Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, παρενέβη σήμερα στη Βουλή, τονίζοντας τους λόγους για τους οποίους πρέπει να υπερψηφισθεί η τροπολογία για το τέλος πλόων και παραμονής στα σκάφη αναψυχής. Η παρέμβαση του υπουργού έγινε στο πλαίσιο της συζήτησης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Κύρωση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των εξαιρετικά επειγουσών και απρόβλεπτων αναγκών της ″Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα Α.Ε.″»».

Συγκεκριμένα ο κ.Βαρβιτσιώτης ανέφερε:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φέρνουμε μετά από μακρά διαβούλευση να επιβάλλουμε ένα τέλος πλόων και παραμονής στα σκάφη αναψυχής. Γιατί φέρνουμε αυτήν τη ρύθμιση; Πρώτα απ’ όλα βεβαίως για να τονώσουμε τα έσοδα. Δεύτερος λόγος είναι για να αποκαταστήσουμε την κοινωνική δικαιοσύνη. Διότι πρέπει να υπάρχει ένα τέλος στη θάλασσα, ανάλογο με το τέλος κυκλοφορίας στην ξηρά.

Δεχόμαστε κριτική γι’ αυτό το τέλος ότι είναι φθηνό, ότι είναι χάδι, ότι είναι μία ρύθμιση ευεργετική προς τους «σκαφάτους» και ούτω καθ’ εξής. Θα ήθελα, λοιπόν, να είμαι πιο σαφής απέναντι σε αυτήν την κριτική και να σας δείξω γιατί αυτή η ρύθμιση έτσι όπως επιβάλλεται είναι και δίκαιη και λειτουργική και μας καθιστά και ανταγωνιστικούς.

Με όλους τους προηγούμενους φόρους που έχουν επιβληθεί στα σκάφη αναψυχής τα δημόσια έσοδα δεν είδαμε σε καμία περίπτωση να κερδίζουν κάτι σημαντικό. Θα σας πω ότι από τον ειδικό φόρο που επιβλήθηκε στα σκάφη αναψυχής στο παρελθόν είναι ζήτημα αν έχουν μαζευτεί πάνω από 200.000 ευρώ. Έχω τα απολογιστικά στοιχεία του 2012. Η έκτακτη εισφορά στα σκάφη αναψυχής έφερε μόνο 40.000 ευρώ, ενώ για το 2011 το ποσό είναι κοντά στις 150.000 ευρώ. Είναι ένα αστείο νούμερο για ένα πλήθος σκαφών αναψυχής.

Με τη συγκεκριμένη ρύθμιση λέμε ότι εξαιρούνται οι βάρκες, δηλαδή ό,τι υπάρχει μέχρι επτά μέτρα, που είναι η βάρκα της κάθε οικογένειας, του μεροκαματιάρη, του συνταξιούχου, το  φθηνό μέσο αναψυχής. Από τα επτά μέτρα ως τα οκτώ, ετήσιο τέλος 200 ευρώ. Από οκτώ έως δέκα μέτρα, 300 ευρώ. Από δέκα έως δώδεκα, 400 ευρώ. Άνω των δώδεκα μέτρων, ανά μέτρο, 100 ευρώ το μέτρο, δηλαδή 1200 ευρώ ετήσιο τέλος πλόων και παραμονής σε ένα δωδεκάμετρο σκάφος. Νομίζω ότι μπορούμε, βάσει των στοιχείων που έχουμε για τα σκάφη που σήμερα βρίσκονται στη χώρα, αλλά και αυτά που μας επισκέπτονται, να προϋπολογίσουμε με ασφάλεια, αν εισπραχθεί σωστά και λειτουργήσουν οι μηχανισμοί είσπραξης, ένα έσοδο, περίπου, της τάξης των 20 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.

Θέλουμε να εγκριθεί σήμερα από τη Βουλή η επιβολή αυτού του τέλους για τον απλούστατο λόγο ότι πρέπει να προετοιμαστούν οι υπηρεσίες μας ώστε να γίνει το ηλεκτρονικό σύστημα για την πληρωμή του και να είναι έτοιμο ως την 1η Ιανουαρίου. Αυτό θέλουμε να μας εξουσιοδοτήσετε. Δηλαδή, να μπορεί από την 1ηΙανουαρίου να πληρώνεται ηλεκτρονικά. Διότι δεν θέλουμε να μπούμε σε καμία λογική αυτόν που πιάνουμε στη θάλασσα να τον βάζουμε να τρέχει σε μία ΔΟΥ, ιδιαίτερα αν είναι επισκέπτης της χώρας μας.

