αντιμετωπίσουμε τη κατάσταση έτσι όπως είναι διαμορφωμένη και να δούμε πως θα τη βελτιώσουμε, δεν θα καταφέρει ούτε η παράκτιο μέτωπο Α.Ε να κάνει κάτι.
Τολμήστε και προσθέστε την κατάργηση των ΠΔ που αφαιρούν την παραλία, για να μπορέσουμε να πούμε ότι με μια σημερινή αεροφωτογραφία του παρακτίου μετώπου, η παράκτιο μέτωπο Α.Ε έχει δικαίωμα και μόνο εξωραϊσμού, βελτίωσης των υφισταμένων επενδύσεων και κτισμένων τετραγωνικών. Και τότε, θα έχει και αντικείμενο η παράκτιο μέτωπο Α.Ε. και θα έχει και μέλλον λαμπρό. Αλλιώς, θα μπλέξει και αυτή η εταιρεία σε ένα δαίδαλο της γραφειοκρατίας.


Έρχομαι σε ένα θέμα το οποίο δεν τονίστηκε από τους συναδέλφους και μου έκανε εντύπωση. Εδώ γίνεται μια τομή, για πρώτη φορά στα χρονικά. Δίνουμε άδειες παραμονής σε αλλοδαπούς, που έρχονται να αγοράσουν σπίτια στη χώρα μας, ακίνητη περιουσία. Στη Κύπρο μόνο 400.000 τέτοιες κατοικίες έχουν διατεθεί μέχρι σήμερα, σε ένα συνολικό πληθυσμό 670.000. Καταλαβαίνουμε τι δυνατότητα ανάπτυξης έχουμε και αφορά όλη τη χώρα. Μέχρι τώρα για να έρθει ένας επενδύτης στη χώρα για να αγοράσει από Τρίτη χώρα, θα έπρεπε στην πλειοψηφία των νομών και των νησιωτικών περιοχών, να έχει άδεια και από το ΓΕΕΘΑ για να αγοράσει γη. Όλη η Ελλάδα ήταν παραμεθόριος περιοχή. Το Ηράκλειο της Κρήτης, μέχρι τον Οκτώβριο του 2011, θεωρείτο παραμεθόριος περιοχή. Όπου ο Σαουδάραβας ή ο Ρώσος δεν μπορούσε να αγοράσει βίλα ή σπίτι αν δεν είχε άδεια του ΓΕΕΘΑ.


Και σήμερα πάμε σε ένα μεγαλύτερο βήμα, και ελπίζω η φετινή τουριστική χρονιά, να δικαιώσει αυτή τη ρύθμιση. Και είμαι βέβαιος, ότι αμέσως θα βρεθούν οι έλληνες κατασκευαστές, ειδικά στις τουριστικές περιοχές που έχουν απούλητες κατοικίες, θα βρεθούν στις αγορές των Εμιράτων, του Κόλπου της Κίνας, της Μόσχας για να μπορέσουν να προσελκύσουνε και το χρειάζονται.


Τέλος, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ θεωρώ ότι η συζήτηση αυτή, σε βάθος για το στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας, δεν μπορεί να γίνεται με εκθέσεις του ΙΟΒΕ. Δεν μπορεί το ΙΟΒΕ, να υποκαταστήσει τη βούληση του ελληνικού λαού και οι εκθέσεις του να μας λένε, ποιος θα είναι ο στρατηγικός σχεδιασμός της χώρας. Εγώ νομίζω ότι αυτό που χρειάζεται εδώ να αποφασίσουμε και να δεσμεύει τις επόμενες κυβερνήσεις, είναι ότι αυτός ο τόπος θα υποδέχεται και δε θα διώχνει επενδύσεις.