Θα ήθελα να σας πω ότι παράλληλα δίνουμε και δύο κίνητρα. Δίνουμε κίνητρο σε αυτά που έχουν επαγγελματική χρήση αποκλειστικά να πληρώνουν το 50% και δίνουμε και ένα κίνητρο παραμονής των σκαφών αναψυχής στη χώρα μας για ελλιμενισμό με ένα μπόνους 30% μείωσης στην επόμενη χρονιά, αν μας φέρουν τις αποδείξεις από τις μαρίνες, τα καρνάγια και τους χώρους φύλαξης των σκαφών ότι αυτά παρέμειναν όλη τη διάρκεια του χρόνου στη χώρα μας.  

Και αυτό, γιατί; Γιατί έχει υπολογιστεί ότι το μεγαλύτερο έσοδο από τα σκάφη αναψυχής δεν είναι ούτε τα ναύλα που φέρνουν στη χώρα ούτε τα καύσιμα που καταναλώνουν. Τα μεγαλύτερα έσοδα έρχονται από τις επισκευές, τις τροφοδοσίες και τα έξοδα που κάνουν οι επιβαίνοντες γύρω-γύρω και αυτά θέλουμε να τα τονώσουμε.

Αυτός ο φόρος είναι ανταγωνιστικός σε σχέση με το διεθνή περίγυρο. Θα σας πω μόνο χαρακτηριστικά τι πληρώνουν στις διπλανές μας χώρες. Στην Ιταλία το αντίστοιχο τέλος για το δωδεκάμετρο σκάφος είναι 800 ευρώ, ενώ για την Ισπανία είναι από 466 έως 575 ευρώ. Στην Τουρκία είναι μόνο 30 δολάρια και αφορά μόνο τα τουρκικά σκάφη και καθόλου τα σκάφη που την επισκέπτονται. Το Μαυροβούνιο δεν έχει κανένα τέλος και η Κροατία στα δώδεκα μέτρα έχει 192 ευρώ τέλη εισόδου.

Καταλαβαίνετε ότι προσπαθήσαμε να κινηθούμε, αν και βάζουμε περισσότερο φόρο, στα πλαίσια ενός ανταγωνιστικού φόρου και όχι ενός φόρου ο οποίος θα είναι καταναγκαστικός. Γι’ αυτό και δίνουμε το δικαίωμα να πληρώνεται ο φόρος με δύο τρόπους: Είτε σε ετήσια βάση για τα σκάφη που ελλιμενίζονται στη χώρα είτε σε μηνιαία βάση με μία προσαύξηση περίπου 20% ανά μέτρο γι’ αυτά που μας επισκέπτονται, ώστε να μην είναι απαγορευτικό το κόστος της επίσκεψης στη χώρα μας.

Τελειώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέγοντας το εξής: Επειδή έχει γίνει πολλή κουβέντα γι’ αυτό το φόρο από το παρελθόν, θεωρώ ότι με τον τρόπο με τον οποίο έχουμε συμφωνήσει πλέον με το Υπουργείο Οικονομικών και μέσα από τις συνολικές ρυθμίσεις που θέλουμε να κάνουμε -ήδη το νομοσχέδιό μας για τα σκάφη αναψυχής είναι έτοιμο προς υπογραφή στα συναρμόδια Υπουργεία και θα κατατεθεί, ελπίζω, την επόμενη εβδομάδα στη Βουλή- θέλουμε να δώσουμε μία τόνωση στην αγορά του yachting, να σπάσουμε αυτό το φαύλο κύκλο που έλεγε ότι οι «σκαφάτοι» σώνει και καλά είναι φοροφυγάδες, να προσελκύσουμε σκάφη στις ελληνικές μαρίνες.

Από την αρχή της κρίσης, τα σκάφη που ελλιμενίζονται στην Ελλάδα από τις είκοσι πέντε χιλιάδες μειώθηκαν στις δεκαπέντε χιλιάδες και ενώ έχουμε μεγάλο διεθνές επενδυτικό ενδιαφέρον για μαρίνες, δυστυχώς δεν έχουμε σκάφη να τις επισκέπτονται. Πρέπει, λοιπόν, να δώσουμε ένα λειτουργικό καθεστώς και ένα αντιστάθμισμα προς τον Κρατικό Προϋπολογισμό σοβαρό και παράλληλα ανταγωνιστικό, γιατί και τα σκάφη είναι πλοία τα οποία μπορούν να φεύγουν από λιμάνι σε λιμάνι, να αλλάζουν σημαίες, να φιλοξενούνται αλλού και εμείς θέλουμε να έχουμε περισσότερα εδώ, γιατί αυτό δημιουργεί δουλειές, εισόδημα, οφέλη στην ελληνική περιφέρεια».